บทที่ 28 - ห้องประธานสุดคึกคัก

บทที่ 28 - ห้องประธานสุดคึกคัก

คนดูที่เห็นฉากสุดฮาในห้องสตรีมของเฉินอวี้หลินอาจจะมีไม่เยอะ แต่ทุกคนพร้อมใจกันสวมวิญญาณนักข่าวสงคราม แห่กันเข้าไปรัวคอมเมนต์ในห้องสตรีมของเจียงเฟิงและอันเข่อ เล่าฉากเด็ดเมื่อกี้ให้ฟังเป็นฉากๆ

【ฮ่าๆๆ ขำจะตายแล้ว เทพสงครามพ่นไอพ่น เทพสงครามยืนนิ่ง เทพสงครามง้างมีดฟัน เทพสงครามโดนส่งไปนอน!】

ยิ่งพอเอาไปรวมกับคำพูดโอ้อวดก่อนสู้ของเฉินอวี้หลิน แล้วตัดภาพมาที่ความเงียบกริบหลังสู้เสร็จ ห้องสตรีมก็แทบจะระเบิดด้วยเสียงหัวเราะ!

【ฮ่าๆๆ คลาสสิกสุดๆ กระตุกว่ะ เลือดเหลือกระจึ๋งนึง ขาดอีกแค่นัดเดียว!】

【บอกเลยว่าถ้าหมอนั่นยิงออกไปได้สักนัด ต้องมีอ้างว่าศัตรูเหลือเลือดเส้นแดงแน่ๆ!】

【ฉันอุตส่าห์ตั้งตารอดูอะไรเนี่ย! นึกว่าเจียงเฟิงจะเก่งเทพขนาดนี้ รูมเมทก็คงจะไม่ธรรมดาเหมือนกัน】

【ก็ไม่ธรรมดาจริงๆ นั่นแหละ! แบล็กฮอว์กเทพสงครามเชียวนะ!】

【ให้เป็นเทพสงครามนะโว้ย ไม่ใช่ให้ไปยืนเป็นรูปปั้นสงคราม! ยืนฟันมีดอยู่ตรงนั้น มีดแกมีคลื่นดาบออกมาด้วยหรือไง?】

เฉินอวี้หลินทำตัวเหมือนกวนอูหน้าแดงก่ำ อ้ำอึ้งอยู่นานกว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้:

"ช่วย... ช่วยชุบหน่อย"

【หน้าแดงทำไม? ก็อารมณ์มันฮึกเหิมไงล่ะ!】

【คำเตือน คำเตือน พี่ชายกำลังคอสเพลย์เป็นแรมโบ้อยู่เหรอ?】

"ข้างหลังมีคนมา!"

จู่ๆ เจียงเฟิงก็ขมวดคิ้ว เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากทางบันไดวนห้องเครื่องลอยตัวด้านหลัง!

ซวยล่ะสิทีนี้ ในห้องประธานมีหนึ่งตี้ ตรงบันไดวนห้องเครื่องลอยตัวก็มีอีกตี้ บวกกับตี้ที่เพิ่งโดนเฉินอวี้หลินทำให้ตกใจจนถอยไปอยู่ตรงโถงทางเดินห้องแบล็กรูมอีก

ตอนนี้มี 3 ตี้มารวมตัวกันที่ห้องประธาน เจียงเฟิงกับพวกกลายเป็นไส้แชนด์วิชไปเลย โดนบีบอยู่ตรงกลางแบบขยับไปไหนไม่ได้!

เสียงหัวเราะในห้องสตรีมเงียบหายไปทันที คอมเมนต์เปลี่ยนเป็นโหมดตึงเครียด มีแต่คำว่า GG กับ รีบหนี พิมพ์รัวๆ เต็มหน้าจอ:

【แย่แล้ว! โดนประกบแล้ว!】

【ตาที่แล้วเพิ่งจะบอกให้พยายามเลี่ยงการโดนประกบ มาตานี้โดนสามตี้บีบอยู่ตรงกลางเลย!】

【จู่ๆ ก็นึกถึงสภาพน่าอนาถของตี้ที่โดนระเบิดอัดตายเมื่อตาที่แล้วขึ้นมาเลย ฮัสกี้เฟิง ถอดแมกกาซีนทิ้งเถอะ!】

【ถ้านี่ไม่มีตัวสร้างปัญหาในตี้ แค่กระโดดถอยลงบันไดไปก็รอดแล้ว ทำไมถึงยอมให้โดนประกบได้วะเนี่ย!】

【เพื่อนฉันก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ไม่เคยฟังคำสั่งเลย ชอบหัวร้อนบุกเดี่ยวจนหลุดจากกลุ่ม ทำเอาตายยกตี้ตลอด】

【เพื่อนอะไรกันล่ะ นั่นมันคนแปลกหน้าชัดๆ!】

คอมเมนต์พากันรุมด่าเฉินอวี้หลิน บอกให้เจียงเฟิงกับอันเข่อกระโดดลงบันไดหนีไปเลย ไม่ต้องไปสนหมอนั่นแล้ว ตายอยู่ตรงนั้นยังไงก็ชุบไม่ขึ้นหรอก!

ความรู้สึกละอายใจของเฉินอวี้หลินกลบความโกรธจนมิด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด: "ไอ้เฟิง แกกับอันเข่อหนีไปก่อนเถอะ ตรงนี้ฉันชุบไม่ขึ้นหรอก อย่าให้ฉันเป็นตัวถ่วงเลย"

เฉินเต๋อซิงก็เลิกห่วงไอดีตัวเองแล้ว: "ตรงนี้สู้ไม่ได้จริงๆ! รีบถอยก่อนเถอะ!"

อันเข่อที่ยืนอยู่หลังเจียงเฟิง จ้องมองเสี้ยวหน้าด้านข้างที่ดูจริงจังของเจียงเฟิงผ่านห้องสตรีมของเฉินอวี้หลินด้วยสายตาแน่วแน่: "ฉันเชื่อฟังนายนะ"

เรื่องทิ้งเพื่อนร่วมทีม ขอโทษที เขาทำไม่ได้หรอก

แครี่คนหนึ่งเคยพูดไว้ว่า จังหวะที่ควรบุกโชว์ก็ต้องบุกให้สุด ถ้าทำสำเร็จก็กลายเป็นเทพ แต่ถ้าพลาดก็แค่เริ่มตาใหม่

ถ้าปอดแหกยอมแพ้ไปครั้งนึง ก็อาจจะต้องปอดแหกไปตลอดชีวิตเลยก็ได้

ก็แค่เหรียญฮาฟไม่กี่เหรียญ ในสถานการณ์แบบนี้เจียงเฟิงไม่ได้รู้สึกกดดันเลยสักนิด กลับรู้สึกผ่อนคลายและตื่นเต้นด้วยซ้ำไป!

"ไม่ต้องพูดแล้ว เรื่องทิ้งเพื่อนฉันทำไม่ได้หรอก"

"แถมสถานการณ์แบบนี้ มันก็พอมีทางสู้อยู่!"

เจียงเฟิงเริ่มวิเคราะห์ข้อมูลอย่างใจเย็นก่อน:

"ตี้ที่ขึ้นมาจากบันไดวนข้างหลัง น่าจะเป็นตี้จากประตูใหญ่ตึกตะวันตก ส่วนตี้ในห้องประธานน่าจะเป็นตี้เรือนจำสามที่เปิดสะพาน ไม่งั้นคงมาไม่ถึงเร็วขนาดนี้"

"ส่วนตี้ที่เฉินอวี้หลินไปยิงด้วย น่าจะเป็นตี้จากห้องควบคุมกลาง ตอนนี้ถอยร่นไปอยู่ตรงโถงทางเชื่อมห้องแบล็กรูมแล้ว"

"พวกเราจะไม่หนี และก็ห้ามปาระเบิดควันแล้วแบกเฉินอวี้หลินกลับมาชุบด้วย ถ้าปาระเบิดควันแล้วแบกคน ตี้ตรงโถงทางเชื่อมห้องแบล็กรูมจะไม่มีทางปล่อยให้เราชุบชีวิตได้หรอก มีเปอร์เซ็นต์สูงมากที่พวกนั้นจะข้ามห้องประธานแล้วบุกกดดันเข้ามาเลย แบบนั้นเราจะโดนบีบติดอยู่ตรงโถงทางเชื่อมห้องเครื่องลอยตัวเต็มๆ"

"แต่เราจะถอยกลับไปตั้งหลักหน้าห้องประธานไม่ได้เด็ดขาด ขืนทำแบบนั้นก็กลายเป็นเป้านิ่งให้เขายิงเล่นน่ะสิ โดนสามตี้รุมสาดระเบิดใส่ ตายเร็วกว่าเดิมอีก! ทางรอดเดียวคือต้องบุกทะลวงฝ่าตี้ตรงห้องเครื่องลอยตัวนี้ไปให้ได้ก่อน ลุ้นให้ตี้อีกสองตี้มัวแต่ดักเชิงกันอยู่ ยังไม่รีบลงมือ!"

ตอนนี้ไม่ใช่สถานการณ์ 1V3 ธรรมดาแล้ว แต่เป็น 1V3 แบบสามตี้เลยต่างหาก!

ความกดดันพุ่งทะลุปรอท แต่มือของเจียงเฟิงที่จับเมาส์อยู่กลับนิ่งสนิท แววตาเด็ดเดี่ยว เขาไม่เคยกลัวสถานการณ์หลังชนฝา ยิ่งเกมมันตึงเครียดบีบคั้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งกระตุ้นจิตวิญญาณนักสู้ของเขาให้ลุกโชนมากขึ้นเท่านั้น ขอความกดดันหนักๆ แบบนี้แหละ!

ดื่มด่ำไปกับการชิงไหวชิงพริบ สนุกไปกับการแข่งขัน!

"อันเข่อ เธอไม่มีปืน ก็ยืนรออยู่ในโถงทางเชื่อมคอยเฝ้าจับตาดูสองตี้ตรงห้องประธานไว้ ถ้ามีใครเดินเข้ามาใกล้ๆ เธอก็ปาระเบิดควันพรางตาขวางไว้เพื่อถ่วงเวลา"

"เดี๋ยวฉันจะไปจัดการตี้ตรงห้องเครื่องลอยตัวก่อน!"

อันเข่อพยักหน้าอย่างว่าง่าย ตอบเสียงหวาน: "นายระวังตัวด้วยนะ~"

…………

"เร็วเข้าๆ ตี้ที่อยู่เหนือหัวเราตรงโถงทางเชื่อมห้องเครื่องลอยตัว น่าจะเป็นตี้ไอ้พวกเปิดโปรนั่นแหละ ในห้องประธานมีเสียงปืนดังขึ้นแล้ว ถ้าเราขึ้นไปตอนนี้พวกมันต้องโดนขนาบตายคาที่แน่!"

PDD กับพวกอีกสามคนกำลังเร่งฝีเท้าขึ้นบันไดวนห้องเครื่องลอยตัว แววตาเต็มไปด้วยความกระหายที่จะปราบพวกใช้โปรและแก้แค้นให้ได้

"ชอบเปิดโปรนักใช่ไหม โดนขนาบนี่แหละเหมาะกับพวกเปิดโปรอย่างแกที่สุดแล้ว นอกเสียจากว่าแกจะเปิดโปรอมตะให้ฉันดู!" เฉินซินไจ่ตะโกนลั่น

ทั้งสามคนมาถึงยอดบันไดวนอย่างระมัดระวังเป็นพิเศษ ให้เฉินฮ่าวหนานที่คุมการเคลื่อนไหวได้ดีที่สุดโผล่พีกไปเช็กตำแหน่ง

ที่ฝั่งตรงข้ามของทางเดิน หลังกระจกกันกระสุน เว่ยหลงของเจียงเฟิงกำลังดักเล็งอยู่อย่างมั่นคง ปากกระบอกปืน AWM เล็งตรงมาที่ทางเข้าบันได สร้างแรงกดดันมหาศาล

"เห็นแล้ว อยู่ฝั่งตรงข้าม มีเว่ยหลงคนเดียว! ห้ามดวลปืนกับมันเด็ดขาดนะ มันเปิดโปร เราสู้มันไม่ได้หรอก อย่าให้โอกาสมัน!"

เฉินฮ่าวหนานโผล่หน้าไปแวบเดียวก็รีบหดกลับ พร้อมกับรีบสั่งการอย่างรวดเร็ว

จู่ๆ PDD ก็นึกแผนเด็ดออก: "เฉินซินไจ่ นายเปิดสกิลอัลติสแกนหาตำแหน่งเลย ส่งสัญญาณบอกพวกในห้องประธาน ให้พวกมันเข้ามารุมขนาบด้วยกัน!"

เฉินซินไจ่ทำตามทันที แต่น่าเสียดายที่พวกในห้องประธานกำลังซัดกับพวกห้องแบล็กรูมอยู่

เขาปาระเบิดแสงออกไปด้วยความเจ็บใจ หวังจะทำลายจุดดักยิงของเจียงเฟิง แต่โดรนแสงเพิ่งจะลอยขึ้นฟ้า ก็โดนปืน M14 ของเจียงเฟิงสอยร่วงไปนัดเดียว ปาไปอีกลูกก็โดนยิงร่วงทันทีเหมือนเดิม

เฉินฮ่าวหนานจับจังหวะเป๊ะๆ ตอนที่เจียงเฟิงสลับมาใช้ M14 ยิงแฟลช ในมือไม่ได้ถือ AW ดักรออยู่! เขาตัดสินใจกระโดดพุ่งออกไป กะจะใช้ AW เล็งด่วนวัดดวงสักตั้ง แต่เจียงเฟิงรู้ทัน รีบหลบเข้าหลังกระจกกันกระสุนมิดชิด ไม่ยอมเปิดช่องโหว่ให้เลย

ในเสี้ยววินาทีนั้น เฉินฮ่าวหนานกด X ชักปืนเสือหมอบ ปาออกไปทันที อุตส่าห์แย่งพื้นที่มาได้ ต้องใช้เสือหมอบบีบให้เจียงเฟิงถอยออกจากจุดดักยิงให้ได้!

"ฉันปาเสือหมอบบีบให้มันขยับแล้ว พวกเราบุกเข้าไปพร้อมกันเลย! ดันมันให้ถอยไปทางห้องประธาน!"

PDD รีบง้างระเบิด ยิงปืนใหญ่ข้อมือ เตรียมตัวบุกพร้อมกัน

สัญญาณเตือนสีแดงของเสือหมอบและปืนใหญ่ข้อมือลอยว่อนอยู่ตรงหน้า แต่เจียงเฟิงกลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาตัดสินใจกดพ่นไอพ่นถอยหลัง แล้วสวนกลับด้วยการยิงเสือหมอบชิ่งกำแพง ลูกระเบิดตกกระทบลงตรงกลางทางเดินอย่างแม่นยำ

ตำแหน่งนี้มันพอดีเป๊ะ ถ้าศัตรูคิดจะบุกข้ามทางเดินมาก็ต้องโดนเสือหมอบลูกนี้เต็มๆ แต่ถ้าจะหลบ ก็ต้องถอยกลับไปตั้งหลักที่บันไดเหมือนเดิม

ไหวพริบเรื่องไอเทมยอดเยี่ยมมาก! เฉินฮ่าวหนานแอบคิดในใจ พอมองเสือหมอบของเจียงเฟิงที่อยู่ตรงหน้า ก็ได้แต่พูดอย่างหมดหนทาง:

"พี่หลิว บุกไม่ขึ้นแล้ว พี่ปาระเบิดควันแล้วเราถอยกันเถอะ"

ทั้งสามคนทำตัวมีระเบียบวินัยมาก แม้จะไม่เต็มใจ แต่ก็รีบถอยกลับไปที่หน้าบันไดอย่างรวดเร็ว

เฉินฮ่าวหนานเห็นเจียงเฟิงฝั่งตรงข้ามกลับมาประจำจุดที่กระจกกันกระสุนอีกครั้ง ก็พูดเสียงเย็นชา:

"พวกเราตั้งป้อมสามคนเล็งพร้อมกันเลย! ปืน AW ของมันต่อให้เก่งแค่ไหนก็ยิงตายได้แค่คนเดียวแหละ!"

"ลองให้มันโผล่หัวมาดูสิ!"

เจียงเฟิงมองเห็นฝั่งตรงข้ามดักรอสามคน ก็แสยะยิ้มขึ้นมา

นึกว่าดักรอสามคนแล้วจะได้ผลเหรอ? เคยได้ยินชื่อท่าพ่นไอพ่นกระโดดยิงของเว่ยหลงไหมล่ะ?

(จบแล้ว)