บทที่ 755 มือสังหารที่เหมาะสมที่สุด

แม้ว่าหวงอวี้จะอยู่เพียงแค่ระดับปฐมภูมิขั้นกลาง แต่เขากลับแสดงความมั่นใจออกมาอย่างมากไม่ได้เห็นผู้ท้าชิงคนอื่นๆอยู่ในสายตาเลย

คำพูดของเขากลายเป็นชนวนที่จุดความไม่พอใจของทุกคน รวมถึงผู้ฝึกตนระดับเปลี่ยนจิตที่กำลังชมอยู่ด้วย

ผู้คนต่างหันไปมองชายชรานามสกุลกู่ เพราะที่นี่เป็นเขตของเขา และกฎเกณฑ์ทั้งหมดก็กำหนดโดยเขา การจะเปลี่ยนการต่อสู้ให้เป็นการประลองแบบผสมก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา

อย่างไรก็ตาม ชายชราไม่สนใจเรื่องนั้นมากนัก เขายิ้มกว้างก่อนจะพูดว่า

“ในเมื่อสหายหวงอวี้ต้องการเช่นนั้น ข้าก็จะตามใจเจ้า แต่ถ้าเจ้าแพ้ เจ้าจะต้องมอบรางวัลให้ผู้ท้าชิงคนอื่นๆคนละหนึ่งส่วน”

รางวัลที่ว่าคือผลึกวิญญาณระดับกลาง 10 ก้อน

แปดคนก็เท่ากับ 80 ก้อน ซึ่งถือว่าเป็นจำนวนไม่น้อย!

“ไม่มีปัญหา” หวงอวี้ยังคงแสดงความมั่นใจอย่างมาก ราวกับว่าเรื่องเงินไม่ใช่สิ่งที่เขาใส่ใจ

แต่ยิ่งเขาแสดงออกเช่นนี้คนอื่นๆกลับยิ่งไม่มั่นใจในตัวเองมากขึ้น

ในที่สุดมีคนที่ไม่รู้จักเขาดีพอเริ่มถามหลัวซาซาว่า

“สหายหลัว คนผู้นี้เป็นศิษย์สำนักใดกัน?”

“เขาน่ะหรือ?” หลัวซาซาปิดปากหัวเราะ

“เขาก็แค่ผู้ฝึกตนเร่ร่อน”

“ผู้ฝึกตนเร่ร่อน? ผู้ฝึกตนเร่ร่อนจะมีท่าทางมั่นใจเช่นนี้ได้อย่างไร?”

“ฮ่าฮ่า รอดูผลการประลองก่อน ข้าจะบอกว่าทำไม”

ทันทีที่คำพูดจบลง พื้นที่ด้านล่างซึ่งเป็นภูเขาและแม่น้ำก็กระจัดกระจายไปด้วยผลึกและฝุ่นควัน การโจมตีรุนแรงหลากหลายรูปแบบเกิดขึ้นพร้อมกันแทบจะในทันที

ไม่ว่าจะเป็นเงาร่างลึกลับที่ปรากฏและหายไปอย่างรวดเร็ว คลื่นพลังจิตที่แข็งแกร่งจนไม่อาจต้านทานได้ สายฟ้าฟาดที่แม่นยำ หรือดาบบินที่คมกริบจนสามารถตัดทุกสิ่ง่ง

เฉินโม่มองด้วยความตกใจ

ผู้ฝึกตนคนใดในสนาม ต่างก็แข็งแกร่งกว่าเขามาก หากเขาต้องต่อสู้กับพวกเขา เขาคงต้องใช้ วิชาสลายร่างเทพมารพร้อมกับยันต์ห้าธาตุหลบหนี เพื่อหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย

แต่ในขณะที่การโจมตีรุนแรงเกิดขึ้น หวงอวี้กลับเคลื่อนไหวอย่างใจเย็น

ร่างของเขาหายวับไปในพริบตาและในทันใดนั้น เขาก็แยกร่างออกเป็นพันๆร่างปรากฏอยู่ด้านหลังผู้ฝึกตนระดับปฐมภูมิทุกคน

เหล่าผู้ที่กำลังร่ายคาถายืนอยู่กับที่โดยไม่มีโอกาสตอบโต้ ก็ถูกคมดาบจี้เข้าที่แผ่นหลัง เพียงการออกแรงเล็กน้อยดาบนั้นก็สามารถเจาะทะลุทะลวงทำลายพลังปฐมภูมิได้

ส่วนผู้ที่เคลื่อนไหวได้ว่องไวเหมือน ร่างแยกของหวงอวี้ก็ตามติดเหมือนเงา ไม่ว่าพวกเขาจะหลบหนีอย่างไรสุดท้ายก็ไม่อาจหลุดพ้นจากการตามล่า

เป้าหมายที่ทุกคนโจมตีหายไปอย่างไร้ร่องรอย แต่กลับปรากฏตัวขึ้นอยู่ข้างหลังพวกเขาเอง การประลองครั้งนี้ดูเหมือนจะถูกกำหนดผลลัพธ์ไว้ตั้งแต่ต้น

ผู้ฝึกตนที่กำลังชมการประลองก็เข้าใจแล้วในที่สุด

ด้วยพลังวิเศษของหวงอวี้ ทำให้ไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้เพียงคนเดียวหรือแปดคนก็ไม่มีความแตกต่าง

เขาสามารถแยกร่างเป็นพันๆร่างได้ ทำให้เขารับมือกับศัตรูหลายคนพร้อมกันได้อย่างสบาย

แทนที่จะบอกว่าเขาหยิ่งผยอง ควรจะบอกว่าเขาเข้าใจจุดแข็งของตนเองอย่างดีและใช้ประโยชน์จากการประลองแบบผสมเพื่อจัดการศัตรูให้เร็วที่สุด ป้องกันไม่ให้เสียพลังไปกับการประลองหลายรอบ

การต่อสู้ในสนามใกล้สิ้นสุดลงแล้ว

ชัยชนะของหวงอวี้ดูเหมือนจะเป็นที่แน่นอน

ในขณะนั้นเอง หลัวซาซาที่ยืนอยู่ในกลุ่มผู้ชมก็ยิ้มและอธิบายว่า

“หวงอวี้เป็นผู้ฝึกตนเร่ร่อนก็จริง แต่เขาได้รับการถ่ายทอดวิชาจาก เซียนต้าเฉียนซึ่งไม่ใช่จากแค่เขตลับทั่วไปในจงโจว แต่มันเป็นการถ่ายทอดวิชาเต็มรูปแบบ”

เซียนต้าเฉียน?

แทบไม่มีใครเคยได้ยินชื่อนี้

แต่ทุกคนรู้ดีว่าผู้ที่ได้รับสมญาว่า "เซียน" พลังของพวกเขาย่อมอยู่เหนือจินตนาการ

การได้รับการถ่ายทอดเต็มรูปแบบจากเซียนนั้น เป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง

จึงไม่แปลกใจเลยที่หวงอวี้จะมีวิชาที่แข็งแกร่งเช่นนี้!

ในทวีปจงโจว โอกาสทางการฝึกตนไม่เคยขาดแคลน นอกจากผู้ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นอย่าง หลูหุ่ยมิงที่ฟันฝ่าผ่านอุปสรรคด้วยตนเองแล้ว ผู้ฝึกตนธรรมดาก็สามารถหาวิธีได้รับการถ่ายทอดจากเขตลับต่างๆเพื่อเดินบนเส้นทางการฝึกตนที่แข็งแกร่งขึ้น

การประลองจบลงแล้ว

หวงอวี้คนเดียวชนะผู้ฝึกตนระดับปฐมภูมิขั้นสูงทั้งหลาย

จากที่ควรจะเป็นการประลองอันน่าตื่นเต้น กลับกลายเป็นการแสดงเดี่ยวของเขาและนับตั้งแต่วันนี้ ผู้ฝึกตนที่ได้รับการถ่ายทอดเต็มรูปแบบจากเซียนต้าเฉียนคนนี้จะกลายเป็นที่รู้จักอย่างแน่นอน ในไม่ช้าเขาจะกลายเป็นเป้าหมายของหลายๆสำนักที่จะแย่งชิงตัวไป

หวงอวี้ได้รับผลึกวิญญาณระดับกลาง 80 ก้อน จากนั้นก็กระโดดกลับขึ้นมาที่แท่นชมการประลอง

หลัวซาซากระโดดเข้าหาหวงอวี้ด้วยความดีใจ

"หวงอวี้ หวงอวี้ เจ้าชนะอีกแล้วนะ!"

“โชคช่วยน่ะ”

“ท่านพ่อของข้าบอกว่าจะรับเจ้าเป็นศิษย์เลยนะ”

หวงอวี้ยิ้มแหยๆ

"ท่านบอกว่าไม่รับศิษย์แล้วนี่?"

“ฮ่าฮ่า จะรับแค่เจ้าเท่านั้นแหละ”

“อย่าล้อข้าเล่นเลย สหายหลัว ข้าชอบใช้ชีวิตอิสระ ท่านคงไม่สนใจข้าที่มีพลังแค่นี้หรอก”

“ไม่หรอก” หลัวซาซาพูดอู้อี้ในลำคอ แต่นางก็ไม่ได้เซ้าซี้อีกต่อไป

เหล่าผู้ฝึกตนระดับเปลี่ยนจิตคนอื่นๆก็เข้ามาแสดงความยินดีด้วย แม้แต่คนระดับสูงก็ไม่สามารถละเลยการแสดงความยินดีได้ แต่เพราะฐานะของพวกเขา พวกเขาจึงแสดงออกเพียงเล็กน้อย

ไม่นานนักการประลองรอบที่สองก็เริ่มขึ้น ผู้ฝึกตนระดับเปลี่ยนจิตแปดคนลงไปในสนาม

หลังจากนั้นเฉินโม่ไม่ได้สนใจการประลองอีกต่อไป

สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่หวงอวี้เป็นระยะๆ

แน่นอนว่า หวงอวี้เองก็สังเกตเห็นเฉินโม่เช่นกัน เมื่อเหล่าผู้ฝึกตนที่มาแสดงความยินดีเบนความสนใจไปที่การประลอง หวงอวี้จึงหันไปถามเฉินโม่ว่า

“เจ้ามีเรื่องอะไรหรือ?”

เฉินโม่พยักหน้า

“ขอคุยเป็นการส่วนตัวได้ไหม?”

หวงอวี้มองเฉินโม่จากหัวจรดเท้า

แม้จะเป็นระดับปฐมภูมิเหมือนกัน แต่ระดับของเฉินโม่ต่ำกว่าเขามาก

แต่สำหรับหวงอวี้ เขาคิดว่าอย่างน้อยชายคนนี้ก็รู้จักตัวเองดีพอที่ไม่ลงไปประลอง ไม่เช่นนั้นผลลัพธ์คงจะดูย่ำแย่กว่านี้

“มีธุระอะไรหรือ? พูดที่นี่ไม่ได้หรือ?”

ความทะนงตนของหวงอวี้แทบจะถูกเขียนบนใบหน้า

“ข้าเป็นคนจากแคว้นผิงตูโจว ข้ามีข้อเสนอธุรกิจอยากจะคุยกับเจ้า ไม่รู้ว่าสหายหวงอวี้สนใจหรือไม่?”

ผิงตูโจว?

เมื่อหวงอวี้ได้ยินชื่อนี้ เขาก็ขมวดคิ้ว

แคว้นธรรมดาๆจะมีอะไรมาน่าสนใจ?

“เจ้าเป็นแม่ทัพที่นั่นหรือ?”

เฉินโม่พยักหน้า

“ว่ามา ธุรกิจอะไร?”

“ที่นี่ไม่สะดวก คุยกันเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่?”

เฉินโม่ไม่สามารถพูดเรื่องการฆ่าคนในสถานที่เช่นนี้ได้ แต่เมื่อเห็นความสามารถของหวงอวี้ ความคิดแรกที่ผุดขึ้นในหัวคือคนอย่างเขานี่เหมาะมากที่จะเป็นมือสังหาร!

ส่งหวงอวี้ไปก่อความวุ่นวายที่แคว้นผิงตูโจวคงจะเหมาะมาก

ยิ่งไปกว่านั้นด้วยความแข็งแกร่งของหวงอวี้ แม้จะรวมพลังแม่ทัพทุกคนในแคว้นผิงตูโจวเข้าด้วยกัน ก็คงไม่สามารถรับมือได้

แน่นอน ยกเว้นจางเจี๋ยที่มีชีวิตอยู่มานานกว่าแปดพันปี

“ถ้าไม่พูดก็ช่างเถอะ”

เมื่อเฉินโม่เห็นท่าทีของหวงอวี้ เขาจึงหยิบสุราที่หมักด้วย ข้าวหยกสวรรค์ ซึ่งเป็นพืชวิญญาณที่ผ่านการดัดแปลงออกมาจากแหวนเก็บของแล้วโยนให้หวงอวี้

“ข้าเป็นนักปลูกพืชวิญญาณ ปลูกข้าวไว้มากมาย เชิญเจ้ามาเยี่ยมข้าที่แคว้นผิงตูโจวได้เสมอ”

หวงอวี้ขมวดคิ้ว แต่ก็รับสุรานั้นมา

กลิ่นหอมอันแปลกประหลาดของสุราลอยออกมาทันที

ไม่ใช่แค่หวงอวี้เท่านั้นที่ได้กลิ่น แต่ผู้ฝึกตนรอบๆต่างก็หันมามอง

ทันใดนั้นหวงอวี้ก็เก็บขวดสุราใส่ลงในแหวนเก็บของอย่างรวดเร็ว

(จบบท)