บทที่ 28 ฉินเฟย นายเป็นใครกันแน่!

รายการยังคงออกอากาศต่อไป

ทว่า

เมื่อบทเพลงจบลง

การแสดงของฉินเฟยได้สะเทือนใจชาวเน็ตทุกคน!

"ว้าว—ชนะแล้วใช่ไหม?"

"ถ้าแบบนี้ยังไม่ชนะ ฉันก็จะไม่ดูแล้ว เทพธิดาสวยจริงๆ! ไม่พูดแล้ว ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันก็เป็นแฟนคลับของเทพธิดาเหมือนกัน!"

"น่าเสียดายจัง ถ้าเอาเพลงนี้ไปร้องในรอบชิงราชาเพลง ยังไงก็ต้องคว้าอันดับหนึ่งมาครองได้แน่!"

"..."

ชาวเน็ตต่างชื่นชอบฉินเฟย

การแต่งหญิงเป็นเพียงแค่จุดขาย เป็นเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่เมื่อมองข้ามรูปลักษณ์ภายนอกไป พวกเขาก็ได้เห็นถึงพรสวรรค์ของฉินเฟย!

และเสียงร้องของเขา!

"ขอขอบคุณฉินเฟย ขอให้พวกเราปรบมือให้กับฉินเฟยอีกครั้งครับ!!!"

เสียงของเหอจ่งดังขึ้น พร้อมกับเสียงปรบมือที่ดังสนั่นหวั่นไหว

ในตอนนั้นเอง

พรึ่บ!

ดวงไฟดับลง!

ทุกคนต่างรู้ดีว่า การท้าดวลกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ชาวเน็ตทุกคนที่กำลังดูรายการต่างก็ใจจดใจจ่อ

"ถานจิง!"

"จอมมารมาแล้ว!"

"จะร้องเพลงจิ่วเอ๋อร์หรือเปล่านะ?"

...

เมื่อเปิดหน้าจอคอมเมนต์ดู ก็พบกับข้อความที่เบียดเสียดกันแน่นขนัด

ทุกคนต่างรู้สึกตื่นเต้น

ตี๋ลี่เร่อปาถึงกับเหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ "พี่มี่ เขาจะแพ้ไหมคะ?"

หยางมี่ไม่ได้พูดอะไร

ในที่สุด เพลง [บทเพลงดอกท้อ] ก็ถูกร้องจนจบ และมาถึงช่วงเวลาสำคัญที่สุด นั่นคือการนับคะแนนโหวต

ในวินาทีนี้

ทุกคนแทบจะได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้น

"39 ต่อ 461!!!!!"

ทว่าเมื่อเสียงของเหอจ่งดังขึ้นอีกครั้ง

อึ้งไปเลย!

ทุกคนต่างพากันตกตะลึง!!

พระเจ้าช่วย สุดยอดเกินไปแล้ว นี่คือจอมมารเลยนะ ถูกโค่นลงง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

แถมยังชนะด้วยคะแนนขาดลอยแบบนี้อีกเนี่ยนะ???

"อ๊ากกกก!!! เทพธิดาไร้เทียมทาน!!"

ติงซืออวี่รู้สึกตื่นเต้นสุดขีด

แม้ว่าเธอจะรู้ผลลัพธ์ล่วงหน้าอยู่แล้ว แต่พอได้เห็นเทพธิดาชนะกับตา เธอก็อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมา!!

"ฉินเฟยคนนี้ จะต้องดังพลุแตกแน่ๆ!"

มีคอมเมนต์หนึ่งลอยผ่านไป

ขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นกัวต้าหลิน หยางมี่ ตี๋ลี่เร่อปา หรือแม้แต่แฟนคลับนับหมื่นนับแสนที่ชื่นชอบฉินเฟย ต่างก็เห็นคอมเมนต์นั้น

พวกเขาต่างพยักหน้าเห็นด้วย

ใช่แล้ว

การปรากฏตัวของฉินเฟย เป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน!

ตี๋ลี่เร่อปา "พี่มี่ ฉินเฟยดูเหมือนจะยังไม่ได้เซ็นสัญญากับที่ไหนใช่ไหมคะ? ถ้าดึงเขามาเซ็นสัญญากับบริษัทเราได้—งั้นฉันก็จะได้มีศิษย์น้องเพิ่มมาอีกคนน่ะสิ? เอ๊ะ ไม่ใช่สิ ศิษย์น้องหญิงต่างหากล่ะ อ๊ะ—ก็ไม่ใช่อีกนั่นแหละ!"

หยางมี่ชะงักไป

จริงด้วย ฉินเฟยเหมือนจะยังไม่ได้เซ็นสัญญาเลย ทำไมเธอถึงลืมเรื่องนี้ไปได้นะ?

ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้น

บริษัทบันเทิงหลายสิบแห่งที่กำลังดูรายการอยู่ ต่างก็เพิ่งนึกขึ้นได้เช่นกัน ความจริงแล้วหลังจากที่พวกเขาดูตอนแรกจบ ก็พบว่าฉินเฟยเก่งกาจเกินไป และคิดว่าคงโดนจับเซ็นสัญญาไปแล้วแน่ๆ

ทว่า

นี่ก็เป็นตอนที่สองแล้ว ยังไม่เห็นเขาไปโผล่ที่บริษัทไหนเลย เรื่องนี้ทำให้พวกเขาเริ่มร้อนรน

ฉินเฟยถือเป็นเพชรเม็ดงาม จะปล่อยให้คนอื่นแย่งไปไม่ได้เด็ดขาด!

"ไป—รีบติดต่อไปที่ทีมงานรายการเร็วเข้า ขอนัดเจอฉินเฟยหน่อย!"

"เคลื่อนไหวให้ไว อย่าให้ใครแย่งไปได้!"

"เร็วเข้าๆๆ!!!!"

...

ราวกับฝูงหมาป่าหิวโซที่ได้เห็นเนื้อ โทรศัพท์หลังเวทีของทีมงานรายการแทบจะสายไหม้ไปหมดแล้ว!

แต่ในขณะนี้

ฉินเฟยกำลังยืนอยู่เบื้องหน้ารูปถ่ายของอาจารย์ที่ล่วงลับไปแล้ว

แม้ว่าโลกภายนอกจะวุ่นวายแค่ไหน

เขาก็ยังคงสงบนิ่ง

เพราะเขารู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร

"อาจารย์ ท่านเคยบอกว่า รอให้ผมประสบความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ เสียก่อน แล้วค่อยไปหาหัวหน้าคณะกัวที่เต๋ออวิ๋นเก๋อ"

"ในมุมมองของผม"

"ความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ที่ว่า ก็คือการทำให้โรงงิ้วหลีหยวนกลับคืนสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง สิ่งที่ท่านยังทำไม่สำเร็จในอดีต ผมจะสานต่อให้สำเร็จเอง เริ่มจากการทำให้โรงงิ้วหลีหยวนโด่งดังขึ้นมาเสียก่อน แล้วค่อยนำพางิ้วก้าวเข้าสู่งานกาล่าฤดูใบไม้ผลิ และก้าวขึ้นสู่เวทีที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม"

นี่คือความปรารถนาที่เก็บซ่อนไว้มาเนิ่นนาน

ไม่ใช่แค่ความปรารถนาของหลินเจิ้งหนานเพียงผู้เดียว แต่ยังเป็นความปรารถนาของเหล่านักแสดงงิ้วอีกมากมาย

ทว่าน่าเสียดาย ที่ความปรารถนานี้ช่างยากเย็นแสนเข็ญนัก

คุณไม่เห็นหรือว่า มีวีรบุรุษผู้เก่งกาจมากมายเพียงใด ที่ต้องล้มหายตายจากไปในระหว่างทาง?

แม้แต่กัวเต๋อกาง ก็ทำได้เพียงแค่ทำให้เต๋ออวิ๋นเก๋อโด่งดังขึ้นมา แต่ยังไม่ได้ทำให้การแสดงเซี่ยงเซิงโด่งดังขึ้นมาอย่างแท้จริงเลย

ทว่า

มีความยากลำบาก ถึงจะมีความท้าทาย!

"อาจารย์ ผมจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้ครับ"

ฉินเฟยกราบไหว้ ก่อนจะปักธูปทั้งสามดอกลงบนกระถาง

เพลงต่อไป

เขาวางแผนเอาไว้แล้ว นั่นก็คือเพลงชิงฮวาฉือ!

เพลง [ชิงฮวาฉือ] มีทั้งหมดสองเวอร์ชัน เวอร์ชันหนึ่งเป็นการร้องแบบงิ้ว ส่วนอีกเวอร์ชันหนึ่งคือแบบต้นฉบับ ซึ่งเขาชอบทั้งสองเวอร์ชัน

เขาเตรียมที่จะร้องเวอร์ชันที่มีกลิ่นอายของงิ้วบนเวทีรายการ [ฉันคือนักร้อง] แล้วจากนั้นค่อยบันทึกเสียงเวอร์ชันต้นฉบับอีกที

ส่วนเรื่องเสื้อผ้า—

ครั้งนี้เขาจะไม่ใส่ชุดงิ้วแล้ว แต่จะใส่ชุดกี่เพ้าแทน เพราะมีแค่ชุดกี่เพ้าเท่านั้น ที่จะขับเน้นความงามของสายฝนโปรยปรายแห่งเจียงหนานออกมาได้!

ไม่นานนัก เขาก็โทรศัพท์หาถานจิง

"ฮัลโหล—เสี่ยวเฟยเฟยของฉัน ทำไมถึงมีเวลาว่างโทรหาพี่สาวได้ล่ะเนี่ย?"

เอาอีกแล้ว!

ฉินเฟยถอนหายใจ "พี่ครับ ผมอยากจะถามว่า ทางฝั่งพี่มีชุดกี่เพ้าลายครามบ้างไหม ผมอยากจะขอยืมสักชุด แข่งรอบหน้าเสร็จแล้วจะเอาไปคืนให้ครับ!"

"ลายครามเหรอ? ฉันไม่มีหรอก..."

ถานจิงส่ายหน้า

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของฉินเฟยก็หม่นหมองลง แต่แล้วถานจิงก็หัวเราะออกมา "แต่ฉันรู้ว่ามีอยู่ที่นึงนะ!"

"ที่ไหนครับ?"

"เอางี้ พรุ่งนี้ฉันไปหานาย แล้วเดี๋ยวพาไปเอง!"

"ก็ได้ครับ ที่อยู่บ้านผมคือ—"

ทั้งสองพูดคุยกันอีกสองสามประโยค ก็วางสายไป

"ชิงฮวาฉือ? นี่คิดจะร้องเพลงอะไรกันนะ?"

น้องชายฉินเฟยคนนี้ ชักจะดูลึกลับมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ เรื่องแรกคือเบื้องหลังของเขา ส่วนอีกเรื่อง—

ก็คือพรสวรรค์ของเขานั่นเอง!

นางงิ้วสีชาด, กุ้ยเฟยเมาเหล้าโฉมใหม่, เชียนซือซี ทั้งสามเพลงนี้ล้วนเป็นเพลงดังที่หาได้ยาก!

แค่เพลงเดียว ก็เพียงพอให้นักร้องคนหนึ่งกินบุญเก่าไปได้ตลอดชีวิตแล้ว!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการงัดเอาสามเพลงนี้ออกมาได้ในช่วงเวลาสั้นๆ แค่นี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ฉินเฟยมีชื่อเสียงโด่งดังในวงการเพลงแล้ว!

เดิมที ถานจิงคิดว่าเขาคงจะหมดมุกแล้วเสียอีก เพราะในฐานะนักร้องหน้าใหม่ การงัดเอาผลงานชิ้นเอกออกมามากมายขนาดนี้ในคราวเดียว ก็คงไม่เหลือเพลงในสต็อกแล้วใช่ไหมล่ะ?

แต่ฉินเฟยล่ะ?

กลับเป็นเหมือนกับหลุมที่ไม่มีก้นบึ้งเลย!

น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

...

กลางดึก

ฉินเฟยนอนอยู่บนเตียง

[ติ๊งต่อง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับรางวัลค่าความนิยม 2 ล้านแต้ม!]

[ติ๊งต่อง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับรางวัลค่าความนิยม 4 ล้านแต้ม!]

...

[รางวัลระดับ 2 ล้านแต้ม: ความเชี่ยวชาญด้านงิ้วระดับปรมาจารย์!]

[รางวัลระดับ 4 ล้านแต้ม: ความเชี่ยวชาญด้านเครื่องดนตรีจีนดั้งเดิม!]

ฉินเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก!

ซี้ด—

ได้ของดีมาแล้ว!!!

...