ตอนที่ 18 ถ้ามีใครรู้ว่าข้าทำแบบนี้ข้าจะโดนสาปแช่งไหมนะ?

ตอนที่ 18 ถ้ามีใครรู้ว่าข้าทำแบบนี้ข้าจะโดนสาปแช่งไหมนะ?

ชิบประมวลผลของเครื่องจักรแบ่งได้คร่าวๆ 2 ประเภท คือ CPU (ชิปประมวลผลกลาง) และ GPU (ชิปประมวลผลภาพ)

ส่วนแรกเหมือนกับสมอง ส่วนหลังใช้ในการประมวลผลภาพเป็นหลัก

ในทางทฤษฎีแล้ว ยิ่งพลังการประมวลผลของ GPU สูงเท่าไหร่ ความเร็วในการประมวลผลภาพก็ยิ่งเร็วขึ้นเท่านั้น อีกทั้งความแม่นยำก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย

เหตุผลที่โดรนลาดตระเวนของ เฉิน ซื่อ ไม่สามารถบันทึกข้อมูลลงในฐานข้อมูลทหารได้ เพราะว่าหน้าที่หลักของโดรนลาดตระเวนต้องพึ่งการประมวลผลภาพ โดรนจากเศษเหล็กของเขาเป็นเพียงทหารจักรกลระดับ 1 ดาวเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ส่วนประกอบหลักก็ยังคงเหมือนกันและไม่มีการเปลี่ยนแปลง โครงสร้างหลักยังเป็นเครื่องตรวจจับขนาดเล็กจากยุคก่อน

หลังจากได้เห็น GPU ในช่องแลกเปลี่ยนแล้ว เฉิน ซื่อ ก็เริ่มสนใจขึ้นมาทันที

"คริสตัลคำสาป 3 ชิ้น มันถูกขนาดนั้นเลยเหรอเมื่ออยู่ในมือของราชัน"

เมื่อวานนี้ เมื่อเขากลับไปยังหอคอย เขาสอบถามเกี่ยวกับราคาของในตลาด แม้แต่ GPU ราคาต่ำสุดก็ยังมีราคาอย่างน้อย 5 คริสตัลคำสาป หรือเรียกอีกอย่างว่าคริสตัลสีดำ

แต่ในช่องทางการค้าของราชัน ราคาของมันลดลงเกือบครึ่งหนึ่งเลย

อย่างที่คิด เมื่อเป็นคนที่อยู่ในวงการที่แตกต่างกันราคาก็แตกต่างกันออกไป

เขาเดาได้เลยว่าในสายตาของราชันเหล่านั้น มูลค่าของชิปประมวลผลคงจะด้อยกว่าคริสตัลคำสาป

"ของดีนิ ซื้อเลยแล้วกัน"

เมื่อคืนตอนที่เขาจัดการกับซอมบี้ เขาบังเอิญได้รับคริสตัลคำสาปมาถึง 3 ชิ้น เขาไม่คิดว่ามันจะได้ใช้ประโยชน์เร็วขนาดนี้

เขาเลือกซื้อมันโดยไม่ลังเล

[การซื้อขายล้มเหลว]

[ขาดอาคารที่จำเป็นและระบบซื้อขายไม่รองรับ]

เฉินซื่อ : ".."

"พูดภาษามนุษย์สิ"

[หน้าต่างราชันที่เป็นแผงควบคุมมาถูกจำลอง จากการวิเคราะห์คลื่นพลังงาน มันจึงไม่มีความสามารถในการส่งข้อมูล และเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกค้นพบโดยกฏของโลกใบนี้ จึงจำเป็นต้องใช้ร่วมกับอาคารเทเลพอร์ตเพื่อปกปิดการแลกเปลี่ยน]

โอ้

ลืมไปซะสนิทเลย

ข้าเป็นแค่ราชันปลอมๆ สินะ

เฉิน ซื่อ ตบหัวตัวเอง เขาคุ้นเคยกับหน้าต่างราชันจนคิดว่าตัวเองเป็นราชันจริงๆ

แต่เขาลืมเรื่องสำคัญไปอย่างหนึ่งคือ ความสามารถต่างๆ ของราชันจะขึ้นอยู่กับอาคารในดินแดน และเขาไม่มีสิ่งเหล่านี้

"เดี๋ยวนะ ... เมื่อกี้เจ้าพูดถึงอาคารเทเลพอร์ต ข้าจำได้ว่าข้ามีอยู่อันหนึ่งไม่ใช่เหรอ"

จู่ๆ เฉิน ซื่อ ก็นึกถึงหอคอยเทเลพอร์ที่เขาได้รับจากระบบราชันก่อนหน้านี้ มันไม่ใช่อาคารสำหรับการเทเลพอร์งั้นเหรอ?

เขาเปิดฐานข้อมูลขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แน่นอนว่ามันเป็นแบบแปลนหอคอยเทเลพอร์ต

และหลังจากได้รับการเปลี่ยนแปลงโดย ดิพ มันก็เปลี่ยนจากการทำงานด้วยพลังจากคริสตัลคำสาปเป็นพลังงานไฟฟ้าแทน ซึ่งทำให้ความยากในการก่อสร้างง่ายขึ้นมาก

"เมื่อก่อนนี้ข้าไม่สามารถสร้างมันได้เพราะข้าไม่มีเครื่องปั่นไฟฟ้า แต่ตอนนี้ข้าสร้างมันได้แล้ว"

เฉิน ซื่อ มองไปยังเครื่องกำเนิดความร้อนที่อยู่ไม่ไกล ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายออกมา

หลังจากนั้นเขาก็เรียก หุ่นยนต์ซ่อมบำรุงมาข้างๆ เขาทันที เริ่มต้นผลิตชิ้นส่วนตามแบบแปลน และขอให้ AI ดิพ ช่วยเหลือในการดัดแปลงและเพิ่มประสิทธิภาพ

หลังจากการทำงานอันวุ่นวาย ในที่สุดเขาก็สร้างหอคอยเทเลพอร์ตง่ายๆ ได้บนจุดสูงสุดของพื้นที่เหมืองได้สำเร็จ

"ดิพลองดูว่ามันจะได้ผลไหม!"

เมื่อกระแสไฟฟ้าที่ทรงพลังไหลผ่าน อาคารบริเวณนั้นที่ดูเหมือนหอคอยก็เริ่มทำงานอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าผ่านยอดเหมืองพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า

[ระบบกำลังจำลองการส่งสัญญาณ..]

[ระบบกำลังวิเคราะห์กฏของการส่งสัญญาณ...]

[การวิเคราะห์เสร็จสิ้น ระบบกำลังโหลดพิกัด...]

ตอนนี้ เฉิน ซื่อ เหมือนกับไวรัสที่แอบเข้ามาในโลกอย่างเงียบงัน เขาปลอมตัวเป็นราชันโดยทำการวิเคราะห์จากกฏ

เฉิน ซื่อ รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังก้าวเข้าสู่เส้นทางของราชันปลอมมากยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ

ถ้ามีใครรู้ว่าเขาทำแบบนี้เขาจะโดนสาปแช่งไหมนะ?

ราชันเหล่านั้นพยายามกันอย่างหนักเพื่อที่จะสร้างดินแดนขึ้นมา แต่เขาที่เป็นของปลอม กลับสร้างมันขึ้นมาได้อย่างง่ายดายอย่างนั้นเหรอ?

ตัวเขารู้สึกผิดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่เพียงเล็กน้อย...

[หอคอยเทเลพอร์ตได้รับการสร้างแล้ว]

[ปลดล๊อคฟังก์ชั่นใหม่ : คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (ปลดปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเพื่อป้องกันการตรวจสอบข้อมูลภายในระยะที่กำหนด ระยะปัจจุบัน 500 เมตร)]

หวู่มมมม

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแพร่กระจายออกไปยังด้านบนของเหมือง ครอบคลุมพื้นที่เหมืองทั้งหมดที่ เฉิน ซื่อ อยู่ รวมถึงด้านล่างด้วย

หอคอยเทเลพอร์ที่ใช้ในการส่งสัญญาณแต่เดิมถูกดัดแปลงเป็นอุปกรณ์ที่ปลดปล่อยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่เป็นที่รู้จักในอดีต

"หะ! นี่มันคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้างั้นเหรอ?"

เฉิน ซื่อ รู้สึกประหลาดใจและมีความสุขอย่างมาก

แต่สิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ ดิพ สามารถสร้างเทคโนโลยีระดับสูงเช่นนี้ขึ้นมาได้จริงๆ

ข่าวดีก็คือด้วยหอคอยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้านี้ เขาไม่ต้องกังวลว่าราชันคนอื่นจะมาตรวจสอบสถานที่แห่งนี้อีกต่อไป

เพราะมันเป็นอาคารระดับสูง หลังจากได้รับการดัดแปลง มันก็ได้ปกคลุมพื้นที่เหมืองทั้งหมด แม้ว่าเขาจะสร้างดินแดนจักรกลขึ้นที่นี้ ก็คงไม่มีใครรู้

"เอาละ เอาละ ตอนนี้ข้าไม่จำเป็นต้องกังวลว่าจะถูกเปิดโปงอีกต่อไป"

เฉิน ซื่อ รู้ดีกว่าสงครามดินแดนที่ใกล้เข้ามาข้อมูลเป็นสิ่งสำคัญ

ยิ่งข้อมูลถูกเปิดเผยมากเท่าไหร่ ก็มีความเป็นปได้ที่จะตกเป็นเป้าหมายมากขึ้นเท่านั้น ผลก็กระทบที่ตามมาก็ไม่น้อย

แม้ว่าเขายังอยู่ในช่วงเริ่มต้น แต่เขายังต้องคำนึงถึงปัญหาต่างๆ ที่จะตามมาในอนาคต การปกปิดข้อมูลก็ถือเป็นเรื่องสำคัญ

เดิมทีเขาวางแผนที่จะรอจนกว่าทุกอย่างจะลงตัว และค่อยให้ ดิพ เริ่มพัฒนาเทคโนโลยีนี้ขึ้นมา แต่เขาไม่คาดคิดว่ามันจะสามารถสร้างขึ้นมาได้ทันที

"ปิดข้อมูลส่วนตัวเอาไว้ก่อน เมื่อเรามีพลังในการประมวลผลมากพอในอนาคต จะได้เห็นกันว่าข้าจะสามารถสร้างอาวุธที่ยิงคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าได้ไหม!" เฉิน ซื่อ ระงับความตื่นเต้น ขณะที่เขาพูดกับดิพ

อาวุธคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า

เมื่อทดลองและพัฒนาจนประสบความสำเร็จ มันจะทำให้เขาแข็งแกร่งอย่างก้าวกระโดด

เมื่อถึงเวลานั้น พลังทำลายล้างของกองทัพจักรกลของเขาจะก้าวขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง ซึ่งไม่น้อยหน้ากองทัพระดับสูงใดๆ

แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าตัวเขายังห่างจากไกลจากเป้าหมาย แต่ด้วยภาพรวมของเขาในปัจจุบัน

การสร้างรากฐานนับว่าเป็นเรื่องใหญ่

[ข้อมูลส่วนตัวของท่านถูกเข้ารหัส...]

แถบความคือหน้าปรากฏขึ้นเหนือหน้าต่าง

เฉิน ซื่อ ไม่สนใจเขาเปิดหน้าต่างซื้อขายขึ้นมาอีกครั้ง และค้นพบ GPU ที่เขาต้องการ และกดซื่อมันโดยทันที

หวืดดด!

คริสตัลคำสาป 3 อันในมือของเขาหายไป

จากนั้น ชิป GPU ที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

ขณะที่เขารู้สึกดีใจ เขาก็เริ่มเตรียมพร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงของทหารจักรกล

....

"หืม? มีคนซื้อของสิ่งนั้นด้วยงั้นเหรอ?"

อีกด้านหนึ่งของหน้าต่างแลกเปลี่ยน

หลิน เฟิง มองดูการแจ้งเตือนว่าการแลกเปลี่ยนสำเร็จ ด้วยความประหลาดใจ

เขานำของสิ่งนั้นกลับมาจากซากปรักหักพังของยุคเก่า เดิมทีเขาแค่ต้องการดูว่ามันสามารถขายได้ไหม ดังนั้นเขาจึงตั้งราคาขึ้นมาแบบสู่มๆ แต่เขาไม่คิดว่าจะมีคนต้องการมันจริงๆ

ด้วยทหารที่แข็งแกร่งขนาดนี้ ราชันคนใดที่ต้องการของแบบนั้นกันนะ?

หรือว่าจะเป็นราชันหน้าใหม่ที่เพิ่งปลุกพลังสำเร็จ

"เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือท่านพี่?"

ในตอนนั้น หลิน รีรั่ว เดินเข้ามาจากระยะไกล โดยถือถุงสมุนไพรที่เพิ่งเก็บสดๆ อยู่ในมือ

"ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่ขายของบางอย่างและได้รับคริสตัลคำสาปมา 3 อัน เมื่อของชุดนี้ถูกส่งไปที่บริษัทใหญ่พวกเราก็จะมีเงินทุนมาอัญเชิญทหารเพิ่ม" หลิน เฟิงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม

ดินแดนของเขาอยู่ในไม่ไกลจากสำนักงานใหญ่ของบริษัทมากนัก พวกเขาดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับวัตถุดิบเป็นหลัก

เมื่อมองไป รอบๆ จะเห็นได้มีว่ามีดินแดน 2 แห่งติดต่อกันมันเต็มไปด้วยคนงานที่กำลังยุ่งกับการนับซากศพมอนสเตอร์และทรัพยากรที่เก็บมาได้ในวันนี้

ด้านนอกดินแดนมีกองกำลังของพวกมันอยู่ พื้นที่ทุ่งหญ้า เต็มไปด้วยมอนสเตอร์หมาป่า และเถาวัลย์ปิศาจเกือบ 20 ตัว

แม้ว่าพวกเขาทั้งคู่จะมีทหารปกติ 1 ดาว แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็ยังแข็งแกร่งอย่างมากเมื่อร่วมมือกัน

คู่พี่น้องสามารถยึดครองพื้นที่นี้ได้จึงได้จ้างคนเข้ามาทำงาน

แน่นอน

ว่านี้คือทั้งหมด

พวกเขาเกิดมาบนพื้นที่รีไซเคิลของหอคอย สุดท้าย พวกเขาก็ไม่สามารถเทียบได้กับอัจฉริยะเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรหรือพรสวรรค์ ช่วงว่างมันมีขนาดใหญ่มากเกินไป ไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้เพื่อแย่งชิงทรัพยากรเลย

"ข้าได้ยินมาว่าการต่อสู้ระหว่างราชันเฒ่ากำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ระวังตัวให้ดีเมื่อออกไปข้างนอก เมื่อเจอพวกเขาพยายามออกห่างให้มากที่สุด"

เมื่อคิดถึงสถานการณ์ที่จะเกิดขึ้น หลิน เฟิง ก็อดไม่ได้ที่จะให้คำแนะนำ

"ตกลง ข้าเข้าใจแล้ว"

หลิน ซีรั่วพยักหน้าเงียบๆ นางรู้สึกไม่ค่อยดีนัก

เพราะเมื่อวานนี้เอง เพื่อความปลอดภัยของนาง พี่ชายของนางถึงกับยอมสละพื้นที่เหมืองเล็กๆ ที่เขาพัฒนาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก

แม้ว่านางจะไม่เต็มใจ แต่นางก็รู้ช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างทั้ง 2 ฝ่าย ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของพวกเขา พวกเขาสามารถล่วงเกินชนชั้นสูงที่มีทรัพยากรและพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งได้