บทที่ 815 – มือเดียวก็ปราบคลั่ง! เป็นไปไม่ได้! นี่มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง!
บทที่ 815 – มือเดียวก็ปราบคลั่ง! เป็นไปไม่ได้! นี่มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง!
เอ๊ะ?
เมื่อมองไปยังร่างที่อยู่เบื้องหน้า เซียวเยว่หลิงก็ชะงักไปทันที
เจียงเจ๋อกำลังทำอะไรอยู่?
เขากำลังรับมีดแทนเธออย่างนั้นเหรอ?
แต่ว่า เขาไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้มันอันตรายแค่ไหน?
พลังของคลั่งนั้นแข็งแกร่งมาก แม้แต่เธอก็ยังไม่สามารถปะทะตรงๆ ได้ ทำได้เพียงอาศัยความเร็วและทักษะในการหลบหลีกไปมาเท่านั้น
ต่อให้เจียงเจ๋อจะดูแข็งแรงกว่าคนทั่วไป แต่จะเป็นคู่ต่อสู้ของคลั่งได้อย่างไร?
อีกอย่าง!
เจียงเจ๋อโผล่มาอยู่ตรงหน้าเธอตั้งแต่เมื่อไหร่?
ทำไมเธอถึงมองไม่ทัน?
ในชั่วพริบตาเดียว ความคิดมากมายแล่นเข้ามาในหัวของเซียวเยว่หลิง
คลั่งถือมีดสั้นไว้ในมือแล้วแทงลงมาด้วยพละกำลังมหาศาล!
เป้าหมายของท่านี้คือการสังหารนักฆ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ดังนั้นคลั่งจึงไม่เก็บงำพลังเอาไว้เลย เขาใส่แรงไปเต็มที่
ภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัว มีดสั้นเสียดสีกับอากาศจนเกิดเสียงโซนิคบูม!
ในวินาทีที่แทงลงไป ดวงตาของคลั่งก็เผยความประหลาดใจออกมา
เห็นได้ชัดว่าแม้แต่เขาก็ยังไม่ทันสังเกตว่าเจียงเจ๋อโผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่!
เป็นเพราะเขามัวแต่จดจ่อกับการต่อสู้กับเซียวเยว่หลิงจนไม่ทันสังเกตการเข้ามาใกล้ของอีกฝ่ายหรือเปล่านะ?
ช่างเถอะ
ในเมื่อเจียงเจ๋อกล้ามารับมีด ก็ต้องตายสถานเดียว!
ถือว่าช่วยประหยัดเวลาในการไล่ล่าไปได้เยอะ
ทว่า...
มีดสั้นเล่มนั้นพุ่งเข้าหาเจียงเจ๋อด้วยความเร็วเหลือเชื่อและพลังงานจลน์ที่มหาศาลเกินบรรยาย แต่ในวินาทีถัดมา มันกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ!
ราวกับถูกกาลเวลาหยุดเอาไว้!
มันไม่สามารถแทงลึกลงไปได้แม้แต่นิดเดียว!
หืม?
คลั่งขมวดคิ้วมองไป
เขากลับพบว่าที่ปลายมีดสั้นนั้น มีคนใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางหนีบเอาไว้!
ดูเหมือนจะเป็นเรื่องง่ายดายเสียเหลือเกิน ทั้งที่การโจมตีนี้เขาใส่แรงไปจนหมดตัวแล้วแท้ๆ!
เป็นไปได้ยังไงกัน?
ไม่ เป็นไปไม่ได้!!!
คลั่งเผยสีหน้าตื่นตระหนกอย่างถึงขีดสุด!
ทำไมเจียงเจ๋อถึงใช้เพียงแค่สองนิ้วก็รับมีดของเขาไว้ได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น?
เขาไม่สามารถทำความเข้าใจได้เลย!
ในขณะเดียวกัน เจียงเจ๋อกลับไพล่มืออีกข้างไว้ด้านหลังพลางยิ้มบางๆ: “ละครฉากนี้ จบลงได้แล้ว”
ปัง!
สิ้นเสียง นิ้วทั้งสองของมือขวาก็ออกแรงเล็กน้อย เพียงได้ยินเสียงโลหะแตกหักดังกรอบ มีดสั้นทหารที่ทำจากเหล็กกล้าคุณภาพสูงก็หักออกเป็นสองท่อนทันที!
เชี่ยไรเนี่ย???
คลั่งถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ
มือข้างหนึ่งถือมีดที่หักแล้ว ส่วนอีกข้างชี้ไปข้างหน้าพร้อมถามด้วยความหวาดกลัว: “แก แก แก... แกเป็นใครกันแน่? ทำไมพละกำลังถึงได้มากขนาดนี้???”
หยางต้าหู่ที่อยู่ด้านหลังเห็นภาพนั้นก็กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง อดไม่ได้ที่จะรำพึงออกมา: “เจ้านายคือสัตว์ประหลาดตัวจริงสินะ!”
ไม่ใช่ว่าหยางต้าหู่ไม่เคยเห็นเจียงเจ๋อลงมือ
ตอนอยู่ที่ค่ายทหาร เจียงเจ๋อเคยต่อสู้ตัวต่อตัวกับครูฝึกเหยียน จนอีกฝ่ายถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาล...
แถมยังเคยสอนเทคนิคการต่อสู้ให้กับเหล่าทหารด้วยตัวเอง
เขารู้อยู่แล้วว่าเจียงเจ๋อเก่งกาจแค่ไหน!
ถ้าไม่เก่งจริง ก็คงไม่ถูกเบื้องบนจ้างมาเป็นที่ปรึกษาด้านการต่อสู้
ทว่า...
หยางต้าหู่ก็ไม่คิดว่าเจียงเจ๋อจะไม่เพียงแค่สู้เก่ง แต่สมรรถภาพทางร่างกายยังน่าเหลือเชื่อขนาดนี้!
พลังและความเร็วของคลั่งนั้นไม่ต้องพูดถึง
แต่เจียงเจ๋อกลับใช้เพียงสองนิ้วรับมือการโจมตีของคลั่งได้อย่างสบายๆ นั่นหมายความว่า พลังของเจียงเจ๋อนั้นเหนือกว่าคลั่งไปไกลโข!
เจียงเจ๋อ ทำไมคุณถึง...
เซียวเยว่หลิงเองก็มีสีหน้าอึ้งค้างไปเช่นกัน!
เธอปะทะกับคลั่งมาหลายร้อยกระบวนท่า ย่อมรู้ดีว่าคลั่งแข็งแกร่งเพียงใด
สมรรถภาพทางร่างกายที่น่ากลัวนั่น มันแทบไม่เหมือนมนุษย์เลยด้วยซ้ำ!
แต่ทำไมเจียงเจ๋อถึงดูแข็งแกร่งกว่าคลั่งเสียอีก?
รูปร่างของเขาเมื่อเทียบกับคลั่งแล้วถือว่าผอมบางมาก ทำไมถึงมีพลังที่เหนือกว่าคลั่งได้?
มันไม่สมเหตุสมผลเลยใช่ไหม?
ในเวลานี้ เจียงเจ๋อยืนเอามือไพล่หลังอยู่ที่เดิม
นัยน์ตาเต็มไปด้วยความขี้เล่น เขามองคลั่งด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง: “ผมก็แค่หนุ่มเจ้าสำราญธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้น คลั่ง นายกลัวแล้วเหรอ?”
“แกบอกว่าฉันกลัวงั้นเหรอ?”
ตอนนี้ภายในใจของคลั่งปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์
ทว่าสิ่งที่มากกว่านั้นคือความไม่กล้า... หรือจะพูดว่าไม่อยากจะเชื่อ!
เขา 'คลั่ง' ผู้นี้คือคนที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!
เจียงเจ๋อที่เป็นแค่ลูกคุณหนูผู้ร่ำรวย จะแข็งแกร่งกว่าเขาได้อย่างไร?
อุบัติเหตุ!
เมื่อกี้ต้องเป็นอุบัติเหตุแน่ๆ!
ฮ่าๆ!
“เลิกตลกน่า ฉันจะไปกลัวแกได้ยังไง?”
คลั่งจุดไฟในการต่อสู้อีกครั้ง ดวงตาเผยให้เห็นความคลุ้มคลั่งราวกับคนเสียสติ
ครั้งนี้เขามองจ้องไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ เป้าหมายเปลี่ยนจากเซียวเยว่หลิงมาเป็นเจียงเจ๋อแทน
รูปร่างของอีกฝ่ายดูเหมือนคนธรรมดา พละกำลังจะเหนือกว่าเขาได้อย่างไร?
เขาเชื่อมั่นว่าที่เจียงเจ๋อรับมือเขาได้เมื่อกี้ เป็นเพียงอุบัติเหตุเท่านั้น!
อาจจะเป็นเพราะยาที่กินเข้าไปดันเสื่อมฤทธิ์กะทันหัน
หรือไม่ก็กล้ามเนื้อของเขาเกิดเป็นตะคริวขึ้นมาก็ได้!
ไปตายซะ!!!
คลั่งทิ้งมีดสั้นที่หักแล้ว พุ่งตัวเข้าหาเจียงเจ๋ออย่างรวดเร็วแล้วปล่อยหมัดใส่ศีรษะของอีกฝ่าย
หมัดนี้มีอานุภาพน่าทึ่ง!
คนทั่วไปไม่มีทางรับมือได้แน่นอน!
ต่อให้แชมป์โลกด้านการต่อสู้มายืนอยู่ตรงนี้ คลั่งก็มั่นใจว่าจะสามารถปิดฉากได้ด้วยหมัดเดียว!
ทว่า
คลั่งกำลังจินตนาการถึงภาพที่หมัดนี้เข้าเป้า แล้วศีรษะของเจียงเจ๋อระเบิดออกเหมือนแตงโม
ในวินาทีถัดมา
เจียงเจ๋อก็แค่นหัวเราะอย่างดูแคลน: “ช้าไป”
ปัง!
เสียงทึบดังขึ้นหนึ่งครั้ง
หน้าอกของคลั่งยุบลงไปในทันที รอยบุ๋มนั้นมีขนาดเท่ากับกำปั้นพอดี
เขายังไม่ทันเห็นด้วยซ้ำว่าเจียงเจ๋อปล่อยหมัดออกมาท่าไหน ก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน และพลังมหาศาลที่ไม่อาจต้านทานได้!
ร่างยักษ์นั้นราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร พุ่งถอยหลังไปตรงๆ!
ตูม—!
จนกระทั่งกระแทกเข้ากับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งจึงหยุดลง...
พลังอันมหาศาลทำให้ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
เชี่ย?
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่??
หยางต้าหู่ขยี้ตา ความเร็วของทั้งสองคนเมื่อครู่รวดเร็วจนถึงขีดสุด
เขาดูไม่ทันเลยจริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น
อั่ก!
ที่ไกลออกไป
คลั่งกุมหน้าอกคุกเข่าลงกับพื้นอย่างทุลักทุเล พ่นเลือดออกมาคำโต
สีหน้าเริ่มเผยความหวาดระแวงอย่างลึกซึ้ง
แค่หมัดเดียว เขารู้สึกว่าอวัยวะภายในของตัวเองเคลื่อนที่ไปหมดแล้ว กระดูกซี่โครงแทบจะหักทั้งหมด!
แม้แต่วิสัยทัศน์ในดวงตาก็เริ่มพร่าเลือน!
เขาเงยหน้าขึ้นมองไปข้างหน้าด้วยความตกตะลึง
แต่กลับพบว่าเจียงเจ๋อยังคงยืนเอามือไพล่หลังอยู่ที่เดิม สีหน้าเรียบเฉยไม่หวั่นไหว
หรือว่า!
เมื่อกี้เขาใช้เพียงแค่มือเดียวเท่านั้นเหรอ?
“เป็นไปไม่ได้! นี่มันต้องไม่ใช่เรื่องจริง!!”
คลั่งไม่อยากจะเชื่อเลยแม้แต่นิดเดียว!
เขาเนี่ยนะ ถูกคนอื่นรังแกด้วยมือเดียว???
คนที่แกร่งอย่าง 'เซียวเย่' ยังต้องทุ่มสุดกำลัง อาศัยความคล่องแคล่วและทักษะถึงจะต่อกรกับเขาได้
แต่หมัดเมื่อกี้
เจียงเจ๋อไม่ได้ใช้เทคนิคอะไรเลย!
มันคือการบดขยี้ด้วยความเร็วและพลังล้วนๆ ถึงจะสร้างความแตกต่างที่ห่างชั้นกันได้ขนาดนี้!
ที่ผ่านมา
คลั่งมั่นใจว่าถ้าเทียบความแข็งแกร่งของร่างกายแล้ว ไม่มีใครในโลกนี้จะแกร่งไปกว่าเขาได้!
ในแง่ของตัวเลขสมรรถภาพร่างกาย เขาคือที่หนึ่งของโลกอย่างไม่ต้องสงสัย!
ทว่าคาดไม่ถึงจริงๆ!
ว่าวันหนึ่งเขาจะได้มาเจอกับ "สัตว์ประหลาดด้านตัวเลข" ที่เหนือกว่าเขาไปอีกขั้น?
[จบบท]