บทที่ 4: อยากร้องเพลงกับผมอีกเหรอ?

สมองของหนานเย่ประมวลผลไม่ทันไปชั่วขณะ

เอาอีกแล้วเหรอ!

พวกคุณเป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย? หรือว่าผมเป็นแค่ NPC ในเกมที่รอให้พวกคุณมาฟาร์มเหรอ?

"ไร้สาระชะมัด!" หนานเย่บ่นพึมพำกับตัวเอง

ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายดันหูดีได้ยินเข้า แถมยังตอบกลับมาอีกว่า "น้องชาย นายรู้จักฉันด้วยเหรอ? ใช่แล้ว ฉันชื่อหลี่ผู่"

เขารู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ หนานเย่ไม่รู้จักซือถูเยียนหรานแต่กลับรู้จักเขา นั่นหมายความว่าเขาดังกว่าสินะ

หนานเย่สะดุ้งตกใจ "คุณชื่อหลี่ผู่ที่แปลว่าไร้สาระเนี่ยนะ?"

"ใช่แล้ว ฉันชื่อหลี่ผู่!"

หนานเย่: "..."

"เอาล่ะ คุณนี่มันหลี่ผู่สมชื่อจริงๆ!" มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อย คนอะไรจะชื่อนี้กัน?

ตอนพ่อแม่ตั้งชื่อให้ คงไม่ได้นึกถึงอนาคตเลยสินะ

คอมเมนต์ในไลฟ์สดพากันขำกลิ้งไปแล้ว:

【ฮ่าๆๆๆๆ พี่ชายส่งอาหารเห็นชัดๆ ว่าหมายถึง "ไร้สาระ" ไม่ได้เรียกชื่อหลี่ผู่สักหน่อย ขำจะตายอยู่แล้ว】

【พี่หลี่มีความสามารถจริงๆ นั่นแหละ แต่ชื่อแกนี่มันเกินไปจริงๆ ที่สำคัญคือเจ้าตัวยังไม่รู้ตัว แถมคิดว่ามีคนเรียกชื่อตัวเองทุกครั้งอีก】

【ฉันเคยได้ยินมาว่าชื่อดีสามารถเปลี่ยนดวงของศิลปินได้ พี่หลี่จะดังพลุแตกก็เพราะชื่อนี้หรือเปล่าเนี่ย?】

【คอมเมนต์บน ความคิดเธอก็เกินไปเหมือนกันนะ...】

หลี่ผู่ตรงเข้าไปกอดคอหนานเย่ทันที "น้องชาย ในเมื่อนายเคยได้ยินชื่อฉัน ก็ต้องเคยฟังเพลงของฉันใช่ไหมล่ะ? มาสิ เลือกมาสักเพลงเลย"

นิสัยเดิมของเขาเป็นแบบนี้อยู่แล้ว เป็นมิตรโดยธรรมชาติ และมีมนุษยสัมพันธ์ดีเลิศระดับที่เข้ากับคนง่ายสุดๆ ซึ่งพอมารวมกับชื่อนี้แล้ว กลับสร้างปฏิกิริยาเคมีที่น่าประหลาดใจ ทำให้ผู้คนจดจำเขาได้แม่นยำยิ่งขึ้น

อีกประเด็นคือความสามารถของหนานเย่นั้นประจักษ์ชัดอยู่แล้ว การที่เขาสามารถร้องเพลงจนทำให้ซือถูเยียนหรานร้องไห้ได้ เขาจะเป็นแค่คนธรรมดาได้อย่างไร?

ภาพลักษณ์ "พี่ชายส่งอาหาร" ของเขาถูกสร้างขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว หากได้รับการสนับสนุนด้านทรัพยากรอีกสักหน่อยในภายหลัง เขาย่อมโด่งดังได้อย่างง่ายดาย ถือเป็นดาวรุ่งที่มีศักยภาพอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นนักร้องนักแต่งเพลงต้นฉบับขนานแท้ ต้องรู้ไว้ว่าวงการเพลงขาดแคลนบุคลากรประเภทนี้มากที่สุด

การทำความรู้จักและสนิทสนมกับเขาตั้งแต่ตอนนี้ จะทำให้ง่ายขึ้นหากต้องเชิญเขามาแต่งเพลงให้ในอนาคต

หลี่ผู่เองก็มีการคำนวณไว้ในใจอยู่แล้ว คนที่สามารถยืนหยัดในวงการบันเทิงได้ มีน้อยคนนักที่จะเป็นคนโง่จริงๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ผู่ หนานเย่แทบจะร้องไห้ออกมา "พี่ชาย ผมยอมเรียกคุณว่าพี่เลยโอเคไหม? ผมไม่เคยฟังเพลงของคุณจริงๆ!"

ตัวเขาเองก็อยากจะเก็บเกี่ยวค่าอารมณ์ผ่านการไลฟ์สดเหมือนกัน แต่ปัญหาคือประสบการณ์ที่ผ่านมาของเขามันไม่เอื้ออำนวยนี่สิ!

ใครจะรู้ว่าจู่ๆ หลี่ผู่ก็เปลี่ยนความคิด "เอาอย่างนี้ไหม ในเมื่อนายไม่อยากจะร้องเพลงคู่ ถ้างั้นมาร้องเพลงต้นฉบับอีกสักเพลงเหมือนเมื่อเช้าเป็นไง?

ดูสิ นายยังให้เกียรติคนสวยอย่างเยียนหรานเลย นายก็ต้องไว้หน้าฉันบ้างสิ จริงไหม?

จะว่าไปแล้ว นายนี่มันสุดยอดจริงๆ ร้องเพลงจนเธอร้องไห้ได้เนี่ย จะบอกให้นะว่านี่เป็นเป้าหมายของฉันมาตลอดเลย ไม่คิดเลยว่านายจะตัดหน้าฉันไปก่อน"

ครั้งนี้ มันคือสคริปต์

เป็นสคริปต์ที่ผู้กำกับจัดเตรียมให้เป็นการส่วนตัว หลี่ผู่แค่เติมแต่งสไตล์ของตัวเองเข้าไปนิดหน่อย

หนานเย่มองหลี่ภู่อีกครั้ง หมอนี่ ไม่เพียงแต่ชื่อจะเกินไปแล้ว แต่พฤติกรรมก็ยังเกินไปอีกด้วย!

คุณกล้าพูดแบบนี้ต่อหน้ากล้องไลฟ์สดเนี่ยนะ?

ไม่กลัวซือถูเยียนหรานตอกกลับเอาหรือไง?

ใครจะไปคิดว่าผู้ชมในไลฟ์สดดันชอบใจซะงั้น:

【พี่หลี่ พี่เก็บความฝันนี้ไว้ได้เลย ฉันจดไว้ให้แล้ว ถ้าทำไม่สำเร็จล่ะก็ ยอมรับมาเถอะว่าพี่มันหลี่ผู่เกินไปจริงๆ!】

【พี่หลี่ก็คือพี่หลี่ กล้าคิดจริงๆ ฉันขอเรียกพี่ว่าเป็นนักฝันกลางวันอันดับหนึ่งเลย】

【พี่หลี่พูดแล้วก็ต้องทำให้ได้นะ ถึงเวลาอย่ามาตุกติกเชียว!】

【เทพธิดาเยียนหราน รีบมาเร็ว มีคนท้าทายอยู่ตรงนี้!】

หนานเย่มองดูคอมเมนต์ในไลฟ์สดแล้วถึงกับพูดไม่ออก

แฟนคลับของคุณก็เกินไปพอๆ กับคุณนั่นแหละ!

การโต้ตอบระหว่างทั้งสองคนทำให้ยอดผู้ชมในไลฟ์สดของหลี่ผู่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ยิ่งกว่าไลฟ์ของซือถูเยียนหรานเมื่อตอนเช้าเสียอีก

ดูเหมือนทุกคนจะให้ความสนใจกับยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ตามท้องถนนแบบนี้มากกว่า

อย่างน้อยในสายตาของผู้ชม คนแบบนี้ก็ยังไม่แปดเปื้อนสีสันอันยุ่งเหยิงของวงการบันเทิง พวกเขามีความบริสุทธิ์และจริงใจมากกว่า

"คุณแน่ใจนะว่าจะให้ผมร้องเพลงต้นฉบับอีก?"

หลี่ผู่มั่นใจมาก: "ร้องสิ นายต้องร้อง ดูสิ ตอนนี้มีคนดูในไลฟ์สดตั้ง 1.5 ล้านคนแล้ว ฉันจะล้อเล่นกับนายได้ยังไง?"

หนานเย่ถอนหายใจ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้เนี่ย!

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมจะงัดไม้ตายออกมาเลยก็แล้วกัน!"

เขายังมีเพลงที่ชื่อว่า "แสงจันทร์" อยู่ในมือ ยังไงไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องร้องมันอยู่ดี เพราะงั้นก็ใช้ประโยชน์จากไลฟ์สดนี้ไปเลยแล้วกัน ยอดผู้ชมก็เยอะพอตัวด้วย!

หลี่ผู่เริ่มสนใจ "โอ้โห ไม้ตายแบบไหนกันล่ะ?"

หนานเย่คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาควรใช้คำไหนมาอธิบายเพลงนี้ดีนะ?

"อะแฮ่ม บางที อาจจะ น่าจะเป็นเพลงที่ไม่ค่อยมีคนคัฟเวอร์ได้น่ะ"

และก็เป็นไปตามคาด

หลังจากหนานเย่พูดประโยคนี้จบ ไม่ว่าจะเป็นหลี่ผู่ คนที่เดินผ่านไปมา หรือผู้ชมในไลฟ์สด ล้วนเงียบกริบลงทันที

พวกเขาแคะหูตัวเอง สงสัยว่าฟังอะไรผิดไปหรือเปล่า

ถึงแม้ทุกคนจะเรียกหนานเย่ทีเล่นทีจริงว่าเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนตัวอยู่ แต่การที่คุณพูดแบบนี้ออกมา มันเหมาะสมจริงๆ เหรอ?

ถ้าคุณบอกว่าไม่ค่อยมีผู้ชมคนไหนคัฟเวอร์ได้ คนก็คงเชื่อ ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็ไม่ใช่นักร้องมืออาชีพ การที่ร้องไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ

แต่สิ่งที่คุณพูดคือ "ไม่ค่อยมีคนคัฟเวอร์ได้" ซึ่งนั่นก็รวมถึงนักร้องด้วยใช่ไหมล่ะ?

เพลงที่แม้แต่นักร้องก็ยังคัฟเวอร์ไม่ได้ นั่นมันคุยโวเกินไปแล้ว เป็นการขี้โม้ระดับที่เป่าจนวัวลอยขึ้นฟ้าได้เก้าตัวเลยทีเดียว

ไม่นาน ผู้คนในไลฟ์สดก็ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที:

【พี่ชายส่งอาหารคนนี้กล้าพูดจริงๆ ฉันอยากจะฟังซะตอนนี้เลยว่าเขาจะงัดเพลงแบบไหนออกมา】

【เร็วเข้า โชว์ให้เราดูหน่อย คีย์บอร์ดของฉันหิวกระหายจนแทบจะรอไม่ไหวแล้วเนี่ย】

【เอาเลย มาขยี้ฉันด้วยเพลงขั้นเทพของคุณเลย!】

หลี่ผู่เองก็ไม่คิดว่าหมอนี่จะหยิ่งผยองขนาดนี้ หยิ่งยโสยิ่งกว่าเขาเสียอีก

"น้องชาย ฉันชักจะตั้งตารอเพลงของนายมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ เอาแบบนี้ไหม เดี๋ยวฉันจะรับหน้าที่เป็นนักวิจารณ์ให้ ช่วยโปรโมตให้ผู้ชมในไลฟ์สดได้ฟังกัน มาดูกันสิว่าเพลงของนายมันจะสุดยอดแค่ไหน!

แล้วพอนายร้องจบ ฉันก็จะลองคัฟเวอร์ดูบ้าง มาดูกันว่าระดับฝีมือของฉันจะรับมือกับเพลงที่นายพูดถึงได้ไหม"

หลี่ผู่ค่อนข้างมีชื่อเสียงในหมู่นักร้องระดับแนวหน้า และมีความมั่นใจในฝีมือของตัวเองอย่างมาก

โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องของการร้องเสียงสูง เขามีชื่อเสียงในฐานะ "ปอดเหล็กน้อย" มาโดยตลอด

ถ้าหนานเย่ร้องโน้ตเสียงสูง นั่นก็เข้าทางเขาพอดีเลย เขาชอบเพลงแบบนั้นแหละ ถ้าไม่ได้เปล่งเสียงทรงพลังออกมา ผู้ชมจะรู้ได้ยังไงว่าทักษะการร้องเพลงของเขามันสุดยอดแค่ไหน?

ผู้ชมเกิดความสนใจขึ้นมาทันที:

【ว้าว นี่มันรายการร้องเพลงคู่ไม่ใช่เหรอ? ฉันรู้สึกเหมือนมันหลุดกรอบไปแล้วนะ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก ฉันชอบดูอะไรแบบนี้แหละ ตื่นเต้นดี!】

【โดนพี่ชายส่งอาหารพานอกเรื่องไปจริงๆ ด้วย แต่มันก็สนุกดีนะ! ฉันเชียร์พี่ชายส่งอาหาร ร้องเพลงที่แม้แต่พี่หลี่ก็ยังคัฟเวอร์ไม่ได้ให้ดูหน่อยเถอะ น่าสนุกจะตาย】

【พี่ชายส่งอาหาร ลุยเลย เอาพี่หลี่ไปถูพื้นเลย!】

หนานเย่เดาะลิ้นสองสามครั้ง "ให้ตายเถอะ แฟนคลับของคุณเป็นแอนตี้แฟนกันหมดเลยใช่ไหมเนี่ย!"

เส้นรอยดำโผล่ขึ้นมาบนหัวของหลี่ผู่ "พวกนี้นะ วันๆ เอาแต่ใส่ร้ายฉัน!"

ยิ่งเขาพูดแบบนี้ แฟนคลับของเขาก็ยิ่งชอบใจ:

【พี่หลี่ การใส่ร้ายพี่คือการแสดงออกถึงความรักนะ】

【ใช่เลย ถ้าเราไม่ใส่ร้ายพี่ ก็รู้สึกเหมือนโลกนี้มันไร้สีสันไปเลยล่ะ】

【ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว พี่ยังไม่ชินอีกเหรอ?】

หลี่ผู่โบกมือ "เอาล่ะๆ พวกเธอเพลาๆ ลงหน่อย ตอนนี้จุดสนใจอยู่ที่น้องชายข้างๆ ฉันคนนี้ต่างหาก"

เขายอมสละพื้นที่ให้ "เอาล่ะ โชว์ให้เราดูหน่อย!"