บทที่ 215 หวงฝู่ซือเสวียนผู้หลอกง่าย, สั่งการ

บทที่ 215 หวงฝู่ซือเสวียนผู้หลอกง่าย, สั่งการ

"ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนี้นะ จักรพรรดิหวงฝู่ห้ามกลับคำเด็ดขาด!"

อิ๋งเฉินดีใจจนเนื้อเต้น ไม่คิดเลยว่าหวงฝู่ซือเสวียนผู้นี้จะหลอกง่ายถึงเพียงนี้ รับปากอย่างง่ายดาย

แน่นอนว่าต้าฉินไม่ได้ขาดแคลนทรัพยากรเหล่านั้น ไม่ต้องพูดถึงหินวิญญาณที่ระบบมอบให้เป็นรางวัล ลำพังแค่เหมืองหินวิญญาณระดับสุดยอดสามแห่งใต้เมืองเสียนหยาง ผลผลิตในแต่ละวันก็เป็นตัวเลขมหาศาลแล้ว

ที่เขาทำเช่นนี้ ก็เพียงเพื่อเรียกร้องผลประโยชน์บางอย่างจากหวงฝู่ซือเสวียนเท่านั้น

"จริงสิ ที่ท่านต้องการพบเจิ้น มีเรื่องอะไรหรือ?"

หลังจากตกลงเรื่องการสนับสนุนต้าฉินเสร็จสิ้น หวงฝู่ซือเสวียนก็เอ่ยถามขึ้น

อิ๋งเฉินที่นั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน เมื่อได้ยินคำถามของหวงฝู่ซือเสวียน ก็กล่าวว่า "ตอนนี้ด้วยความแข็งแกร่งของราชวงศ์จักรพรรดิทั้งสองของเรา ย่อมสามารถกวาดล้างราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูได้อย่างแน่นอน ที่เจิ้นต้องการพบท่าน ก็เพื่อสอบถามความคิดเห็นของท่าน ว่าจะเปิดฉากโจมตีก่อน หรือจะหลบเลี่ยงความรุนแรงไปก่อน..."

เมื่อได้ยินคำพูดของอิ๋งเฉิน หวงฝู่ซือเสวียนก็ตกอยู่ในความครุ่นคิด

ด้วยความแข็งแกร่งของราชวงศ์จักรพรรดิทั้งสองของพวกเขานั้นสามารถกวาดล้างราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูได้จริงๆ

แต่ทว่า หากลงมือในตอนนี้ เกรงว่าผู้ที่ต้องเผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งส่วนใหญ่ของราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู คงจะเป็นจักรวรรดิหวงฝู่ของพวกเขา

เพราะอย่างไรเสีย ต้าฉินก็เพิ่งจะเลื่อนระดับเป็นราชวงศ์จักรพรรดิ แม้จะพอมีความแข็งแกร่งอยู่บ้าง แต่รากฐานก็ยังไม่มั่นคงนัก

ในขณะที่จักรวรรดิหวงฝู่และราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูล้วนเป็นราชวงศ์จักรพรรดิเก่าแก่ หากเปิดศึกเต็มรูปแบบในตอนนี้ ต่อให้ต้าฉินจะสามารถดึงความสนใจจากราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูไปได้บางส่วน แต่จักรวรรดิหวงฝู่ก็ไม่ได้เผชิญหน้ากับราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด ถึงกระนั้น การที่จักรวรรดิหวงฝู่ต้องการทำลายราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู ก็ต้องสูญเสียอย่างหนักหน่วงแน่นอน

ท้ายที่สุดแล้ว ราชวงศ์จักรพรรดิไม่ใช่สิ่งที่จะทำลายกันได้ง่ายๆ

ในท้ายที่สุด ต่อให้สามารถทำลายราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูได้ ความแข็งแกร่งของจักรวรรดิหวงฝู่ก็คงจะลดลงไปมาก มีความเป็นไปได้สูงที่จะเหลือไม่ถึงครึ่งหนึ่งของช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด

เมื่อถึงเวลานั้น พันธมิตรระหว่างต้าฉินและจักรวรรดิหวงฝู่ก็จะสูญสลายไปพร้อมกับการล่มสลายของราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู

ท้ายที่สุดแล้ว พันธมิตรระหว่างพวกเขาถูกสร้างขึ้นภายใต้เงื่อนไขที่ราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูยังคงดำรงอยู่

และจักรวรรดิหวงฝู่ที่มีความแข็งแกร่งเหลือไม่ถึงครึ่งหนึ่งของช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด มีความเป็นไปได้สูงที่จะตกเป็นเป้าหมายของต้าฉิน

เมื่อถึงเวลานั้น จักรวรรดิหวงฝู่ที่ความแข็งแกร่งตกต่ำลงอย่างหนัก บารมีย่อมลดลงอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่ต้าฉินซึ่งได้พักฟื้นฟูกำลังมาโดยตลอด ย่อมมีกองทัพที่แข็งแกร่งและม้าศึกที่สมบูรณ์

หากต้าฉินก่อเรื่องขึ้นมากะทันหัน จักรวรรดิหวงฝู่ก็ไม่อาจต้านทานได้อย่างแน่นอน

"เจิ้นคิดว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดในการกวาดล้างราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู ระยะเวลาในการพัฒนาของต้าฉินยังสั้นเกินไป ตอนนี้พวกเรายังคงเน้นการป้องกันไว้ก่อนจะดีกว่า!"

หลังจากผ่านการไตร่ตรองอย่างรอบคอบ ในที่สุดหวงฝู่ซือเสวียนก็เอ่ยปากกล่าว

เมื่อได้ยินคำพูดของหวงฝู่ซือเสวียน อิ๋งเฉินก็เผยสีหน้าว่า 'เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด'

จากนั้นก็กล่าวว่า "สิ่งที่จักรพรรดิหวงฝู่กล่าวมามีเหตุผล ต้าฉินของข้าในตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงพัฒนาอย่างรวดเร็ว ไม่เหมาะสมที่จะทำสงครามสเกลใหญ่จริงๆ เพราะนั่นจะทำให้การพัฒนาของต้าฉินต้องหยุดชะงัก..."

"ถ้าเช่นนั้นก็เอาตามที่จักรพรรดิหวงฝู่กล่าว พวกเราจะอยู่ในสถานะป้องกันไปก่อน ไม่ปะทะกับราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูโดยตรง"

หวงฝู่ซือเสวียนพยักหน้า จากนั้นก็เผยสีหน้ารู้สึกผิดพลางกล่าวว่า "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจิ้นก็ขอตัวกลับก่อน ตอนนี้ราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูบุกมาอย่างดุดัน เจิ้นต้องกลับไปควบคุมสถานการณ์ จักรวรรดิหวงฝู่ของข้าต้องเผชิญหน้ากับราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู หลังจากนี้ จักรวรรดิหวงฝู่ของข้าก็คงจะไม่สามารถให้ความช่วยเหลือแก่ต้าฉินได้มากนัก..."

"ไม่เป็นไร เพียงแค่ขุมกำลังจากสามสำนัก ต้าฉินของข้าก็สามารถรับมือได้สบายๆ..."

อิ๋งเฉินโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พลางกล่าว

"เช่นนั้นเจิ้นขอตัว..."

หวงฝู่ซือเสวียนลุกขึ้นยืน แล้วเดินออกไปข้างนอก

อิ๋งเฉินจ้องมองแผ่นหลังของหวงฝู่ซือเสวียนที่เดินจากไป พร้อมกับเผยรอยยิ้มบางๆ

สรุปแล้ว การสนทนาของทั้งสองคนในครั้งนี้ต่างก็มีแผนการซ่อนอยู่ในใจ ต่างฝ่ายต่างก็ไม่ได้เชื่อใจอีกฝ่ายอย่างเต็มร้อย

อิ๋งเฉินไม่ต้องพูดถึง เป้าหมายสูงสุดของเขาก็คือการกวาดล้างทั้งสองราชวงศ์จักรพรรดิ และรวบรวมเขตแดนเสวียนซิงให้เป็นหนึ่งเดียว

ส่วนหวงฝู่ซือเสวียนนั้น กังวลว่าหากเปิดฉากโจมตีราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูในตอนนี้ จักรวรรดิหวงฝู่ของพวกนางจะต้องสูญเสียอย่างหนักแน่นอน

ดังนั้น จึงต้องการรอให้ความแข็งแกร่งของต้าฉินเพิ่มสูงขึ้นเสียก่อน ค่อยลงมือกวาดล้างจักรวรรดิหวงฝู่

เช่นนี้เมื่อมีต้าฉินมาช่วยแบ่งเบาภาระ จักรวรรดิหวงฝู่ก็ไม่ต้องรับแรงกดดันส่วนใหญ่เพียงลำพังอีกต่อไป

แต่สิ่งที่นางไม่รู้ก็คือ ความแข็งแกร่งของต้าฉินในตอนนี้ ได้เหนือกว่าจักรวรรดิหวงฝู่ไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

ต่อให้เป็นจักรวรรดิหวงฝู่ในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของต้าฉิน

สาเหตุที่ต้าฉินยังไม่ลงมือในตอนนี้ ก็เป็นเพราะคำสาบานต่อสวรรค์นั่นเอง

หลังจากนั้น อิ๋งเฉินก็เรียกเย่วเฟยเข้ามา

"องค์จักรพรรดิ!"

เย่วเฟยทำความเคารพต่ออิ๋งเฉิน

"ท่านจอมพลเย่ว ลุกขึ้นเถิด!"

อิ๋งเฉินยกมือขวาขึ้นช้าๆ พลางกล่าวเสียงเรียบ

"ขอบพระทัยองค์จักรพรรดิ!"

เย่วเฟยกล่าวขอบคุณ จากนั้นก็ยืนตัวตรง

"เผิงจวี่ ที่เจิ้นมาที่เมืองเย่ารื่อในครั้งนี้ นอกจากการพบปะกับจักรพรรดิหวงฝู่แล้ว ยังมีเรื่องบางอย่างที่ต้องสั่งการแก่เจ้า!"

อิ๋งเฉินมองเย่วเฟย แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"เชิญองค์จักรพรรดิตรัวมาได้เลยพ่ะย่ะค่ะ ต่อให้ต้องบุกน้ำลุยไฟ ขุนพลผู้นี้ก็จะไม่ทำให้องค์จักรพรรดิทรงผิดหวังอย่างแน่นอน!"

เย่วเฟยกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

เขาคิดในใจว่า ในที่สุดองค์จักรพรรดิก็มอบหมายภารกิจให้เขาเสียที ตั้งแต่มาถึงโลกใบนี้ นอกจากการฝึกทหารแล้ว เขาก็ประจำการอยู่ที่เมืองเย่ารื่อแห่งนี้มาตลอด

แม้ว่าเมืองเย่ารื่อจะตั้งอยู่บริเวณชายแดน แต่ในตอนนี้ต้าฉินและจักรวรรดิหวงฝู่กำลังอยู่ในช่วงฮันนีมูน จึงยังไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ที่ใหญ่โตนัก

ดังนั้น การที่เขาต้องอยู่ที่นี่ จึงแทบจะทำให้เขาเบื่อจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

"เจ้าก็รู้ว่า เป้าหมายของต้าฉินเราคือทะเลดาวอันกว้างใหญ่ ไม่ใช่แค่เขตแดนเสวียนซิงเล็กๆ แห่งนี้!"

"แต่ทว่า ก้าวแรกในการมุ่งสู่ทะเลดาวของต้าฉิน ก็คือการรวบรวมเขตแดนเสวียนซิงให้เป็นหนึ่ง ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูหรือจักรวรรดิหวงฝู่ ล้วนเป็นหินที่กีดขวางเส้นทางก้าวเดินของต้าฉินทั้งสิ้น!"

"แม้ว่าในตอนนี้ ต้าฉินของพวกเราและจักรวรรดิหวงฝู่จะมีพันธมิตรต่อกัน เพื่อร่วมมือกันจัดการกับราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู แต่ทว่า เมื่อราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูล่มสลาย พันธมิตรนี้ก็จะถูกยกเลิกโดยอัตโนมัติ..."

อิ๋งเฉินมองเย่วเฟยด้วยสีหน้าจริงจัง พลางกล่าวอย่างช้าๆ

เย่วเฟยก็ตั้งใจฟังสิ่งที่อิ๋งเฉินบรรยายอย่างใจจดใจจ่อ

"ดังนั้น ความหมายขององค์จักรพรรดิก็คือ?"

เย่วเฟยมองอิ๋งเฉิน คาดหวังประโยคต่อไปของอิ๋งเฉิน

"สิ่งที่เจิ้นต้องการสั่งการเจ้าก็คือ เจ้าจะต้องเตรียมพร้อมรบตลอดเวลาในเมืองเย่ารื่อ รอรับคำสั่งจากเจิ้น ขอเพียงแค่คำสั่งของเจิ้นถ่ายทอดลงไป เจ้าก็ต้องนำกองทัพบุกเข้าสู่อาณาเขตของจักรวรรดิหวงฝู่ทันที!"

"จงสร้างฐานที่มั่นเพื่อต้าฉินของพวกเราให้จงได้!"

น้ำเสียงของอิ๋งเฉินหนักแน่น ในดวงตาเปล่งประกายความเย็นชา พลางกล่าว

สีหน้าของเย่วเฟยเคร่งขรึมขึ้น จากนั้นก็ตอบกลับด้วยความหนักแน่นว่า "ขอองค์จักรพรรดิทรงวางพระทัย นับตั้งแต่ขุนพลผู้นี้มาถึงเมืองเย่ารื่อ ก็ไม่เคยย่อหย่อนในการฝึกฝนกองทัพเลยแม้แต่น้อย กองทัพทั้งหมดในเมืองเย่ารื่อล้วนอยู่ในสถานะเตรียมพร้อมรบตลอดเวลา!"