บทที่ 30 ทีมสามคนของฮิวงะ เนจิ
บทที่ 30 ทีมสามคนของฮิวงะ เนจิ
บทที่ 30 ทีมสามคนของฮิวงะ เนจิ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อุซึมากิ นารูโตะก็จ้องมองร่างเล็กที่กำลังปกป้องเขาด้วยความตกตะลึง "ฮินาตะ... เธอ..."
และฮิวงะ ฮินาตะ ผู้ซึ่งมักจะขี้ขลาดตาขาวอยู่เสมอ ในเวลานี้กลับเอ่ยออกมาด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่สั่นคลอน
"นารูโตะคุง... เธออาจจะลืมไปแล้ว แต่วันนั้น เธอเคยปกป้องฉันไว้! เพราะฉะนั้น... วันนี้ ฉันจะปกป้องเธอเอง!!!"
อุซึมากิ นารูโตะอึ้งไปเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ความทรงจำเมื่อหลายปีก่อนผุดขึ้นมา—ในคืนที่มีพายุหิมะพัดโหมกระหน่ำ... เด็กผู้หญิงคนนั้นเหมือนจะกำลังถูกรังแก เขาจึงก้าวเข้าไปช่วย แต่กลับโดนซ้อมเสียเอง
ที่แท้เด็กผู้หญิงคนนั้นก็คือ... ฮินาตะ!!!
ในขณะเดียวกัน พวกขี้เมาหลายคนที่ล้อมกรอบนารูโตะและฮินาตะก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา!
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... เมื่อกี้ได้ยินไหม?! นังปีศาจตาสีขาวนี่เพิ่งบอกว่าจะยืนหยัดเคียงข้างไอ้เด็กปีศาจจิ้งจอก ต่อให้ต้องโดนซ้อมก็ตามเนี่ยนะ?!"
"ตลกชะมัด! ปีศาจตาสีขาวกับเด็กปีศาจจิ้งจอก ช่างเป็นคู่สร้างคู่สมกันจริงๆ!!!"
"ในเมื่อพวกมันอยากเจ็บตัวนัก!!! งั้นเราก็จัดให้พวกมันหน่อยเป็นไง!!! ก็แค่ปีศาจสองตัว!!!"
"ใช่เลย แล้วดูสิ นังปีศาจตาสีขาวนี่มีแบงก์หมื่นเรียวอยู่ในมือด้วย! มันต้องไปขโมยใครมาแน่ๆ! เราก็แค่ช่วยเก็บรักษาไว้ให้มันด้วยความจำใจก็แล้วกัน!!! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."
พูดจบ พวกขี้เมาก็เริ่มผลักฮิวงะ ฮินาตะที่ยืนขวางอยู่หน้าอุซึมากิ นารูโตะ!
เมื่อเห็นดังนั้น อุซึมากิ นารูโตะก็รีบลุกขึ้นพรวด!
"หนอยแน่!!! ไอ้อัธพาลเอ๊ย!!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!"
...ในตอนนั้นเอง กลุ่มคนสามคนก็เดินเข้ามาทางร้านเนื้อย่างจากด้านนอก
คนหนึ่งสวมชุดประจำตระกูลฮิวงะ อีกคนตัดผมทรงกะลาครอบและสวมชุดรัดรูปสีเขียว ส่วนเด็กสาวหน้าตาน่ารักมัดผมมวยคู่
ทั้งสามคนคือ ฮิวงะ เนจิ, ร็อค ลี และ เท็นเท็น ซึ่งเพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจและตั้งใจจะมากินเนื้อย่าง!
ทั้งสามคนจบการศึกษาจากโรงเรียนนินจาเมื่อปีที่แล้ว ได้เลื่อนขั้นเป็นเกะนินทั้งหมด และถูกจัดให้อยู่ในทีมเดียวกัน โดยมี ไมโตะ ไก โจนินแห่งหมู่บ้านโคโนฮะเป็นผู้นำทีม
เท็นเท็นมองร้านเนื้อย่างที่กำลังส่งเสียงเอะอะโวยวายด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"เนจิ ลี... เกิดอะไรขึ้นในร้านนั้นน่ะ? ทำไมถึงเสียงดังจัง?!"
"ขอฉันดูหน่อย ขอฉันดูหน่อย!!!"
ลีกระโดดหย็องแหย็งด้วยความอยากรู้อยากเห็น อยากเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน
ทว่าฮิวงะ เนจิกลับมีสีหน้าเรียบเฉย "ที่นี่หนวกหูเกินไป เราไปร้านอื่นกันเถอะ!"
จู่ๆ ลีก็ร้องตะโกนเสียงหลง "หา?!!!!! นั่นมันน้องสาวนาย ฮินาตะ ไม่ใช่เหรอเนจิ!!! แล้วก็อุซึมากิ นารูโตะ รุ่นน้องปีนึงนั่นด้วย!!!"
เมื่อได้ยินคำพูดของลี ฮิวงะ เนจิก็ขมวดคิ้ว
ทำไมน้องสาวของเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้?!
แล้วก็อุซึมากิ นารูโตะคนนั้นด้วย?!
อุซึมากิ นารูโตะไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเขา หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เขาคุ้นเคยกับหมอนี่ดีทีเดียว... เพราะอิโต้ ฮิโรฟุมิ เขาจึงเริ่มสนิทสนมกับอุซึมากิ นารูโตะ แม้ว่าหมอนี่จะดูเหมือนคนบ้าบอ แต่มันก็ไม่ใช่เด็กปีศาจจิ้งจอกอย่างที่คนอื่นเขาว่ากันหรอก!
ใช่แล้ว หลังจากอิโต้ ฮิโรฟุมิมายังโลกนี้ และก่อนที่จะผูกระบบ เขาได้เริ่ม 'ผูกมิตร' กับฮิวงะ เนจิ, ลี และเท็นเท็นที่โรงเรียนนินจาไปแล้ว
แม้ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะไม่ได้เหนียวแน่นเท่ากับอุซึมากิ นารูโตะ นารา ชิกามารุ และอาคิมิจิ โจจิ แต่ก็ยังนับว่าเป็นเพื่อนกันได้... ในตอนแรก ฮิวงะ เนจิ ไม่ได้อยากจะยุ่งเกี่ยวกับอิโต้ ฮิโรฟุมิ แต่ต่อมา พวกเขาก็เริ่มคุ้นเคยกันมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงขั้นเคยไปกินข้าวมื้อค่ำง่ายๆ กับกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นของอิโต้ ฮิโรฟุมิด้วยซ้ำ
ฮิวงะ เนจิแหวกฝูงชนเข้าไปโดยไม่ลังเล... วินาทีต่อมา เส้นเลือดบริเวณเนตรสีขาวของฮิวงะ เนจิก็ปูดโปนขึ้นมาทันที!
ฮิวงะ ฮินาตะ น้องสาวของเขากำลังถูกรังแกอยู่ที่นี่งั้นหรือ?!
แถมยังถูกเรียกว่าปีศาจตาสีขาวอีก!!!
เหอะ... ไอ้พวกนี้มันทำเกินไปแล้วจริงๆ!!!
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง!!!!!
ฮิวงะ เนจิซัดพวกขี้เมาจนปลิวกระเด็นไปในพริบตา... "ท่านพี่..."
ฮินาตะเห็นพี่ชายของตนก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกในที่สุด
"เธอไม่เป็นไรใช่ไหม แล้วก็... อุซึมากิ นารูโตะ?" ฮิวงะ เนจิมองฮิวงะ ฮินาตะและอุซึมากิ นารูโตะด้วยสีหน้าเย็นชา
"ฉันไม่เป็นไรค่ะ... ท่านพี่..."
เมื่ออยู่ต่อหน้าพี่ชาย ฮินาตะก็กลับมาขี้อายเหมือนเดิม
อุซึมากิ นารูโตะมองทั้งสามคนตรงหน้าด้วยความดีใจอย่างเหลือล้น
"เนจิ! ลี! เท็นเท็น!!! พวกนายมาทำอะไรที่นี่น่ะ?!"
เมื่อเห็นอุซึมากิ นารูโตะมีสภาพสะบักสะบอมจากการถูกซ้อมและมีรอยรองเท้าประทับอยู่เต็มไปหมด ลีก็ก้าวเข้ามาพยุงอุซึมากิ นารูโตะให้ลุกขึ้น
"เราเพิ่งทำภารกิจเสร็จแล้วกะจะมากินเนื้อย่างที่นี่น่ะ แต่ไม่คิดว่าจะมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า!"
"ไอ้พวกนั้นมันชั่วช้าเกินไปแล้ว!!!" เท็นเท็นเอ่ยพร้อมขมวดคิ้ว
ในขณะเดียวกัน พวกขี้เมาที่เพิ่งถูกฮิวงะ เนจิซัดปลิวไปเมื่อครู่ก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาบนถนน... "บัดซบเอ๊ย!!! แกกล้าดียังไงมาตีฉันวะ?! ปีศาจตาสีขาวอีกตัวล่ะสิ?!!"
"โอ้! คราวนี้มีปีศาจตัวเขียวโผล่มาด้วยแฮะ!!! ดูทรงผมกะลาครอบสุดอุบาทว์นั่นสิ?! เห็นแล้วขำจนแทบขาดใจตาย!!!"
"อืม... แต่อีหนูมัดผมมวยนั่นก็หน้าตาจิ้มลิ้มไม่เบาเลยนะ!!!"
"..."
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนด่าทอจากด้านนอก ฮิวงะ เนจิ, ลี, เท็นเท็น รวมไปถึงอุซึมากิ นารูโตะและฮินาตะ ก็เดินออกมา
สมาชิกในกลุ่มที่แยกย้ายกันไปซื้อของอยู่ที่อื่นก็สังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นและพากันมารวมตัวกัน... เมื่อเห็นสภาพสะบักสะบอมของอุซึมากิ นารูโตะ ทุกคนก็พอจะเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่นี้
พวกเขาต่างมองพวกขี้เมาด้วยสายตาเย็นเยียบ... โดยเฉพาะอุจิวะ ซาสึเกะ เมื่อเห็นรอยรองเท้ายุ่งเหยิงบนตัวอุซึมากิ นารูโตะ เขาก็เอื้อมมือไปที่เอวด้านหลัง และวินาทีต่อมา คุไนก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา!
นารา ชิกามารุ, อาคิมิจิ โจจิ และคิบะ ก็ค่อยๆ ขยับตัวล้อมกรอบพวกขี้เมาเอาไว้อย่างเงียบๆ
"เฮ้ย!!! พวกเด็กเมื่อวานซืนอย่างพวกแกต้องการอะไรวะ?! สายตาแบบนั้นมันหมายความว่าไง?! กะจะหาเรื่องฉันหรือไง?!"
"ถุย!!! แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร?! พวกเด็กอมมืออย่างพวกแกทำเก่งอะไรกันที่นี่??"
"พวกแกคงเป็นเพื่อนกับไอ้เด็กปีศาจจิ้งจอกและนังปีศาจตาสีขาวนั่นใช่ไหมล่ะ?! ถ้าทำให้ฉันโมโหล่ะก็ ฉันจะจัดการสั่งสอนพวกแกให้หมดเลย!!!"
การที่พวกมันเอาแต่เรียก 'ปีศาจตาสีขาว' และ 'เด็กปีศาจจิ้งจอก' ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งทำให้แววตาของสมาชิกในกลุ่มเย็นเยียบลงไปอีก!
ทางด้านฮิวงะ เนจิก็รีบรวบรวมจักระไว้ในมือทันที เตรียมพร้อมที่จะลงมือ และตั้งท่ามวยอ่อนในชั่วพริบตา!
ทว่าวินาทีต่อมา มือปริศนาก็คว้าแขนของฮิวงะ เนจิเอาไว้...