บทที่ 30 เทพแต่งหญิงสุดยอด!!!

วันต่อมา

ฉินเฟยยังคงหลับใหลอยู่ ก็ถูกเสียงโทรศัพท์ปลุกให้ตื่น

"ฮัลโหล!"

"พี่? พี่ถึงแล้วเหรอ???"

"ใช่ อยู่หน้าบ้านนายแล้ว มาเปิดประตูให้ฉันหน่อย!"

ถานจิงรู้สึกโมโหนิดหน่อย เดิมทีคิดว่าน้องชายคนนี้ก็เป็นแค่มือใหม่ตัวน้อยๆ

ทว่า เมื่อเธอได้เห็นภาพตรงหน้า

ให้ตายเถอะ!

นายเคยเห็นมือใหม่คนไหนพักอยู่เรือนสี่ประสานบ้างล่ะ???

ตอนนี้เธอยิ่งสงสัยในตัวตนของฉินเฟยมากขึ้นไปอีก

นี่คงไม่ใช่ลูกชายผู้มีอิทธิพลคนไหนมาแฝงตัวในวงการบันเทิงหรอกนะ?

"ได้ครับ ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้!"

ฉินเฟยจัดการตัวเองเล็กน้อย พอเปิดประตูก็เห็นถานจิงยืนกอดอกอยู่หน้าประตู

วันนี้เธอแต่งตัวเรียบง่ายมาก รูปร่างตั้งตรง ดูเหมือนทหารไม่มีผิด

"พี่?"

"นายนี่ไม่เบาเลยนะ! อยู่เรือนสี่ประสานเชียวเหรอ?"

ถานจิงพูดด้วยสีหน้าหงุดหงิด:

"ตอนนี้หลังนี้—คงต้องสักสองร้อยล้านละมั้ง?"

"ถ้าจะพูดให้ถูก น่าจะ 486 ล้านครับ!"

"..."

ถานจิงถึงกับพูดไม่ออก สวัสดีผู้ยิ่งใหญ่ ลาก่อนผู้ยิ่งใหญ่!

"แต่ว่า นี่เป็นของที่อาจารย์ทิ้งไว้ให้ ผมก็แค่อาศัยอยู่ ไม่ขายหรอกครับ"

ฉินเฟยพูดจบ ถานจิงก็เกิดความสนใจขึ้นมา!

อาจารย์?

พอคิดถึงโทรศัพท์เมื่อวาน บางที——การที่ฉินเฟยได้รับการดูแลจากเบื้องบน อาจจะเกี่ยวกับอาจารย์ของเขาก็ได้!

"อาจารย์ของนายคือใคร? ทำอาชีพอะไร?" ถานจิงถาม

ฉินเฟยเชิญเธอเข้ามาพลางหัวเราะว่า:

"ชายชราก็แค่คนร้องงิ้วน่ะครับ"

"คนร้องงิ้ว?"

ถานจิงพูดไม่ออก นายเคยเห็นคนร้องงิ้วคนไหนมีเรือนสี่ประสานสักหลังไหมล่ะ?

แต่ทว่า

ดูเหมือนว่า ฉินเฟยเองก็ไม่รู้ตัวตนของอาจารย์ตัวเองเหมือนกัน?

"จริงสิ ร้านที่เราจะไปกันเดี๋ยวนี้ เป็นร้านชื่อ [หมิงหยาเซวียน] เถ้าแก่เนี้ยสนิทกับฉัน เธอชื่อฉีถิง นายเรียกพี่ถิงก็พอ ที่ร้านเธอมีชุดกี่เพ้าลายชิงฮวาฉืออยู่ชุดหนึ่ง เป็นสมบัติประจำร้าน ชื่อว่า [เยียนอวี่เจียงหนาน]!"

"ตอนนั้นที่โรงประมูลเมืองจิงตู ขายได้ในราคาสูงถึง 20 ล้านเลยนะ!"

"บนนั้นมีภาพวาดทิวทัศน์ของจิตรกรร่วมสมัย เมิ่งเทียนเสียง และยังมีงานปักอันล้ำค่าของปรมาจารย์ด้านการปัก ท่านผู้เฒ่าฉี ด้วย!"

ฉินเฟยฟังแล้วถึงกับอ้าปากค้าง

กี่เพ้าลายชิงฮวาฉือชุดเดียว จะแพงขนาดนี้เลยเหรอ???

"แล้วเธอ—"

"ฉีถิงคนนี้ ก็คือหลานสาวของท่านผู้เฒ่าฉี การจะผ่านด่านเธอมันค่อนข้างยาก!"

ถานจิงยิ้มเจื่อน: "นายก็อย่าตั้งความหวังไว้สูงเกินไปนัก พี่จะพานายไปลองดู!"

"ก็ได้ครับ!"

ฉินเฟยทำอะไรไม่ได้ เขาเองก็ไม่ได้อยากได้จนขาดไม่ได้ ถ้าไม่ได้จริงๆ ก็แค่ไปสุ่มซื้อที่อื่นสักชุดก็พอ

แต่ว่า

ในเมื่อได้ยินเรื่องชุดกี่เพ้าแล้ว ไปดูสักหน่อยเพื่อเปิดหูเปิดตาก็ดีเหมือนกัน

...

ทั้งสองขับรถไปตลอดทาง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

ร้านค้าที่ดูโบราณคลาสสิกแห่งหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้งสองคน

ชั้นหนึ่งเป็นร้านขายเสื้อผ้า

ชั้นสองเป็นร้านขายเครื่องดนตรี

เพิ่งเปิดประตูเข้าไป

ฉีถิงที่กำลังคุยกับลูกค้าอยู่ ก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที: "จิ้งจิ้ง!!"

"ถิงเอ๋อร์!"

สองสาวกอดกัน ดูสนิทสนมกันมาก

ฉินเฟยยืนอยู่ด้านหลัง แอบบ่นในใจ นี่มันสรรพนามเรียกอะไรกันเนี่ย

"นี่คือฉินเฟยใช่ไหม?"

ฉีถิงมองเห็นฉินเฟย สำรวจมองขึ้นลง แล้วยิ้มออกมา:

"อืม ไม่เลวๆ แต่งชายก็หล่อเหมือนกัน!"

พอคำพูดนี้หลุดออกมา ลูกค้าสองคนก็หันมามอง แล้วก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที!

"เทพแต่งหญิงเหรอ?"

"ว้าว ไม่จริงน่า ฉันได้เจอเทพธิดาที่นี่เนี่ยนะ???"

...

หญิงสาวทั้งสองทำหน้าเหมือนแฟนคลับตัวยง แล้วรีบวิ่งเข้ามาทันที

ซี้ด—ที่แท้เขาแต่งชุดผู้ชายก็หล่อขนาดนี้เลยเหรอ!

"เทพธิดา! ขอลายเซ็นให้พวกเราหน่อยได้ไหม พวกเราเป็นแฟนเพลงตัวยงของคุณเลยนะ!"

"ใช่ๆๆ—เพลงนางงิ้วสีชาดของคุณเพราะมากเลย เอาชนะพี่ถานจิงได้เป็นครั้งที่สองแล้วด้วย!"

ถานจิงเอามือปิดหน้าเงียบๆ แทงใจดำมากเลยเหล่าแฟนคลับตัวน้อย

"ได้ๆ เดี๋ยวเซ็นให้!"

ฉินเฟยพยักหน้า ความรู้สึกแบบนี้มันช่างแปลกประหลาดจริงๆ ระหว่างที่เซ็นชื่อ หญิงสาวทั้งสองก็เอาแต่จ้องมองฉินเฟยตาไม่กะพริบ

แถมยังแอบถ่ายรูปเขาไปรูปหนึ่งด้วย

"ขอบคุณค่ะเทพธิดา!"

"เทพธิดา คุณมาเลือกเสื้อผ้าสำหรับการแข่งขันรอบหน้าเหรอคะ?"

แฟนคลับสองคนถามอย่างน่ารัก

"ใช่ครับ"

"เทพธิดา สู้ๆ นะคะ!!!"

พูดจบ แฟนคลับสองคนก็ไม่ปล่อยให้ฉินเฟยอึดอัด เดินจากไปทันที

"ดังไม่เบาเลยนะ!"

ฉีถิงเหลือบมองฉินเฟยแวบหนึ่ง แล้วพูดว่า:

"จิ้งจิ้งบอกฉันแล้ว นายอยากยืม [เยียนอวี่เจียงหนาน] งั้นเหรอ?"

"ครับ"

ฉินเฟยพยักหน้ายิ้มๆ "ขอพี่ถิงให้ผมยืมด้วยนะครับ"

"มีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง"

ฉีถิงกอดอก ท่าทางดูเหมือนคนคุยยาก

ว่าแล้วเชียว!

ฉินเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก: "พี่ถิงว่ามาเลยครับ"

"ชั้นสองขายเครื่องดนตรี พวกกู่เจิง ผีผา อะไรทำนองนั้น แต่ยอดขายไม่ค่อยดีมาตลอด ถ้านายช่วยฉันไลฟ์สดขายของ ฉันจะเห็นแก่หน้าจิ้งจิ้ง ให้ยืมวันหนึ่ง!"

ถานจิงถึงกับพูดไม่ออก เธอให้น้องชายฉันไลฟ์สดขายของเนี่ยนะ?

เธอรู้ดีว่า สิ่งที่ฉีถิงให้ความสำคัญคือกระแสความนิยมของฉินเฟย เพียงแต่ ตอนนี้ให้เขาไลฟ์สดขายของ จะต้องส่งผลกระทบต่อความนิยมของเขาแน่ๆ!

"ไลฟ์สดขายของคงไม่ไหวครับ"

ฉินเฟยก็ส่ายหน้า

แววตาของฉีถิงหม่นลง ทว่าพริบตาต่อมา เขาก็พูดอีกว่า:

"แต่ถ้าพี่อยากขายเครื่องดนตรีล่ะก็ ผมพอจะมีวิธีอยู่นะ!"

ดวงตาของฉีถิงเป็นประกายขึ้นมา:

"พูดมาสิ!"

พูดตามตรง ฉีถิงเป็นคนงี่เง่าเรื่องธุรกิจ ตอนนั้นคิดว่าเครื่องดนตรีขายง่าย ก็เลยสั่งมาลอตหนึ่ง ผลคือขายไม่ออกเลยสักชิ้น ต้องเก็บตุนไว้ชั้นบนมาตลอด

ถึงแม้บ้านเธอจะไม่เดือดร้อนเรื่องเงิน แต่กองทิ้งไว้ตรงนั้นก็ไม่ใช่เรื่องดี

"พี่เล่น Bilibili ไหม?"

ฉินเฟยยิ้ม:

"พวกเราสามารถอัดวิดีโอตอนผมดีดพิณได้!"

ฉีถิงเข้าใจแล้ว นี่คือจะเริ่มจากพิณโดยตรงเลยงั้นเหรอ?

เอาสิ นี่เป็นวิธีที่ดีกว่าการไลฟ์สดขายของตั้งเยอะ!

ถ้าไลฟ์สดขายของ

บางคนกลัวได้ของปลอม ก็เลยลังเลไม่กล้าซื้อ แต่วิธีของฉินเฟย ข้ามขั้นตอนการตรวจสอบสินค้าไปได้เลย!

เพราะว่าฉินเฟยได้ช่วยตรวจสอบให้พวกเขาแล้ว!

"คิดไม่ถึงเลยนะว่านายจะมีหัวการค้าเหมือนกัน!"

ฉีถิงมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

ในทางกลับกัน ถานจิง

บนใบหน้าสวยมีความตื่นตระหนกวาบผ่าน

ดีดพิณ?

ใครนะ?

ฉินเฟยดีดพิณเป็นด้วยเหรอ?

...