บทที่ 16 - นี่คือไลฟ์สดที่ส่งกลิ่น

บทที่ 16 - นี่คือไลฟ์สดที่ส่งกลิ่น

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดต่างพากันรัวคอมเมนต์

【นั่นคงจะไม่ใช่ซากศพแห้งหรอกใช่ไหม?】

【ที่เรียกกันว่ามัมมี่ไงล่ะ อยากเห็นจัง!】

【ขอบใจแกมากนะ ฉันกำลังกินเนื้อตากแห้งอยู่พอดี ตอนนี้กินไม่ลงแล้ว...】

ตำรวจหนุ่มนายหนึ่งเดินเข้าไปข้างหน้า แล้วค่อยๆ แกะผ้าขาวออกอย่างระมัดระวัง

หลังจากแกะผ้าขาวออกจนหมด พวกตำรวจก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาประโยคหนึ่ง

"ศพนี้รักษาสภาพไว้ได้ดีเยี่ยมเลย"

ศพถูกเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี ไม่รู้ว่าใช้วิธีไหนในการทำให้แห้ง บนตัวศพยังมีผงสีขาวอยู่เต็มไปหมด ซึ่งผงเหล่านี้ช่วยกลบกลิ่นเหม็นเน่าของศพเอาไว้จนมิด

"ให้เสี่ยวหวังไปสืบประวัติคนตายกับระบุตัวตนผู้เสียชีวิต เหล่าหลี่กับเสี่ยวสวีเอาศพกลับไปที่สถานีตำรวจ แล้วก็ติดต่อหมอนิติเวชด้วย!"

【คุณตำรวจใจเย็นมีสติมากเลย】

【ทุกคนคะ ฉันขอตัวไปอ้วกก่อนนะคะ】

【ทำไมฉันเป็นผู้หญิงแท้ๆ แต่กลับดูซะตาไม่กะพริบเลยล่ะเนี่ย】

【จบกัน จบกันคืนนี้ ไม่กล้าขึ้นเตียงนอนแล้ว】

หลายนาทีต่อมา

พวกตำรวจยังคงรวบรวมหลักฐานอยู่ภายในห้อง

ส่วนชายผมสั้นออกมานั่งรออยู่ที่โซฟาในห้องนั่งเล่นแล้ว

แต่ใบหน้าของเขาซีดเผือดไร้สีเลือดแม้แต่นิดเดียว

"อาจารย์ครับ แล้วบ้านหลังนี้ของผมยังจะอยู่ได้ไหมครับ?"

ตำรวจแห่กันมาเอิกเกริกขนาดนี้ ต่อให้อยากขายก็คงขายไม่ออกแล้ว

ถ้าอยู่ไม่ได้ เงินที่จ่ายไปก็คงละลายแม่น้ำแน่ๆ

"อยู่ได้!"

ชายผมสั้นยังคงไม่วางใจ จึงถามย้ำอีกประโยค "อยู่ได้จริงๆ เหรอครับ? แล้วผีตนนั้นจะยังอยู่ที่นี่ไหมครับ แล้วก็ อาจารย์พอจะมีพวกยันต์ไล่ผี ยันต์คุ้มกัน หรือยันต์แคล้วคลาดอะไรพวกนี้บ้างไหมครับ"

ซูเฉินตอบกลับไปว่า "ผีสาวตนนี้ตายเพราะปมความรัก ที่เธอออกมาปรากฏตัวตอนกลางคืน ก็เพราะอยากให้เจ้าพบเธอแล้วช่วยแจ้งตำรวจให้ก็เท่านั้นแหละ ตอนนี้ตำรวจเอาศพไปแล้ว เธอก็จะตามศพไปด้วยนั่นแหละ"

"ยันต์ไล่ผีหรือยันต์คุ้มกันอะไรพวกนั้นเจ้าไม่ได้ใช้หรอก แต่ถ้าเจ้ากลัวจริงๆ เดี๋ยวข้าจะวาดประทับยันต์แคล้วคลาดให้สักแผ่นก็แล้วกัน จะได้ช่วยคุ้มครองให้เจ้าแคล้วคลาดปลอดภัย"

"ได้ครับ งั้นผมขอยันต์แคล้วคลาดแผ่นนึงครับ" ชายผมสั้นตาเป็นประกาย

ซูเฉินตอบ "ได้สิ แต่ต้องเพิ่มเงินนะ!"

【พรืดดด ฮ่าฮ่าฮ่า ทนไม่ไหวแล้ว】

【บรรยากาศกำลังสยองขวัญอยู่ดีๆ พังทลายลงในพริบตาเดียวเลย】

【อาจารย์คะ คุณกะจะทำให้ฉันขำตาย เพื่อจะได้ฮุบยอดเงินในแอปผ่อนชำระของฉันใช่ไหมคะ?】

【ฉันขอตั้งฉายาให้สตรีมเมอร์ว่า พี่ชายขอเพิ่มเงิน!】

【อาจารย์ซูพูดถูกแล้วนี่นา เขาเป็นคนดูดวง ถ้าอยากได้บริการอื่นเพิ่ม ก็ต้องจ่ายเงินเพิ่มสิ จะมาหวังของฟรีได้ยังไง?】

พอชายผมสั้นเห็นคอมเมนต์ ก็รีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน "ธรรมเนียมพวกนี้ผมเข้าใจดีครับ ต้องจ่ายเงินให้อยู่แล้วครับ"

"แล้วอาจารย์ซูคิดว่าราคาเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสมล่ะครับ?"

"การได้พบพานกันถือเป็นวาสนา ให้ตามกำลังศรัทธาก็แล้วกัน" ซูเฉินแสร้งทำตัวเป็นผู้ทรงศีลที่ลึกล้ำ

เรื่องที่ไม่รู้ราคาตลาดแบบนี้ เขาไม่มีทางยอมรับหรอก!

ยิ่งไปกว่านั้น ของจำพวกยันต์อาคม เขาคิดว่าไม่บอกราคาออกไปตรงๆ น่าจะดีกว่า

จะจ่ายเท่าไหร่ก็ขึ้นอยู่กับน้ำใจของอีกฝ่ายก็แล้วกัน

ชายผมสั้นได้ยินดังนั้น ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะครุ่นคิดเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าพวกลูกเศรษฐีคนรวยเวลาเชิญอาจารย์มาดูฮวงจุ้ยอะไรทำนองนี้ อย่างต่ำๆ ก็ต้องจ่ายกันหลักแสนหลักล้าน แต่เขาคงไม่มีปัญญาจ่ายขนาดนั้นหรอก

ผิดที่เขาเองนั่นแหละ โทษใครไม่ได้นอกจากความไม่เอาไหนของตัวเอง

ปกติหาเงินมาได้ก็เอาไปกินไปเที่ยวหมด ต่อไปนี้เขาจะต้องตั้งใจหาเงินให้มากกว่านี้!

เขาประเมินราคาคร่าวๆ ในใจ ก่อนจะพูดอย่างเกรงใจว่า "อาจารย์ครับ ตอนนี้ผมมีเงินเก็บไม่ค่อยเยอะ อย่ารังเกียจว่ามันน้อยไปเลยนะครับ"

ไม่นานระบบหลังบ้านก็แจ้งเตือนว่ามียอดเงินโอนเข้ามาหนึ่งหมื่นหยวน

ซูเฉิน "?"

ซูเฉินมองดูข้อความแจ้งเตือนยอดเงินเข้าในมือถือ สลับกับมองหน้าชายผมสั้น

เขาคิดว่าอย่างมากก็คงได้สักสองสามพัน ไม่คิดเลยว่าจะได้เยอะขนาดนี้

ก็อย่างว่าแหละ บนโลกใบนี้มีคนรวยอยู่เยอะจริงๆ แต่คนจนน่ะมีเยอะกว่าหลายเท่านัก...

ต่อไปถ้ามีเรื่องที่เขาต้องลงมือจัดการด้วยตัวเอง เขาคงต้องพิจารณาเรียกเก็บเงินเพิ่มตามสถานการณ์แล้วล่ะ

ตอนนี้ท่าทีของซูเฉินเปลี่ยนเป็นดีเยี่ยม "เดี๋ยวถ้าวาดเสร็จแล้ว ข้าจะส่งพัสดุไปให้นะ"

"ได้ครับ ขอบคุณอาจารย์มากครับ" เมื่อชายผมสั้นเห็นว่าซูเฉินคุยง่าย ก็เลยเอ่ยถามข้อสงสัยในใจออกไป

"จริงสิครับอาจารย์ ยันต์แคล้วคลาดกับยันต์คุ้มกันนี่มันมีความแตกต่างกันยังไงเหรอครับ?"

ซูเฉินพยักหน้ารับ "มันก็มีความแตกต่างกันเล็กน้อยจริงๆ นั่นแหละ"

"ยันต์ทั้งสองชนิดนี้มีสรรพคุณคล้ายคลึงกัน แตกต่างกันไม่มากนัก เพียงแต่เน้นการใช้งานไปคนละด้าน ยันต์แคล้วคลาดจะเน้นไปที่การคุ้มครองให้แคล้วคลาดปลอดภัย ส่วนยันต์คุ้มกันจะเน้นไปที่การต้านทานการโจมตีจากภายนอก"

หัวใจของบรรดาชาวเน็ตต่างก็เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น

ดูท่าทางสตรีมเมอร์คงจะเปิดขายยันต์ในอนาคตแน่ๆ เลย!

ถ้าสามารถซื้อยันต์ของอาจารย์ซูมาเก็บไว้ได้ ถึงคราวคับขันก็คงช่วยชีวิตได้แน่!

จะขายแพงแค่ไหนก็คุ้มค่า!

【อาจารย์คะ ฉันขอซื้อยันต์ของคุณได้ไหมคะ?】

【ฉันก็อยากซื้อเหมือนกัน】

【+1 +1】

"เรื่องนี้คงไม่ได้หรอก ข้าจะขายให้เฉพาะคนที่มีความจำเป็นต้องใช้มันจริงๆ เท่านั้น"

หลังจากดูดวงรอบนี้เสร็จ ท้องของเขาก็เริ่มร้องจ๊อกๆ ขึ้นมาพอดี

ซูเฉิน "เอาล่ะ วันนี้ดูดวงครบสามครั้งแล้ว พรุ่งนี้เจอกันใหม่นะ"

【เดี๋ยวสิคะอาจารย์ซู ขออีกสักครั้งไม่ได้เหรอ ฉันยังสุ่มไม่ได้เลยนะ】

【สตรีมเมอร์ วันนี้นายไลฟ์เช้าเกินไปนะ ถ้าฉันไม่ได้กดติดตามไว้ คงพลาดดูไปแล้วเนี่ย】

【ฮือๆๆ สตรีมเมอร์อย่าเพิ่งไปสิ หรือไม่นายก็ไลฟ์ 24 ชั่วโมงไปเลยได้ไหม!】

【จะกะให้อาจารย์เหนื่อยตายเลยหรือไงฮะ】

ข้าคือหัวหน้าเผ่า ส่งจรวด X3

ข้าคือหัวหน้าเผ่า ส่งเรือยอร์ช X5

ระบบแจ้งเตือน: ข้าคือหัวหน้าเผ่า ได้รับป้ายไฟแฟนคลับตัวยงของสตรีมเมอร์

【ข้าคือหัวหน้าเผ่า: สตรีมเมอร์โปรดรอก่อน~~】

เมื่อเห็นว่าหัวหน้าเผ่าโผล่มา ซูเฉินจึงชะงักมือที่จะกดปิดไลฟ์

ขอแค่เป็นชาวเน็ตที่เคยดูไลฟ์สดครั้งแรก ก็ย่อมต้องคุ้นเคยกับชื่อนี้ดี

【หัวหน้าเผ่ามาแล้ว วันนี้ไม่เห็นนายสตรีมเลย มัวแต่ไปเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ปู่มาใช่ไหม?】

【มาถูกจังหวะพอดีเลยนะ มาทันตอนที่สตรีมเมอร์กำลังจะลงไลฟ์พอดีเป๊ะ】

【อาการท้องผูกของฉัน จู่ๆ ก็โล่งสบายขึ้นมาเลย】

【นี่คือไลฟ์สดที่ส่งกลิ่นจริงๆ】

ซูเฉินไม่ได้ปฏิเสธ และกดยอมรับการเชื่อมต่อสายกับอีกฝ่าย

รอยคล้ำใต้ตาของหนุ่มหัวหน้าเผ่ายังคงหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็พอมองออกว่าเขามีสีหน้าสดใสขึ้นมาก

เมื่อวานนี้ เขายังไม่ค่อยเชื่อคำพูดของซูเฉินเท่าไหร่นัก

แต่พอตกกลางคืน คุณปู่ของเขาก็มาหาอีกครั้ง

เขานึกถึงคำพูดของซูเฉินขึ้นมาได้ ก็เลยรีบขอโทษคุณปู่ แล้วถามว่าไม่มีเงินใช้ใช่ไหม

คุณปู่พยักหน้าเงียบๆ แล้วสั่งให้หลานชายเผากระดาษเงินกระดาษทองไปให้เยอะๆ แถมยังต้องเผาวิลล่ากับรถหรูไปให้ด้วยถึงจะยอมเลิกรา

ถ้าคนเป็นปู่ได้เสวยสุขอยู่ข้างล่าง ตอนที่หลานชายตายตามลงไปก็จะได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปด้วยไงล่ะ

ตอนท้าย คุณปู่ยังกำชับเป็นพิเศษว่า ให้ผูกมิตรกับซูเฉินเอาไว้ให้ดี ห้ามขี้เหนียวเด็ดขาด

จากนั้นคุณปู่ก็หายตัวไป

หัวหน้าเผ่าจึงตัดสินใจว่าจะจัดการเผากระดาษเงินกระดาษทองที่เคยเผาผิดไปก่อนหน้านี้ เพื่อชดเชยให้คุณปู่ใหม่ทั้งหมด

และในที่สุด เขาก็สามารถนอนหลับได้อย่างเต็มอิ่มเสียที

หลังจากเผากระดาษเงินกระดาษทองเสร็จสรรพ พอเขาเข้ามาในห้องไลฟ์สด ก็เห็นซูเฉินกำลังจะลงไลฟ์พอดี

เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะพิมพ์ข้อความ จึงเลือกใช้อำนาจเงินตราในการปาของขวัญเพื่อรั้งตัวเอาไว้แทน

"สตรีมเมอร์เทพมากเลยครับ จริงๆ นะ เมื่อคืนเป็นคืนแรกเลยที่คุณปู่ไม่ด่าผม ผมดีใจสุดๆ ไปเลย"

"มีแต่ผีเท่านั้นแหละที่รู้ว่าช่วงที่ผ่านมาผมต้องเจอกับอะไรบ้าง!"

เมื่อฟังคำระบายของหัวหน้าเผ่า น้ำเสียงของเขาก็เต็มไปด้วยความโล่งอกอย่างปิดไม่มิด

ในที่สุด

เขาก็ได้นอนหลับอย่างสงบสุขเสียที

ซูเฉินพูดขึ้นว่า "ขอบคุณสำหรับของขวัญนะ"

"อย่าลืมออกไปรับแสงแดดให้มากๆ ล่ะ จะได้ช่วยขับไล่ไอหยินและทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น"

"ได้เลยครับ ตอนนี้ผมก็จะไปตากแดดเดี๋ยวนี้แหละ จะตากแดดให้มันสักสิบวันครึ่งเดือนไปเลย ตากให้ตัวอ่อนปวกเปียกแล้วค่อยนอนกลางวันให้สบายใจเฉิบไปเลย โคตรฟิน~~"

เมื่อพูดจบ หัวหน้าเผ่าก็ตัดสายไป

"เอาล่ะ วันนี้ดูดวงเสร็จเรียบร้อยแล้ว"

บรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดทำได้เพียงยอมรับอย่างปวดใจ ก่อนจะถามถึงเวลาไลฟ์สดครั้งต่อไป

"จริงสิ ทุกคนคิดว่าข้าควรจะมาไลฟ์ตอนไหนดีล่ะ?"

เมื่อกี้เขาเห็นคอมเมนต์หลายคนบ่นว่าตอนเช้ามันเช้าเกินไป ถ้าไม่กำลังนอนหลับอยู่ ก็ต้องกำลังทำงานอยู่

【ถ้าเป็นวันธรรมดา ตอนทุ่มนึงกำลังดีเลยค่ะ ตอนหกโมงหลายคนยังเดินทางกลับจากที่ทำงานอยู่เลย ส่วนเสาร์อาทิตย์ก็สักบ่ายสองโมงกำลังดีค่ะ】

【ใช่ วันธรรมดามันแอบอู้ดูไลฟ์สดยากอะ ตอนเย็นก็ไม่มีปัญหาแล้ว】

【ฉันดูได้ตลอดแหละ ขอแค่พี่สาวสตรีม ฉันก็ดูทั้งนั้น】

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "งั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน ต่อไปข้าจะสุ่มไลฟ์สดช่วงบ่ายหรือช่วงค่ำก็แล้วกัน โดยจะแจ้งล่วงหน้าก่อนไลฟ์สักหนึ่งชั่วโมงนะ"

【โอเคค่ะ สามีว่าไงก็ว่าตามนั้นเลยค่ะ】

【สตรีมเมอร์เป็นของส่วนรวมนะยะ คอมเมนต์บนจะมาฮุบไว้คนเดียวไม่ได้นะ】

【อาจารย์คะ พรุ่งนี้ต้องสุ่มให้ได้ฉันนะคะ】

ซูเฉิน "เป็นสามีที่ดีให้ไม่ได้หรอกนะ แต่ข้าเป็นสตรีมเมอร์ที่ดีให้พวกเจ้าได้"

(จบแล้ว)