บทที่ 53 - ทารกแทนคุณ

บทที่ 53 - ทารกแทนคุณ

อาอินคิดทบทวนอีกพักใหญ่ "ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงค่ะ ไม่ว่าเธอจะมีเรื่องอะไร ฉันก็จะคอยช่วยเหลืออย่างเต็มที่มาตลอด ต่อให้ต้องควักเงินตัวเองจ่ายให้ ฉันก็ไม่เคยบ่น

แต่เมื่อเดือนที่แล้ว เธอไปเที่ยวไต้หวัน ฉันเลยฝากเธอซื้อขนมกลับมาสองห่อ ปรากฏว่าเธอไม่เพียงแต่คิดค่าขนม แต่ยังบวกค่าเดินทางเพิ่มไปด้วย

ทั้งที่ตอนที่ฉันช่วยเธอ หรือออกเงินให้ ฉันไม่เคยคิดจะทวงคืนจากเธอเลยด้วยซ้ำ

แล้วเธอล่ะ?

นอกจากจะทวงแล้ว ยังมาบวกเงินเพิ่มเพื่อหากำไรจากฉันอีก

ถึงมันจะไม่ใช่เงินเยอะแยะอะไร แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกเสียใจค่ะ

ได้ยินมาว่าถ้าคนท้องอารมณ์ไม่ดี ก็จะส่งผลกระทบต่อลูกในท้องด้วย"

"อืม" ผมพยักหน้ายืนยัน "การที่คุณตระหนักรู้ถึงปัญหาได้ด้วยตัวเอง ถือเป็นเรื่องที่ดีที่สุดครับ

ลองคิดดูนะ ถ้าก่อนหน้านี้คุณก็คิดเงินกับเธอแบบเป๊ะๆ หรือเอากำไรจากเธอบ้าง

พอเจอเรื่องที่ไต้หวัน คุณก็คงจะไม่รู้สึกเสียใจขนาดนี้ใช่ไหมครับ?"

"ก็ใช่ค่ะ แต่ถ้าต้องมานั่งคิดเล็กคิดน้อยกันขนาดนั้น มันจะยังเรียกว่าเพื่อนกันได้อีกเหรอคะ?" เธอถามด้วยความสงสัย

ผมยิ้มแล้วถามกลับ "สมมติว่าคุณมีเพื่อนเปิดร้านอาหาร แล้วคุณไปกินข้าวที่ร้านเขา เขาไม่คิดเงินคุณเลย คุณคิดว่าแบบนี้คือเพื่อนแท้? หรือว่าเขาลดราคาให้ เก็บเงินคุณแค่ส่วนนึง ยอมได้กำไรน้อยลงนิดหน่อย แบบไหนที่คุณคิดว่าสมกับเป็นเพื่อนมากกว่ากัน?"

"ถ้าไม่เก็บเงินเลยมันก็ดูไม่ค่อยดีค่ะ เหมือนฉันตั้งใจไปเอาเปรียบเขา แบบนั้นวันหลังฉันก็คงไม่กล้าไปกินอีก สู้ลดราคาให้ คิดราคาเพื่อนฝูงดีกว่า ฉันก็ได้ประหยัดเงิน เขาก็ยังพอได้กำไรบ้าง แบบนี้สิคะถึงจะดูเป็นเพื่อนกันจริงๆ" เธอตอบอย่างตรงไปตรงมา

ผมพยักหน้าเบาๆ ไม่พูดแทรก เพื่อปล่อยให้เธอคิดทบทวนต่อไป

"อ๋อ! ฉันเข้าใจแล้วค่ะ!" จู่ๆ เธอก็พูดเสียงดังขึ้น "ถ้าก่อนหน้านี้ฉันคิดเงินกับเพื่อนบ้าง เอากำไรน้อยหน่อย หรือลดราคาให้ เธอก็คงไม่คิดว่าฉันใจจืดใจดำหรอก ส่วนฉันเองก็คงไม่รู้สึกเคืองที่เธอไม่ยอมช่วยฉันด้วยใจจริง เพราะก่อนหน้านี้ฉันก็ได้กำไรจากเธอมาบ้างแล้วเหมือนกัน"

พอคิดตกแล้ว เธอก็ยิ้มออกมาราวกับพระอาทิตย์สาดส่อง

"คุณเก่งมากเลยนะที่คิดเรื่องพวกนี้ได้ทะลุปรุโปร่งขนาดนี้!" ผมเอ่ยชมจากใจจริง

เห็นว่าเธอเป็นคนหัวไว เข้าใจอะไรได้เร็ว ผมก็เลยค่อยๆ อธิบายความจริงที่ลึกซึ้งขึ้นให้เธอฟัง "เด็กในท้องของคุณคนนี้ คือ ทารกแทนคุณ ครับ เขาเป็นพระโพธิสัตว์มาเกิด

ทางที่ดีคุณควรทำตามที่หมอแนะนำ ไปตรวจที่โรงพยาบาลกลางดูอีกที แล้วค่อยตัดสินใจจะดีกว่าครับ"

"เอ่อ... ที่คุณพูดหมายความว่า... ทารกแทนคุณ พระโพธิสัตว์มาเกิด มันเป็นเรื่องไม่ดีเหรอคะ?" อาอินถามอย่างลังเล

"มรรค คือหนึ่งหยินหนึ่งหยาง โชคและเคราะห์เกิดขึ้นพร้อมกัน เป็นและตายตามติดกันไป ไม่มีอะไรที่ดีหรือร้ายแบบร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกครับ

ทารกแทนคุณ

ที่เขามาแทนคุณ ก็เพราะในอดีตชาติเขาเคยได้รับบุญคุณจากคุณ ชาตินี้เขาเลยตั้งใจมาเกิดเพื่อรับเคราะห์แทนคุณ

พระโพธิสัตว์มาเกิด

คำว่าพระโพธิสัตว์ไม่ได้เจาะจงว่าเป็นใครคนใดคนหนึ่ง แต่หมายถึงกลุ่มคนที่ยอมสละชีวิตอันมีค่าของตัวเอง เพื่อปลุกผู้คนให้ตื่นรู้

นี่คือ 'เหตุ' ส่วนที่เหลือคือ 'ผล' ครับ

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องทำกับข้าว เรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจ เรื่องฮวงจุ้ยในบ้าน หรือผลการตรวจจากโรงพยาบาล สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นแค่ 'ผล'

หลายคนมักจะเอาเรื่องพวกนี้มาปะปนเป็น 'เหตุ' คิดว่าที่เด็กในท้องมีปัญหา เป็นเพราะอารมณ์ไม่ดีหรือฮวงจุ้ยไม่ดี ซึ่งความจริงแล้ว มันคือการมองข้ามต้นเหตุไปแก้ที่ปลายเหตุน่ะครับ"

จูดีมองผมด้วยสายตามึนงง "ฟังไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ"

"งั้นผมยกตัวอย่างให้ฟังสักเรื่องก็แล้วกัน ในบ้านมีใครป่วยเป็นโรคหัวใจบ้างไหมครับ?"

"คุณพ่อเป็นโรคหัวใจค่ะ ก่อนหน้านี้เคยตรวจพบว่ามีภาวะหัวใจล้มเหลว" อาอินชิงตอบขึ้นมาก่อนที่คนอื่นจะทันได้พูดอะไร

"แล้วสังเกตไหมครับว่า ช่วงนี้อาการท่านดีขึ้นบ้างหรือเปล่า?"

"ใช่ค่ะๆ" อาอินตอบด้วยความดีใจ "เมื่อปีก่อนตอนที่คุณพ่อไม่สบาย ไปตรวจที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าหัวใจล้มเหลว แต่ตอนนั้นทางโรงพยาบาลยังไม่มีวิธีรักษาที่ดีพอ เลยให้กลับมาพักฟื้นที่บ้าน พอเดือนที่แล้วท่านก็มีอาการหายใจไม่ออก ทรมานมาก จนต้องกลับไปโรงพยาบาลอีกรอบ แต่คราวนี้ปรากฏว่าทางโรงพยาบาลมียาต้านภาวะหัวใจล้มเหลวตัวใหม่พอดี พอฉีดยาไปสองเข็ม ตอนนี้อาการท่านก็ดีขึ้นมากเลยค่ะ"

"อืม" ผมพยักหน้า ไม่พูดอะไรต่อ

เรื่องบางเรื่องมันอธิบายยาก คนที่เข้าใจก็คือเข้าใจ คนที่ไม่เข้าใจ พูดให้ตายก็คงไม่เข้าใจอยู่ดี

จูดียังคงขมวดคิ้ว มองผมอย่างไม่ค่อยเข้าใจ

ดวงตาของอาอินเบิกกว้างขึ้นวูบหนึ่ง ก่อนจะหม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว เธอมองผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน "คุณหมายความว่า... เป็นเพราะเด็กในท้องเหรอคะ?"

ผมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "คุณไปตรวจที่โรงพยาบาลที่หมอแนะนำก่อนเถอะครับ แล้วหลังจากที่พวกคุณตัดสินใจกันได้แล้ว เราค่อยมาคุยกันว่าควรจะปรับเปลี่ยนยังไงต่อไป ดีไหมครับ?"

(จบแล้ว)