บทที่ 56 - หลักการสวดมนต์บริกรรมคาถา (มรรค)

บทที่ 56 - หลักการสวดมนต์บริกรรมคาถา (มรรค)

"การปฏิบัติธรรมไม่ได้หมายความว่าจะต้องหลบลี้หนีโลก ไม่ทำงาน ไม่หาเงิน ในทางกลับกัน ผู้ฝึกตนที่ยังครองเรือนอย่างแท้จริง อันดับแรกก็คือต้องตั้งใจทำงาน

ต้องมีชีวิตอยู่ให้รอดก่อน ถึงจะพูดเรื่องการปฏิบัติธรรมได้

ยิ่งไปกว่านั้นต้องเคารพเลี้ยงดูพ่อแม่ อบรมเลี้ยงดูลูกหลาน ครอบครัวที่สงบร่มเย็น นั่นแหละถึงจะเป็นการปฏิบัติธรรมในทางโลก

ถ้าดูแลพ่อแม่ลูกหลานได้ไม่ดี แล้วจะไปปฏิบัติธรรมอะไรกันล่ะ?

แม้แต่การทำบุญทำทาน ก็ยังต้องใช้เงินทุนสนับสนุนเลยนะ!

ผู้ปฏิบัติธรรมไม่โลภในเงินทอง และยิ่งไม่จำเป็นต้องรังเกียจเงินทอง

แม้แต่จะเคาะปลาไม้ ก็ยังต้องเสียเงินซื้อมาเลยใช่ไหมล่ะ?"

พระอาจารย์อู๋โยวพูดคุยเรื่องราวในชีวิตประจำวันกับทุกคนอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้มีท่าทีเสแสร้งทำตัวสูงส่ง หรือมองเงินทองเป็นเหมือนเศษดินเศษหญ้า เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดูยิ่งใหญ่ให้ตัวเองเลยแม้แต่น้อย

"ชีวิตก็คือวงซิมโฟนีแห่งหม้อไหชามกะละมัง นี่แหละคือสถานปฏิบัติธรรมของพวกเรา

ถ้าสามารถบรรเลงบทเพลงนี้ให้ออกมากลมกลืนไพเราะได้ นั่นก็ดีมาก

แต่ถ้ามันบรรเลงให้กลมกลืนต่อไปไม่ได้แล้ว ถึงจะต้องหย่าร้างกัน มันก็ดีเหมือนกัน

โยมก็แค่ได้รับโอกาสในการเลือกคู่ชีวิตใหม่อีกครั้งไง! นี่ก็ถือเป็นสิ่งตอบแทนเหมือนกัน

ชีวิตนี้ไม่มีอุปสรรคไหนที่ก้าวข้ามไปไม่ได้หรอก

ทุกๆ วันคือวันดี ทุกๆ เรื่องคือเรื่องดี"

พระอาจารย์อู๋โยวยังคงประดับรอยยิ้มสดใสราวกับเด็กน้อยเอาไว้เสมอ พลางอธิบายอย่างนุ่มนวล

ด้านหน้าของผม มีผู้หญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงผ้าโปร่งสีเขียวอ่อนนั่งอยู่ เธอกำลังสะอื้นไห้ออกมาเบาๆ พี่สาววัยกลางคนที่อยู่ข้างๆ ค้นกระดาษทิชชูออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้เธอ

ผมเลิกคิ้วมองประธานไช่อย่างสงสัย เขาทำท่ายักไหล่ เป็นเชิงบอกว่าตัวเองก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน

ผมกดความสงสัยในใจเอาไว้ แล้วตั้งใจฟังคำสอนของพระอาจารย์ต่อไป ท่านเปลี่ยนหัวข้อจากเรื่องการปฏิบัติธรรมทางโลก ไปคุยเรื่องสุขภาพร่างกาย

"ในช่วงที่ทุกคนเข้าร่วมกิจกรรมอย่างการออกกำลังกายตอนเช้า หรือการเข้าค่ายเก็บตัวสวดมนต์ภาวนา หลายคนมีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรงขึ้น" พระอาจารย์อู๋โยวกล่าว

"ใช่เลยครับ/ค่ะ!" หลายคนที่อยู่ด้านล่างเผลอยิ้มและตอบรับออกมาโดยไม่ได้นัดหมาย

"บางเรื่อง อาตมาก็ไม่ทราบสาเหตุเหมือนกัน อาจารย์ของอาตมาท่านสอนมาแบบนี้ คนนับหมื่นๆ คน ลองทำตามแล้วก็ได้ผลดีกันทั้งนั้น

แต่ก็มีบางเรื่องที่นักวิทยาศาสตร์สามารถหาคำตอบได้แล้ว อย่างเช่น การสวดมนต์ การบริกรรมภาวนา การท่องคาถา เป็นต้น

วิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วว่า เสียงนั้นมีรูปร่าง คราวก่อนตอนอยู่วันแคนาดา มีนักศึกษาต่างชาติชาวอเมริกาคนหนึ่งเอาภาพของเสียงมาให้อาตมาดู เสียงที่ต่างกัน จะมีรูปร่างที่ต่างกัน ถ้าทุกคนสนใจก็ลองไปค้นหาดูกันได้นะ น่าสนใจมากทีเดียว

เสียงไม่ได้มีแค่รูปร่าง แต่ยังมีพลังงานด้วย อย่างเช่นคลื่นอัลตราซาวด์ วงการแพทย์ได้ประดิษฐ์มีดผ่าตัดอัลตราซาวด์ขึ้นมา สามารถใช้สลายนิ่ว และยังใช้สลายก้อนเนื้อมะเร็งได้ด้วย เสียงนั้นสามารถส่งผลกระทบต่ออวัยวะในร่างกายมนุษย์ได้โดยตรง

การสวดมนต์ การบริกรรมพระนามพระพุทธเจ้า หรือการท่องคาถา มักจะใช้เสียงพื้นฐานสามเสียงที่เป็นรากฐานของจักรวาลและชีวิต นั่นคือ โอม อา ฮุม ออกเสียงว่า องค์ อา ฮง" พระอาจารย์อธิบายต่อ

"องค์ (เสียงสันสกฤตคือ โอม) ส่งผลต่อศีรษะ ช่วยปรับสมดุลหยินหยาง ทำให้จิตใจกระปรี้กระเปร่า

อา (เสียงสันสกฤตคือ อา) ส่งผลต่อช่องปาก สร้างความสั่นสะเทือนต่อเส้นลมปราณภายในร่างกาย ช่วยทำความสะอาดอวัยวะภายใน

ฮง (เสียงสันสกฤตคือ ฮุม) ส่งผลต่อหัวใจ สามารถสั่นสะเทือนเพื่อเปิดจุดลมปราณที่อุดตัน กระตุ้นระบบเผาผลาญ ปลุกพลังชีวิตใหม่ และช่วยให้อายุยืนยาว"

ด้านล่างเกิดเสียงร้องอ๋ออย่างตาสว่างขึ้นมาทันที

"เวลาที่ทุกคนสวดมนต์บริกรรมคาถา พยายามออกเสียงให้ใกล้เคียงกับภาษาสันสกฤตมากที่สุด จะทำให้ได้ผลดียิ่งขึ้น แต่ถ้าออกเสียงไม่เป๊ะก็ไม่เป็นไรหรอกนะ ความตั้งใจนั้นสำคัญกว่า" พระอาจารย์อู๋โยวกล่าวเสริม

"ส่วนเรื่องปริศนาอื่นๆ ที่ยังไขไม่ได้ อย่างเช่นเรื่องวิบากกรรม หรือเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด เมื่อวิทยาศาสตร์พัฒนาขึ้น อาตมาเชื่อว่าสักวันหนึ่ง มันจะไม่ใช่เรื่องลี้ลับอีกต่อไป"

หลังจากคุยเรื่องวิธีการสวดมนต์และอานิสงส์ไปพอสมควรแล้ว พระอาจารย์ก็เปลี่ยนไปคุยเรื่องความรู้เกี่ยวกับการแพทย์แผนพุทธ

การแพทย์แผนจีนและการแพทย์แผนเต๋า ให้ความสำคัญกับธาตุทั้งห้า ได้แก่ ทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน

แต่การแพทย์แผนพุทธ จะเน้นไปที่มหาภูตรูปสี่ ได้แก่ ธาตุดิน ธาตุลม ธาตุไฟ และธาตุน้ำ

ภายหลังผมถึงได้รู้ว่า กรีกโบราณเองก็มีทฤษฎีเรื่องธาตุทั้งสี่เช่นกัน นั่นคือ ดิน ลม น้ำ และไฟ

ในจำนวนนั้น ลมกับอากาศมีความใกล้เคียงกัน ซึ่งคล้ายคลึงกับธาตุไม้ในธาตุทั้งห้า ในตำรา "บันทึกเทียนอี่" ก็มีบันทึกเอาไว้ว่า ไตรลักษณ์ซวิ่นในแผนผังปากว้า เป็นตัวแทนของธาตุไม้ และยังเป็นตัวแทนของธาตุลมด้วย "ลม คือการสั่นไหวของไม้"

(จบแล้ว)