บทที่ 27 - โคตรเจ๋ง ลวนลามผีเนี่ยนะ

บทที่ 27 - โคตรเจ๋ง ลวนลามผีเนี่ยนะ

ซูซานฝืนยิ้มออกมา "กำลังวิดีโอคอลกับเพื่อนอยู่น่ะค่ะ ที่รัก มาทักทายเพื่อนหน่อยสิคะ"

ทันทีที่อีกฝ่ายปรากฏตัวหน้ากล้อง เขาก็ดัดเสียงแหลมปรี๊ดพูดขึ้นว่า:

"สวัสดีค่ะ..."

ทว่า เขายังพูดไม่ทันจบประโยค ซูเฉินก็พูดสวนขึ้นมาทันควัน "รีบไสหัวออกไปจากร่างของเขาสะ!"

"แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ?" คุณจางเบิกตากว้าง น้ำเสียงแปรเปลี่ยนเป็นดุดันและเย็นเยียบทันที

พร้อมกันนั้น หมอกควันสีดำก็แผ่กระจายออกมาจากร่างของเขา ท่าทางเตรียมพร้อมจะต่อสู้เต็มที่

ดูเหมือนจะโกรธจัดเลยนะ?

"งั้นแกก็ลองดูสิ"

ซูเฉินไม่สนเรื่องพวกนั้น เขาร่ายเวทซัดกลับไปทันที

ชั่วพริบตา หมอกควันสีดำที่ลอยคลุ้งอยู่ก็สลายวับไป แสงสีทองสว่างวาบพุ่งเข้ากระแทกร่างของเขาอย่างจัง

"อ๊าก!"

คุณจางยกมือขึ้นกุมหน้าอก ถอยกรูดไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว แววตาฉายแววหวาดหวั่นอย่างเห็นได้ชัด

เขามองซูซานด้วยสายตาตัดพ้อปนเศร้าหมอง "ฉันอุตส่าห์เห็นเธอเป็นพี่เป็นน้อง แต่เธอกลับไปจ้างอาจารย์มาจัดการฉันเนี่ยนะ?"

น้ำเสียงสยดสยองปนโศกเศร้าดังก้องไปทั่วบริเวณ

เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าทีน้อยอกน้อยใจ ซูซานก็รู้สึกอัดอั้นตันใจยิ่งกว่า

ซูซาน: ใครหน้าไหนมันอยากจะไปเป็นพี่เป็นน้องกับแกกันยะ แกมาสิงร่างสามีฉันอยู่นะโว้ย

ซูเฉินขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงด้วย

เขาสะบัดมือซัดยันต์อสนีบาตออกไปอีกแผ่น ยันต์แผ่นนั้นลอยไปหยุดนิ่งอยู่เหนือศีรษะของคุณจาง แสงสีทองเรืองรองแผ่รังสีอำมหิตกดดันอย่างรุนแรง

"คราวนี้จะยอมออกมาได้หรือยัง?"

เสียงของซูเฉินดังก้องไปทั่วห้องนั่งเล่น แฝงไว้ด้วยคำเตือนอย่างชัดเจน

ถึงแม้จะไม่รู้ว่ายันต์แผ่นนั้นคืออะไร และยังไม่ได้ฟาดสายฟ้าลงมาใส่เธอ

แต่รัศมีกดดันอันมหาศาลที่แผ่ซ่านมาจากยันต์กระดาษเหนือศีรษะ ก็ทำให้เธอรู้สึกหวาดผวาจนสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงอันเย็นเยียบของซูเฉิน คุณจางก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับ "ก็ได้"

สิ้นคำพูด ร่างของคุณจางก็กระตุกเกร็ง ก่อนจะล้มตึงสลบเหมือดไปกองกับพื้นทันที

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดต่างพากันตกตะลึงไปตามๆ กัน

【อ้าวเฮ้ย...】

【เชี่ย เชี่ย เชี่ย ตกลงนี่โดนผีเข้าสิงจริงๆ เหรอเนี่ย?】

【เสียดายที่เรียนมาน้อย เลยได้แต่พิมพ์คำว่า อาจารย์โคตรเทพ!】

"เล่ามาสิ ทำไมถึงไปสิงร่างคนอื่นเขา?" ซูเฉินหันไปถามผีสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ

ยันต์อสนีบาตยังคงลอยอยู่เหนือศีรษะ แม้จะไม่ได้โจมตีลงมา แต่มันก็สัมผัสได้ถึงพลังทำลายล้างอันมหาศาล

ทำให้วิญญาณของเธอรู้สึกอึดอัดทรมานไปหมด

เมื่อได้ยินคำถาม ผีสาวก็เหลือบมองซูซาน สลับกับร่างของคุณจางที่นอนสลบไศลอยู่บนพื้น

เธอตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง "อาจารย์คะ เรื่องนี้จะมาโทษฉันไม่ได้นะคะ ต้องโทษตัวเขาเองนั่นแหละค่ะ"

"ฉันแค่สิงร่างเขาเฉยๆ ไม่ได้ทำร้ายอะไรเขาเลยนะคะ นี่ถือว่าฉันใจดีมากแล้วนะ"

【สงสัยจะมีเรื่องเด็ดให้เผือก ปูเสื่อรอเลย! เตรียมเมล็ดแตงโม มันฝรั่งทอด ขนมขบเคี้ยวพร้อมแล้ว เรื่องเผือกขอให้บอก ฉันจริงจังเสมอ】

【หรือว่าที่ฉันเดาไว้จะถูกตาจางแกไปทำอะไรไม่ดีไม่งามเข้า ก็เลยโดนหมายหัวเอา】

【หน่วยสอดแนมพร้อมลุย!】

【หรือว่าจะเป็นความรักระหว่างคนกับผี? โอ้โห เข้ามาดูไลฟ์สดดูดวง แต่ได้ฟังนิทานด้วยแฮะ】

【คนกับผีอยู่ร่วมกันไม่ได้หรอกนะ ไม่มีทางสมหวังหรอก】

【...】

"ไม่มีทาง สามีฉันรักฉันมาก เขาไม่มีทางทำเรื่องทรยศฉันหรอก"

ซูซานประคองร่างสามีของเธอเอาไว้ พลางพิมพ์ตอบกลับคอมเมนต์

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผีสาว อาจเป็นเพราะอยู่ร่วมชายคาเดียวกันมาครึ่งเดือนแล้ว ซูซานจึงไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวอะไร "เธอกับสามีฉัน มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?"

ผีสาวกะพริบตาปริบๆ มองซูซาน

"ฉันกับเขา..."

"พี่สาวคะ วางใจเถอะค่ะ ฉันกับสามีของพี่ไม่ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรกันหรอกค่ะ อีกอย่าง ฉันก็เป็นสาวโสดที่ยังไม่เคยแต่งงาน จะไปคว้าตาลุงแก่ๆ มาทำสามีทำไมล่ะคะ"

"แต่ถ้าจะให้บอกว่าเราเกี่ยวข้องกันยังไง ก็คงต้องบอกว่า เขามาลวนลามฉันค่ะ!"

【เชี่ยเอ๊ย! เรื่องเด็ดจริงๆ ด้วย!】

【ช็อกหนักมาก คนลวนลามผีเนี่ยนะ? นี่มันความบิดเบี้ยวของศีลธรรมหรือความเสื่อมทรามของจิตใจกันแน่?!】

【คอมเมนต์บนตั้งชื่อคลิปได้น่าคลิกมาก!】

【นี่... คงไม่ได้ไปทำเรื่องอุบาทว์อะไรกับศพของเขาหรอกนะ?】

【หรือว่าตอนที่ไปตั้งแคมป์ เผลอไปหยิบก้อนหินมาใช้ แล้วก้อนหินก้อนนั้นดันเป็นหินปิดปากหลุมศพของเขา ซึ่งก็เปรียบเหมือนประตูบ้านของเขา ประตูบ้านหายไป เขาก็ต้องตามมาเอาเรื่องสิ?】

【นี่มันพล็อตเรื่องบ้าบออะไรเนี่ย?】

【ไม่ใช่พล็อตเรื่องบ้าบอนะ ฉันเคยอ่านเจอในนิยายแนวสยองขวัญบ่อยๆ ฉันชอบอ่านแนวนี้ไงล่ะ】

"งั้นเธอลองเล่ามาสิว่า คุณจางเขาไปล่วงเกินเธอได้ยังไง?" ซูเฉินยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่

คนลวนลามผีเนี่ยนะ ฟังดูยังไงมันก็ไม่น่าจะเป็นไปได้

ผีสาวทำหน้าซื่อตาใส "เมื่อครึ่งเดือนก่อน ตอนที่ฉันกำลังนอนพักผ่อนอยู่ จู่ๆ ก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นมาจนฉันตกใจตื่น"

"พอฉันออกมาดูก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งมากางเต็นท์ ถ่ายรูป ทำกับข้าวอยู่รอบๆ หลุมศพของฉัน ตอนแรกฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรหรอก แต่ไอ้พวกนี้มันเอาแต่บ่นว่าบรรยากาศไม่ดีบ้างล่ะ ยุงเยอะบ้างล่ะ ส่งเสียงดังรบกวนฉันตลอดเวลา แต่เรื่องแค่นี้ฉันก็พอทนได้นะ"

"แต่ที่ร้ายกว่านั้นคือ มีคนมาฉี่รดบนหัวหลุมศพของฉัน! แบบนี้มันหยามเกียรติกันชัดๆ อาจารย์คะ อาจารย์ลองคิดดูสิว่าฉันจะทนรับเรื่องพรรค์นี้ได้ยังไง"

"คนคนนั้นก็คือคุณจางงั้นเหรอ?" ซูเฉินถาม

ผีสาวพยักหน้ารับอย่างเงียบๆ

【สมน้ำหน้า! ถ้าเป็นฉัน ฉันก็ทนไม่ได้เหมือนกัน】

【ผีสาว: เป็นผีแล้วยังจะต้องมาโดนคนรังแกอีกเหรอ?】

【ใจกล้าบ้าบิ่นจริงๆ ไปฉี่รดหัวคนอื่นเขา ถ้าเจอผีดุๆ ล่ะก็ หมอนี่คงไม่รอดแล้วล่ะ】

"ถ้าอย่างนั้น เธอเข้าสิงเขาสักสองสามวันเพื่อสั่งสอนก็พอแล้ว แต่นี่เธอสิงเขามาตั้งครึ่งเดือนแล้วนะ?" ซูเฉินถาม

ผีสาวทำหน้าละอายใจ "ตอนแรกก็กะจะสั่งสอนให้หลาบจำนิดๆ หน่อยๆ นั่นแหละค่ะ แต่พอมาอยู่บ้านเขาแล้วมันสบายสุดๆ ไปเลย มีของกินอร่อยๆ มีของเล่นสนุกๆ แถมยังมีทีวีให้ดูอีก ก็เลย..."

"แล้วไงต่อล่ะ? กะจะสิงร่างเขาไปตลอดเลยงั้นสิ?" น้ำเสียงของซูเฉินราบเรียบไร้อารมณ์

เอาเถอะ ก็พอจะเข้าใจเหตุผลได้อยู่หรอกนะ

ในตอนนั้นเอง สามีของซูซานก็ค่อยๆ ได้สติฟื้นคืนมา

"อ้าว ที่รัก ทำไมผมถึงมานอนหนุนตักคุณอยู่ได้ล่ะ?"

ซูซานถามด้วยความเป็นห่วง "ที่รัก คุณรู้สึกยังไงบ้างคะ?"

คุณจางรู้สึกเหมือนตัวเองฝันไปยาวนานมาก ในความฝันเขาแต่งหน้าแต่งตัวสวยพริ้ง ตอนนี้เขายังรู้สึกมึนๆ งงๆ อยู่เลย

"ปวดเมื่อยไปทั้งตัวเลย"

"ก็สมควรอยู่หรอก" ซูซานอดไม่ได้ที่จะตีเขาสองสามที ก่อนจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมาให้เขาฟังอย่างคร่าวๆ

"อะไรนะ? ผมกลายเป็นผู้หญิงไปแล้วเหรอ? จะเป็นไปได้ยังไง ผมเป็นผู้ชายแท้ๆ ทั้งแท่งนะ"

จนกระทั่งตอนนี้ เขาถึงเพิ่งจะสังเกตเห็นว่าตัวเองกำลังใส่กระโปรง แถมยังมีวิกผมปลอมอยู่บนหัวอีกต่างหาก

ตายๆๆ อยากแทรกแผ่นดินหนี!

【ฮ่าฮ่าฮ่า ผู้ชายอกสามศอกก็กลายเป็นผู้หญิงได้ในพริบตานะจ๊ะ】

【นึกถึงพล็อตละครที่พระเอกสลับร่างกับนางเอกขึ้นมาเลย】

【คุณจาง: เพื่อนๆ ใครเข้าใจความรู้สึกผมบ้างเนี่ย แต่งหญิงซะขนาดนี้ อยากจะมุดดินหนีให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย】

【ทนไม่ไหวแล้ว ขออนุญาตขำดังๆ เลยแล้วกัน ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...】

"ขอโทษนะที่รัก ที่ทำให้คุณต้องมาพลอยเดือดร้อนไปด้วย คุณไม่ตกใจใช่ไหม?" คุณจางก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด

"ไม่หรอก ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจ" ซูซานปลอบใจเขา

【เอาจริงๆ นะ พี่สาวรักสามีมากเลยแหละ ถ้าเป็นฉันเจอสามีโดนผีเข้าสิงแบบนี้ คงตกใจจนช็อกตายไปแล้ว】

【ฮือๆๆ มาดูไลฟ์สดดูดวงแท้ๆ แต่กลับต้องมากินอาหารหมาเนี่ยนะ】

【ฉันกำลังกินขนมอยู่ กินไปกินมาเริ่มจะกลืนไม่ลงแล้ว ที่แท้ก็เพราะอาหารหมามันจุกอกนี่เอง】

【รู้แล้วว่าทำไมฉันถึงลดน้ำหนักไม่ลงสักที ก็เพราะมีแต่อาหารหมาแจกให้กินฟรีๆ ไปทุกที่นี่ไง ไม่อยากกินก็โดนยัดเยียดให้กิน】

【ฉันกำลังดูดชานมอยู่แท้ๆ จู่ๆ ก็อิ่มขึ้นมาซะงั้น】

【ขอให้รักกันนานๆ นะคะ รักกันไปตลอดกาลเลย 999】

น้องฟูจอมน่ารัก ส่งเงินทองไหลมาเทมาให้

คุณชายผู้โดดเดี่ยว ส่งรถปอร์เช่ให้

สายเผือก ส่งไอศกรีมลอบสังหารให้

............

"แต่คุณจะไปฉี่ที่ไหนก็ไม่ไป ทำไมต้องไปเลือกตรงนั้นด้วยล่ะคะ?" ซูซานเองก็เหลือเชื่อเหมือนกัน

"ก็เพื่อนผมมันบอกว่าตรงนั้นวิวสวย ถ่ายรูปออกมาสวย พวกเราก็เลยเลือกกางเต็นท์ตรงเนินดินเล็กๆ ที่บังลมได้ แล้วก็นอนค้างที่นั่นคืนนึง เช้าวันรุ่งขึ้นก็กลับมา" คุณจางอธิบาย

"เนินดินเล็กๆ บ้าบออะไรกัน? นั่นมันหลุมศพของฉันย่ะ!" ผีสาวแหวขึ้นมา

(จบแล้ว)