บทที่ 14 ทั้งฮอลล์เดือดพล่าน!! เทพธิดาไร้เทียมทาน!
บทที่ 14 ทั้งฮอลล์เดือดพล่าน!! เทพธิดาไร้เทียมทาน!
เพลงจบลง
ฉินเฟยก็หลุดออกจากบทบาทก่อนหน้านี้
เขายิ้มบางๆ
จากนั้น...
ก็โค้งคำนับผู้คนด้านล่างเวทีเบาๆ
"ขอบคุณทุกคนครับ!"
ทันใดนั้น—
แปะ แปะ แปะ!!!
เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับเสียงกู่ร้องของภูเขาและคลื่นสึนามิถาโถมเข้ามา!!
ทุกคนลุกขึ้นยืน! เพื่อแสดงความเคารพต่อยอดฝีมือ!
หนึ่งคน! สองคน!
สิบคน! ยี่สิบคน!
ผู้ชมต่างพากันลุกขึ้นยืน!
สถานการณ์ในฮอลล์แทบจะควบคุมไม่อยู่
คราวนี้บ้าคลั่งกันไปแล้วจริงๆ บางคนร้องตะโกน บางคนส่งเสียงเชียร์ พวกเขากล้ารับประกันเลยว่า นี่คือการแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยดูมา!
ยอดเยี่ยมที่สุดแบบไม่มีอะไรเทียบได้!
ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่นาทีเมื่อครู่นี้
พวกเขาราวกับฝันย้อนกลับไปในยุคต้าถัง ได้มองดูพระสนมกุ้ยเฟยร่ายรำ ได้สัมผัสความรู้สึกของการเป็นองค์กษัตริย์ให้หนำใจ!
มันสะใจเกินไปแล้ว!
จนกระทั่ง—
"เทพธิดา!!! ฉันรักคุณ!!"
"อ๊ากกกก ยอดเยี่ยมไปเลย หลังจากรายการตอนที่แล้วออกอากาศ ฉันยังสงสัยอยู่เลยว่าจะมีคนที่สวยขนาดนี้อยู่จริงๆ เหรอ? คราวนี้ไม่ต้องสงสัยอีกต่อไปแล้ว!"
"คารวะพระสนมกุ้ยเฟย!"
"เทพแต่งหญิง!! เทพแต่งหญิง!!"
"บอกอีกรอบนะ นั่นมันต้านเจวี๋ยต่างหากเล่า!"
……
ผู้ชมด้านล่างเวทีเดือดพล่านกันไปแล้ว
ปรบมือกันจนมือแดงไปหมด ฉินเฟยกดมือลงหลายครั้งเพื่อต้องการให้หยุด
ทว่าแฟนๆ นั้นกระตือรือร้นกันเกินไปแล้ว!
ไม่ใช่แค่ด้านล่างเวทีเท่านั้น
เหล่านักร้องที่อยู่หลังเวที
ทีมงาน
และยังมีโปรดิวเซอร์ผู้กำกับรายการ
ต่างก็กำลังส่งเสียงเชียร์และโห่ร้องด้วยความยินดี การแข่งขันนัดนี้มันยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว สะใจเกินไปแล้ว พวกเขากล้ารับประกันเลยว่า ในวงการบันเทิงในอนาคต จะต้องมีที่ยืนสำหรับฉินเฟยอย่างแน่นอน!
อีกไม่นานหรอก!
วันนั้นอยู่ไม่ไกลแล้ว!
"คุณคิดว่ายังไงบ้าง?"
"ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริงๆ!"
หงเทาเองก็กำลังปรบมือ
เขาตื่นเต้นมาก สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์ของท่านผู้เฒ่าหลิน เซอร์ไพรส์เกินไปแล้ว เกินคาดสุดๆ
"ถ้าวางเรื่องการแสดงแต่งหญิงของเขาเอาไว้ก่อน เพลงนี้ก็ไม่ธรรมดาเลยนะ!"
เหลียงเฉียวป๋อมีสีหน้าจริงจัง
"การที่สามารถนำงิ้วมาผสมผสานกับองค์ประกอบของเพลงป๊อปได้อย่างแนบเนียนขนาดนี้ โดยเฉพาะท่อนร้องงิ้วด้วยเสียงผู้หญิงในตอนท้าย ถ้าไม่มีทักษะฝึกฝนมาเป็นสิบปีละก็ ไม่มีทางร้องออกมาได้ถึงอารมณ์แบบเขาหรอก!"
จากนั้น เขาก็ถามอีกว่า
"คุณว่าชายหนุ่มคนนี้ ตอนนั้นเขาเรียนงิ้วมานานแค่ไหน?"
"ห้าปี..."
"อัจฉริยะชัดๆ!"
เหลียงเฉียวป๋อยอมรับอย่างหมดใจ ไม่ว่าจะเป็นทำนองเพลง หรือทักษะการร้อง ล้วนเป็นเลิศ!
หงเทายิ้ม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร พอคนอื่นชมฉินเฟย เขาก็รู้สึกมีความสุขมาก
……
ทว่า
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้โห่ร้องยินดี!
จากนั้น—
ไฟบนเวทีก็มืดลงอย่างกะทันหัน!
ผู้ฟังชะงักไป
เกิดอะไรขึ้น?
มีอะไรเกิดขึ้น?
และคนที่รู้กฎของรายการเป็นอย่างดี ก็ตอบสนองได้ในทันที
ศึกท้าประลอง!!!
มีคนขอท้าประลองกับฉินเฟย!
ท้าประลองกับโชว์ระดับเทพนี้!
"ถ้าคุณไม่พูดฉันก็ลืมไปแล้วเนี่ย!"
"ใช่แล้ว ยังมีศึกท้าประลองอยู่ ฉันยังไม่รู้เลยว่าคนที่มาท้าประลองคือใคร!"
"ว้าวๆๆ ใจกล้าจริงๆ ถึงกับกล้าท้าประลองกับเทพธิดาเลยเหรอ?"
"คราวนี้สนุกแน่!"
……
หลังเวที
ถานจิงถอนหายใจออกมา
"พูดตามตรงนะ การแสดงของเด็กหนุ่มคนนี้ เหนือความคาดหมายของฉันไปมากเลยทีเดียว พูดได้เลยว่า— ฉันแพ้แล้วล่ะ"
เสิ่นเมิ่งเฉินอึ้งไปเลย
ไม่จริงน่า? ยอมแพ้แล้วเหรอ???
คำพูดแบบนี้ถึงกับหลุดออกจากปากของจอมมารเลยเหรอ??
คุณเป็นถึงปรมาจารย์ระดับตั้งสำนักได้เลยนะ!
"เป็นเรื่องปกติน่า คลื่นลูกใหม่ไล่หลังคลื่นลูกเก่า เด็กหนุ่มคนนี้เก่งกาจเกินไปแล้ว ความสำเร็จด้านงิ้วของเขา ก้าวข้ามปรมาจารย์หลายๆ ท่านไปแล้ว! หากให้เวลาเขาอีกหน่อย เขาจะต้องบุกเบิกสายการร้องแบบใหม่ขึ้นมาได้อย่างแน่นอน"
"ส่วนฉัน—"
"ก็เป็นแค่หนึ่งในหินรองเท้าก้าวเดินนับไม่ถ้วนของเขา"
"ฮะ— พอคิดแบบนี้แล้ว ฉันก็ควรจะรู้สึกโชคดีใช่ไหม?"
พูดจบ ถานจิงก็เดินจากไป
ทิ้งให้เสิ่นเมิ่งเฉินมีสีหน้าเหม่อลอย
เมื่อมองไปที่ฉินเฟยบนเวที เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ผู้หญิงที่เก่งกาจราวกับเทพเจ้าคนนี้ ถึงกับยอมอ่อนข้อให้งั้นเหรอ???
ฉินเฟยหนอฉินเฟย
นายเป็นใครมาจากไหนกันแน่?
……
ฉินเฟยลงจากเวที
ถานจิงเดินขึ้นเวที
ทั้งสองคนเดินสวนกันพอดี ถานจิงยิ้มบางๆ ให้เขา
"พระสนมกุ้ยเฟย!"
"พี่ถานจิง"
ฉินเฟยยิ้มอย่างเขินอาย
เขาได้ยินชื่อเสียงของจอมมารคนนี้มานานแล้ว พอมองใกล้ๆ ยิ่งรู้สึกถึงเสน่ห์ที่น่าดึงดูด
"ร้องได้ดีจริงๆ ฉันชอบเธอมากเลยนะ คนที่สามารถนำเพลงป๊อปและงิ้วมาผสมผสานกันได้ ในประเทศนี้ เธอคือคนแรกเลย"
ถานจิงไม่ปิดบังความชื่นชอบของตัวเองเลยแม้แต่น้อย
"ขอบคุณครับ"
"รอฉันกลับมาก่อนนะ มีเรื่องอยากจะขอร้องเธอสักหน่อย!"
"ขอร้องผมเหรอครับ?"
ฉินเฟยชะงักไป ถานจิงเดินห่างออกไปแล้ว หลังจากนั้นไม่นาน บนเวทีก็มีเสียงโห่ร้องและเสียงตะโกนเชียร์อย่างดุเดือดดังขึ้น
"เชี่ยยย!!!! เป็นถานจิงงั้นเหรอ?!"
"แม่เจ้า ตัวแทนทีมชาติ นี่มันตัวแทนทีมชาติของแท้เลย!"
"จอมมารมาแล้ว! หนีเร็วเข้า!!"
"นี่คือยอดฝีมือของจริงเลยนะ รางวัลใหญ่จากการแข่งขันร้องเพลงในประเทศ แทบจะถูกเธอกวาดมาหมดแล้ว! สายการร้องที่เธอสร้างขึ้นมาเอง ตอนนี้ถูกเขียนลงในหนังสือเรียนแล้วด้วยซ้ำ!"
……
ไม่ใช่แค่ผู้ชมที่ประหลาดใจ
แม้แต่เติ้งจื่อฉีกับจางเจี๋ยเองก็ประหลาดใจมากเช่นกัน ในขณะเดียวกันก็รู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา อาจารย์หงเทาจะโหดเกินไปแล้วมั้ง?
กะเอาชีวิตกันเลยเหรอ!
ถึงกับเชิญเธอมาเลยเนี่ยนะ?
ถ้าไม่มีฉินเฟย พวกเขาก็คงถูกคว่ำไปแล้วไม่ใช่เหรอ?
โชคดีจริงๆ โชคดีมาก
เพราะมีฉินเฟยอยู่ พวกเขาถึงรักษาชีวิตน้อยๆ เอาไว้ได้
จากนั้น—
เพลง [บทเพลงดอกท้อ] ของถานจิง ก็ทำให้ผู้คนได้สัมผัสถึงความน่ากลัวของตัวแทนทีมชาติ
เพลงจบลง
แปะ แปะ แปะ!
ทั้งฮอลล์ก็มีเสียงปรบมือดังสนั่น
ทว่า
เมื่อเทียบกับปฏิกิริยาตอบรับของฉินเฟยแล้ว เห็นได้ชัดว่ามันแย่กว่ามาก พูดได้คำเดียวว่าถานจิงครั้งนี้โชคไม่ดีเอาซะเลย ที่มาท้าประลองกับฉินเฟย!
"เอาล่ะครับ ลำดับต่อไป ก็คือช่วงประกาศคะแนนโหวตที่พวกเราคุ้นเคยกันดี!!!"
ตอนนี้เอง เหอจ่งก็เดินขึ้นเวทีมา คว้ามือของถานจิงเอาไว้ และในขณะเดียวกันก็เชิญฉินเฟยขึ้นมาด้วย!
"ศึกท้าประลอง!"
"ในฐานะผู้ท้าประลองอย่างถานจิง หากได้คะแนนโหวตสูงกว่าผู้ถูกท้าประลองอย่างฉินเฟยแล้วล่ะก็ ฉินเฟยก็จะต้องออกจากการแข่งขันในรอบนี้ และหมดสิทธิ์ในการแสดงรอบต่อไป"
"เพราะฉะนั้น"
"สิทธิ์ในการตัดสินอยู่ในมือของพวกคุณแล้วครับ"
"จงลงคะแนนโหวตในใจของคุณ เพื่อตัดสินการอยู่หรือไปของผู้เข้าแข่งขันทั้งสองท่าน!"
……