- หน้าแรก
- ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยสายวิทย์ พลิกกระดานธุรกิจสิงคโปร์
- บทที่ 24 - เก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยาง
บทที่ 24 - เก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยาง
บทที่ 24 - เก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยาง
บทที่ 24 - เก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยาง
"วิชายืนหยัดดรรชนีกระบี่" คุณไช่ตอบอย่างตรงไปตรงมา และเขาก็จับสังเกตความอยากรู้อยากเห็นของผมได้อย่างเฉียบแหลม จึงพูดเสริมขึ้นมาว่า "อาจารย์ของฉันแซ่อู๋ ท่านเปิดสอนฟรีเพื่อการกุศลอยู่ที่ศูนย์บริการชุมชน ใกล้กับสถานีรถไฟใต้ดินสายสีม่วง ทุกเย็นเวลาหกโมงครึ่ง"
ความสำเร็จของคนๆ หนึ่ง ล้วนมีจุดเด่นที่เหนือกว่าคนทั่วไป
การติดต่อสื่อสารกับคนที่รู้ความนี่มันช่างสะดวกสบายจริงๆ ไม่ต้องรอให้ผมเอ่ยปากถาม สิ่งที่ผมอยากรู้ เขาก็บอกมาจนหมดเปลือกแล้ว
คุณไช่ดูเหมือนจะสนใจเรื่องชี่กงมากเช่นกัน จึงเอ่ยปากชวนผมไปดื่มชาที่บ้าน เพื่อจะได้นั่งคุยกันแบบสบายๆ
"ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนคุณไช่แล้ว" ผมเองก็อยากจะใช้โอกาสนี้ ไปดูการจัดวางฮวงจุ้ยที่บ้านของเขาด้วย ว่ามันมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาการปวดข้อของเขาโดยตรงหรือไม่
ผมเดินอ้อมกำแพงลานบ้านเตี้ยๆ ไปยังฝั่งบ้านของคุณไช่
ในลานบ้านของเขามีศาลาพักใจหลังเล็กๆ ตั้งอยู่ เราจึงนั่งดื่มชากันในศาลานั้น นั่งมองดูดอกไม้ใบหญ้าที่ปลิวไสวอยู่ใต้แสงแดด ช่างเป็นภาพที่เจริญตาเจริญใจยิ่งนัก
ผมรู้ว่าคุณไช่กำลังดูแลเอาใจใส่ผม
สิงคโปร์มีแต่ฤดูร้อนตลอดทั้งปี อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณสามสิบองศาเซลเซียส ไม่ว่าจะเป็นรถเมล์ สถานีรถไฟใต้ดิน ห้างสรรพสินค้า หรือแม้แต่ในบ้าน ทุกสถานที่ที่อยู่ในร่มล้วนมีเครื่องปรับอากาศทั้งสิ้น
ผมเพิ่งจะฝึกวิทยายุทธ์เสร็จ ระบบไหลเวียนโลหิตและลมปราณกำลังสูบฉีดอย่างรวดเร็ว จึงไม่เหมาะที่จะเข้าไปอยู่ในห้องแอร์ในทันที
ความเอาใจใส่ที่ละเอียดอ่อนของเขา ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ
คุณไช่เป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีเยี่ยม และรู้จักหาเรื่องมาคุย เขาถามผมว่า "ที่นายฝึกไปเมื่อกี้คือวิชาซึมซับพลังสุริยะใช่ไหม?"
เขาเลือกเปิดประเด็นด้วยเรื่องที่ผมคุ้นเคย
"ใช่ครับ คุณไช่ก็ศึกษาเรื่องพวกนี้มาบ้างเหมือนกันเหรอครับ?"
"จะเรียกว่าศึกษาก็คงไม่ได้หรอก แค่ว่าครึ่งปีก่อนพอได้สัมผัสกับชี่กง ก็พบว่าการรวมลมปราณให้กลายเป็นกระบี่ในหนังหรือซีรีส์นั้น มันเป็นเรื่องจริง ก็เลยเริ่มสนใจในวัฒนธรรมอันน่าอัศจรรย์ของจีน และศึกษาเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยน่ะ" คุณไช่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเนิบนาบ "ตอนนั้นฉันฝึกแค่สามห้าวัน ก็สามารถใช้ดรรชนีกระบี่ปล่อยพลังชี่ออกมาได้แล้ว"
สามห้าวัน? เร็วขนาดนั้นเลย! ผมแอบตกใจอยู่ลึกๆ บนโลกใบนี้ มีผู้ยอดเยี่ยมซ่อนตัวอยู่ปะปนกับผู้คนทั่วไปมากมายจริงๆ
ภายหลังผมถึงได้รู้ว่า สามห้าวันนี่ถือว่าพูดเกินจริงไปหน่อย เคล็ดวิชาของอาจารย์อู๋ชุดนี้ คนทั่วไปใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง ก็สามารถจับจุดในการปล่อยพลังชี่ออกมาได้แล้ว ซึ่งนี่ก็เป็นเรื่องในภายหลัง
คุณไช่ชงชาให้ผมพลาง พูดขึ้นพลาง "ถ้าท่านพอมีเวลาว่าง ครั้งหน้าที่ไปฝึก ถ้าไปเป็นเพื่อนฉันด้วย ก็คงจะดีไม่น้อยเลย"
ทั้งๆ ที่เป็นผมเองที่อยากจะไปเปิดหูเปิดตา แต่คุณไช่กลับจงใจพูดว่าอยากเชิญผมไปเป็นเพื่อน เขาได้เตรียมบันไดทางลงไว้ให้ผมล่วงหน้าแล้ว
ผมจึงรับน้ำใจของเขาไว้อย่างเป็นธรรมชาติ "ต้องขอขอบคุณคุณไช่ล่วงหน้าเลยครับ"
"คุณไช่เรียกผมว่าซานเหอก็ได้ครับ เรียกท่านมันดูเกรงใจเกินไปหน่อย" ก่อนหน้านี้ผมยังหาโอกาสแนะนำตัวเองไม่ได้เลย
"ท่านซานเหอ"
ผมยิ้มรับ และไม่ได้ดึงดันปฏิเสธอีก
"เรื่องการดูดซับพลังหยาง ฉันมีเรื่องสงสัย อยากจะขอคำชี้แนะจากท่านหน่อย" คุณไช่พูดอย่างเกรงใจ
ผมผายมือออกแล้วตอบว่า "ยินดีตอบทุกข้อสงสัยครับ"
"เท่าที่ฉันรู้ วิชาซึมซับพลังสุริยะใช้สำหรับเติมพลังหยาง เติมพลังบวก แต่ฉันก็เห็นในหนังมักจะพูดถึงวิชาเก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยางอยู่บ่อยๆ ตกลงแล้วมันคือการดูดซับหยางบำรุงหยาง หรือเก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยางกันแน่?" คุณไช่พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบและเนิบนาบ ฟังแล้วรู้สึกสดชื่นราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ
คำถามนี้ช่างลึกซึ้งนัก ผมอดไม่ได้ที่จะมองคุณไช่ในแง่ดีขึ้นไปอีกขั้น
"ที่มักพูดกันว่าเก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยางนั่น มันก็แค่ข้ออ้างของพวกที่จิตใจไม่บริสุทธิ์ ที่เอาไว้ใช้สนองตัณหาอันน่าละอายของตัวเองก็เท่านั้นแหละครับ"
"ในประวัติศาสตร์ ผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุดที่หลงเชื่อวิชาเก็บเกี่ยวหยินอย่างหัวปักหัวปำ และลงมือปฏิบัติอย่างบ้าคลั่ง ก็คือจักรพรรดิเจียจิ้งครับ" ผมอธิบาย "เขาเคยกะเกณฑ์หญิงงามอายุสิบเอ็ดปีขึ้นไปจากชาวบ้านเข้าวังขนานใหญ่หลายต่อหลายครั้ง ด้วยความหวังที่จะมีชีวิตเป็นอมตะ แต่ผลสุดท้ายคือการหมกมุ่นในกามมากเกินไป ไม่เพียงแต่จะทำให้ร่างกายทรุดโทรม แต่ยังเกือบจะถูกผู้หญิงพวกนั้นรัดคอตายอีกด้วย เหตุการณ์นั้นถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่า 'กบฏวังหลวงปีเหรินอิ๋น'"
คุณไช่พยักหน้า ตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ
นานๆ จะเจอคนที่คุยกันถูกคอ ผมครุ่นคิดอยู่ในใจว่าอาจจะคุยให้ลึกซึ้งขึ้นได้อีกนิด จึงลองหยั่งเชิงพูดว่า "ถ้าตัดเรื่องการใช้เป็นข้ออ้างเพื่อสนองตัณหานั้นออกไป ความจริงแล้ว การเก็บเกี่ยวหยินบำรุงหยางและการดูดซับหยางบำรุงหยาง ก็คือเรื่องเดียวกันครับ"
(จบแล้ว)