บทที่ 11 ฉันคือโฮคาเงะ!
บทที่ 11 ฉันคือโฮคาเงะ!
บทที่ 11 ฉันคือโฮคาเงะ!
อิโต้ ฮิโรฟุมิไม่ได้กล่าวอะไรเพิ่มเติม เขาเพียงแต่ทวนสิ่งที่เพิ่งพูดกับโฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ให้ฟังอีกครั้ง
นักเรียนในชั้นเรียนไม่มีกะจิตกะใจจะเรียนอีกต่อไป ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็เพิ่งประสบกับเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้นมาหมาดๆ!
ในขณะเดียวกัน ภายในอาคารโฮคาเงะ
ณ ห้องทำงานโฮคาเงะ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกำลังอัดควันจากกล้องยาสูบ ควันนั้นหนาทึบจนบดบังสีหน้าของเขา
ชิมูระ ดันโซกำลังนั่งอยู่ตรงข้ามเขาในเวลานี้
"ฮิรุเซ็น เจ้าคิดอย่างไรกับเรื่องในวันนี้?!"
"ฉันจะคิดอย่างไรได้? แน่นอนว่าฉันก็ใช้ตามองดูอยู่น่ะสิ!"
ชิมูระ ดันโซหรี่ตาลงเล็กน้อย
"ฮิรุเซ็น เจ้าก็น่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร!"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็เลิกคิ้วขึ้น... "ไม่! ฉันไม่เข้าใจว่าเจ้าหมายถึงอะไร!"
ชิมูระ ดันโซกำไม้เท้าในมือแน่นแล้วเอ่ยขึ้น
"ฮิรุเซ็น... ส่งตัวอิโต้ ฮิโรฟุมิมาให้ฉัน! ฉันจะฝึกฝนให้เขาเป็นนินจาที่ยอดเยี่ยม! ฉันจะทำให้เขากลายเป็นรากฐานของโคโนฮะ!"
"ดันโซ เจ้าไม่คิดว่าตัวเองล้ำเส้นเกินไปหน่อยหรือ?! อีกอย่างหน่วยรากของเจ้าก็ไม่ได้ขาดแคลนนินจา ทุกปีมีนินจาฝีมือดีจำนวนมากเข้าร่วมกับหน่วยราก ขาดอิโต้ ฮิโรฟุมิไปสักคนคงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง?!"
"ฮิรุเซ็น! ทุกสิ่งที่ฉันทำก็เพื่อโคโนฮะ!!!"
หลังจากได้ยินคำพูดนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็อัดควันยาสูบเข้าปอดลึกๆ อีกครั้ง... ทุกสิ่งที่ทำก็เพื่อโคโนฮะงั้นหรือ?!
หึหึ... "ฮิรุเซ็น! ทำไมเจ้าถึงเงียบไป?!"
"ดันโซ ไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องนี้อีก ฉันจะไม่มีทางมอบอิโต้ ฮิโรฟุมิให้เจ้า ฉันได้แจ้งให้จิไรยะกลับมาที่หมู่บ้านเพื่อเป็นคนสั่งสอนอิโต้ ฮิโรฟุมิแล้ว!"
เมื่อได้รับรู้ ชิมูระ ดันโซก็ขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนว่าซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจะตั้งใจแย่งชิงคนกับเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย!
"ฮิรุเซ็น! เจ้าไม่คิดว่าตัวเองโลภมากเกินไปหน่อยรึ?! อุจิวะ ซาสึเกะก็เป็นแบบนี้ ร่างสถิตเก้าหางก็เป็นแบบนี้! ตอนนี้ยังมีอิโต้ ฮิโรฟุมิโผล่มาอีกคน แล้วผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม!"
ชิมูระ ดันโซหรี่ตาที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียว จ้องมองซารุโทบิ ฮิรุเซ็นซึ่งสวมหมวกโฮคาเงะอยู่
"ดันโซ!!! ระวังคำพูดของเจ้าด้วย! ที่ว่าฉันโลภมากเกินไปนั้นหมายความว่ายังไง?! ฉันคือโฮคาเงะแห่งหมู่บ้านโคโนฮะ! ทุกสิ่งที่ฉันทำก็เพื่อโคโนฮะ!!!"
ดันโซถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ บัดซบเอ๊ย ประโยคนี้มันน่าจะเป็นบทพูดของฉันไม่ใช่เรอะ!!!
"ฮิรุเซ็น!!!!"
"ดันโซ! ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว! อิโต้ ฮิโรฟุมิจะไม่มีวันเข้าร่วมหน่วยราก ดังนั้นฉันขอแนะนำให้เจ้าล้มเลิกความคิดนั้นซะเถอะ!"
"ฮิรุเซ็น!!! เจ้าจะต้องเสียใจ!!!"
"ดันโซ!!! ฉันคือโฮคาเงะ!!!"
"เจ้า!!!" ชิมูระ ดันโซถึงกับสะอึกจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ!
เจ้ามันเก่งกาจ!
เจ้ามันสูงส่ง!
เจ้าคือโฮคาเงะผู้ยิ่งใหญ่คับฟ้า!
เจ้าคือต้นไม้ที่เจริญงอกงาม!
ส่วนฉัน... ฉันเป็นเพียงรากไม้ที่ซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกอันมืดมิด!
"ดันโซ ยังมีอะไรอีกไหม?! ถ้าไม่มี ฉันก็ต้องเริ่มทำงานแล้ว!"
"ฮึ่ม! ฉันเข้าใจแล้ว!!!"
ปัง!!!!!
ชิมูระ ดันโซผุดลุกขึ้นแล้วเดินกระแทกประตูปิดอย่างแรง
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน พลางครุ่นคิดถึงสิ่งที่อิโต้ ฮิโรฟุมิพูดไว้ก่อนหน้านี้ เขาเองก็ไม่ได้มีความรู้เกี่ยวกับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามแห่งมากนัก
เมื่อเทียบกับตัวเขาเองแล้ว ลูกศิษย์ทั้งสามคนของเขายังรู้เรื่องของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามแห่งมากกว่าเสียอีก
แต่โอโรจิมารุก็ได้ทรยศหมู่บ้าน ซึนาเดะก็ออกจากหมู่บ้านโคโนฮะไปด้วยความท้อแท้สิ้นหวัง ส่วนจิไรยะก็ออกพเนจรไปวันๆ ราวกับคนไร้บ้าน
เฮ้อ... เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ถอนหายใจยาวออกมา จากนั้นจึงหยิบเอกสารบางส่วนขึ้นมาเริ่มอ่าน
อันที่จริงซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่ได้กังวลเกี่ยวกับอิโต้ ฮิโรฟุมิ และไม่ได้สงสัยว่าสิ่งที่อิโต้ ฮิโรฟุมิพูดนั้นเป็นเรื่องโกหก เพราะตระกูลอิโต้นั้นเป็นฝักฝ่ายที่สนับสนุนโฮคาเงะอย่างเหนียวแน่น!
อิโต้ ไทกะ ผู้นำตระกูลอิโต้คนก่อน เคยเป็นหนึ่งในสมาชิกหน่วยองครักษ์เงาของเขาในวัยหนุ่ม ต่อมาเมื่ออิโต้ ไทกะอายุมากขึ้น เขาก็อยู่แต่ในบ้านและใช้ชีวิตในวัยเกษียณอย่างสงบสุข
และผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน อิโต้ อาโอยามะ ก็เป็นผู้สนับสนุนโฮคาเงะอย่างเหนียวแน่นเช่นกัน!
ดังนั้น อิโต้ ฮิโรฟุมิ ไม่ว่าจะมองอย่างไร ก็เป็นเด็กดีและซื่อตรง!
อีกด้านหนึ่ง ณ สถาบันนินจา
หลังเลิกเรียน อิโต้ ฮิโรฟุมิเดินกลับบ้านเพียงลำพัง พลางทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไปก่อนหน้านี้
เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าเหตุการณ์ในวันนี้จะไม่เพียงทำให้โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ตื่นตระหนก แต่ยังรวมไปถึงชิมูระ ดันโซด้วย!
โฮคาเงะรุ่นที่สามนั้นไม่เท่าไหร่ ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ เขาเป็นตัวละครที่มีทั้งคนชอบและคนเกลียดปะปนกันไป โดยเป็นที่รู้จักในนาม 'วีรบุรุษนินจา' เมื่อครั้งยังหนุ่ม
ทว่าในยามแก่ชรา... เฮ้อ... เขากลับอ่อนแออย่างเหลือเชื่อเมื่ออยู่ต่อหน้าโลกภายนอก แต่ภายในกลับเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมทางการเมือง
เขาปล่อยปละละเลยให้ดันโซผู้เป็นเพื่อนรักสร้างความวุ่นวายอยู่ภายในหมู่บ้านโคโนฮะ!
ฮาตาเกะ ซาคุโมะต้องฆ่าตัวตาย
นโยบายการทูตที่อ่อนแอของเขานำไปสู่ความตายของฮิวงะ ฮิซาชิ
ลูกศิษย์ทั้งสามคนของเขาไม่ตีจากก็หลบหนีไป
เขายังปั่นหัวและหลอกใช้อุซึมากิ นารูโตะ โดยปล่อยให้ตัวตนของนารูโตะในฐานะจิ้งจอกเก้าหางเป็นที่รู้กันไปทั่ว ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนรังเกียจนารูโตะ จากนั้นตัวเขาก็สวมรอยเข้าไปสร้างความประทับใจและความผูกพันเพื่อให้นารูโตะเชื่อใจ
ที่อ้างว่าไม่เปิดเผยตัวตนของนารูโตะก็เพื่อปกป้องเขานั้น... บัดซบเอ๊ย ขนาดชาวบ้านธรรมดายังรู้เลยว่านารูโตะคือจิ้งจอกเก้าหาง แบบนี้มันต่างจากการป่าวประกาศตัวตนของเขาตรงไหน?!
อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเช่นนั้น... โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็ไม่มีทางลงมือจัดการกับเขาอย่างแน่นอน
ตรงกันข้าม มีแต่จะพยายามดึงตัวเขาไปเป็นพวกเสียมากกว่า
อย่างเช่นเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ที่สถาบันนินจา คำพูดของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นทั้งทางตรงและทางอ้อม ล้วนเผยให้เห็นถึงความต้องการที่จะให้จิไรยะรับเขาเป็นศิษย์
ดังนั้น เขาจึงไม่ต้องกังวลว่าตาเฒ่าคนนี้จะใช้วิธีสกปรกอะไรกับเขา
แต่กับตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ดันโซนี่สิที่เป็นปัญหา!
ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์คนนี้เรียกได้ว่าทำทุกวิถีทางโดยไม่สนวิธีการเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย จากเหตุการณ์ที่พบเจอในวันนี้ มีความเป็นไปได้สูงมากที่ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ดันโซจะหมายหัวเขาเอาไว้แล้ว!
และในจังหวะนั้นเอง อิโต้ ฮิโรฟุมิก็สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวจากภายในมิติอัญเชิญของเขา... "ไอ้หนู!!!"
ในเวลานี้ สีหน้าของอุจิวะ มาดาระดูย่ำแย่เป็นอย่างมาก
อิโต้ ฮิโรฟุมิยังคงเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางของบ้านตระกูลตนต่อไป ทว่าเขาได้ควบแน่นกลุ่มก้อนจักระเข้าไปในมิติอัญเชิญที่อยู่ในร่าง และได้เห็นอุจิวะ มาดาระ ซึ่งกำลังอยู่ในมิติอัญเชิญนั้นด้วย
หลังจากครอบครองจักระของอินทรา แม้อิโต้ ฮิโรฟุมิจะไม่รู้สึกว่าความแข็งแกร่งของตนเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด แต่เขากลับพบว่าตัวเองสามารถรีดเร้นและประยุกต์ใช้จักระได้คล่องแคล่วมากยิ่งขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการสกัดจักระภายในร่างกายก็ยังรวดเร็วจนหาตัวจับยาก!
แม้แต่ร่างกายของเขาก็ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ... แต่นี่ก็ถือเป็นเรื่องดี
ท้ายที่สุดแล้ว ร่างกายของเขาก็กำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
อิโต้ ฮิโรฟุมิสามารถรับรู้ถึงสิ่งนี้ได้อย่างชัดเจน