บทที่ 1 อยากร้องเพลงกับผมเหรอ? ผมร้องเพี้ยนนะ

"ตึก ตึก..."

เสียงรองเท้าส้นสูงดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

หนานเย่ซึ่งกำลังนั่งกินแพนเค้กไข่บนรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมอง

สิ่งแรกที่ประจักษ์แก่สายตาคือเรียวขาขาวเนียนละเอียดอ่อน และเอวที่คอดกิ่ว

รวมไปถึงใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางบางเบา แต่งดงามจนแทบหยุดหายใจ

"ซู้ด!"

หนานเย่ดูดน้ำเต้าหู้คำโต

ผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นดาราแน่ๆ มีคนเดินตามถ่ายทำอยู่ข้างหลังตั้งเยอะแยะ

เดี๋ยวนะ เหมือนเธอจะมองมาที่ฉันเลย!

คิดไปเองแหละ ก็เหมือนตอนเดินอยู่บนถนนแล้วรู้สึกว่ามีคนจ้องอยู่นั่นแหละ คิดไปเองทั้งนั้น

ขณะที่หนานเย่กำลังปฏิเสธความคิดตัวเอง อีกฝ่ายก็เดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"สวัสดีค่ะ ขอทำความรู้จักหน่อยได้ไหมคะ?"

ใครจะคิดว่าทันทีที่เธอพูดจบ หนานเย่จะถึงกับอึ้งไป ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและเกิดความสงสัยในตัวเองอย่างหนัก

ฉันก็แค่พนักงานส่งอาหารในชุดยูนิฟอร์มสีเหลือง ทำไมเธอถึงเข้ามาทักฉันล่ะ?

ตอนแรกเขากะจะทักทายกลับไปดีๆ แต่พอเห็นกล้องขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จู่ๆ เขาก็รู้สึกประหม่าขึ้นมา

พอประหม่า คำพูดก็ดันผิดเพี้ยนไปหมด "คุณเป็นใครครับ?"

ซือถูเยียนหรานไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้ เธอถึงกับหุบปากที่อ้าค้างไว้ครึ่งหนึ่งลง

เธอไปไม่เป็นเลยทีเดียว!

ฉากนี้ถูกบันทึกไว้ด้วยกล้องที่อยู่ด้านข้างอย่างชัดเจน

ทันใดนั้น ผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็พากันหัวเราะจนแทบคลั่ง

【ฮ่าๆๆๆๆ คุณเป็นใคร? ฉันขำจนจะตายอยู่แล้ว มีคนไม่รู้จักหนึ่งในสี่ราชินีเพลงน้อยด้วยเหรอเนี่ย?】

【ฉันไม่เห็นด้วยกับที่คุณพูดนะ ไม่ใช่ทุกคนสักหน่อยที่จะสนใจดารา】

【ตื่นหกโมงเช้า เข้านอนสี่ทุ่ม ทำงานหนักสายตัวแทบขาดแลกกับเงินกินข้าวแค่หยิบมือ ใครจะมีเวลาไปทำความรู้จักดารากันล่ะ เธอจะแจกเงินให้หรือไง?】

【หนุ่มส่งอาหารยุ่งอยู่กับการส่งข้าวจะตาย จะเอาเวลาที่ไหนไปรู้จักดารา?】

ถึงมันจะเป็นความจริงก็เถอะ แต่ทว่า...

ซือถูเยียนหรานคือหนึ่งในสี่ราชินีเพลงน้อยรุ่นใหม่ที่กำลังโด่งดังในวงการเพลงของประเทศต้าเซี่ย

ครั้งนี้ เธอได้รับเชิญให้เป็นแขกรับเชิญหลักในรายการวาไรตี้ "Street Duet" ซึ่งจะถ่ายทอดสดไปทั่วประเทศ

สถานที่ถ่ายทำถูกเลือกให้เป็นถนนของกินเล่นที่โด่งดังที่สุดในเมืองเยี่ยน

แต่ซือถูเยียนหรานไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า พนักงานส่งอาหารที่เธอสุ่มเจอจะจำเธอไม่ได้

ถ้าไม่ใช่เพราะเครื่องหน้าของเขาที่คมคาย โครงหน้าชัดเจน และมีความหล่อเหลาอยู่บ้างล่ะก็ เธอจะสะดุดตาเขาตั้งแต่แรกเห็นท่ามกลางฝูงชนมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร

ถึงผิวจะคล้ำไปสักหน่อย แต่รูปหน้าของเขาก็เหมาะกับการออกรายการวาไรตี้จริงๆ

"ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการนะคะ ฉันเป็นนักร้อง ชื่อซือถูเยียนหรานค่ะ!"

พอได้ยินชื่อนี้ หนานเย่ก็โพล่งออกมาว่า "คุณอาหญิงเล็ก... ของเย่ฟานเหรอ?"

"คุณอาหญิงเล็กอะไรกันคะ? เอ๊ะ?"

ใบหน้าสะสวยของซือถูเยียนหรานตกตะลึงอีกครั้ง ฉันกลายเป็นคุณอาหญิงเล็กตั้งแต่เมื่อไหร่?

แม้แต่ตัวฉันเองยังไม่รู้เรื่องเลย!

หนานเย่วางแพนเค้กไข่ลงแล้วรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน "ไม่ใช่ครับๆ แค่รู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นหูมาก คล้ายกับในนิยายที่ผมเคยอ่านเลย"

ซือถูเยียนหรานเข้าใจทันที ดาราอย่างพวกเธอมักจะถูกจับไปเขียนเป็นตัวละครในนิยายอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะรูปร่างที่โดดเด่นของเธอซึ่งมักจะถูกหยิบยกมาพูดถึงอยู่เสมอ

"คืออย่างนี้นะคะ ตอนนี้พวกเรากำลังถ่ายทำรายการ 'Street Duet' อยู่ แล้วก็จะสุ่มหาคนเดินผ่านไปผ่านมาเพื่อร้องเพลงคู่ด้วย ซึ่งฉันก็เลือกคุณค่ะ"

หนานเย่อึ้งไป มีรายการแบบนี้ด้วยเหรอ!

แต่ว่า คุณแน่ใจเหรอว่าจะร้องเพลงกับผม? ผมร้องเพี้ยนขั้นสุดเลยนะ!

"ผมก็แค่คนส่งอาหาร ร้องเพลงไม่เป็นหรอกครับ!"

คำตอบนี้อยู่ในขอบเขตที่ซือถูเยียนหรานเตรียมใจเอาไว้แล้ว

ข้อเรียกร้องของรายการนี้ไม่ได้สูงอะไร แค่ฮัมท่อนฮุกได้สักสองสามท่อนก็พอแล้ว เน้นความสนุกสนานและผ่อนคลายเป็นหลัก

"ไม่เป็นไรค่ะ แค่ฮัมสักสองสามประโยคก็พอ คุณน่าจะเคยฟังเพลงของฉันมาบ้างใช่ไหมคะ?"

พอถามคำถามนี้จบ ซือถูเยียนหรานก็นึกเสียใจขึ้นมาทันที เขายังไม่เคยได้ยินแม้แต่ชื่อฉันเลย แล้วจะไปรู้จักเพลงของฉันได้ยังไง

ดังนั้น เธอจึงรีบเปลี่ยนคำถามใหม่ทันที "คุณเคยฟังเพลง 'นางฟ้าหลั่งน้ำตาแค่ตอนกลางคืน' ไหมคะ?"

หนานเย่ส่ายหน้า เป็นการบอกว่าไม่เคยฟัง

"แล้วเคยฟัง 'หิมะตก เจ็บปวดเหลือเกิน' ไหมคะ?"

หนานเย่ส่ายหน้าอีกครั้ง ฉันเพิ่งข้ามมิติมาได้แค่สองวัน จะไปเคยฟังเพลงของเธอได้ยังไงล่ะ!

ซือถูเยียนหรานเริ่มเศร้า เธอถามชื่อเพลงไปเจ็ดแปดเพลงติดกัน แต่อีกฝ่ายกลับไม่เคยฟังเลยสักเพลง ทั้งที่นั่นคือเพลงที่ฮิตที่สุดของเธอแล้วนะ

เอาเถอะ คงต้องเปลี่ยนวิธีถามใหม่

"แล้วคุณเคยฟังเพลงอะไรบ้างคะ?" หวังว่าคงเป็นเพลงที่เธอรู้จักนะ

คำถามนี้อาจต้องใช้เวลาคิดสำหรับคนอื่น แต่สำหรับหนานเย่แล้ว เขาไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยด้วยซ้ำ

เพราะโลกคู่ขนานที่เรียกว่าบลูสตาร์แห่งนี้ ค่อนข้างแตกต่างจากโลกก่อนของเขา ไม่มีเพลงไหนที่เหมือนกันเลยสักเพลงเดียว

อย่างไรก็ตาม พวกบทความ รายการทีวี และประวัติศาสตร์วัฒนธรรมยังพอมีความคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง

ที่สำคัญที่สุดคือ หนานเย่มีความทรงจำของร่างนี้เพียงแค่บางส่วนเท่านั้น

"ขอโทษด้วยครับ ผมไม่เคยฟังเลยสักเพลง!"

ทันทีที่เขาพูดจบ ชาวเน็ตก็ยิ่งหัวเราะกันอย่างบ้าคลั่งมากขึ้นไปอีก:

【ฮ่าๆๆๆๆ ยืนยันแล้ว หนุ่มส่งอาหารคนนี้ต้องเป็นมนุษย์ถ้ำกลับชาติมาเกิดแน่ๆ!】

【ขำจะตายอยู่แล้ว นักร้องคนอื่นเขาเริ่มร้องเพลงคู่กันหมดแล้ว มีแค่เทพธิดาเยียนหรานที่ยังมัวเล่นสนุกอยู่ตรงนี้!】

【เทพธิดาเยียนหรานคงบอกว่าฉันล่ะโมโหจริงๆ เคยเจอแต่คนไม่รู้หนังสือ แต่ไม่เคยเจอคนไม่รู้จักเพลงเลย! ฉันแค่อยากรู้ว่าเธอจะรับมือยังไงต่อไป...】

ซือถูเยียนหรานรู้สึกอึดอัดทำตัวไม่ถูกจริงๆ เธอหันไปมองผู้กำกับด้วยสายตาอ้อนวอน

รีบช่วยฉันที มีสคริปต์ไหมเนี่ย?

สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ในเวลานี้หนานเย่กำลังเสียสมาธิ เพราะมีเสียงของเด็กสาวตัวน้อยดังขึ้นในหัวของเขา:

【โอ๊ะ ขออภัยด้วยค่ะ เนื่องจากคุณข้ามมิติมาเร็วเกินไป ระบบนี้จึงมาสาย...

ระบบประสบการณ์ชีวิตเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการแล้ว!

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ และระบบแลกเปลี่ยนค่าอารมณ์ค่ะ】

ความประทับใจแรกของหนานเย่คือ นี่มันเสียงของโลลิผมขาวจอมซึนเดเระหรือเปล่าเนี่ย?

แต่ความคิดนี้ก็ถูกโยนทิ้งไปไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว การมีระบบต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด โอเคไหม

ฉันคิดว่านิยายที่เคยอ่านในโลกก่อนเป็นแค่เรื่องแต่งมาตลอด ไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นเรื่องจริง!

ด้วยความตื่นเต้น เขารีบสื่อสารกับระบบในหัวอย่างรวดเร็ว "เปิดแพ็กเกจของขวัญมือใหม่!"

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับทักษะการร้องเพลงระดับปรมาจารย์ หมายเหตุ: ทักษะที่ได้รับจากระบบนี้จะมีผลข้างเคียงบางประการ

ปล.: ผลข้างเคียงสามารถกำจัดทิ้งได้ในภายหลัง!

อีกทั้ง แทร็กดนตรีและเดโม่เพลง 'ถีเมี่ยน' ของอวี๋เหวินเหวิน และเพลง 'แสงจันทร์' ของหูเยี่ยนปิน ได้ถูกแปลงเป็นไฟล์เสียงและรูปแบบอื่นๆ ส่งไปยังโทรศัพท์มือถือของโฮสต์เรียบร้อยแล้ว

เนื้อเพลงทั้งหมดถูกประทับลงในความทรงจำของโฮสต์และจะไม่มีวันลืมเลือน

นอกจากนี้ สำหรับเพลงใดๆ ก็ตามที่โฮสต์ได้รับหรือทำการแลกเปลี่ยน ระบบจะช่วยจดทะเบียนลิขสิทธิ์ให้โดยอัตโนมัติ ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลในเรื่องนี้เลย!】

เป็นถึงทักษะการร้องเพลงระดับปรมาจารย์เลยเหรอเนี่ย โคตรสุดยอด!

แต่ว่า ไอ้อาการผลข้างเคียงบางประการที่ว่านี่มันคืออะไรกัน ทำไมฉันถึงรู้สึกหวั่นใจแปลกๆ?

ช่างเถอะ ตั้งแต่นี้ต่อไป ฉันก็กลายเป็นคนที่มีทักษะพิเศษติดตัวแล้วเหมือนกัน

"แล้วระบบแลกเปลี่ยนค่าอารมณ์คืออะไรล่ะ?"

【ไม่ว่าโฮสต์จะทำอะไรก็ตาม ตราบใดที่ผ่านการไลฟ์สดแล้วทำให้ผู้ชมเกิดอารมณ์ความรู้สึก เช่น เศร้า ตกใจ ดีใจ หรือเสียใจ สิ่งเหล่านั้นจะสามารถเปลี่ยนเป็นค่าอารมณ์ได้ทั้งหมด

และค่าอารมณ์สามารถนำมาใช้แลกเปลี่ยนเป็นบทเพลง รวมถึงทักษะต่างๆ และแต้มเสริมสมรรถภาพทางร่างกายได้ด้วย】

ว้าว!

นี่มันเจ๋งเกินไปแล้ว!

หนานเย่กำหมัดแน่น ชีวิตของเขากำลังจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงนับตั้งแต่วินาทีนี้

ในเมื่อตอนนี้เขากำลังอยู่ในรายการไลฟ์สด แน่นอนว่าเขาจะไม่มีทางพลาดโอกาสนี้เด็ดขาด

เขาหันไปมองซือถูเยียนหราน "คือว่า..."