บทที่ 493 - ยอมรับนาย!
บทที่ 493 - ยอมรับนาย!
บทที่ 493 - ยอมรับนาย!
เวลานี้
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่ากระบี่สะกดวิญญาณจะหยุดลง!
มันไม่น่าจะฆ่าไอ้เด็กนี่ให้ตายคาที่หรอกรึ!
ฟางเจิ้นเยี่ยขมวดคิ้วมุ่น เขาใช้กระบี่สะกดวิญญาณสังหารยอดฝีมือมานักต่อนัก แทบทุกครั้งก็มักจะทะลวงร่างอีกฝ่ายจนกลายเป็นหมอกเลือด!
ไม่มีสิ่งใดขวางกั้นได้เลย!
ไม่อย่างนั้นมันคงไม่ได้เป็นถึงของวิเศษประจำภูเขาหรอก!
แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ทำไมถึงไม่ได้ผลกับไอ้เด็กนี่เลย?
หรือว่าปราณแท้และเลือดหยั่งรากที่เขาถ่ายทอดให้มันจะยังไม่พอ?
ฟางเจิ้นเยี่ยไม่รอช้า เค้นเลือดหยั่งรากออกมาอีกหยด สาดเข้าใส่กระบี่สะกดวิญญาณทันที!
"กระบี่สะกดวิญญาณ ข้าขอใช้เลือดหยั่งรากเป็นตัวนำพา สังหารไอ้เด็กนี่ซะ!"
เสียงตวาดอันเย็นชาและโกรธเกรี้ยวดังก้องฟ้าดิน!
ตัวกระบี่สะกดวิญญาณส่งเสียงหึ่งๆ สั่นสะท้าน!
ปราณโลหิตระเบิดออก!
พื้นดินตรงหน้าเย่เฉินปริแตกแยกออกเป็นแฉกๆ!
แต่ทว่า!
กระบี่สะกดวิญญาณก็ยังไม่ยอมสังหารเย่เฉินอยู่ดี!
วินาทีนี้ สีหน้าของฟางเจิ้นเยี่ยดำมืดมิดถึงขีดสุด!
ไอ้กระบี่เฮงซวยนี่มันเป็นบ้าอะไร ถึงได้มาขัดข้องเอาตอนสำคัญแบบนี้?
สีหน้าของซุนเหมี่ยวและเปาเผยหมินก็เดี๋ยวซีดเดี๋ยวคล้ำ พวกเขารู้ดีว่ากระบี่สะกดวิญญาณร้ายกาจแค่ไหน!
ตอนที่ยอดฝีมือจากต่างแดนบุกมาก่อความวุ่นวายที่ชายแดนหัวเซี่ย ผู้พิทักษ์แห่งหัวเซี่ยหลายคนต่างก็จนปัญญา แต่พอใช้กระบี่สะกดวิญญาณประสานกับค่ายกล!
กลับสามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตปราณแท้ไปได้ถึงหกคน!
แถมยังทำให้ยอดฝีมือระดับนั้นไม่มีโอกาสได้ตอบโต้เลยด้วยซ้ำ!
แต่ทำไมตอนนี้กระบี่สะกดวิญญาณถึงไม่ยอมฆ่าเย่เฉินล่ะ?
ในใจทุกคนมีแต่ความสงสัยและหวาดหวั่น! สายตานับสิบสิบดวงพุ่งตรงไปที่เย่เฉินพร้อมกัน!
ส่วนเย่เฉินในตอนนี้ ภายในใจกลับมีคลื่นยักษ์ถาโถม!
เขาสัมผัสได้ว่ากระบี่สะกดวิญญาณกำลังพิจารณาเขาอยู่ แถมยังมีแรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาครอบงำ!
ไม่เพียงเท่านั้น เลือดในกายเขายังเดือดพล่านอีกด้วย
ราวกับว่ากระบี่เล่มนี้มีความเชื่อมโยงอะไรบางอย่างกับเขาอย่างลี้ลับ
"กระบี่สะกดวิญญาณ เสียงลึกลับในสุสานสังสารวัฏเคยพูดถึงอยู่ครั้งหนึ่ง แถมคุณปู่ก็เคยพาเขามาที่ภูเขาเจียงเต้าในฮ่องกงด้วย หรือว่ากระบี่เล่มนี้จะสัมผัสได้ถึงสายเลือดในตัวฉัน?"
เย่เฉินพึมพำกับตัวเอง
นี่เป็นเพียงความเป็นไปได้เดียวที่อธิบายได้ในตอนนี้ เขาไม่ลังเลอีกต่อไป ยื่นมือออกไปหมายจะแตะกระบี่สะกดวิญญาณ แต่ฟางเจิ้นเยี่ยและอีกห้าคนก็รู้สึกตัวแล้ว พวกเขาพุ่งเข้าหาเย่เฉินทันที!
"เย่เฉิน ในเมื่อกระบี่สะกดวิญญาณไม่ยอมฆ่าแก ข้านี่แหละจะลงมือเอง!"
ท่ามกลางเสียงคำรามลั่น ฟางเจิ้นเยี่ยอาศัยปราณแท้ในร่างที่ปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่งในช่วงเวลาสั้นๆ พุ่งเข้ามาถึงตรงหน้าเย่เฉินแล้ว
เขาไม่ลังเลเลยที่จะซัดฝ่ามือออกไป!
ฝ่ามือนี้ รุนแรงจนราวกับจะฉีกกระชากอากาศให้ขาดวิ่น!
เย่เฉินทำได้เพียงใช้ฝ่ามือหลัวซาซัดสวนกลับไป!
เกิดเสียงปะทะดังกังวานใสแจ๋ว คลื่นเสียงกระจายออกไปราวกับเป็นรูปธรรม!
ครืน...
จากนั้น คลื่นปราณที่รุนแรงยิ่งกว่าก็ถาโถมเข้าใส่ ราวกับกองทัพนับหมื่นพุ่งทะยานเข้าบดขยี้
คลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวกลืนกินทุกสรรพสิ่ง แปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ร้ายกระหายเลือด ซัดเข้าใส่เย่เฉินอย่างจัง
เห็นได้ชัดว่า การปะทะฝ่ามือกันครั้งนี้ เย่เฉินสู้ไม่ได้เลย!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังที่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดเฒ่าที่ฝึกยุทธ์มาเป็นร้อยปี เคล็ดวิชาที่แข็งแกร่งก็ช่วยอะไรไม่ได้มากนัก!
พรวด!
เย่เฉินที่ไม่ได้ตั้งตัว ถูกคลื่นพลังซัดจนเสียหลัก สีหน้าซีดเผือดลงทันที
"ลงมือพร้อมกันเลย ฆ่ามัน! ในเมื่อกระบี่สะกดวิญญาณไม่ยอมฆ่าแก งั้นข้านี่แหละ จะเป็นคนถือมันไปฆ่าแกเอง!"
ฟางเจิ้นเยี่ยคว้าด้ามกระบี่สะกดวิญญาณที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ
พลังปะทุขึ้น!
กระบี่สะกดวิญญาณถูกเขากำไว้แน่น!
เมื่อผู้พิทักษ์โกรธา เลือดจะนองเป็นสายน้ำ!
ในฐานะตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดในหัวเซี่ย เมื่อพวกเขาโกรธแค้น ผลที่ตามมาจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด ย่อมเป็นที่รู้กันดี
ฟางเจิ้นเยี่ยแผ่ซ่านรังสีอำมหิต ผมสีขาวโพลนปลิวไสวโดยไร้แรงลม ชายเสื้อคลุมสะบัดดังกึกก้อง!
เขารู้ดีว่าปล่อยเย่เฉินไว้ไม่ได้!
ยิ่งยืดเยื้อก็ยิ่งอันตราย!
เขาต้องรีบสังหารเย่เฉินให้เร็วที่สุด!
วิ้ง!
ปราณแท้ถูกปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น ไร้ซึ่งการออมชอม
กระบี่สะกดวิญญาณในมือส่งเสียงร้องแหลมบาดหู พริบตาเดียว แสงสีแดงก็ปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด สะกดข่มทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้!
ตึก! ตึก! ตึก!
เขาก้าวเท้าฉับๆ พุ่งทะยานไปข้างหน้าถึงสามก้าว!
"เย่เฉิน ข้า ฟางเจิ้นเยี่ย จะใช้กระบี่สะกดวิญญาณเล่มนี้สังหารแก ต่อให้ตกนรก แกก็เอาไปคุยโวได้แล้ว! ถ้ามีชาติหน้า ก็หวังว่าแกจะเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉานสงบเสงี่ยมเจียมตัวซะนะ!"
"ฆ่ามัน!"
สิ้นคำพูด ฟางเจิ้นเยี่ยก็นำพากลิ่นอายอันมหาศาล ฟาดฟันกระบี่เล่มนี้ลงมา รุนแรงดุจสายฟ้าฟาด พุ่งเป้าไปที่เย่เฉินอย่างแม่นยำ
รังสีอำมหิตพุ่งพล่าน จิตสังหารปรากฏชัด!
เวลานี้ ฟางเจิ้นเยี่ยแผ่บารมีน่าเกรงขาม รุนแรงดั่งขุนเขาถล่มทลาย ทำเอาผู้คนแทบหยุดหายใจ!
กระบี่สะกดวิญญาณในมือเขาแผ่กลิ่นอายสีแดงดำออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน กลืนกินทุกชีวิตรอบกาย!
เย่เฉินก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน เขากำหมัดแน่น "กระบี่จงมา!"
เขากลืนโอสถลงคอไปหลายเม็ด ปลดปล่อยกลิ่นอายรอบกายออกมา!
เจตจำนงกระบี่ทะลวงฟ้าถูกใช้ออกมาอีกครั้ง!
พุ่งเข้าหาฟางเจิ้นเยี่ย!
ต่อให้ต้องเจ็บตัว เขาก็ต้องลากฟางเจิ้นเยี่ยลงนรกไปด้วยให้ได้!
เมื่อเห็นเย่เฉินยังคิดจะขัดขืน ฟางเจิ้นเยี่ยก็แค่นเสียงหัวเราะเยาะ "แค่กระบี่พังๆ ยังกล้าเอามาโชว์โง่ต่อหน้ากระบี่สะกดวิญญาณอีกเรอะ! พังไปซะ!"
เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ฟาดฟันลงบนร่างเย่เฉินอย่างจัง!
แต่ทว่า กระบี่สะกดวิญญาณยังไม่ทันฟันโดนตัว เขากลับสัมผัสได้ถึงแรงต้านอันมหาศาลจากกระบี่ในมือ
พลังมหาศาลปะทุออกมาจากกระบี่สะกดวิญญาณ ทำเอาฟ้าดินเปลี่ยนสี แม้แต่ฟางเจิ้นเยี่ยก็ยังเลือดลมพลุ่งพล่าน ทนไม่ไหวจนต้องกระอักเลือดออกมา
กระบี่สะกดวิญญาณไม่เพียงแต่จะไม่ฆ่าเย่เฉิน แต่มันยังสะท้อนกลับมาทำร้ายเขาอีก!
ท่ามกลางพายุหมุนกรรโชก ร่างของฟางเจิ้นเยี่ยราวกับว่าวสายป่านขาด ถูกซัดปลิวลอยละลิ่วออกไป
"ปัง!"
ร่างของฟางเจิ้นเยี่ยร่วงกระแทกพื้น ฝุ่นคลุ้งกระจาย เกิดเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่!
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นแบบนี้!
ฟางเจิ้นเยี่ยพ่ายแพ้ให้กับกระบี่ของตัวเองเนี่ยนะ?
ทำไมกระบี่สะกดวิญญาณถึงทำเหมือนจะปกป้องเย่เฉินล่ะ?
อวัยวะภายในของฟางเจิ้นเยี่ยแหลกเหลวไปหมดแล้ว!
เขายันตัวลุกขึ้น ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย จ้องเขม็งไปที่กระบี่สะกดวิญญาณที่ยังลอยเคว้งอยู่กลางอากาศไม่วางตา!
(จบแล้ว)