บทที่ 152 ไลฟ์สดครั้งแรก

บทที่ 152 ไลฟ์สดครั้งแรก

หลังจากสั่งงานเสร็จ ซูซูก็ใส่รองเท้าและเสื้อผ้าเรียบร้อย กระโดดโลดเต้นออกมา บอกให้เขาพาออกไปเที่ยวข้างนอก

เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะไปบนเขาสักรอบอยู่แล้ว

สองพ่อลูกจึงพาลาแก่ขึ้นเขาไปด้วยกันแบบนี้

ซูซูนั่งอยู่บนหลังลาแก่ได้อย่างมั่นคง ร่างกายโยกขึ้นลงไปตามทางภูเขาขรุขระ เธอกลับรู้สึกว่านี่สนุกมาก เหมือนได้นั่งม้าหมุนอย่างไรอย่างนั้น มือเล็ก ๆ กำขนของลาแก่ไว้แน่น

“ป๊ะป๋า วันนี้ทำไมคุณอาเล็กไม่อยู่เหรอคะ?”

“อ๋อ…ยัยเด็กคนนั้นตามไป๋ฮ่าวไปคบหาดูใจกันแล้ว ตอนนี้กำลังหวานกันร้อนแรงเลย”

“จริงเหรอคะ? หนูรู้อยู่แล้วว่าสองคนนั้นชอบกัน ดูท่าจะถูกหนูเดาจริง ๆ ด้วย!”

ซูซูตบอกตัวเอง มุมปากยกขึ้น ท่าทางยังดูภูมิใจมากด้วย

เฉิงหมิงยิ้มพลางส่ายหน้า

เห็นท่าทางอวดดีเล็ก ๆ ของเธอแล้ว เขาก็อดขำไม่ได้จริง ๆ

ความจริงเมื่อครู่เขาแค่ล้อเล่นเท่านั้น

สถานการณ์จริงก็คือ เช้าวันนี้ไป๋ตันเป่าตั้งใจนั่งรถมาหาโดยเฉพาะ เพราะอยากนัดรวมตัวกับเสี่ยวเย่ว์ เพื่อเริ่มทำเรื่องการเป็นอินฟลูเอนเซอร์ด้วยกัน

ความจริงแล้วพวกเธอเปิดบัญชีกันเรียบร้อยแล้วด้วยซ้ำ รีบร้อนวิ่งไปที่สวนผลไม้เพื่อทดลองไลฟ์สดกันแล้ว

ก่อนหน้านี้เฉิงหมิงแอบจดบัญชีไลฟ์สดส่วนตัวของเสี่ยวเย่ว์เอาไว้ และเคยส่งของขวัญให้เธออยู่บ้าง

ส่วนคุณภาพของการไลฟ์สดนั้น…

เขาไม่ขอวิจารณ์แล้วกัน

ทำออกมาได้แค่ไหนก็แค่นั้น ถือเสียว่าเป็นการฝึกประสบการณ์ของทั้งสองคน

“ป๊ะป๋า คุณอาเล็กส่งวีแชตมาหาป๊ะป๋าค่ะ!”

ซูซูนั่งอยู่บนหลังลา ด้านหนึ่งก็ถือโทรศัพท์ของเขาเลื่อนไปเลื่อนมา

จู่ ๆ ข้อความวีแชตจากเสี่ยวเย่ว์ก็เด้งขึ้นมา ทำเอาเธอตกใจสะดุ้งเล็กน้อย

เธอเผลอกดเข้าไปโดยไม่ตั้งใจ ทันใดนั้นหน้าจอไลฟ์สดก็เด้งขึ้นมา!

ภาพในนั้นกลับเป็นสวนผลไม้ของบ้านพวกเขา และยังมีไป๋ตันเป่ากับคนอื่น ๆ กำลังอธิบายอยู่ในวิดีโอ

“สวัสดีค่ะเพื่อน ๆ ผู้ชมทุกคน! พวกเราคือ ‘คู่หูไป๋เย่ว์’ ที่ทุกคนรักที่สุดนะคะ ที่นี่ก็คือสวนผลไม้บ้านเกิดของพวกเรา ทุกคนเห็นได้เลยว่า ทิวทัศน์ธรรมชาติของที่นี่สวยงามมากจริง ๆ!”

“วันนี้พวกเราจะมาแนะนำกีวีสายพันธุ์ใหม่จากสวนผลไม้ของพวกเราอย่างยิ่งใหญ่ค่ะ! ผลไม้ชนิดนี้เรียกได้ว่า ในตลาดไม่เคยมีใครได้ยิน และไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน รับรองว่าจะทำให้ทุกคนเปิดหูเปิดตาแน่นอน!”

“…”

เฉิงหมิงได้ยินเสียงที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ ก็ย่อมรู้ว่าทั้งสองคนกำลังไลฟ์สดอยู่

ไป๋ตันเป่าทำไลฟ์สดเป็นครั้งแรก ทั้งน้ำเสียงและท่าทางจึงยังเกร็งอยู่บ้าง เวลาพูดก็ดูเป็นทางการทีละประโยคอย่างเคร่งครัด จนน่าขำอย่างบอกไม่ถูก

ข้างหนึ่งของหน้าจอ จู่ ๆ เฉิงเสี่ยวเย่ว์ก็โผล่เข้ามาในกล้อง

เธอสวมกระโปรงสีขาวสดใส มัดผมแกละสองข้าง แต่งตัวจัดเต็มเสียจนเหมือนกำลังจะไปดูตัวอย่างไรอย่างนั้น

พอซูซูเห็นเธอในสภาพนี้ ก็ยกมือเล็ก ๆ ปิดปากด้วยความประหลาดใจดีใจเป็นพิเศษ

“คุณอาเล็กแต่งตัวแบบนี้สวยมากเลยค่ะ! เหมือนนางฟ้าตัวน้อยในทีวีเลย!”

“เว่อร์ขนาดนั้นเลยเหรอ? ก็แค่เปลี่ยนชุดกระโปรงเอง”

เฉิงหมิงส่ายหน้า

ต่อให้เธอแต่งตัวสวยแค่ไหน ก็ปิดบังความต๊องแบบฮัสกี้ที่แผ่ออกมาจากตัวเธอไม่ได้หรอก

แล้วก็เป็นอย่างที่คิด พอมาอยู่หน้ากล้อง เธอก็เริ่มปล่อยเสน่ห์แบบฮัสกี้ของตัวเองออกมา…

“สวัสดีค่ะทุกคน ผลไม้ของบ้านเรานี่สุดยอดมากเลยนะคะ! พี่ชายของฉันเป็นคนเพาะปลูกออกมาอย่างพิถีพิถัน ทุกคนต้องไม่เคยเห็นผลไม้แบบนี้มาก่อนแน่นอน ฉันเรียกมันว่า กีวีเจ็ดสี!”

“ทำไมถึงเรียกว่ากีวีเจ็ดสีน่ะเหรอคะ? เพราะมันสามารถกินแล้วได้รสชาติถึงเจ็ดแบบในครั้งเดียวเลยค่ะ! ถ้าสนใจละก็ ฝากกดติดตามห้องไลฟ์ของพวกเราด้วยนะคะ พวกเราจะแชร์ข้อมูลเพิ่มเติมให้ทุกคนทุกวันเลย!”

“…”

เฉิงหมิงมองการแสดงออกของเธอหน้ากล้อง ท่าทางสดใสร่าเริงน่ารักนั้นเผยออกมาในพริบตา

เด็กสาวทั้งสองคนต่างมีสไตล์เป็นของตัวเอง แต่ล้วนพิเศษและดึงดูดสายตาอย่างมาก

เขากดแชร์ลิงก์ห้องไลฟ์ของพวกเธอลงเวยป๋อตามสะดวก

ทันใดนั้นแฟนคลับกลุ่มใหญ่ก็หลั่งไหลเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น และเริ่มพูดคุยกันอย่างคึกคัก

[คนนี้ไม่ใช่น้องสาวของอาเฉิงเหรอ? แต่งตัวสวยมากเลยนะเนี่ย! มีกลิ่นอายรักแรกนิด ๆ ด้วย～]

[สาวสวยสองคนเลยอะ ฉันชอบครูไป๋ ได้ยินว่าเธอเป็นโค้ชฟิตเนสด้วยนะ! หุ่นนี้ จุ๊ ๆ สุดยอดไปเลย!]

[พวกนายไม่รู้กันสินะ คลิปอาหารป่าก่อนหน้านี้ครูไป๋เป็นคนถ่ายเอง! ตอนนั้นร้านอาหารบ้านเธอยังถูกคนต่อต้านอยู่เลย! สองวันนี้ฉันผ่านไปแถวนั้น ตอนนี้แทบไม่มีลูกค้าแล้ว!]

[น่าสงสารจัง～น้องสาวคนสวยไม่ต้องกลัวนะ ต่อไปพวกเราจะรวมทีมไปกินข้าวที่ร้านอาหารบ้านเธอเอง!]

[อย่ามาโม้! ใครจะเชื่อว่าแกจะไปทีหลัง ตอนนี้ก็ส่งของขวัญให้ท่านปู่คนนี้สิ!]

[หนึ่งสองสามส่งจรวดใหญ่หนึ่งลำ!]

[สี่ห้าหกส่งดอกกุหลาบสองร้อยสามสิบสามดอก!]

[เจ็ดแปดเก้าส่งหัวใจเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดวง!]

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์คึกคักอย่างมาก

แต่ทุกคนกลับใจกว้างกับเรื่องที่ทั้งสองคนร่วมมือกันไลฟ์สดอย่างคาดไม่ถึง และยอมรับมันอย่างเป็นธรรมชาติ

บัญชีใหม่ที่พวกเธอเพิ่งเปิดนี้ ภายในไลฟ์สดสั้น ๆ เพียงหนึ่งชั่วโมงในวันแรก ก็ได้รับของขวัญมูลค่าเกือบสามพันหยวนแล้ว!

ยังมีคนติดตามเพิ่มขึ้นมากกว่าสามหมื่นคนอีกด้วย

ความเร็วในการเพิ่มผู้ติดตามระดับนี้ นับว่าน่าตกใจมากจริง ๆ

“คุณอาเล็กเก่งเกินไปแล้ว! ต่อไปถ้าซูซูเก่งเหมือนพวกเธอได้ก็คงดี!”

เด็กหญิงตัวน้อยดูไลฟ์สดจบแล้ว ก็เก็บโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนพูดออกมาคล้ายไม่ตั้งใจประโยคหนึ่ง

เฉิงหมิงกลับนึกถึงเรื่องที่ก่อนหน้านี้เขารับปากไป๋ฮ่าวเอาไว้ขึ้นมาในใจทันที

คิดไม่ถึงว่าจะปล่อยให้ล่าช้ามาจนถึงตอนนี้ แล้วยังไม่ได้ถามความเห็นของลูกสาวเลย

ไม่สู้ถือโอกาสนี้ลองหยั่งเชิงเธอดูสักหน่อย

“ถ้าให้โอกาสลูกได้ไลฟ์สดแบบนี้ ให้ผู้ชมดู เป็นประมาณสตรีมเมอร์ตัวน้อยอะไรทำนองนี้ ลูกคิดว่ายังไง?”

เฉิงหมิงถามอย่างระมัดระวัง

เขายังพูดไม่ทันจบ ซูซูก็หันหน้ามามองเขาอย่างตื่นเต้น ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกายขึ้นมาทันที

“ป๊ะป๋าจะให้ซูซูเป็นสตรีมเมอร์ตัวน้อยเหรอคะ?”

เธอถามด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

เฉิงหมิงประหลาดใจกับท่าทีของเธอมาก

ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นเลยเหรอ?

หรือว่าเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้มีความคิดแบบนี้อยู่ตั้งแต่แรกแล้ว?

พอนึกถึงก่อนหน้านี้ที่ซูซูมักแอบถือโทรศัพท์ของเฉิงหมิงไปไลฟ์สด เขาก็เข้าใจทันที

เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ไม่เพียงกำลังเลียนแบบพ่ออย่างเขา แต่ยิ่งกว่านั้น เธอสนใจงานสายนี้ขึ้นมาจริง ๆ

“ก็ไม่ถึงกับให้ลูกเป็นสตรีมเมอร์ตัวน้อยหรอก…คืออาไป๋ฮ่าวของลูกคอยตามตื๊อพ่อมาตลอด อยากให้พ่อยอมให้ลูกไปร่วมมือเข้าร่วมโปรเจกต์หนึ่ง คล้าย ๆ รายการอ่านนิทานที่ลูกฟังอยู่บ่อย ๆ แล้วก็จะมีดาราเด็กคนอื่น ๆ เข้าร่วมด้วย ถ้าลูกสนใจ พ่อสามารถไปคุยกับอาไป๋ฮ่าวของลูกให้ได้…”

เฉิงหมิงยังพูดไม่ทันจบ เด็กหญิงตัวน้อยก็ยกมือขึ้นสูงแล้วพูดว่า

“ป๊ะป๋า ป๊ะป๋าจะให้ซูซูไปเข้าร่วมรายการอะไรนี่จริง ๆ เหรอคะ?”

เฉิงหมิงถูกเธอถามจนชะงักไป

“ถ้าลูกอยากไป พ่อก็จะเคารพความเห็นของลูก”

“แต่ป๊ะป๋าไม่ชอบให้หนูทำเรื่องพวกนี้ไม่ใช่เหรอคะ? บอกว่าจะทำให้เสียการเรียน?”

“ฮ่า ๆ อย่าคิดมากขนาดนั้นเลย ไม่ต้องคำนึงถึงความรู้สึกของพ่อมากขนาดนั้นก็ได้”

“งั้น…หนูอยากไปค่ะ! ซูซูอยากลองดู แต่ถ้าป๊ะป๋าไม่สบายใจ หนูก็ไม่ไปค่ะ”

พอเฉิงหมิงได้ยินเธอพูดแบบนี้ ในใจก็ยังอดรู้สึกซาบซึ้งไม่ได้

เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้คำนึงถึงความรู้สึกของเขาขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเขาจริง ๆ