บทที่ 22 แฮมเบอร์เกอร์สูตรลับของนารูโตะ

บทที่ 22 แฮมเบอร์เกอร์สูตรลับของนารูโตะ

ช่วงเที่ยงวัน อิโต้ ฮิโรฟุมิที่ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะค่อยๆ ลืมตาขึ้น ก่อนจะบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสายที่ปวดเมื่อยเล็กน้อย

“ตาแก่อุจิวะ มาดาระน่าชังเอ๊ย! ลงมือหนักชะมัดเลย!!!”

“แต่ดูเหมือนผมจะแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ แฮะ...”

อิโต้ ฮิโรฟุมิคิดในใจ เวลาเพียงแค่วันครึ่ง เขากลับสัมผัสได้ถึงพัฒนาการของตัวเองอย่างชัดเจน!

ไม่ว่าจะเป็นความเร็วในการตอบสนอง สมรรถภาพทางกาย หรือปริมาณจักระ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนยกระดับขึ้นอย่างก้าวกระโดด นี่ไม่ใช่เรื่องคิดไปเอง เขาแข็งแกร่งขึ้นแล้วจริงๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น การเรียนรู้วิชานินจากลับไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลย ใช้เวลาเพียงครึ่งวันในมิติอัญเชิญ เขาก็สามารถเรียนรู้คาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์ระดับ C ได้สำเร็จ!

ที่สำคัญที่สุดคือมันไม่ใช่วิชาแบบครูพักลักจำ ทว่าอยู่ในระดับที่เชี่ยวชาญเลยทีเดียว ด้วยปริมาณจักระที่เขามีในตอนนี้ เขาสามารถใช้คาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์ได้ถึงสามครั้งรวด!

แน่นอนว่ามันเป็นเพียงคาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์ในเวอร์ชันปกติ ไม่ใช่เวอร์ชันสัตว์ประหลาดอย่างของอุจิวะ มาดาระ... ตอนที่สอนอิโต้ ฮิโรฟุมิ อุจิวะ มาดาระได้แสดงอานุภาพวิชานินจาของเขาให้ดูด้วย แม้ว่าอิโต้ ฮิโรฟุมิจะพอรู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของมาดาระจากอนิเมะต้นฉบับมาบ้างแล้ว แต่การได้เห็นกับตาตัวเองมันให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง!

คาถาไฟ: ลูกไฟยักษ์ที่เขาใช้ในตอนนี้เป็นเพียงลูกไฟดวงเล็กๆ เท่านั้น ในขณะที่คาถาไฟของอุจิวะ มาดาระนั้นไม่ต่างอะไรกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อมเลย!!!

อุจิวะ มาดาระเองก็ค่อนข้างประหลาดใจที่อิโต้ ฮิโรฟุมิสามารถเรียนรู้วิชานินจาได้อย่างง่ายดาย เนื่องจากเด็กหนุ่มไม่ได้มีเนตรวงแหวนจึงไม่สามารถใช้วิธีก๊อปปี้วิชาได้

การสามารถใช้วิชานินจาระดับ C ได้อย่างเชี่ยวชาญภายในเวลาเพียงครึ่งวันก็บ่งบอกได้แล้วว่าพรสวรรค์ของอิโต้ ฮิโรฟุมินั้นยอดเยี่ยมเพียงใด!

อย่างไรก็ตาม อิโต้ ฮิโรฟุมิกลับไม่ได้คิดว่าตนเองมีพรสวรรค์ล้ำเลิศขนาดนั้น เขาเชื่อว่าพัฒนาการอันรวดเร็วนี้เป็นผลมาจากจักระของอินทราเสียมากกว่า... ทุกครั้งที่เขาอัญเชิญวิญญาณคนตาย เขาสามารถดึงเอาความสามารถหนึ่งอย่างของคนผู้นั้นมาผสานเข้ากับตัวเองได้ ซึ่งคล้ายกับการคัดลอกแล้ววาง

จักระของอินทรานั้นเขาได้มาจากอุจิวะ มาดาระ... และเพราะการมีครอบครองจักระของอินทรานี้เอง ที่ทำให้อิโต้ ฮิโรฟุมิรู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วปานนี้!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ อิโต้ ฮิโรฟุมิก็นึกขำขื่นอย่างจนใจ... นารูโตะ เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็นนินจาจอมโกงเสียยังจะเหมาะกว่า!

หรือไม่ก็โปเกมอนสัตว์หาง หรือแม้กระทั่งตำนานสงครามดวงตาวิเศษก็ดูเข้าท่าดีเหมือนกัน!

“ฮิโรฟุมิ! ทำไมนายถึงนอนตื่นสายขนาดนี้เนี่ย?! ฉันตื่นตั้งนานแล้ว แต่นายยังเอาแต่นอนอยู่นั่นแหละ!!!”

อุซึมากิ นารูโตะตะโกนเรียกอิโต้ ฮิโรฟุมิ

อิโต้ ฮิโรฟุมิเพิ่งสังเกตเห็นว่าเพื่อนๆ คนอื่นต่างหยิบข้าวกล่องและขนมออกมาเตรียมกินมื้อเที่ยงกันหมดแล้ว... ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เพราะมีเขาเป็นตัวกลาง เหล่ารุกกี้หน้าใหม่แห่งโคโนฮะจึงมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นยิ่งกว่าในเนื้อเรื่องเดิม ตอนนี้พวกเขากลายเป็นกลุ่มก้อนเล็กๆ ในโรงเรียนนินจาไปแล้วโดยปริยาย

และอุซึมากิ นารูโตะก็สามารถแทรกซึมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนี้ได้สำเร็จ

เดิมที กลุ่มนี้มีแค่เขาและอุซึมากิ นารูโตะเท่านั้น แต่ต่อมา ยามานากะ อิโนะที่แอบชอบเขาก็เข้ามาผสมโรง ตามด้วยนารา ชิกามารุ และอาคิมิจิ โจจิ

จากนั้น อินุซึกะ คิบะ และอาบุราเมะ ชิโนะ ก็เข้ามาร่วมแก๊งด้วย ส่วนฮิวงะ ฮินาตะ อาจจะเพราะแอบชอบอุซึมากิ นารูโตะ เธอจึงมักจะป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ กลุ่มนี้เสมอ... จนกระทั่งตอนนี้กลายเป็นสมาชิกตัวยงไปเสียแล้ว

ฮารุโนะ ซากุระ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของยามานากะ อิโนะ ก็กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเช่นกัน

สรุปว่าภายในชั้นเรียนแห่งนี้ เก้ารุกกี้หน้าใหม่แห่งโคโนฮะจากเนื้อเรื่องเดิม ยกเว้นก็เพียงอุจิวะ ซาสึเกะ ได้มารวมตัวกันก่อนเวลาอันควรเป็นที่เรียบร้อย

อุจิวะ ซาสึเกะนั่งอยู่ริมหน้าต่างและหยิบข้าวกล่องที่เตรียมไว้ออกมา ทว่าหางตาของเขากลับเหลือบมองไปยังกลุ่มเพื่อนเป็นระยะ พร้อมกับประกายความอิจฉาที่วาบผ่านนัยน์ตา

อุซึมากิ นารูโตะดึงแขนอิโต้ ฮิโรฟุมิให้เดินตรงไปยังโต๊ะที่ทุกคนรวมตัวกันอย่างถือวิสาสะ... “แฮมเบอร์เกอร์สูตรลับ! แฮมเบอร์เกอร์สูตรลับของนารูโตะ! แฮมเบอร์เกอร์สูตรลับ! แฮมเบอร์เกอร์สูตรลับของนารูโตะ!!!

วันนี้ตื่นเช้าไปหน่อย ว่างๆ ก็เลยทำแฮมเบอร์เกอร์ซะเลย แฮมเบอร์เกอร์จะอร่อยแค่ไหนน่ะเหรอ? ก็ต้องเลือกวัตถุดิบให้ดีสิ...”

อุซึมากิ นารูโตะฮัมเพลงด้วยถ้อยคำประหลาดๆ ไปตามจังหวะ พร้อมกับล้วงเอาบางอย่างที่มีรูปร่างคล้ายแฮมเบอร์เกอร์ออกมาจากกระเป๋า

ทุกคนต่างชินชากับภาพเหตุการณ์นี้เสียแล้ว ตลอดชีวิตการเรียนในโรงเรียนนินจาหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาได้เรียนรู้อะไรแปลกๆ มาจากอิโต้ ฮิโรฟุมิไม่น้อย

ไม่ว่าจะเป็นคำพูดพิลึกพิลั่นหรือพฤติกรรมประหลาดๆ... ช่วงแรกๆ ทุกคนก็รู้สึกว่ามันพิกลอยู่บ้าง แต่ตอนนี้กลับคุ้นชินกันไปหมดแล้ว

ฮิวงะ ฮินาตะที่นั่งอยู่ข้างนารูโตะ แอบลอบมองอุซึมากิ นารูโตะอย่างระแวดระวังพลางคิดในใจ “เพลงที่นารูโตะคุงร้องเพราะจังเลย... ดูเหมือนนารูโตะคุงจะชอบกินแฮมเบอร์เกอร์มากสินะ วันหลังฉันต้องตั้งใจเรียนวิธีทำบ้างแล้วล่ะ...”

น่าเสียดายที่นารูโตะไม่ทันสังเกตเห็นความสนใจของฮินาตะเลยแม้แต่น้อย เขากลับหันไปมองฮารุโนะ ซากุระที่อยู่อีกฝั่งด้วยสายตาประจบประแจงแทน

“ซากุระจัง! นี่คือแฮมเบอร์เกอร์สูตรลับของนารูโตะที่ฉันทำเมื่อเช้านี้ รีบชิมดูสิ!!!”

ฮารุโนะ ซากุระมองวัตถุต้องสงสัยที่ดูคล้ายแฮมเบอร์เกอร์ชิ้นนั้น แล้วก็สลัดความคิดที่ว่าอุซึมากิ นารูโตะกำลังพยายามวางยาพิษเธอทิ้งไปไม่ได้จริงๆ!

ปัง!!!!!

กำปั้นหลุนๆ ทุบเปรี้ยงเข้าที่หัวของอุซึมากิ นารูโตะอย่างแรง

“ใครจะไปกินของประหลาดพรรค์นั้นกันล่ะยะ?!!!!”

ทุกคนที่เห็นฉากนี้ต่างลอบกระตุกมุมปาก อาคิมิจิ โจจิจึงจัดการเทขนมทั้งหมดออกจากกระเป๋าลงบนโต๊ะทันที!

“สู้โว้ย!!! ลุยเลยพวกเรา!!!”

ยามานากะ อิโนะหยิบข้าวกล่องของตัวเองออกมา ตามด้วยข้าวกล่องอีกใบที่ดูหรูหราประณีตสุดๆ

“ฮิโรฟุมิคุง... ข้าวกล่องใบนี้ฉันเป็นคนทำเองแหละ ลองชิมดูสิว่าอร่อยไหม...”

อิโต้ ฮิโรฟุมิเลิกคิ้วขึ้น พลางก้มมองข้าวกล่องสุดประณีตใบนั้น ภายในเรียงรายไปด้วยข้าวปั้นชิ้นเล็กๆ หน้าตาน่ารักอย่างเป็นระเบียบ ประดับประดาด้วยของว่างเล็กๆ น้อยๆ

ดูเหมือนยามานากะ อิโนะจะตั้งใจทำมันสุดๆ ไปเลยแฮะ... จากนั้น อิโต้ ฮิโรฟุมิก็หยิบข้าวกล่องไซส์บิ๊กเบิ้มออกมาจากลิ้นชักโต๊ะของตัวเอง

เมื่อทุกคนที่อยู่ตรงนั้นเห็นข้าวกล่องใบนี้ ดวงตาของพวกเขาก็แทบจะเปล่งประกายวิบวับ!

ช่วยไม่ได้จริงๆ ก็ข้าวกล่องฝีมือคุณแม่ของอิโต้ ฮิโรฟุมิมันอร่อยเกินคำบรรยายไปเลยนี่นา! แถมยังมีแต่อาหารที่พวกเขาไม่เคยลิ้มลองมาก่อนทั้งนั้น

อิโต้ ฮิโรฟุมิรู้ดีว่าทุกคนกำลังตั้งตารออะไร ท้ายที่สุดแล้ว อาหารในกล่องที่คุณแม่เตรียมมาให้เขา ล้วนเป็นเมนูเลิศรสจากชาติก่อนที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี

สำหรับโลกนินจานารูโตะที่เปรียบเสมือนดินแดนรกร้างทางด้านอาหารการกินแล้ว เมนูเลิศรสเหล่านี้ย่อมเป็นสิ่งที่ทุกคนไม่อาจต้านทานได้อย่างแน่นอน!