บทที่ 59 พยากรณ์อากาศวันนี้ บางพื้นที่มีสึนามิ

……

คืนนั้น

อวิ๋นเกอมองดูบัฟที่รีเฟรชขึ้นมาใหม่

【วาดวงกลมสาปเจ้า】: เขียนชื่อเป้าหมาย จากนั้นวาดวงกลมล้อมรอบชื่อ เป้าหมายจะตกอยู่ในสถานะโชคร้ายอย่างต่อเนื่อง และระดับความโชคร้ายจะสะสมเพิ่มขึ้นตามกาลเวลา (ไม่ถึงขั้นเสียชีวิต) ผลลัพธ์จะหายไปเมื่อบัฟถูกรีเฟรช

จะว่าอย่างไรดีล่ะ ของสิ่งนี้หากดูแค่ผลลัพธ์ย่อมแข็งแกร่งกว่าบัฟค่าประสบการณ์หลายเท่าก่อนหน้านี้จริงๆ

แต่ก็แข็งแกร่งอย่างมีขีดจำกัด

เพราะผลลัพธ์นี้ใช้ได้กับเป้าหมายเดียวเท่านั้น

หากไม่จำกัดจำนวนล่ะก็ เช่นนั้นคงสุดยอดไปเลย

ช่างเถิด หนึ่งคนก็พอใช้แล้ว

อย่างไรเสียตอนนี้เจ้านั่นที่เขาหมายหัวอยู่ก็มีเพียงคนเดียวนี่นา

เขาหากระดาษมาแผ่นหนึ่ง เขียนชื่อเทียนหมัวอั้นลงไป จากนั้นก็วาดวงกลม

อวิ๋นเกอรออยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนจะไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นเลย

ช่างเถอะ คิดไม่ออกก็แค่นอนหลับไปซะ

การนอนกอดกานอวี่ไม่หอมชื่นใจหรืออย่างไร?

……

วันต่อมา ดินแดนของเทียนหมัวอั้น

เวลานี้เทียนหมัวอั้นกำลังขมวดคิ้วแน่น ทั้งร่างเต็มไปด้วยความงุนงง

ตั้งแต่เมื่อคืนเป็นต้นมา เขาก็เริ่มโชคร้ายอย่างประหลาด

เริ่มจากสำลักน้ำตอนดื่ม

จากนั้นก็สำลักตอนกินข้าว

หลังจากนั้นตอนเดินก็สะดุดล้มบนพื้นเรียบๆ อยู่หลายครั้ง

ท้ายที่สุดยิ่งเกินจริงไปกันใหญ่ กลางดึกกลับเผชิญกับคลื่นสัตว์ประหลาดเข้า

เขาต้องจัดเตรียมการป้องกันมาจนถึงตอนนี้

"ไม่ชอบมาพากลแล้ว!"

ต่อให้เขาจะเชื่องช้าเพียงใด ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่พบปัญหาจนถึงตอนนี้

นี่ต้องมีคนกำลังเล่นงานเขาอยู่อย่างแน่นอน

ไอเทมที่ทำให้คนโชคร้ายงั้นหรือ?

แค่ที่เขารู้จักก็มีอยู่หลายชนิด อีกทั้งเขายังมีวิธีรับมือกับพวกมันแทบทั้งหมด

"หึ! รอไปเถิด อย่าให้ข้ารู้นะว่าเป็นผู้ใด มิฉะนั้นเจ้าตายแน่!"

เทียนหมัวอั้นเริ่มเตรียมการตอบโต้ในทันที

จากนั้น... "ปัง!"

สะดุดล้มบนพื้นเรียบๆ อีกครั้ง

"มารดามันเถิด!"

ล่วงเลยมาจนถึงช่วงบ่าย

เขาก็ยังคงโชคร้ายอย่างต่อเนื่อง...

"แปลกประหลาดนัก ไม่น่าจะเป็นเช่นนี้นี่นา"

เขาทดลองใช้วิธีลบล้างคำสาปที่พอจะนึกออกทั้งหมดแล้ว

แต่กลับไร้ผลโดยสิ้นเชิง

"หรือว่าจะเป็นคำสาปชนิดใหม่?"

ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ในสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ย่อมเป็นไปได้ทุกสิ่ง

เช่นนี้ก็ยุ่งยากแล้ว

ผู้ใดจะรู้ว่าคำสาปชนิดนี้จะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ หรือไม่

อ้อ ดูเหมือนจะรุนแรงมากแล้วสิ

อย่างเช่น...

【ติ๊ง! ค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามเขตของท่านได้รับผลกระทบจากพายุห้วงมิติ ความคืบหน้าในการก่อสร้างถูกลบล้าง วัสดุเสียหาย โปรดเริ่มการก่อสร้างใหม่อีกครั้ง】

เทียนหมัวอั้น: "..."

บัดซบเอ๊ย อย่าให้เขารู้นะว่าผู้ใดเป็นคนลงคำสาป มิฉะนั้นเขาจะซัดอีกฝ่ายให้ขี้แตกเลยคอยดู!

การสร้างใหม่ย่อมต้องสร้างใหม่อย่างแน่นอน

แต่ไม่ใช่ตอนนี้

ด้วยระดับความโชคร้ายของเขาในตอนนี้ ไม่แน่ว่าอาจจะสร้างไปได้ครึ่งทางแล้วก็พังทลายลงอีก

วัสดุที่ต้องใช้สำหรับค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามเขตมีจำนวนมาก เขาก็นำออกมาได้ไม่มากนัก จำเป็นต้องกระทำการอย่างระมัดระวัง

ต้องลบล้างคำสาปให้ได้เสียก่อน ค่อยว่ากันเรื่องอื่น

……

อีกด้านหนึ่ง ภายในดินแดนของอวิ๋นเกอ

เขากำลังมองดูข้อความที่โยวโยวส่งมาด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม

โยวโยว: "ตรวจพบการเกิดสึนามิ ระหว่างทางจะพัดผ่านดินแดนของเรา ขอให้ท่านเจ้านครเตรียมการรับมือด้วย"

สึนามิ?

แปลกประหลาดนัก ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าในทะเลของสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์จะมีสึนามิทางธรรมชาติด้วย

เช่นนั้นก็แปลว่ามีคนจงใจสร้างขึ้นมาล่ะสิ?

อืม...

ต้องเป็นฝีมือของเทียนหมัวอั้นอย่างแน่นอน!

ไอ้สุนัขนั่นโดนวงกลมสาปแช่งไปแล้วยังไม่ยอมหยุดอีกหรือ

อย่าให้เขาหาตัวพบเชียว มิฉะนั้นต้องทุบตีอีกฝ่ายให้ตายแน่นอน

เลวทรามเกินไปแล้ว!

เทียนหมัวอั้น: เจ้าหมายถึงตัวเองจะดีกว่านะ

เมื่อมองภาพที่โยวโยวส่งมา อวิ๋นเกอก็ไม่ได้กังวลมากนัก

ดูจากขนาดแล้วน่าจะเป็นสึนามิขนาดเล็ก ดินแดนสามารถต้านทานได้

เพียงแต่ต้องเรียกหน่วยทหารที่ออกไปฟาร์มมอนสเตอร์กลับมาทั้งหมด

หน่วยทหารไม่อาจต้านทานสึนามิได้หรอก

เมื่อดูเส้นทางการเคลื่อนที่ของสึนามิ ดูเหมือนว่ากว่าครึ่งของเขต 9999 จะอยู่ในนั้นด้วย?

แม้อานุภาพจะไม่มากนัก แต่อาณาบริเวณกลับกว้างขวางทีเดียว

เช่นนั้นก็เตือนสักหน่อยแล้วกัน

【ช่องสนทนาระดับเขต】

อวิ๋นเกอ: "เตือนภัย! เตือนภัย! พยากรณ์อากาศวันนี้! วันนี้บางพื้นที่ของเขต 9999 จะเกิดสึนามิ ขอให้เจ้านครทุกท่านเตรียมการรับมือด้วย!"

อวิ๋นเกอ: "ขอย้ำอีกครั้ง วันนี้บางพื้นที่ของเขต 9999 จะเกิดสึนามิ ขอให้เจ้านครทุกท่านเตรียมการรับมือ เรียกหน่วยทหารของตนกลับมาโดยเร็ว เพื่อป้องกันการบาดเจ็บล้มตาย"

อวิ๋นเกอ: "【รูปภาพ】"

ในรูปภาพคือคลื่นทะเลลูกยักษ์ มุมกล้องถ่ายจากฝั่งตรงข้ามเฉียงๆ ของสึนามิ ให้ความรู้สึกกดดันอย่างถึงขีดสุด

"หืม? อันใดกัน? สึนามิหรือ?"

"ลูกพี่ใหญ่อวิ๋นเกอ ช่วยบอกพิกัดของสึนามิหน่อยได้หรือไม่? ข้าอยากดูว่าห่างจากข้าแค่ไหน ขอบคุณมากๆ ได้โปรดเถิด!"

อวิ๋นเกอ: "พิกัด 957, 398, 102"

"ขอบคุณลูกพี่ใหญ่ คนดีขอให้มีลูกเต็มบ้านหลานร้อยแปดคน!"

"ยังดีๆ ห่างจากข้ามาก อาจจะมาไม่ถึงข้าด้วยซ้ำ"

"มารดามันเถิด! ข้าก็อยู่ใกล้ๆ พิกัดนี้นี่นา!!!"

"เช่นนั้นจะมามัวคุยบ้าบออันใดอยู่ รีบเรียกหน่วยทหารของตนกลับไปสิ หรือจะรอความตาย?"

"ถูกต้อง สึนามิขนาดนี้ ดินแดนระดับหนึ่งก็ต้านทานได้ ขอแค่ระวังความปลอดภัยของหน่วยทหารก็พอ"

"โชคดีที่รู้ล่วงหน้า มิฉะนั้นหากรอจนเห็นสึนามิแล้วค่อยเตรียมตัวก็คงไม่ทันการแล้ว"

"ขอบคุณสำหรับข้อมูลของลูกพี่ใหญ่อวิ๋นเกอ ขอให้พยากรณ์อากาศอวิ๋นเกอทำต่อไปนะ ข้าเป็นกำลังใจให้ลูกพี่ใหญ่นะ~"

"เป็นกำลังใจให้ +1"

"เป็นกำลังใจให้ +2"

……

"เป็นกำลังใจให้ +10086"

"ว่าแต่ สมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์ดูเหมือนจะไม่มีสึนามิตามธรรมชาตินี่นา ของสิ่งนี้มาจากที่ใดกัน?"

"ยังต้องพูดอีกหรือ ภัยพิบัติระดับทั่วทั้งเขตเช่นนี้ ต้องเป็นฝีมือของไอ้เด็กเปรตเผ่ามารสวรรค์อย่างแน่นอน"

"ดูเหมือนจะมีเหตุผลนะ เทียนหมัวอั้นออกมาโดนตีซะดีๆ!"

"เทียนหมัวอั้นออกมายืนตรงรับโทษ!"

"เทียนหมัวอั้นออกมาเป็นทาสบำเรอ!"

"เทียนหมัวอั้นออกมา... หืม? คนชั้นบนไม่ค่อยปกติแล้วนะ!"

อวิ๋นเกอเห็นข้อความนี้ก็ถึงกับร่างสั่นสะท้าน

เล่นกันผาดโผนเสียจริง!

ล่วงเกินไม่ได้ๆ

ขอซุ่มตัวก่อนล่ะ

เขานั่งอยู่บนชั้นสองของจวนเซียนโภชนา จิบชาชั้นดี และมองดู... เหล่าวิญญาณเร่ร่อนในที่ไกลๆ

ช่วยไม่ได้ ตอนนี้คุณลักษณะของเขตคือความลี้ลับ ทั่วทั้งเขตจึงเต็มไปด้วยวิญญาณเร่ร่อนสารพัดชนิด

ยังมีผีดิบ ศพเน่าเปื่อย แม้กระทั่งซอมบี้ก็ยังมี

แม้ว่าทรัพยากรจะล้ำค่าจริงๆ โดยเฉพาะทรัพยากรประเภทวิญญาณที่มีมากจนแทบจะล้นเหลือ

แต่ทิวทัศน์ก็ไม่ค่อยน่าอภิรมย์เอาเสียเลย

โชคดีที่หมอกมรณะเหล่านั้นไม่ได้เข้ามาภายในดินแดน มิฉะนั้นเขาคงต้องลิ้มรสความรู้สึกของการอยู่ในดงหมอกควันพิษเป็นแน่

แม้ว่ากลิ่นอายมรณะน่าจะรุนแรงกว่าหมอกควันพิษอยู่บ้างก็เถอะ

"ท่านเจ้านคร" เถียนเซียนเอ๋อร์ที่รับผิดชอบการทำนาเข้ามารายงานผลการทำงาน "นาเซียนในตอนนี้ได้ปลูกพืชผลพิเศษอย่างข้าววิญญาณทั้งหมดแล้ว อีกทั้งยังกลายพันธุ์เป็นข้าวคริสตัลด้วย ต้องการให้ปลูกข้าวคริสตัลต่อไปหรือไม่เจ้าคะ?"

"อืม... เช่นนั้นก็ปลูกเถอะ ปลูกพืชผลระดับสูงที่กลายพันธุ์ออกมาทั้งหมด ส่วนข้าววิญญาณก็ลองดูว่าสามารถปลูกในพื้นที่เพาะปลูกธรรมดาได้หรือไม่"

ข้าวคริสตัล เป็นข้าววิญญาณรูปแบบอัปเกรด

หากกินเข้าไปแล้วไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มค่าพละกำลัง แต่ยังได้รับค่าประสบการณ์โดยอัตโนมัติอีกด้วย

นอกเหนือจากค่าประสบการณ์ที่ได้รับจะน้อยไปสักหน่อย อย่างอื่นก็ไม่มีปัญหาอันใด

อีกทั้งแค่กินข้าวก็แข็งแกร่งขึ้นได้ ผู้ใดจะปฏิเสธลงเล่า?

เช่นนั้นย่อมต้องขยายการผลิตอยู่แล้ว

หากสามารถนำออกมาขายได้ก็ยิ่งดี

ทว่านั่นก็ต้องรอให้เสบียงในดินแดนของตนเองมีเพียงพอเสียก่อนค่อยว่ากัน

"เจ้าค่ะ ท่านเจ้านคร"

เถียนเซียนเอ๋อร์รับมอบหมายหน้าที่แล้วก็จากไป

ตอนนี้นางหลงใหลในการทำนาจนถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว