บทที่ 32: หวังเทาผู้เดือดดาล และแผนการขั้นต่อไป

การจากไปของซูอวี่อยู่ในสายตาของผู้ชมทุกคน

เรื่องนี้สร้างความโกลาหลขึ้นมาอย่างมหาศาล

"เทพซูจะเก่งกาจเกินไปแล้ว! เขาถึงขั้นบอกใบ้พวกผู้ไล่ล่าแล้วนะ แต่พวกนั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรตอบสนองเลย!"

"ไร้สาระน่า ถ้าคุณเป็นผู้ไล่ล่า คุณจะคิดเหรอว่าเทพซูปลอมตัวเป็นครูแล้วหนีรอดไปได้แล้วน่ะ? นี่มันเหมือนอยู่ในความฝันชัดๆ"

"ถูกต้องเลย คนพวกนั้นชอบเอาแต่บอกว่าพวกผู้ไล่ล่าไร้น้ำยา แต่ถ้าถามฉันนะ ไม่ใช่ว่าพวกผู้ไล่ล่าไร้น้ำยาหรอก แต่เป็นเพราะเทพซูเก่งเกินไปต่างหากล่ะ!"

"เห็นด้วยสุดๆ! ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเทพซูทำได้ทุกอย่างจริงๆ ทั้งแหกคุก วิ่งปากัวร์ แข่งรถ ประเมินราคาสมบัติ ปลอมตัว แถมยังสวมรอยเป็นครูได้อีก เขาเจ๋งสุดๆ ไปเลย!"

"เทพซู! เทพเจ้าตลอดกาล!"

ภายในช่องถ่ายทอดสด ผู้คนจำนวนมหาศาลต่างตื่นเต้นกันจนถึงขีดสุด

เมื่อเทียบกับผู้หลบหนีในสองซีซันแรก หรือแม้กระทั่งผู้หลบหนีในซีซันนี้

การหลบหนีแต่ละครั้งของซูอวี่ เรียกได้ว่าสร้างความตกตะลึงให้กับผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วน

ทุกครั้งที่เขาพาตัวเองไปยืนอยู่บนปากเหวแห่งอันตราย

แต่ทุกครั้ง เขากลับใช้วิธีการที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน เพื่อหลบหนีไปได้อย่างง่ายดาย

มันช่างน่าชื่นชมเสียนี่กระไร

ในขณะที่ผู้ชมจำนวนมหาศาลกำลังคร่ำครวญชื่นชมอยู่นั้น

ภายในโรงเรียน

สีหน้าของหวังเทากลับดูน่าเกลียดน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว

ทีมผู้ไล่ล่าทั้งหมดได้ค้นหาทั่วทั้งโรงเรียนอย่างละเอียดถี่ถ้วน

ไม่พบใครเลย!

ยังคงไม่พบใครเลย!

ทุกครั้งที่ลูกน้องเข้ามารายงานสถานการณ์ หัวใจของหวังเทาก็ยิ่งดำดิ่งลึกลงไปอีก

ซูอวี่... หมอนั่นมันหายหัวไปไหนวะ?!!!

หวังเทารู้สึกราวกับว่าทั่วทั้งร่างของเขากำลังถูกแผดเผาไปด้วยความโกรธแค้น เขาอยากจะระเบิดมันออกมา แต่ก็ไม่รู้จะไปลงที่ไหน

ในตอนนั้นเอง ลูกน้องคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาหวังเทาด้วยความระมัดระวัง

"หัวหน้าครับ เมื่อครู่นี้เราเพิ่งเจอนักเรียนคนหนึ่ง เขาบอกว่ามีครูที่ชื่อซูฝากข้อความนี้มาให้หัวหน้าครับ"

ครูเหรอ?

หวังเทาขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะรับกระดาษแผ่นนั้นมาถือไว้

ทันทีที่เขาเปิดกระดาษออก รูม่านตาของหวังเทาก็หดเล็กลงในทันที

"คุณตำรวจหวังเทาครับ ผมไปแล้วนะ ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก"

เมื่อได้เห็นข้อความสั้นๆ นี้ หวังเทาก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังจะหายใจไม่ออก

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก!"

หวังเทาหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ดวงตาของเขาแดงก่ำขณะจ้องมองไปที่ลูกน้อง

"แกบอกว่า... นักเรียนคนนั้นพูดว่าอะไรนะ?"

"ค... คนที่ชื่อครูซูฝากข้อความนี้มาให้หัวหน้าครับ"

เห็นได้ชัดว่าผู้ไล่ล่าคนนี้รู้สึกหวาดหวั่นไม่น้อยเมื่อเห็นสภาพของหวังเทาในตอนนี้

และทันทีที่หวังเทาได้ยินคำตอบนั้น เรี่ยวแรงทั้งหมดของเขาก็ดูเหมือนจะมลายหายไปในพริบตา

เขาโบกมืออย่างอ่อนแรง

"ไปที่ห้องพักครูฝ่ายวิชาการกันเถอะ"

สิบนาทีต่อมา

หวังเทาเดินออกมาจากห้องพักครูฝ่ายวิชาการด้วยความรู้สึกไร้เรี่ยวแรง

เมื่อครู่นี้ เขาได้รับข้อมูลมาแล้ว

ซูอวี่ได้อาศัยการปลอมตัวเป็นครู หลอกลวงทุกคนได้อย่างแนบเนียน

เขาหลอกลวงโรงเรียน หลอกลวงพวกผู้ไล่ล่า และแม้กระทั่งหลอกลวงเหล่านักเรียน!

ท้ายที่สุด เขาก็เดินเชิดหน้าชูตาออกจากโรงเรียนไปอย่างสง่างาม!

แม้แต่หัวหน้าครูฝ่ายวิชาการและกลุ่มนักเรียน ก็ยังไม่อยากจะเชื่อเมื่อได้รู้ว่าซูอวี่เป็นตัวปลอม

"เรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้ ชายหนุ่มคนนั้นมีบุคลิกภาพที่เหมาะสมจะเป็นครูอย่างเห็นได้ชัด"

"พวกคุณโกหก คาบเรียนคณิตศาสตร์ของครูซูยอดเยี่ยมมากจริงๆ นะ!"

"ใช่! ครูซูเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ที่เก่งที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลย!"

"นั่นน่ะสิ? ขนาดฉันที่หัวทึบเรื่องคณิตศาสตร์ สอบไม่เคยได้เลขสองหลัก ก็ยังตั้งใจฟังอย่างสนใจเลย"

กลุ่มครูและนักเรียนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างออกรส

ในทางกลับกัน หวังเทากลับรู้สึกอึดอัดจนแทบจะระเบิด

ไอ้บ้าเอ๊ย ซูอวี่!!!

หวังเทานั่งสูบบุหรี่อยู่หน้าโรงเรียนเป็นเวลานาน ก่อนที่จะติดต่อกลับไปยังศูนย์บัญชาการในที่สุด

"ซูอวี่ หมอนั่นมันหนีไปได้อีกแล้ว"

หวังเทากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้าอย่างถึงที่สุด

ในทำนองเดียวกัน ที่ศูนย์บัญชาการ บรรยากาศก็หนักอึ้งไม่แพ้กัน

ทั้งสี่คนรู้ดีอยู่แล้วว่าซูอวี่หลบหนีไปได้

เมื่อเห็นสถานการณ์ในตอนนี้ พวกเขาก็ได้แต่จนปัญญา

"หวังเทา คุณกลับมาก่อนเถอะ"

"ตกลง"

หวังเทาขึ้นรถเพื่อเดินทางกลับ

ในขณะที่เขากำลังเดินทางกลับ ข่าวคราวเกี่ยวกับซูอวี่ก็ได้แพร่สะพัดไปทั่วโลกอินเทอร์เน็ตแล้ว!

"อัจฉริยะหรือสัตว์ประหลาด? การหลบหนีครั้งที่สอง! ปลอมตัวเป็นครูคณิตศาสตร์ได้อย่างไร้ที่ติ กวาดเสียงชื่นชมอย่างล้นหลาม! เทพซูเก่งกาจเกินไปแล้วจริงๆ!"

"โกลบอลวอนเต็ด: ผู้หลบหนีหมายเลขหนึ่งร้อย ซูอวี่ ผู้ได้รับการขนานนามว่าเทพซู หลบหนีการตามล่าไปได้อีกครั้ง! คราวนี้มีไฮไลต์อะไรเด็ดๆ บ้าง?"

"สุดช็อก! ชายคนหนึ่ง เพื่อหลบหนีการตามล่า ถึงกับทำเรื่องแบบนี้ในโรงเรียน..."

ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตอยู่ในสภาวะโกลาหล!

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับรายการโกลบอลวอนเต็ดพุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งของการค้นหายอดฮิตในทันที!

ไม่มีเหตุผลอื่นใดเลย นอกจากเป็นเพราะการหลบหนีของซูอวี่ในครั้งนี้มันน่าทึ่งเกินไป!

ตั้งแต่การป้องกันตัวที่ถนนสายวัตถุโบราณ ไปจนถึงการปลอมตัวหลบหนีออกมา

จากนั้นก็ถูกไล่ต้อนเข้าไปในโรงเรียน สวมรอยเป็นครูสอนแทนเพื่อทำการสอน และเดินจากไปอย่างสง่างาม

ทุกสิ่งทุกอย่าง มันเหมือนกับอยู่ในความฝันเลยจริงๆ!

การควบคุมทุกรายละเอียดนั้นแทบจะเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ!

และไม่เพียงแค่นั้น การสวมรอยเป็นครูสอนแทนในโรงเรียนของซูอวี่ยังได้รับเสียงชื่นชมอย่างล้นหลามอีกด้วย!

แม้แต่อาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนมัธยมปลายหมิงเต๋อก็ยังออกมากล่าวชื่นชมบนอินเทอร์เน็ต

หากซูอวี่ยินดีที่จะมาสอนที่โรงเรียนของเขา เขาก็พร้อมที่จะจ้างซูอวี่เป็นครูในทันที!

แถมยังให้ผ่านช่วงทดลองงานไปเลยด้วย!

เรื่องนี้ยิ่งผลักดันให้เหตุการณ์นี้พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

และซูอวี่ ในฐานะหนึ่งในตัวละครหลักของเหตุการณ์นี้ เขามองดูข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตแล้วยิ้มบางๆ

เขารู้สึกเฉยๆ กับเรื่องนี้มาก

ส่วนเรื่องโทรศัพท์มือถือในมือน่ะเหรอ?

แค่ซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ แล้วก็เอาเงินฟาดหัวพนักงานเสิร์ฟเพื่อให้หล่อนใช้บัตรประชาชนของตัวเองไปเปิดซิมการ์ดให้ มันจะไปยากอะไรล่ะ?

ซูอวี่วางโทรศัพท์ลง เขาก็เลิกคิดฟุ้งซ่าน

ในเมื่อตอนนี้เขาหนีรอดมาได้แล้ว ปัญหาที่เขาต้องเผชิญต่อไปก็คือ จะลงหลักปักฐานได้อย่างไร

หลังจากที่ถูกหลอกมาถึงสองครั้งซ้อน ทีมผู้ไล่ล่าก็คงจะคุ้นเคยกับรูปแบบการทำงานของเขาเป็นอย่างดีแล้ว

วิธีการแบบเดิมๆ ก็คงจะใช้ไม่ได้ผลกับพวกนั้นอีกต่อไป

และด้วยรางวัลนำจับที่สูงถึงสองแสนบาท มันก็ยิ่งทำให้สถานการณ์ของเขาอันตรายมากยิ่งขึ้น

แต่ถ้าเขาต้องการที่จะหลบซ่อนตัวโดยไม่ให้ใครจับได้จริงๆ เขาควรจะทำอย่างไรดีล่ะ?

ซูอวี่หรี่ตาลงและยิ้มออกมา

แน่นอนว่า เขาจะต้องสร้างตัวตนของคนธรรมดาๆ ขึ้นมาให้ตัวเองอย่างแนบเนียนที่สุด

ดั่งคำกล่าวที่ว่า ผู้เร้นกายที่ยอดเยี่ยมที่สุด มักจะซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชน

ตราบใดที่เขาสามารถสร้างตัวตนที่เหมาะสมให้กับตัวเองได้

พวกผู้ไล่ล่า ต่อให้ค้นหาจนตาย...

ก็คงไม่มีทางหาเขาเจอหรอก!

และการปลอมแปลงตัวตนก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสังคมยุคปัจจุบัน มันยิ่งยากลำบากเข้าไปอีก

อย่างไรก็ตาม สำหรับซูอวี่แล้ว เรื่องนี้มันง่ายนิดเดียว

"พ่อหนุ่มสุดหล่อ เรามาถึงแล้วนะ"

ในขณะที่ซูอวี่กำลังจมดิ่งอยู่ในภวังค์ความคิด คนขับรถแท็กซี่ก็จอดรถ

ซูอวี่มองไปข้างหน้าแล้วรีบพยักหน้ารับ

"ขอบคุณครับ"

หลังจากจ่ายเงิน ซูอวี่ก็ก้าวลงจากรถ

เมื่อมองดูตลาดที่คึกคักจอแจเบื้องหน้า ซูอวี่ก็ยิ้มบางๆ แล้วเดินเข้าไปปะปนกับฝูงชน

ขั้นตอนแรกในการปลอมแปลงตัวตน

ก็คือการใช้ทักษะการปลอมตัวระดับพระเจ้า เพื่อสร้างหน้ากากหนังมนุษย์ที่เหมือนจริงที่สุดให้กับตัวเอง!

และในขณะที่ซูอวี่กำลังดำเนินแผนการขั้นต่อไปอยู่นั้น

ที่ศูนย์บัญชาการ

หวังเทาก็เดินทางกลับมาถึงแล้ว

"ทุกท่านครับ ผมขอโทษด้วยที่ทำให้ทุกคนต้องผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า"