ตอนที่ 22 ไอ้ AI หน้าโง่เอ้ย!!

ตอนที่ 22 ไอ้ AI หน้าโง่เอ้ย!!

ข่าวที่ว่า ลู่ หยุนชวน และราชันคนอื่นๆ ต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงคริสตัลแห่งการเติบโตในเขตกัมมันตภาพรังสีก็แพร่กระจายไปยังพื้นที่ใกล้เคียง

เมื่อได้รับข่าวว่า ซู เฮิง ประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่จากฝีมือของราชันลึกลับ ช่องแชทราชันก็ตกอยู่ในความโกลาหลทันที

[ช่องแชทภูมิภาค : ระดับสัญญาณ (ต่ำ)]

"นี่เป็นเรื่องจริงงั้นเหรอ?"

"ซู เฮิง แพ้งั้นเหรอ?"

"กองกำลังทหารของเขาคือจอมเวทย์อันเดด 3 ดาวเลยนะ"

"ใครกันที่ทรงพลังถึงกับขนาดหนีรอดจากวงล้อมของราชันจำนวนมากขนาดนั้นได้"

"สุนัขจักรกลที่สามารถพ่นไฟได้?"

"ข้าจำได้ว่าครั้งนี้ไม่มีทหารแบบนั้นในหมู่ราชันหน้าใหม่เลยนะ? หรืออาจจะเป็นคนธรรมดาที่ปลุกพลังได้ก็ได้?"

เหล่าราชันกำลังพูดคุยเรื่องนี้ ทุกคนต่างตกตะลึงกับข่าวที่จู่ๆ ก็กระจายออกไป

ต้องรู้ก่อนว่าความแข็งแกร่งของ ซู เฮิง นั้นไม่ใช่ธรรมดา หากใครบังเอิญเผชิญหน้ากับเขาเข้ามีแต่ต้องเปิดทางให้

นอกจากนี้ กองกำลังของเขายังเป็นจอมเวทย์อันเดดที่หาได้ยากมาก จึงกล่าวได้ว่ามีราชันเพียงไม่กี่คนในพื้นที่นี่ที่สามารถต่อกรกับเขาได้ เมื่อไม่นานมานี้ เขาได้เข้ายึดครองแหล่งทรัพยากรไปหลายแห่ง และดินแดนของเขากำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว

นอกเหนือจากอัฉริยะที่มีทหาร 3 ดาวอีกคนแล้ว พวกเขาไม่สามารถนึกถึงใครที่สามารถทำแบบนี้ได้เลย

แต่ปัญหาก็คือ

ทหารของคน ๆ นั้นไม่ใช่สุนัขจักรกล

ทุกคนจึงค่อยๆ คาดเดาว่าแท้จริงแล้ว ราชันลึกลับผู้นั้นคือใครกันแน่ ในที่สุดเป้าก็ชี้ไปยังเหล่าผู้โชคดีทั้ง 18 คนที่ปลุกพลังได้สำเร็จในครั้งที่ 2

พวกเขาเป็นราชันเพียงกลุ่มเดียวที่พลังตื่นขึ้นมาโดยไม่มีใครมองเห็น ข้อมูลทหารของราชันเหล่านี้ยังคงเป็นความลับ

"ไปตรวจสอบทหารของราชันหน้าใหม่ทั้ง 18 คนนั้นสิ"

ภายในดินแดนของ ซู เฮิง มองไปยังช่องแชทและกล่าวด้วยเสียงที่เคร่งขรึม "ข้าต้องการข้อมูอย่างละเอียดที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อมูลเกี่ยวกับทหารจักรกล!"

"เข้าใจแล้ว ให้เป็นหน้าที่ข้าเอง"

ซู เฮิง เคยเผชิญหน้ากับทหารจักรกลมาก่อน

ตัวอย่างเช่น อสูรกลืนทองที่สามารถกลืนกินเหล็กเพื่อสร้างเกราะเหล็กหนาๆ ปกคลุมร่างกายทำให้มันมีพลังป้องกันที่เหนือชั้น

สุนัขจักรกลที่เขาเผชิญหน้าในเขตกัมมันตภาพรังสีวันนี้ ถึงแม้ว่าโครงสร้างร่างกายของพวกมันจะแตกต่างกัน แต่พวกมันก็สามารถทนต่อการโจมตีของจอมเวทย์อันเดดได้ พวกมันอาจเป็นทหารประเภทเดียวกัน

หรือเป็นอุปกรณ์ป้องกันที่สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับทหารเพื่อเสริมการป้องกัน

ทหารประเภทนี้มีจุดอ่อนคือไม่สามารถต่อสู้ได้นานนัก

ในทางกลับกัน กองทัพจอมเวทย์อันเดดแข็งแกร่งที่สุดในการต่อสู้ระยะยาว

ตราบใดที่เขามีโอกาสอีกครั้ง เขาจะต้องระเบิดหัวของเจ้าหมาเวรพวกนั้นด้วยตัวเอง เพื่อล้างความอับอายในวันนี้ออกไปให้ได้

"ข้าเชื่อว่าพวกเราจะได้พบกันอีกครั้ง ในเร็วๆ นี้"

ซู เฮิง หลับตาลงและปิดช่องแชททันที

....

"ฮัดชิ้ว~"

"ใครคิดถึงข้ากันนะ"

ในระหว่างทางกลับไปยังเหมือง เฉิน ซื่อ ก็ถูจมูกของเขา

จากนั้นเขามองไปยัง คริสตัลสีสดใสในมือของเขาด้วยความตื่นเต้น

[คริสตัลแห่งการเติบโต : เพิ่มจำนวนดาวของอาคารทหารที่กำหนดไว้ 1 ดาว]

[เคล็ดลับ : มีโอกาสจะวิวัฒนาการเมื่อใช้กับอาคารทหาร 3 ดาว]

แม้ว่าเขาจะไม่ใช่ราชัน แต่ เฉิน ซื่อ ก็รู้ได้ทันทีว่าของสิ่งนี้มีมูลค่ามหาศาลขนาดไหน

มันสามารถอัพเกรดอาคารทหารได้ทันที ซึ่งหมายความว่าหากเขาใช้กับอาคารทหาร 1 ดาว ทหารที่อัญเชิญออกมาในอนาคตจะกลายเป็นทหาร 2 ดาว

ที่สำคัญกว่านั้น ดิพ ยังได้วิเคราะห์ความสามารถที่ซ่อนอยู่ในคริสตัลแห่งการเติบโตให้กับเขาอีกด้วย มันมีโอกาสที่จะวิวัฒนาการเมื่อใช้กับอาคารทหาร 3 ด้าว ซึ่งดูน่ากลัวไม่น้อยเลย

เพราะจากความทรงจำอันเลือนลางของเขา หากทหาร 3 ดาวยังพัฒนาต่อไป พวกมันจะก้าวขึ้นไปสู่ระดับใหม่

มันไม่เพียงแต่วิวัฒนาการไปเป็นร่างใหม่ แต่ยังได้รับความสามารถใหม่ๆ อีกด้วย ซึ่งจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้มันอีกมาก

ยกตัวอย่างทหารหนอนผีเสื้อ เมื่อดาวของมันเพิ่มขึ้น มันก็ยังมีแค่สกิล ปั่นไหม เท่านั้น

แต่เมื่อมันวิวัฒนาการไปอีกระดับ พวกมันแยกออกเป็น 2 ร่างคือ ผีเสื้อ และ แมลงเม่าได้ ซึ่งเปลี่ยนจากทหารราบเป็นทหารบินโดยทันที และยังได้รับสกิลที่ทรงพลังต่างๆ อย่าง พ่นพิษ และ เกสรลวงตา

นี่จึงเป็นสาเหตุว่าทำไมถึงต้องพัฒนากองกำลังของพวกเขาแม้ว่าจะต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมากก็ตาม

เพราะนี้เป็นโอกาสเดียวสำหรับราชันระดับต่ำหลายๆ คนที่จะพลิกสถานการณ์กลับมาได้

"ดิพ ข้าสามารถใช้สิ่งนี้ได้ไหม"

เฉิน ซื่อ ถามด้วยความคาดหวัง

[หากท่านกำลังจะถามว่า..]

"ใช้ภาษาง่ายๆ ให้ข้าเข้าใจอย่าให้ข้าต้องโมโห"

[อย่ามาถามข้าแบบนี้อีกนะ เจ้าเป็นราชันหรือยังไง? (ระบบใช้น้ำเสียงของชายชราขี้หงุดหงิด)]

เฉิน ซื่อ : "..."

"ไอ้ AI หน้าโง่เอ้ย!!"

หลังจากสาปแช่งด้วยความโกรธ เฉิน ซื่อ ก็ยอมรับชะตากรรมของเขาในที่สุด

เขาไม่สามารถใช้ได้แม้แต่คริสตัลคำสาป ไม่ต้องพูดถึงไอเทมระดับสูงอย่างคริสตัลแห่งการเติบโตเลย

มันเป็นเพราะ เขาไม่มีอาคารทหารใดๆ เลย กองกำลังทหารของเขาล้วนถูกสร้างขึ้นมาด้วยตัวเขาเอง

วิธีเดียวที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับทหารของเขาก็คืออัพเกรดสายการผลิตเพิ่มประสิทธิภาพของชิ้นส่วน ติดตั้งอาวุธ และเพิ่มพลังงาน

แต่ ณ เวลานี้ เขายังไม่บรรลุเงื่อนไขการพัฒนาทหารจักรกลของเขาเลย เนื่องจากพลังการประมวลผลของชิปยังล้าหลังอยู่มาก

"เพราะว่าข้าไม่สามารถใช้มันได้ ข้าคงทำได้เพียงขายมันเท่านั้น สิ่งนี้น่าจะมีแพงไม่น้อยเลย!"

เฉิน ซื่อ จ้องมองคริสตัลแห่งการเติบโตในมือของเขา ราวกับว่าเขาได้เห็นเหรียญหอคอยจำนวนมากอยู่ในมือของเขา หากเขาขายมันออกไปเขาน่าจะสามารถอัพเกรดสายการผลิตทั้งหมดได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้สัมผัสประสบการณ์การต่อสู้เมื่อไม่นานมานี้ ในที่สุดเขาก็ได้สัมผัสความแตกต่างระหว่างทหารที่สร้างขึ้นมาเองกับทหารจริงๆ มันยังมีอีกหลายๆ ด้านที่ต้องปรับแต่ง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฉิน ซื่อ ก็อดไม่ได้ที่จะเร่งฝีเท้านำกองกำลังทหารจักรกล ผ่านซากปรักหักพัง เพื่อกลับไปยังเหมืองและขายคริสตัลแห่งการเติบโตทันที

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็คือ ทันทีที่เขาผ่านเขตซากปรักหักพัง เขาก็ได้ยินเสียงของการต่อสู้ดังมาแต่ไกล

"เสวียนซวน หลบไป!"

"ระวังความสามารถในการแยกร่างของมัน"

"เริ่มเข้า! รีบเติมไฟเร็ว"

"ทุกคนจับเอาไว้ให้แน่นๆ"

เสียงตะโกนดังก้องไปทั่ว

ภายในเขตซากปรักหักพัง ซู เซว่และกลุ่มของนางได้ล้อมมอนสเตอร์โคลนขนาดยักษ์ที่สูงกว่า 5 เมตร และโจมตีด้วยพลังทั้งหมดของนาง ช่างเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือด

แต่เจ้ามอนสเตอร์โคลนนั้นก็ไม่ใช่ธรรมดา มันอ้าปากออกและพ่นโคลนออกไปทุกทิศทาง เปลี่ยนร่างเป็นโคลนและพุ่งใส่พวกนาง

ความเร็วของนั้นเร็วมาก จนทำให้พวกนางตื่นตระหนก

"พวกเขาเองเหรอ?"

เฉิน ซื่อ ผู้เฝ้ามองจากด้านข้าง ก็มองภาพที่เกิดขึ้นด้วยความประหลาดใจ

เขาไม่คาดคิดว่าจะพบกับ ไป๋ เสวียนซวนที่นี่ ดูเหมือนคนเหล่านี้จะเป็นพรรคพวกของดินแดนที่นางเข้าร่วม

แน่นอนว่าเมื่อเงาอ่อนแอลง ก็เริ่มมีราชันออกมาข้างนอกมากขึ้นเรื่อยๆ เขาได้เจอถึง 2 กลุ่มในการเดินทางรอบเดียว ต่อไปเขาก็ระวังตัวให้มากขึ้น

อย่างน้อยก็จนกว่าเขาจะมีกำลังมากพอ จะเป็นการดีที่สุดที่จะไม่เปิดเผยตำแหน่งของเหมือง

โชคดีที่บริเวณซากปรักหักพังแห่งนี้อยู่ไกลออกไปจากเหมือง ผู้คนส่วนใหญ่ไม่คิดจะไปทางนั้นด้วยซ้ำ จึงไม่จำเป็นต้องกลัวว่าจะถูกค้นพบในช่วงเวลาสั้นๆ

"ไปกันเถอะ พวกเรารีบกลับกันดีกว่า"

เฉิน ซื่อ หันหลังและจากไปพร้อมกับกองทัพทหารจักรกล โดยไม่คิดที่จะปรากฏตัว

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่า ไป๋ เสวียนซวน สบายดี เขาก็รู้สึกโล่งใจ อย่างไรก็ตามนางก็คือหญิงสาวที่เคยช่วยเหลือเขามาก่อน

หากไม่มีเสบียงที่อีกฝ่ายทิ้งเอาไว้ เขาคงไม่สามารถอยู่รอดได้ถึง 3 วัน โดยอาศัยเพียงแค่กองขยะที่เจ้าของร่างเดิมทีไว้ให้

"หืม?"

ในตอนนั้นเอง ไป๋ เสวียนซวน ผู้กำลังต่อสู้ในระยะไกล ราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง และหันกลับมามองยังทิศทางที่ เฉิน ซื่อ เพิ่งยืนอยู่ด้วยความสับสนในดวงตาของนาง

ทันใดนั้นพรรคพวกของนางก็ตะโกนมาจากอีกฝั่ง

"เสวียนซวน มีคนได้รับบาดเจ็บทางนี้ รีบเข้ามาทำแผลให้เขาหน่อย"

"เข้าใจแล้ว ข้าจะไปเดียวนี้"

หลังจากตอบกลับแล้ว ไป๋ เสวียนซวน ก็หันกลับมาและวิ่งเข้าไปช่วยพร้อมกับกล่องยา

เพียงไม่นาน

เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังออกมาจากป่า

ในที่สุดมอนสเตอร์โคลนร่างยักษ์ก็ล้มลงภายใต้วงล้อมการโจมตีของพวกนาง!