บทที่ 2 - ชีวิตช่างงดงาม? งดงามก็บ้าแล้ว

บทที่ 2 - ชีวิตช่างงดงาม? งดงามก็บ้าแล้ว

ภายในห้องเรียนแบบอัฒจันทร์ของอาคารเรียน แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างลงบนกระดานดำเป็นแนวเฉียง

อาจารย์สอนแคลคูลัสขั้นสูงกำลังอธิบายทฤษฎีบทจนน้ำลายกระเซ็น น้ำเสียงเหมือนเพลงกล่อมเด็กที่เพี้ยนคีย์ สูตรต่างๆ บนกระดานดำดูเหมือนคัมภีร์สวรรค์ที่อ่านไม่ออก เจียงเฟิงฟังจนตาลอย สุดท้ายก็เลยเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หลับตาสองข้าง เริ่มตั้งคำถามกับชีวิตตัวเอง

เขาได้เกิดใหม่ในร่างนี้ แต่ไม่ได้สืบทอดความทรงจำเกี่ยวกับการเรียนของร่างนี้มาเลยสักนิด ระดับความรู้ที่ยังเรียนไม่จบ ม.ปลาย ในชาติก่อน พอมาเจอวิชาระดับมหาวิทยาลัย มันก็เหมือนกับการเดินฝ่าดงหนามแทบจะก้าวขาไม่ออก

เจียงเฟิงก้มลงมองหนังสือแคลคูลัสขั้นสูงที่ดูเหมือนยันต์กันผี หันซ้ายหันขวามองรูมเมทที่นั่งฟังอย่างออกรสออกชาติ เขาเอานิ้วจิ้มแขนเฉินอวี้หลิน รูมเมทที่นั่งอยู่ทางซ้าย แล้วกระซิบถามเบาๆ

"นายคิดว่าที่อาจารย์สอนน่ะ... ง่ายปะ?"

เฉินอวี้หลินหันมามองเขา นัยน์ตาเต็มไปด้วยความฉงน "โคตรง่ายเลย นี่มันพื้นฐานตอน ม.ปลาย ทั้งนั้น เนื้อหาใหม่ยังไม่เริ่มสอนเลย"

ได้ยินน้ำเสียงที่ตอบกลับมาแบบชิลๆ ของเฉินอวี้หลิน เจียงเฟิงก็ถึงกับขังตัวเองอยู่ในโลกส่วนตัวทันที

เจียงเฟิงเหลือบมองตารางเรียนอีกครั้ง เขาเรียนสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์

เจียงเฟิงแอบหยิบตารางเรียนออกมา กวาดสายตามองวิชาที่อยู่บนนั้น : การเขียนโปรแกรมภาษา C, การเขียนโปรแกรมภาษาระดับสูง, พีชคณิตเชิงเส้น B, ภาษาอังกฤษระดับมหาวิทยาลัย 1

เป็นตัวอักษรจีนที่คุ้นเคยเหลือเกิน แต่พอมารวมกันแล้วกลับเป็นวิชาที่เรียนยากโคตรๆ!

ด้วยระดับความรู้ระดับ ม.ปลาย ครึ่งๆ กลางๆ ของเขา การจะเรียนวิชาพวกนี้ให้เข้าใจและไปถึงระดับความรู้เบื้องต้นของมหาวิทยาลัยได้ มันเป็นเรื่องเพ้อฝันชัดๆ!

ก็อย่างที่รู้ๆ กันอยู่ ว่าวิชาคณิตศาสตร์ หรือสายวิทย์น่ะ ถ้าทำไม่ได้ก็คือทำไม่ได้ มันไม่มีการสู้ข้ามขั้นหรือทะลวงขีดจำกัดอะไรทั้งนั้น...

ยิ่งคิดเจียงเฟิงก็ยิ่งลนลาน : ถ้าเรียนติดเอฟเยอะๆ ในมหาวิทยาลัยจะโดนไล่ออก อุตส่าห์ได้เกิดใหม่ทั้งที ยังไม่ทันได้ใช้ชีวิตมหา'ลัยให้คุ้มค่า ก็จะเรียนไม่จบเพราะเกรดเฉลี่ยไม่ถึงซะแล้วเหรอ?

"เดี๋ยวนะ!" จู่ๆ เจียงเฟิงก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาได้

เขาไม่ใช่นักศึกษาธรรมดาสักหน่อย!

เจียงเฟิงนึกถึงสตรีมเมอร์คนหนึ่งในชาติก่อนที่ไม่ได้โด่งดังอะไรมากนัก — ซูเคอต้า

ซูเคอต้าในฐานะนักศึกษาของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีซูโจว เนื่องจากเล่นเกมลีกออฟเลเจนด์ได้ค่อนข้างดี เลยนับว่าเป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่ที่มีชื่อเสียงอยู่บ้าง ทางมหาวิทยาลัยจึงดึงตัวเขาไปเป็นพรีเซนเตอร์โปรโมตมหาวิทยาลัย แถมเขายังจีบรุ่นพี่สาวสวยเน็ตไอดอลร่วมสถาบันได้อีกต่างหาก!

ถ้าจำไม่ผิด ซูเคอต้าในชาติก่อนก็ติดเอฟไม่ใช่น้อย แต่ทางมหาวิทยาลัยก็ยอมผ่อนปรน "ช่วยเหลือ" ให้เขาสอบผ่าน จนคว้าใบปริญญามาครองได้อย่างราบรื่น

ไม่มีเหตุผลอื่นใดเลย ก็แค่เพราะซูเคอต้าพอจะมีชื่อเสียงอยู่บ้าง!

ส่วนเขา เจียงเฟิง ว่าที่สตรีมเมอร์เดลต้าฟอร์ซระดับท็อปในอนาคต ถึงเวลานั้นถ้ามีผู้ติดตามเป็นสิบล้าน อิทธิพลล้นฟ้า บางทีมหาวิทยาลัยอาจจะต้องยกย่องเขาในฐานะศิษย์เก่าดีเด่นเลยก็ได้ แล้วการจะเรียนจบมันจะไม่ใช่เรื่องกล้วยๆ หรอกหรือ?

ความคิดของเจียงเฟิงปลอดโปร่งขึ้นมาทันที เขานึกถึงประโยคเด็ดในชาติก่อน : ต้าส่าชุน นายมันไม่เหมือนคนอื่นนะ อย่าเอาเวลาไปทิ้งกับการเรียนเด็ดขาด

ใช่แล้ว ตัวเขาคือร่างศักดิ์สิทธิ์แห่ง FPS นะ จะปล่อยให้การเรียนมาขัดขวางความเจริญของตัวเองไม่ได้

รูมเมททั้งสามคนที่อยู่ข้างๆ เห็นได้ชัดว่ารู้สึกว่าวิชาแคลคูลัสขั้นสูงนั้นง่ายเกินไป ก็เลยพากันอู้งานไปตั้งนานแล้ว หัวสามหัวสุมเข้าหากัน กระซิบกระซาบออกท่าออกทาง ปรากฏว่ากำลังวิเคราะห์ทบทวนเกมที่เพิ่งถอนตัวไม่สำเร็จที่เขื่อนศูนย์เมื่อครู่นี้เอง

"ตอนนั้นถ้านายไม่โลภอยากได้กระเป๋าใบนั่น พวกเราก็หนีรอดไปแล้ว!"

"ยังมีหน้ามาว่าฉันอีก ถ้านายพีกออกไปดูหน่อย จะโดนคนอื่นลอบยิงหลังเอาเหรอ?"

"เลิกพูดเหอะ นึกขึ้นมาแล้วโมโห! ไอ้ตัวถ่วง เอาเหรียญฮาฟฉันคืนมาเลยนะ!"

เจียงเฟิงยิ้มอย่างรู้ทัน นี่แหละคืออาการหัวร้อนตอนเล่นเกม คนที่เพิ่งเริ่มเล่นเดลต้าฟอร์ซใหม่ๆ ก็เป็นแบบนี้แหละ เขายังจำความตื่นเต้นตอนที่ได้ไอเทมล้ำค่าครั้งแรกได้เลย

เล่นเกมมาตั้งหลายปี เดลต้าฟอร์ซยังคงเป็นเกมแรกที่เก็บเอาไปฝันได้

เจียงเฟิงถือว่าโชคดีไม่น้อย รูมเมทห้องเดียวกันทั้งสามคนล้วนเป็นคอเกม ผ่านการฝึกทหารร่วมกันมาสิบกว่าวัน ทุกคนก็สนิทกันจนกลายเป็นแก๊งเพื่อนซี้ไปแล้ว

เฉินอวี้หลิน รูมเมทเตียงบนและเป็นหัวหน้าห้อง 214 สะกิดแขนเจียงเฟิง พร้อมกับขายของเสียงเบา "เหล่าเจียง มาเล่นเดลต้าฟอร์ซด้วยกันดิ! ฉันบอกเลยนะว่าเกมนี้โคตรสนุก!"

เจียงเฟิงยิ้มบางๆ เกมนี้สนุกหรือไม่สนุก ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะ

"จะบอกความลับอะไรให้อย่างนะ ฟางหนิงเสวี่ย ดาวคณะของเราน่ะ รู้จักปะ ก็เล่นเกมนี้เหมือนกัน เกมนี้ผู้เล่นผู้หญิงเยอะมากเลยนะ!"

เฉินเต๋อซิงที่อยู่ข้างๆ ก็แทรกขึ้นมาว่า "ฟางหนิงเสวี่ยไม่ใช่แค่เล่นนะ ยังเปิดสตรีมลงเมืองอวกาศลับด้วย เป็นยอดฝีมือเลยล่ะ"

จางจิ้นตงทำหน้าเคลิ้มฝัน "พวกนายว่า จะมีสักวันที่ฟางหนิงเสวี่ยเดินมาหาฉันแล้วบอกว่า ไปลงอวกาศลับด้วยกันเถอะ เดี๋ยวฉันพาไปฟาร์มของน้ำมันนะ"

เฉินอวี้หลินกับเฉินเต๋อซิงพร้อมใจกันส่งสายตาเหยียดหยาม "ไปนอนซะไป ในฝันน่ะมีทุกอย่างแหละ"

เจียงเฟิงอดไม่ได้ที่จะแทรกขึ้นมา "ถ้านายได้ไปลงอวกาศลับกับฟางหนิงเสวี่ยจริงๆ แล้วฟาร์มได้น้ำมันกับหม้อมา นายจะแบ่งให้ฟางหนิงเสวี่ยไหม?"

จางจิ้นตงขมวดคิ้ว "ฉันฟาร์มมาได้ด้วยฝีมือตัวเอง ทำไมต้องให้เธอด้วย ฉันยังต้องรออัปเกรดคลังกับเพิ่มสเตมินาอยู่นะ"

เจียงเฟิงถึงกับอึ้ง นี่แหละนะ แดเนียล วู แห่งวงการโจ๊กของพวกเรา ไม่เหมือนรุ่นน้องวา ความหื่นยังตามหลังความงกซะอีก

เฉินอวี้หลินเพิ่งนึกขึ้นได้ จ้องมองเจียงเฟิง "เดี๋ยวนะเจียงเฟิง แล้วนายรู้เรื่องน้ำมันกับหม้อได้ไง? ไหนนายบอกว่าไม่ได้เล่นเดลต้าฟอร์ซไง?"

เจียงเฟิงอธิบาย "ตอนปิดเทอมฤดูร้อนไม่มีอะไรทำ เลยช่วยลูกพี่ลูกน้องวิ่งมีดหาเงินค่าขนมเล่นๆ อยู่พักนึงน่ะ"

ใช่แล้ว พอปะติดปะต่อความทรงจำดู เจียงเฟิงก็เคยเล่นเดลต้าฟอร์ซตอนปิดเทอมฤดูร้อนจริงๆ แต่เป็นการวิ่งมีดในเขื่อนทั่วไป วิ่งมีดตามตัวอักษรเลย ไม่แตะปืนแม้แต่น้อย พรสวรรค์ FPS ในตัวไม่มีที่ให้แสดงออกเลยสักนิด

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ความเข้าใจในเกมเดลต้าฟอร์ซและความเชี่ยวชาญในวิธีการเล่นและจุดซุ่มยิงต่างๆ ของเขาสามารถไล่ตบผู้เล่นที่อ้างตัวว่าเป็นยอดฝีมือในตอนนี้ได้อย่างสบายๆ

"ถ้าพวกนายขาดน้ำมันกับหม้อ ฉันพาพวกนายไปฟาร์มที่ศูนย์อวกาศได้นะ" เจียงเฟิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น

"จริงสิ บอกพวกนายไว้ล่วงหน้าเลยนะ ฉันกะจะเปิดสตรีมในห้องพัก สตรีมเกมเดลต้าฟอร์ซ คงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?"

ตอนนี้เจียงเฟิงเป็นแค่นักศึกษาจนๆ คนหนึ่ง ไม่มีปัญญาไปเช่าห้องอยู่ข้างนอก จะเปิดสตรีมก็ต้องทำในห้องพัก จึงต้องขออนุญาตจากรูมเมทก่อน

"ไม่เป็นไรๆ นายสตรีมไปเลย!" รูมเมททั้งสามคนต่างพากันตกลง ส่วนเรื่องที่เจียงเฟิงบอกว่าจะพาแบกนั้น พวกเขาทำเป็นไม่ได้ยินไปซะ

โธ่เอ๊ย มีเพื่อนใน QQ กันหมดแล้ว ต่อให้ไม่ได้แอดเพื่อนในเกมเดลต้าฟอร์ซก็เห็นข้อมูลไอดีของเจียงเฟิงได้

เลเวล 30 มีทรัพย์สิน 2M ใครแบกใครก็ยังไม่แน่หรอก!

เจียงเฟิงแค่ไม่ได้ยินเสียงในใจของพวกเขา ถ้าได้ยินคงต้องอธิบายให้ความรู้กันสักหน่อย

ในเกมเดลต้าฟอร์ซเนี่ย ผู้เล่นไอดีเลเวล 30 ต่างหากที่เป็น 'ยอดฝีมือ' ตัวจริง เจอไอดีเลเวล 30 แล้วไม่วิ่งหนี แกมันก็แค่ไอ้งั่ง

【PS: ผู้เขียนขอให้ความรู้หน่อย ในเดลต้าฟอร์ซ เลเวล 30 เป็นเงื่อนไขจำเป็นในการเข้าสู่ศูนย์อวกาศลับ พวกคนใช้โปรแกรมโกงที่เล่นได้ไม่เกินสามวันก็โดนแบน จะยอมจ่ายเงินหลักสิบเพื่อซื้อไอดีเลเวล 30 แล้วกดใช้โปรมองทะลุ โปรล็อกเป้าแบบไม่เนียนเลย ล้างบางคนทั้งแผนที่อย่างโหดเหี้ยม ยิ่งกว่าพวกที่ใช้ฮาร์ดแวร์โกง DMA ซะอีก ถ้าโดนฆ่าตายแล้วกดออกไปเช็กดูว่าเป็นไอดีเลเวล 30 ล่ะก็ ฟันธงได้เลยว่าใช้โปรแกรมโกงแน่นอน】

เจียงเฟิงเตรียมตัวว่าพอเลิกเรียนกลับถึงห้องพักก็จะเริ่มสตรีมทันที โชคดีที่เขาเรียนสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ที่บ้านเลยซื้อแล็ปท็อปสเปกเทพมาให้ การจะสตรีมเดลต้าฟอร์ซจึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่

ส่วนเรื่องคอนเทนต์ในการสตรีม นั่นก็แล้วแต่จะคิดเลยสิ

ช่วยชีวิตทหารผ่านศึก, ยึดของฟาร์มมาเป็นของตัวเอง, ลากของจากเขื่อนไปเป็นหนูตุนของแล้วบุกทะลวงอวกาศ, สุ่มเจอคนแปลกหน้าแล้วแกล้งเป็นหมูหลอกกินเสือ, ดักยิงบนสะพานอูลูรู, คอนเทนต์จ่ากับนายทหาร

แค่สตรีมคอนเทนต์พวกนี้เล่นๆ อย่างน้อยก็เริ่มต้นด้วยการเป็นสตรีมเมอร์ระดับกลางได้แล้ว ถ้ายิ่งได้ชื่อว่าเป็นผู้บุกเบิก ก็มีกินมีใช้ในวงการสตรีมเมอร์เดลต้าฟอร์ซแล้ว

แถมเจียงเฟิงยังเพิ่งค้นพบว่า ตัวเองเหมาะกับการทำคอนเทนต์จ่ากับนายทหารมากๆ

จากที่เขาสังเกต รูมเมททั้งสามคนของเขา ดูจากฝีมือการเล่นแล้วเป็นพวกที่แจกของเก่งมาก มีความเป็นตัวตึง(ทางลบ)สูงลิ่ว!

ต้องรู้ไว้ว่าไป๋เจ๋อมีเสี่ยวเยียนแค่คนเดียวนะ แต่เขามีถึงสามคน!

"ช่างเถอะ ไป๋เจ๋อในโลกนี้เขาเอาดีทางนี้ไปแล้ว ฉันจะไปแย่งซีนเขาทำไมล่ะ"

"อุตส่าห์ได้เกิดใหม่ทั้งที ถ้าจะทำ ก็ต้องเป็นจุดสูงสุด เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเดลต้าฟอร์ซให้ได้"

และการสตรีมเดลต้าฟอร์ซ บุกทะลวงอย่างบ้าคลั่งต่างหากคือวิถีแห่งราชัน!

หลินชู่, ฮ่าวเทียน, หวังจงจง, เชียนซุ่ย สตรีมเมอร์สายบุกทะลวงพวกนี้ มีใครบ้างที่ไม่ดังระเบิด

โดยเฉพาะหลินชู่ที่กลายเป็นสตรีมเมอร์เกมระดับท็อปของโต่วอิน ที่มียอดคนดูคงที่หลักแสนคนขึ้นไป

ดังนั้นชื่อคลิปและคอนเทนต์สำหรับการสตรีมวันแรกเขาคิดไว้หมดแล้ว

【ลงอวกาศลับโซโล่ ท้าทายปั้นทรัพย์สินจาก 0 เป็น 3,000 ล้านในสามสิบวัน!】

เฉลี่ยวันละหนึ่งร้อยล้าน! สร้างความตื่นตะลึงเล็กๆ น้อยๆ ให้กับผู้เล่นเดลต้าฟอร์ซในโลกใบนี้สักหน่อย

(จบแล้ว)