ตอนที่ 2 ข้าสามารถใช้ AI สร้างทหารได้
ตอนที่ 2 ข้าสามารถใช้ AI สร้างทหารได้
ตอนที่ 2 ข้าสามารถใช้ AI สร้างทหารได้
เสียงที่ดังขึ้นในหัวนั้น เฉิน ซื่อ คุ้นเคยอย่างมาก มันคือสุดยอดปัญญาประดิษฐ์ที่เขาเคยออกแบบก่อนหน้านี้ : ดิพ
"เกิดอะไรขึ้น?"
"ดิพ มายังโลกนี้ด้วยงั้นเหรอ?"
เฉิน ซื่อที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสว่างดูเหมือนจะประหลาดใจอย่างมาก
โลกก่อนหน้านี้ของเขาเทคโนโลยีได้มีการพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ด้วยความแพร่หลายของปัญญาประดิษฐ์ทำให้อุสาหกรรมต่างๆ พัฒนาจนถึงขีดสุด
เมื่อผู้ทรงอำนาจคนหนึ่งได้เปิดเผยโค้ดลับ เขาและเพื่อน ก็ได้ร่วมมือกันพัฒนา AI ของตัวเองขึ้นมาโดยใช้ชื่อว่า "ดิพ" แต่เขาได้เดินทางข้ามมิติเวลามาก่อนที่ มันจะเสร็จสมบูรณ์
ใครจะคิดกันว่า
ดิพ จะปรากฏตัวขึ้นที่นี่จริงๆ
หวืดด
ร่างของจักรกลโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา
[ผูกมัดสำเร็จ!]
[กำลังเริ่มต้นโหลดข้อมูล.. 15% .. 25% ..35%]
เฉินซื่อจำสิ่งนี้ได้ทันที มันเป็นของที่เจ้าของร่างเดิม ใช้เงินเก็บทั้งหมดของเขาเพื่อซื้อมันมา ดูเหมือนว่ามันจะถูกเรียกว่า "แกนกลางจักรกลโบราณ"
ตามคำบอกเล่าของผู้ขาย สิ่งนี้ถูกค้นพบในโบราณสถาน มันสามารถเพิ่มโอกาสในการปลุกพลังและยังมีโอกาสอัญเชิญทหารที่ทรงพลังขึ้นมาได้อีกด้วย
จะเป็นไปได้ไหมว่า...
เพราะการเดินทางข้ามเวลาและการผสานร่างของข้า เขาจึงได้กลายเป็นผู้ครอบครอง ดิพ
"นี่มันไม่แปลกไปหน่อยงั้นเหรอ?"
"เทคโนโลยีไฮเทคขนาดนี้จะมาปรากฏขึ้นบนโลกแห่งเทพเจ้าได้อย่างไร"
กฏพื้นฐานมันต่างกันลิบลับ
เท่าที่ เฉิน ซื่อ รู้ โลกนี้เป็นการผสมผสานกันระหว่างยุคสมัยใหม่ของราชัน ดินแดนและทหารต่างๆ ได้รับการผสานเข้ากับการดำรงชีวิตอย่างสมบูรณ์ มันไม่มีสัญญาณของการถือกำเนิดของ AI มาก่อน
"นอกจากนี้การที่เจ้าเป็น AI มันไม่มีประโยชน์ต่อข้าเลยซักนิด"
"นี่คือโลกแห่งเทพเจ้า มันเป็นโลกของราชัน!"
"ถ้าไม่มีดินแดนและทหาร ข้าจะสู้กับคนอื่นโดยใช้สมองของข้าได้ยังไงกัน?"
เฉิน ซื่อ ไม่อาจทนได้อีกต่อไป เขาคิดว่าเขาจะเหมือนกับนักเดินทางข้ามเวลาคนอื่นๆ ที่ได้รับพลังสุดเจ๋ง แต่ผลลัพธ์กับเป็นเช่นนี้
เขาไม่มีสิ่งใดเลย
แม้แต่ทหารชั้นต่ำก็สามารถจัดการเขาได้ในหมัดเดียว
ในโลกที่พลังเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด เขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า AI จะเข้ามามีบทบาทได้อย่างไร?
เขาสามารถใช้มันฟาร์มค่าประสบการณ์ได้ไหมนะ
"อืมมม ... แต่ก็ใช้ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ"
เฉินซื่อ แตะคางของเขา พลางครุ่นคิด
ดูเหมือนจะมีหอคอยสีชมพูที่บริหารโดยกองกำลังทหาร โดยการใช้ค่าประสบการณ์เพื่อแลกกับของในนั้น
แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะน่าอับอายสำหรับราชัน แต่มันก็ยังพอมีประโยชน์ และปลอดภัยกว่าการออกไปต่อสู้เพื่อทรัพยากร
แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้มีเงื่อนไข
คือเขาต้องสามารถเอาชีวิตรอดให้ได้
หวืดดดด
แสงสว่างเจิดจ้าหายไป
เฉิน ซื่อกลับมายืนนิ่งอีกครั้ง เขาปรากฏตัวขึ้นบนดินแดนอันมืดมิด
ท้องฟ้าไม่ได้สดใสเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป มันไร้ซึ่งชีวิตชีวา แม้แต่ดวงอาทิตย์ที่อยู่ด้านบนก็ดูจืดจางลง ราวกับเขากำลังเดินอยู่ในเงามืด
[ทำการโหลดข้อมูลเสร็จสิ้น]
[หากท่านค้นพบคลื่นพลังงานที่ไม่รู้จัก ได้โปรดออกห่างโดยเร็วที่สุด]
คลื่นพลังงานที่ไม่รู้จัก
เฉิน ซื่อ ตกตะลึงเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจาก ดิพ
จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นเครื่องหมายสีดำบนหน้าต่างค่าสถานะ
[คำสาปอ่อนแอ : ทำให้ตัวท่านตกอยู่ในสภาวะอ่อนแอ ยิ่งอยู่ในเงามืดนานขึ้นเท่านั้น ผลกระทบก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น จนถึงขั้นเสียชีวิต]
เฮือกก
เขาจำได้แล้ว
โลกภายนอกถูกปกคลุมด้วยความมืดและคำสาปจำนวนมาก ยิ่งเขาอยู่ข้างนอกนานเท่าไหร่ คำสาปก็จะยิ่งรุนแรงขึ้น มีเพียงแกนกลางดินแดนและแหล่งกำเนิดแสงเท่านั้นที่สามารถกำจัดคำสาปออกไปได้
นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้คนธรรมดาไม่สามารถมีชีวิตรอดได้
เพราะถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ถูกมอนสเตอร์โจมตี แต่สุดท้ายก็ถูกคำสาปกัดกินจนตายในที่สุด!
"ข้าเตรียมตัวเอาไว้แล้ว"
เฉิน ซื่อ รีบนำกระเป๋าสะพายหลังออกมาและค้นดูของอย่างระมัดระวัง ในที่สุด เขาก็พบอุปกรณ์กำเนิดแสงมากมายข้างใน เขาหยิบไฟฉายแบบชาร์ตไฟออกมาทันทีและเปิดมัน
ผ่านไปครู่หนึ่ง
บริเวณรอบๆ ก็ส่องสว่าง
เงาดำที่เหมือนกับหนวดเหล่านั้นถอยออกไปกว่า 5 เมตรออกห่างจากแหล่งกำเนิดแสง
"แค่ 5 เมตรงั้นเหรอ?"
เฉินซื่อคำนวณในใจอย่างเงียบๆ
สุดท้ายแล้ว แหล่งกำเนิดแสงทั่วไปนั่นไม่สามารถเทียบได้กับแกนกลางของอาณเขตได้ เพราะระยะของแสงสว่างที่มันแผ่ออกมามีจำกัดอย่างมาก แสงสว่างราวกับถูกดูดซับโดยเงา เขาไม่รู้ว่าแบตสำรองที่เขานำมาเพียงไม่กี่ก้อนจะพอหรือไม่
เฉินซื่อ มองดูของในกระเป๋าด้วยความกังวล
หากเขาไม่สามารถอยู่รอดได้ถึง 3 วัน หรือว่าล้มเหลวในการปลุกพลังครั้งที่ 2 วาระสุดท้ายของเขาก็คงมาถึงอย่างแน่นอน
หากเขาไม่สามารถกลายเป็นราชันและหาเงินมาได้ เขาคงทำได้เพียงนอนตายอยู่ข้างนอกนี้ หากเขาไม่พยายามให้มากกว่านี้ เขาคงไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้
"หืมม?"
ทันใดนั้น สายตาของเฉิน ซื่อ ก็หยุดลง
เขาเหลือบไปเป็นว่าแบตสำรอง มีข้อความปรากฏขึ้น
แบตเตอร์รี่ลิเธียม : แหล่งกำเนิดพลังงานที่สามารถพบเจอได้ทั่วไป มันแทบจะไม่สามารถมอบพลังงานให้กับโดรนขนาดเล็กได้เลย
"โดรนงั้นเหรอ?"
เฉิน ซื่อ พึมพำและมองไปรอบๆ
หากมีโดรนอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ มันคงสามารถรับประกันความปลอดภัยให้เขาได้อีกระดับหนึ่ง เพราะในเงามืดนั้นมีมอนสเตอร์จำนวนมากซ่อนตัวอยู่
เขายังค้นพบอีกว่าสถานที่ที่เขาถูก เทเลพอร์ต มานั้นดูเหมือนจะเป็นซากปรักหักพัง และดูเหมือนจะมีอาคารสูงตั้งตระง่านอยู่ไม่ไกล เขาอาจจะพบสิ่งที่มีประโยชน์บางอย่างก็ได้ที่นั้น
หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว เขาก็ยกไฟฉายขึ้นมาและออกค้นหาท่ามกลางซากปรักหักพัง
แต่หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง สิ่งที่พวกเขาพบก็มีเพียงเศษเล็กและสุนัขของเล่นที่ขึ้นสนิม ซึ่งไม่มีค่าพอจะนำไปแลกเปลี่ยนในหอคอย
"เห้อ มีแต่ไร้ประโยชน์"
เฉิน ซื่อ โยนสุนัขของเล่น เขารู้ว่าพลังกายของเขากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว เขาไม่รู้ว่ามันเป็นผลมาจากคำสาปอ่อนแอหรือเปล่า
ขณะที่เขากำลังจะโยนมันทิ้ง ดิพ ที่เงียบมานานปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
[ตรวจพบชีพที่ยังสมบูรณ์ ท่านต้องการฝังโปรแกรม AI หรือไม่?]
หะ?
เฉินซื่อ ชะงักทันที เขาหยิบสุนัขของเล่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความสงสัยและประหลาดใจ พบว่าข้างในมีชีพที่ถูกเก็บรักษาเอาไว้อยู่ในสภาพดี แม้ว่ามันจะมีร่องรอยนิดหน่อยก็ตาม
ของเล่นในโลกนี้มันล้าสมัยขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?
เดี๋ยวก่อน
เขาจำได้ว่ามันดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่ชิปพื้นฐานที่สามารถเล่นเพลงและบันทึกท่าทางต่างๆ เอาไว้เท่านั้น
มันสามารถฝังโปรแกรม AI เข้าไปได้งั้นเหรอ?
เฉิน ซื่อรู้สึกสงสัยเขาจึงตอบว่า "ใช่!"
ในวินาทีต่อมา สุนัขของเล่นในมือของเขาก็สว่างวาบ ข้อมูลจำนวนมากถูกส่งเข้าไปในชิป
[สุนัขจักรกลได้รับความเสียหายหนัก ท่านต้องการซ่อมแซมหรือไม่?]
"ใช่!"
เฉิน ซื่อ ตอบออกไปโดยไม่รู้ตัว
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คิดว่าสุนัขจักรกลที่เรืองแสงอยู่ในมือและเศษเหล็กที่เท้าจะสว่างขึ้น มันค่อยๆ ถูกแยกชิ้นส่วนอย่างรวดเร็วด้วยความประหลาดใจของเขา เศษเหล็กเหล่านั้นได้ประกอบเข้ากับสุนัขของเล่น
ของเล่นที่แต่เดิมได้รับความเสียหายอย่างหนักกับ กลายเป็น สุนัขจักรกล จอมโวยวายอีกทั้งยังมีไฟและขาตั้งอีกด้วย
[ชื่อ] : สุนัขจักรกล (รุ่นแรก)
[ระดับ] : ระดับ 1
[การเติบโต] : ปกติ ★
[พลังงาน] : 78%
[สกิล] : แสงสว่าง
[ข้อมูล] : สุนัขจักรกลที่สร้างขึ้นจากเศษเหล็ก ชิ้นส่วนต่างๆ ได้รับความเสียหายอย่างหนักจนแทบจะไม่สามารถใช้ต่อสู้ได้
.....
ทหาร!!
ดวงตาของของเฉินซื่อเบิกกว้าง ทหารตัวนี้เคยปรากฏในความทรงจำของเขามาก่อน มันอยู่ในหนังสือเรียนราชันในสถานบัน มันเป็นสิ่งที่ราชันจักรกลทุกคนต้องมี
แล้วสุนัขจักรกลสามารถซ่อมแซมด้วย AI ได้อย่างไร?
"ดิพ นี้มันเกิดอะไรขึ้น"
[ผู้ใช้กำลังถามว่า...]
"ข้ามขั้นตอนพื้นฐานไปได้เลย"
[อิงตามโปรแกรมอัฉริยะรุ่นแรก รวมถึงทฤษีของโลกและการแปลงพลังงานที่มีอยู่ ข้าสามารถซ่อมแซมและผลิตวัสดุจักรกลขึ้นมาได้ระดับหนึ่ง และสามารถจำลองการสร้างทหารของโลกใบนี้ โดยการฝังโปรแกรม AI เพื่อให้มันกลายเป็นทหารที่สมบูรณ์แบบ]
"นี่มันเป็นไปได้ด้วยงั้นเหรอ?!"
เฉินซื่อ ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เขาจำไม่ได้ว่า AI ที่เขาพัฒนาขึ้นมาจะมีความสามารถที่ทรงพลังเช่นนี้ เป็นไปได้ไหมว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้น หลังจากที่เขาข้ามมายังโลกใบนี้
แต่สิ่งนี้ก็ถือเป็นข่าวดีสำหรับเขาเช่นกัน
เพราะด้วยวิธีนี้ แม้ว่าเขาจะล้มเหลวในการปลุกพลังแต่เขาก็ยังสามารถมีกองทัพที่แข็งแกร่งได้เช่นเดียวกับราชันคนอื่นๆ
หากปัดเศษออกไป
อย่างน้อยก็นับได้ว่าเขาเป็นครึ่งราชัน
นอกจากนี้ มันยังมีทหารอีกหลายเผ่าพันธ์ในโลกใบนี้ แม้ว่าเขาจะไม่เคยได้ยินว่ามีใครมีทหารจักรกลก็ตาม แต่แม้แต่สัตว์ในตำนานก็ยังมี ไม่แปลกเลยหากเขาจะอัญเชิญทหารจักรกลออกมาได้ใช่ไหมละ?
[คำเตือน! คำเตือน!]
[ตรวจพบคลื่นพลังงานที่ผิดปกติ]
ทันใดนั้น
สุนัขจักรกลก็ส่องแสงสีแดงออกมา
เสียงแจ้งเตือนที่เงียบงันก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
จู่ เฉิน ซื่อ ก็เงยหา้ขึ้นมองไปในระยะไกลผ่านแสงของสุนัขจักรกล ทันใดนั้น เขาก็พบว่าร่างๆหนึ่งกำลังเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นใบหน้าของมนุษย์ที่เน่าเปื่อย เขาก็ต้องตกตะลึง
มันเป็นมอนสเตอร์ ซอมบี้ ระดับ 1!