บทที่ 171 ผูกสัมพันธ์พันธมิตร

บทที่ 171 ผูกสัมพันธ์พันธมิตร?

เพียงไม่นาน เฉาเจิ้งฉุนก็พาหวงฝู่ตวนกลับมา

"พบพานจักรพรรดิฉิน!"

หวงฝู่ตวนทำความเคารพแก่ผู้เป็นใหญ่อย่างอิ๋งเฉินด้วยการค้อมกายลงเล็กน้อย

ส่วนเฉาเจิ้งฉุนก้าวเท้าอย่างแผ่วเบาไปยืนปรนนิบัติอยู่เบื้องหลังของอิ๋งเฉิน

"ท่านผู้อาวุโสหวงฝู่ ไม่ต้องมากพิธี!"

อิ๋งเฉินแย้มยิ้มพลางกล่าวขึ้น

"ท่านผู้อาวุโสหวงฝู่คิดเห็นเช่นไรกับพระราชวังหลวงต้าฉินของข้าบ้างเล่า?"

"ทูลฝ่าบาท แม้ขนาดของพระราชวังหลวงต้าฉินจะมิอาจเทียบเคียงกับจักรวรรดิอื่นได้ ทว่าสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ตลอดจนสมุนไพรอัญมณีวิญญาณหลากหลายชนิดที่มีอยู่นั้น แม้จะนำไปเปรียบกับจักรวรรดิก็มิได้ด้อยไปกว่ากันเลยพะยะค่ะ!"

"ไม่คิดเลยว่านี่จะเป็นจักรวรรดิที่เพิ่งจะเลื่อนระดับขึ้นมาใหม่จริงๆ!"

หวงฝู่ตวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

สิ่งที่เขากล่าวนั้นเป็นความจริงแท้ ในอุทยานหลวงของต้าฉินที่เพาะปลูกสมุนไพรอัญมณีวิญญาณนานัปการไว้นั้น แม้กระทั่งสมุนไพรอัญมณีวิญญาณระดับสวรรค์ก็ยังมีให้เห็นอยู่ทั่วไป ยิ่งไปกว่านั้น สมุนไพรวิญญาณบางต้นยังเป็นสิ่งที่แม้แต่ในพระราชวังหลวงของจักรวรรดิหวงฝู่ก็ไม่มีด้วยซ้ำ

กลิ่นอายอันลึกล้ำที่ปะทุออกมาจากสมุนไพรวิญญาณไม่กี่ต้นนั้น เป็นกลิ่นอายที่เขาไม่เคยได้ยินหรือพานพบมาก่อน แม้แต่สมุนไพรอัญมณีวิญญาณระดับสวรรค์ก็มิอาจนำมาเปรียบเทียบได้เลย

มีความเป็นไปได้สูงยิ่งนักว่ามันจะเป็นสมุนไพรอัญมณีวิญญาณระดับจักรพรรดิอันเป็นตำนาน

ทว่าช่างน่าเสียดายที่เหนือสมุนไพรอัญมณีวิญญาณเหล่านั้นล้วนถูกจัดวางม่านพลังสะกดเอาไว้ ทำให้เขาไม่สามารถเข้าไปสังเกตการณ์ใกล้ๆ ได้ มิเช่นนั้นเขาคงต้องเพ่งมองดูให้เต็มตาเป็นแน่

อิ๋งเฉินแย้มยิ้มบางเบา มิได้รู้สึกแปลกใจต่อท่าทีนี้แต่อย่างใด สมุนไพรอัญมณีวิญญาณเหล่านั้นในอุทยานหลวง นอกเหนือจากส่วนหนึ่งที่ต้าฉินเพาะเลี้ยงขึ้นเองหรือเก็บรวบรวมมาจากภายนอกแล้ว ส่วนที่เหลือล้วนเป็นสิ่งที่อิ๋งเฉินแลกเปลี่ยนมาจากระบบทั้งสิ้น

กระทั่งสมุนไพรอัญมณีวิญญาณระดับจักรพรรดิก็ยังมีอยู่หลายต้น

ท่าทีการแสดงออกของหวงฝู่ตวนเช่นนี้ ล้วนอยู่ภายใต้การคาดเดาของเขาทั้งหมด

ในเขตแดนเสวียนซิงอันกว้างใหญ่ เป็นเวลาหลายหมื่นปีแล้วที่ไม่มีสมุนไพรอัญมณีวิญญาณระดับจักรพรรดิปรากฏขึ้นบนโลกใบนี้ การที่ได้เห็นสมุนไพรอัญมณีวิญญาณระดับจักรพรรดิมากมายถึงเพียงนี้ในคราวเดียว มีหรือที่จะไม่ทำให้ผู้คนตื่นตระหนกตกใจได้

"เอาเถิด มิพูดถึงเรื่องนี้แล้ว ท่านผู้อาวุโสหวงฝู่ การที่จักรพรรดิหวงฝู่ส่งท่านมาที่นี่ คงมิใช่เพียงเพื่อช่วยเหลือต้าฉินของข้าเท่านั้นกระมัง?"

สีหน้าของอิ๋งเฉินเปลี่ยนเป็นจริงจังเล็กน้อยขณะเอ่ยถาม

เมื่อหวงฝู่ตวนได้ยินคำถามของอิ๋งเฉิน เขาก็เก็บงำรอยยิ้มบนใบหน้าทันที

"จักรพรรดิฉินกล่าวได้ถูกต้องแล้ว!"

"จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ของข้าส่งชายชราผู้นี้มา นอกจากจะเพื่อช่วยเหลือต้าฉินแล้ว ยังมีภารกิจอื่นอีกประการหนึ่งพะยะค่ะ!"

หวงฝู่ตวนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"โอ้? เป็นภารกิจอันใดหรือ?"

อิ๋งเฉินเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้

"ผูกสัมพันธ์พันธมิตร!"

หวงฝู่ตวนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังยิ่งนัก

"ผูกสัมพันธ์พันธมิตร?"

อิ๋งเฉินชะงักไปเล็กน้อยพลางเอ่ยทวนคำ

"ถูกต้องแล้ว!"

หวงฝู่ตวนพยักหน้า ก่อนจะกล่าวสืบไปว่า "จักรพรรดิฉิน ท่านควรจะทราบดีว่าในเขตแดนเสวียนซิงแห่งนี้ ตั้งแต่ยุคโบราณกาลมาก็มีเพียงสองเผ่าพันธุ์ใหญ่อย่างเผ่ามนุษย์และเผ่าปีศาจที่ดำรงอยู่ร่วมกัน!"

"เผ่ามนุษย์และเผ่าปีศาจต่างห้ำหั่นรบราฆ่าฟันกันมาโดยตลอด มิอาจอยู่ร่วมโลกกันได้ ถือเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันโดยแท้!"

อิ๋งเฉินพยักหน้ารับรู้ เรื่องราวเหล่านี้เขาล้วนทราบดีอยู่แล้ว

หวงฝู่ตวนเมื่อเห็นว่าอิ๋งเฉินไม่มีท่าทีต่อต้านอันใดก็นึกโล่งใจ ก่อนจะกล่าวต่อไปว่า "ในหลายปีมานี้ ระหว่างเผ่าปีศาจและเผ่ามนุษย์ต่างรักษาดุลยภาพอันสงบเงียบเอาไว้ได้ชั่วคราว โดยที่ทั้งสองฝ่ายต่างมีจักรวรรดิหนึ่งคอยปกครองเผ่าพันธุ์ของตนเอง..."

"ทว่าหลังจากที่ต้าฉินได้เลื่อนระดับขึ้นเป็นจักรวรรดิแล้ว ทุกอย่างย่อมมิเหมือนเดิมอีกต่อไป ดุลยภาพนี้จะถูกทำลายลง และสถานการณ์ของเผ่าปีศาจก็จะเปลี่ยนเป็นอันตรายยิ่งนัก ด้วยเหตุนี้ราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูจึงยอมจ่ายค่าตอบแทนมหาศาล กระทั่งส่งผู้ยิ่งใหญ่ระดับต้าเฉิงผู้หนึ่งมายังต้าฉินเพื่อขัดขวางพิธีเลื่อนระดับของต้าฉิน..."

"แม้ว่าในคราวนี้พวกเขาจะประสบความล้มเหลว ทว่าพวกเขาย่อมไม่มีวันยอมแพ้เป็นแน่ พวกเขาจะต้องถือโอกาสในยามที่ต้าฉินเพิ่งจะเลื่อนระดับขึ้นเป็นจักรวรรดิ และพละกำลังยังมิอาจก้าวกระโดดได้อย่างเต็มที่ ส่งยอดฝีมือและกองทัพใหญ่เข้ามาบุกโจมตีเพื่อบดขยี้ต้าฉินให้สิ้นซาก..."

หวงฝู่ตวนกล่าวด้วยท่าทางเคร่งเครียด เรื่องราวที่เขาเอ่ยออกมาล้วนเป็นเรื่องที่เป็นผลร้ายต่อต้าฉินทั้งสิ้น ทั้งหมดนี้ก็เพื่อโน้มน้าวให้ต้าฉินร่วมลงนามในสัญญาสัมพันธมิตร เพื่อร่วมมือกันรับมือกับราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู

แม้ว่าอิ๋งเฉินจะล่วงรู้แผนการและเรื่องราวทั้งหมดนี้ดีอยู่แล้ว ทว่าเขาก็มิได้เอ่ยปากเปิดโปงออกไป

พละกำลังของต้าฉินในยามนี้ไม่มีความจำเป็นต้องเกรงกลัวราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูเลยแม้แต่น้อย มิ ต้องเอ่ยถึงเรื่องอื่นใด เพียงแค่ระดับพลังฝึกตนของพวกฮั่วชวี่ปิ้งก้าวขึ้นสู่ระดับเลี่ยนซวีขั้นสูงสุดแล้ว ด้วยความสามารถในการต่อสู้ข้ามระดับขั้นของพวกเขา ต่อให้เผชิญหน้ากับผู้ยิ่งใหญ่ระดับต้าเฉิงก็ยังสามารถเอาชนะได้ไม่ยากเย็น

"ท่านผู้อาวุโสหวงฝู่ ตามที่ท่านกล่าวมา เช่นนั้นต้าฉินของข้ามิแสนอันตรายหรอกหรือ?"

อิ๋งเฉินแสร้งทำเป็นตื่นตระหนกตกใจ

หวงฝู่ตวนเมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้นของอิ๋งเฉินก็ลอบยินดีในใจพลางคิดว่าเรื่องนี้สำเร็จแน่แล้ว ทว่าบนใบหน้าของเขายังคงรักษาความเคร่งขรึมเอาไว้เช่นเดิม

"เป็นเช่นนั้นจริงๆ พะยะค่ะ! จักรพรรดิฉิน ต้าฉินในยามนี้อันตรายยิ่งนัก แม้ว่าต้าฉินจะสามารถบดขยี้ผู้ยิ่งใหญ่ระดับต้าเฉิงของราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูไปได้คนหนึ่ง ทว่าราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูหาได้มีผู้ยิ่งใหญ่ระดับต้าเฉิงเพียงคนเดียวไม่..."

"ไป๋อิ่งผู้นั้น ในบรรดาผู้ยิ่งใหญ่ระดับต้าเฉิงของราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู ยังมิอาจจัดอยู่อันดับต้นๆ ได้ด้วยซ้ำ!"

"ในยามนี้ สิ่งเดียวที่ต้าฉินทำได้คือหลบเลี่ยงความคมกล้าของพวกมัน และเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิหวงฝู่ของข้า จักรวรรดิหวงฝู่ของข้าจะคอยต้านทานการบุกโจมตีของราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูเอาไว้ให้ก่อนชั่วคราว เพื่อให้ต้าฉินมีเวลาเพียงพอในการพัฒนาและยกระดับพละกำลังขึ้นมา!"

"เมื่อใดที่ต้าฉินเติบโตขึ้นอย่างเต็มที่ ย่อมถึงกาลเวลาที่จะร่วมมือกันโต้กลับราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู ถึงเวลานั้นเมื่อรวมพลังของสองจักรวรรดิเข้าด้วยกัน ย่อมสามารถบดขยี้ทำลายราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูให้สิ้นซากเพื่อขจัดภัยพิบัติในภายหลังไปตลอดกาล!"

หวงฝู่ตวนกล่าวพลางขบเคี้ยวเคี้ยวฟัน แววตาของเขาฉายประกายแห่งความเคียดแค้นต่อราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูอย่างเด่นชัด

หากผู้ใดมิรู้เรื่องราวมาก่อน คงคิดว่าเขามีความแค้นฝังลึกเป็นการส่วนตัวกับราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูเป็นแน่

แต่นั่นก็มิผิด เพราะจักรวรรดิหวงฝู่และราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูต่างมีความแค้นสายเลือดต่อกันมาอย่างยาวนาน ยอดฝีมือของทั้งสองฝ่ายที่ล้มตายด้วยเงื้อมมือของอีกฝ่ายมีจำนวนมิน้อยเลย จึงมิน่าแปลกใจที่หวงฝู่ตวนจะแสดงท่าทีเช่นนี้ออกมา

"ท่านผู้อาวุโสหวงฝู่ เรื่องนี้ใหญ่หลวงยิ่งนัก ข้าปรารถนาจะหารือกับเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ของต้าฉินก่อน ท่านพักผ่อนอยู่ในต้าฉินไปพลางๆ ข้าจะรีบให้คำตอบแก่ท่านโดยเร็วที่สุด!"

อิ๋งเฉินมองไปยังหวงฝู่ตวนพลางเอ่ยขึ้น

หวงฝู่ตวนเองก็ทราบดีว่าเรื่องราวเช่นนี้ต้าฉินย่อมมิอาจด่วนตัดสินใจได้โดยง่าย มิอาจเร่งเร้าจนเกินไปได้ เขาจึงยอมล่าถอยแต่โดยดีและรับคำ

ทว่าก่อนที่เขาจะก้าวเท้าออกไป เขาก็ยังอดมิได้ที่จะเอ่ยเตือนขึ้นว่า "จักรพรรดิฉิน หวังว่าท่านจะรีบตัดสินใจโดยเร็ว เพื่อที่จักรวรรดิหวงฝู่ของข้าจะได้มีเวลาจัดเตรียมการต้อนรับและเตรียมพร้อมรบพะยะค่ะ!"

อิ๋งเฉินพยักหน้ารับว่าเข้าใจแล้ว

จากนั้นจึงมีคนนำทางหวงฝู่ตวนออกจากห้องทรงอักษร เพื่อพาไปไปยังที่พักที่จัดเตรียมไว้ให้

"ฝ่าบาท พวกเราจะร่วมเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิหวงฝู่จริงๆ หรือพะยะค่ะ?"

เมื่อหวงฝู่ตวนจากไปแล้ว เฉาเจิ้งฉุนก็เอ่ยถามด้วยความกังวลใจ

"เหตุใดจึงจะไม่เล่า?"

อิ๋งเฉินเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบางเบา

"ทว่า..."

เฉาเจิ้งฉุนร้อนใจยิ่งนัก เขาย่อมล่วงรู้ถึงปณิธานอันกว้างไกลของอิ๋งเฉิน เป้าหมายของฝ่าบาทคือผืนน่านฟ้าดวงดาราอันกว้างใหญ่ไพศาล เขตแดนเสวียนซิงอันคับแคบนี้มิอาจกักขังฝ่าบาทเอาไว้ได้ ไม่ว่าจะเป็นจักรวรรดิหวงฝู่หรือราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหู ต่างก็เป็นเป้าหมายในการบดขยี้ของต้าฉินในภายหน้าทั้งสิ้น หากเข้าร่วมพันธมิตรกับจักรวรรดิหวงฝู่ในยามนี้ เกรงว่าในวันหน้าจะลงมือจัดการกับจักรวรรดิหวงฝู่ได้ยากขึ้น

"ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดสิ่งใดอยู่..."

อิ๋งเฉินโบกมือปรามมิให้เฉาเจิ้งฉุนเอ่ยคำต่อไป

"หวงฝู่ตวนผู้นั้นมิได้กล่าวหรอกหรือว่า หากต้าฉินของข้าร่วมมือกับจักรวรรดิหวงฝู่ พวกเขาจะช่วยต้านทานภัยคุกคามจากราชวงศ์จักรพรรดิเทียนหูเอาไว้ให้ เพื่อให้ต้าฉินได้ทุ่มเทสมาธิไปกับการพัฒนาตนเอง?"

ใบหน้าของอิ๋งเฉินปรากฏรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์และเปี่ยมเล่ห์เหลี่ยมขึ้นมา

"หากว่าในยามที่สองจักรวรรดิเผชิญหน้าและปะทะกัน ต้าฉินของข้าแอบเติมฟืนเข้าไปในกองไฟสักหน่อย ให้พวกมันเข่นฆ่ากันจนตาแดงฉานและโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด เช่นนั้นเรื่องราวจะกลับกลายเป็นอย่างไรเล่า?"