บทที่ 5 - พระพุทธองค์: ปกติไม่ยอมจุดธูป พอมีเรื่องกลับให้ข้าไปชนหรือ?

บทที่ 5 - พระพุทธองค์: ปกติไม่ยอมจุดธูป พอมีเรื่องกลับให้ข้าไปชนหรือ?

เมื่อเห็นคอมเมนต์ที่ชาวเน็ตพิมพ์กันในห้องไลฟ์สด

สีหน้าของหลิวเฉียงก็เดี๋ยวเขียวเดี๋ยวแดง

เขาอธิบายอย่างเก้อเขินว่า "ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าจะมีผลตามมาแบบนี้ ผมคงไม่เห็นแก่ของเล็กๆ น้อยๆ หรอกครับ ต่อไปผมจะไม่เก็บเงินที่ตกอยู่บนพื้นอีกแล้ว"

ซูเฉินพยักหน้ารับ "เรื่องปกติของมนุษย์ ข้าเข้าใจ"

【ไม่มีผลงานก็ไม่ควรรับรางวัล คนโบราณไม่เคยหลอกเราจริงๆ!】

【เห็นแก่ของเล็กน้อยจนต้องเสียเปรียบครั้งใหญ่!】

【อย่าว่าแต่เงินเลย ของอย่างอื่นก็ไม่ควรเก็บสุ่มสี่สุ่มห้าเหมือนกัน】

【พูดถึงเรื่องนี้ ฉันก็นึกถึงข่าวเมื่อก่อน มีคนงานคนนึงเก็บสร้อยคอโลหะได้แล้วเอาใส่กระเป๋ากางเกง ปรากฏว่าเป็นวัตถุกัมมันตรังสี สุดท้ายผู้ชายคนนั้นต้องถูกตัดขาถึงจะรักษาชีวิตไว้ได้】

【แม่จ๋า น่ากลัวจังเลย!】

เมื่อเห็นความหวาดกลัวของทุกคน ซูเฉินก็พูดขึ้นอีกครั้ง "ทุกคนไม่ต้องกลัวไปหรอก โดยทั่วไปเงินซื้อชีวิตมักจะถูกพับทบกัน หรือไม่ก็มีตัวอักษรเขียนไว้บนนั้น และมักจะถูกพันด้วยเส้นด้าย"

บรรดาชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที

【ฉันมีความคิดแปลกๆ แว้บเข้ามาในหัว ถ้าสมมติว่าของที่อยู่ข้างในโดนลมพัดปลิวไปหมด เหลือแต่เงินไว้ แล้วเราจะทำยังไงล่ะ?】

【จินตนาการของคอมเมนต์บนไม่ธรรมดาเลยนะ เหมาะจะเป็นนักเขียนนิยายมาก】

【ถ้าเป็นแบบนั้นก็แสดงว่าสวรรค์ไม่ยินยอมให้ทำ คาถาถูกทำลายไปแล้วล่ะมั้ง】

เมื่อเห็นคอมเมนต์ ซูเฉินก็พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "พูดถูกแล้วล่ะ วิธีทิ้งเงินมีหลายรูปแบบ บางคนก็ทิ้งไว้ที่ทางแยก บางคนก็ทิ้งไว้ในโรงพยาบาล หรือบางคนก็เขียนไว้ตรงๆ เลยว่าจะซื้ออายุขัยของเจ้ากี่วัน"

"เพราะฉะนั้น ต่อไปทุกคนทางที่ดีก็คือไม่ต้องเก็บมันขึ้นมา หรือถ้าเผลอเก็บมาแล้วก็ให้รีบใช้มันให้หมด หรือไม่ก็เอาไปหยอดตู้บริจาคในวัดหรือศาลเจ้าซะ"

พอชาวเน็ตได้ยินดังนั้น ก็พากันพยักหน้าเห็นด้วยรัวๆ

【พระพุทธองค์: ขอบใจพวกเจ้ามากนะ】

【พระพุทธองค์: ปกติไม่ยอมจุดธูป พอมีเรื่องกลับให้ข้าไปชนหรือ?】

【ให้พระพุทธองค์ไปชนกับพวกเขาอะไรกัน นี่เรียกว่าพระพุทธองค์กำลังพิสูจน์ต่างหากว่าอีกฝ่ายมีวาสนากับทางพุทธศาสนาหรือไม่】

【มีเงินของฉันหนึ่งหยวน พระพุทธองค์ก็ไม่ขาดแคลนเงินหนึ่งหยวนหรอก ฮ่าฮ่าฮ่า...】

ชาวเน็ตต่างสนุกสนานเฮฮากันใหญ่ แต่หลิวเฉียงในฐานะผู้ประสบเหตุกลับตกใจกลัวจนแทบแย่

"อาจารย์ แล้ว... ผมต้องทำยังไงดีครับ? ผมยังหนุ่มยังแน่น ยังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลยนะ"

ในเมื่อเขาเป็นคนเก็บเงินใบนั้นมากับมือ จะไปมีอารมณ์มาพูดล้อเล่นได้อย่างไร

ตอนนี้เขาเกลียดตัวเองจริงๆ ว่าทำไมถึงต้องเห็นแก่ของเล็กๆ น้อยๆ ด้วย ทีนี้เป็นไงล่ะ เอาชีวิตตัวเองเข้าไปเสี่ยงจนได้

ซูเฉินตอบกลับ "ไม่เป็นไรหรอก เจ้าแค่เอาเงินไปหยอดในตู้บริจาคที่วัดก็พอแล้ว หลังจากนี้ก็พยายามออกไปรับแสงแดดให้มากๆ เพื่อขับไล่ไอหยินออกไป"

หลิวเฉียงถามอย่างลังเล "แค่นี้ก็พอแล้วเหรอครับ?"

ซูเฉินพยักหน้า "แล้วจะให้ทำยังไงอีกล่ะ? ถ้าเจ้ารู้สึกไม่สบายใจ ก็คัดลอกบทสวดปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตรสักร้อยจบก็แล้วกัน"

"อาจารย์ ขอบคุณมากครับ"

เมื่อพูดจบ หน้าจอของเขาก็ดับมืดลง

【การที่สามารถเชื่อมต่อสายกับอาจารย์ซูได้ ก็ถือเป็นวาสนาของคนคนนี้เหมือนกันนะ】

【นั่นสิ ไม่งั้นคงตายแบบไม่รู้ตัวเลยล่ะ】

【ถ้าไม่เป็นอะไรแล้ว ต้องขอบคุณอาจารย์ที่ช่วยชีวิตไว้เลยนะเนี่ย!】

【ฮ่าฮ่าฮ่า ตอนแรกฉันก็นึกว่าเขาเก็บของวิเศษอะไรได้ซะอีก ยังคิดอยู่เลยว่าจะโดนตัดสินจำคุกกี่ปี?】

【เก็บเงินได้ต้องติดคุกกี่ปี?】

【จะว่าไป มีเรื่องอะไรบ้างที่ถูกกฎหมายแต่กลับกลายเป็นเรื่องผิดกฎหมายได้บ้าง?】

【ขับรถกับดื่มเหล้าก็ถูกกฎหมายนะ แต่พอเอามารวมกันก็ผิดกฎหมายทันที】

เมื่อเห็นคอมเมนต์นี้ ซูเฉินก็อดขำไม่ได้

เขาเป็นแค่คนดูดวง ไม่ใช่ผู้พิพากษาเสียหน่อย

เรื่องพวกนี้ไม่ได้อยู่ในความรับผิดชอบของเขาสักนิด

อย่างไรก็ตาม ซูเฉินก็ยังคงตอบคำถามของชาวเน็ตด้วยท่าทีจริงจัง:

"การเก็บของตกหล่นได้ ในทางกฎหมายถือว่าไม่ผิด แต่ข้าไม่แนะนำให้ทำ!"

ชาวเน็ตหลายคนในห้องไลฟ์สดถึงกับขำกลิ้ง

【ต่อให้นายแนะนำ พวกเราก็ไม่กล้าทำหรอกย่ะ】

【เผลอๆ อาจจะตายเอาได้นะ】

【โชคลาภที่ต้องแลกด้วยชีวิตแบบนี้ ใครจะกล้าเอาล่ะ】

"หลายครั้งที่ความโลภมักจะเกิดขึ้นเพียงชั่ววูบ หวังว่าทุกคนจะรักษาตัวตนที่แท้จริงของตัวเองไว้ได้นะ"

【แน่นอน แน่นอน!】

【เอ่อ ถ้าพี่ชายที่เก็บเงินได้ไม่ได้เจอสตรีมเมอร์ เขาจะตายจริงๆ เหรอ?】

ซูเฉินยักไหล่ ยิ้มบางๆ "ใครจะรู้ล่ะ"

【ว้าว นายต้องรู้แน่ๆ แค่ไม่อยากพูดใช่ไหมล่ะ!】

【น่ากลัวจัง ถ้าให้สตรีมเมอร์ดูดวงให้ รู้สึกเหมือนว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่ เขาก็รู้หมดเลย】

ซูเฉินยิ้มพลางชี้ไปที่ชื่อหัวข้อไลฟ์สด

"สองพันต่อหนึ่งการดูดวง แม่นทุกคำทำนาย ซื้อแล้วไม่ขาดทุน ซื้อแล้วไม่โดนหลอกแน่นอน"

"วันหนึ่งข้ารับดูแค่สามครั้งเท่านั้น ตอนนี้ยังเหลือสิทธิ์สุดท้ายสิทธิ์เดียว มาก่อนได้ก่อนนะ"

เรื่องราวใดๆ ไม่ควรเกินสามครั้ง การดูดวงสามครั้งก็เพียงพอแล้ว ทว่าเขายังมีเรื่องอื่นต้องทำอีก

การสะสมบุญบารมีก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่เขาก็ต้องแบ่งเวลาไว้ฝึกฝนตนด้วยเช่นกัน

เมื่อชาวเน็ตพากันบอกต่อๆ กันไป

จำนวนคนในห้องไลฟ์สดก็พุ่งขึ้นไปถึงหลักหมื่นคนแล้ว

ไม่นานนัก เอฟเฟกต์ของขวัญก็ลอยเต็มหน้าจอห้องไลฟ์สด

ซูเฉินเห็นว่าชื่อเล่นของคนที่ส่งของขวัญมาให้คือ 'นางฟ้าตัวน้อย'

【นางฟ้าตัวน้อยส่งงานคาร์นิวัลหนึ่งครั้ง】

【นางฟ้าตัวน้อยส่งงานคาร์นิวัลหนึ่งครั้ง】

【นางฟ้าตัวน้อยส่งงานคาร์นิวัลหนึ่งครั้ง】

ราวกับต้องการดึงดูดความสนใจจากทุกคน นางฟ้าตัวน้อยคนนี้ส่งงานคาร์นิวัลมาให้ถึงสามครั้งติดต่อกัน แถมยังทยอยส่งมาทีละครั้งอีกด้วย

ความใจป้ำนี้ทำให้ทุกคนในห้องไลฟ์สดถึงกับตกตะลึงไปตามๆ กัน

【ว้าว นี่ใครกันเนี่ย รวยชะมัด】

【ไม่รู้สิ ดูจากชื่อแล้วต้องเป็นเศรษฐินีสาวสวยแน่ๆ】

【เศรษฐินีจ๋า มาคลอเคลียกันหน่อยสิ มองมาที่ฉันนี่!】

【จึ๊ๆๆ ไอ้โง่มาให้หลอกอีกคนแล้ว】

【คนรวยมีตั้งเยอะแยะ ทำไมจะเพิ่มฉันเข้าไปอีกสักคนไม่ได้ล่ะ?】

เมื่อซูเฉินเห็นของขวัญงานคาร์นิวัลสามครั้งในระบบหลังบ้าน เขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ลูกค้ารายใหญ่มาแล้ว!

ซูเฉินไม่ได้สนใจชาวเน็ตที่กำลังพิมพ์ข้อความกวนๆ ในห้องไลฟ์สด

แม้ในใจจะรู้สึกตื่นเต้นมาก แต่ภายนอกกลับแสดงท่าทีสงบนิ่งราวกับสายลมพัดผ่าน

"สวัสดีแม่นางฟ้าตัวน้อย ข้าค่อนข้างถนัดเรื่องการดูโหงวเฮ้ง เจ้าสามารถส่งรูปหน้าสดมาให้ข้าทางข้อความส่วนตัว หรือจะเปิดกล้องเชื่อมต่อสายคุยกันเลยก็ได้"

นางฟ้าตัวน้อย: 【สตรีมเมอร์ ความจริงแล้วฉันพอใจกับชีวิตตอนนี้มาก ไม่ได้มีเรื่องอะไรอยากดูดวงหรอก ของขวัญที่ส่งไปก็แค่ให้เป็นทิปเท่านั้นแหละ】

เมื่อเห็นเอฟเฟกต์ของขวัญเต็มหน้าจอ

ชาวเน็ตก็ตกตะลึงกันไปหมด

【ชาวเน็ตสมัยนี้รวยกันจริงๆ แค่ส่งของขวัญหลักหมื่นก็ส่งได้สบายๆ ส่วนฉันยังเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนที่ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ ต่อไป】

【พี่สาวเศรษฐินี ถ้าไม่ดูดวงล่ะก็ ยกสิทธิ์ให้ฉันได้ไหมคะ?】

【ฉันๆๆ พี่สาวเศรษฐินี ฉันก็อยากได้สิทธิ์นี้เหมือนกัน】

ซูเฉินไม่ได้ใส่ใจ ในเมื่อคนเขาไม่อยากดูดวงก็ช่างเถอะ งั้นก็รอผู้มีวาสนาคนต่อไปแล้วกัน

แต่ดูเหมือนว่าชาวเน็ตที่ชื่อนางฟ้าตัวน้อยคนนั้น ไม่รู้ว่านึกอะไรขึ้นมาได้ ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหัน

【เอาอย่างนี้แล้วกัน สตรีมเมอร์ คุณช่วยดูดวงให้ฉันหน่อยก็แล้วกัน】

นางฟ้าตัวน้อยขอเชื่อมต่อสาย

ซูเฉินกดยอมรับคำขอ

เพียงเห็นว่าบนหน้าจอปรากฏใบหน้าที่มีแก้มยุ้ยๆ คิ้วและดวงตาโค้งมน เวลาหัวเราะดวงตาก็จะโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว

หญิงสาวอายุราวๆ ยี่สิบต้นๆ มีผมเปียเส้นเล็กๆ ห้อยอยู่ที่หลังหูทั้งสองข้าง

หญิงสาวโบกมือให้หน้าจอ "สตรีมเมอร์ สวัสดีค่ะ"

รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจนั้น ทำให้ผู้ชมจำนวนมากรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที

【พี่สาวคนนี้สวยจังเลย!】

【ฉันขอส่งเสียงซี้ดดดดด ภรรยาจ๋า แต่งงานหรือยังจ๊ะ?】

【คอมเมนต์บนน่าเกลียดเกินไปแล้วนะ พอเห็นพี่สาวคนสวยก็เรียกภรรยาทันทีเลย หน้าไม่อายจริงๆ】

【หนุ่มหล่อสาวสวยอยู่เฟรมเดียวกัน ช่างเจริญหูเจริญตาจริงๆ!】

ซูเฉินยอมรับเลยว่า ตัวเขาเองก็แพ้ทางคนหน้าตาดีอยู่เหมือนกัน

พอเห็นหญิงสาวคนนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็เพิ่มมากขึ้นและลึกซึ้งยิ่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว

"สวัสดี ข้าควรจะเรียกเจ้าว่าอะไรดี?" ซูเฉินถาม

"เรียกฉันว่าเสี่ยวจิ้งก็พอ สตรีมเมอร์ คุณเก่งจังเลยนะ ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยเชื่อเรื่องพวกนี้เลย แต่วันนี้ก็ยอมเชื่อแล้วล่ะ"

เสี่ยวจิ้งกะพริบตาปริบๆ พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เมื่อกี้เห็นคุณดูโหงวเฮ้งให้พวกเขา ก็สามารถบอกเล่าเรื่องราวในอดีตได้หมด งั้นคุณลองพูดเรื่องของฉันบ้างสิคะ?"

(จบแล้ว)