บทที่ 437 ภาพลักษณ์ตั้งมั่นแล้ว

บทที่ 437 ภาพลักษณ์ตั้งมั่นแล้ว

จากนั้นจงซวี่ก็พูดต่อว่า

“เอาตัวผมเองเป็นตัวอย่างนะครับ ผมจะพยายามใช้เวลาว่างทุกช่วงที่สามารถใช้ได้ให้คุ้มค่าที่สุด ต่อให้ตอนถ่ายละครอยู่ในกองถ่าย ช่วงพักสั้น ๆ ผมก็จะใช้เวลานั้นโทรหาภรรยา หรือไม่ก็วิดีโอคอลกับเธอ ต่อให้มีเวลาแค่ไม่กี่นาที อย่างน้อยก็ทำให้พวกเราได้ยินเสียงกันและกัน ได้รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังทำอะไรอยู่”

“ด้วยวิธีนี้ ต่อให้พวกเราจะอยู่กันคนละที่ ไม่สามารถอยู่ด้วยกันตลอดเวลาได้ แต่ก็ยังสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายยังอยู่เคียงข้าง และยังห่วงใยกันอยู่ครับ”

หลังจากฟังคำพูดลึกซึ้งกินใจของจงซวี่จบ

พิธีกรก็อดพยักหน้าอีกครั้งไม่ได้ แสดงว่าเห็นด้วย

จากนั้นจึงโยนคำถามต่อไปว่า

“ถ้าอย่างนั้น คุณมีเคล็ดลับอะไรอยากแบ่งปันให้เพื่อน ๆ ผู้ชมในห้องไลฟ์ของเราบ้างไหมคะ? ไม่แน่ว่าเคล็ดลับเหล่านี้อาจช่วยให้พวกเขากลายเป็นคู่ชีวิตที่เอาใจใส่เหมือนคุณได้”

จงซวี่ยิ้มบาง ๆ มุมปากยกขึ้นเป็นเส้นโค้งอ่อนโยนและเป็นมิตร

“ความจริงแล้ว ผมก็ไม่มีเคล็ดลับอะไรหรอกครับ สิ่งที่ผมทำเรียบง่ายมาก ก็คือมอบความจริงใจและความตั้งใจให้ไป แค่ทุ่มเททั้งกายใจลงไปในความรักครั้งนี้ และใช้หัวใจที่จริงใจปฏิบัติต่อคนพิเศษคนนั้น”

“อย่ากลัวว่าตัวเองจะทุ่มเทมากเกินไป และอย่าเอาแต่คาดหวังว่าจะได้รับสิ่งตอบแทนเท่ากัน เพราะความรักควรเป็นเรื่องของคนสองฝ่ายอยู่แล้ว เมื่อคุณใช้หัวใจจริงแท้ปฏิบัติต่ออีกฝ่าย อีกฝ่ายก็ย่อมตอบกลับด้วยความรู้สึกจริงใจเช่นเดียวกันตามธรรมชาติ”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ พิธีกรก็อดเผยสีหน้าชื่นชมไม่ได้

เธออุทานออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ว่า

“ว้าว ถึงแม้ทุกคนจะเข้าใจเหตุผลเหล่านี้อยู่ในใจ แต่ก็ต้องยอมรับจริง ๆ นะคะว่า คนที่สามารถนำเหตุผลนี้ไปลงมือทำได้จริงมีน้อยมาก”

จงซวี่รีบโบกมืออย่างถ่อมตัว

บนใบหน้าปรากฏความเขินอายเล็กน้อย

แล้วรีบอธิบายว่า

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ ผมก็แค่ทำในสิ่งที่ตัวเองทำได้เท่านั้น อีกอย่าง ผมเชื่อมาตลอดว่า เพื่อน ๆ ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ หากพวกคุณยินดีใช้หัวใจดูแลความสัมพันธ์ ก็ต้องทำได้เหมือนผมแน่นอนครับ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องยากอะไร”

เมื่อพิธีกรได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย

ตามขั้นตอนรายการที่วางไว้

ต่อไปกำลังจะเข้าสู่ช่วงโต้ตอบกับคอมเมนต์สั้น ๆ

เธอจึงไหลตามคำพูดของจงซวี่เมื่อครู่ แล้วดึงหัวข้อเข้าสู่ช่วงโต้ตอบอย่างแนบเนียน

“เชื่อว่าหลังจากฟังคำพูดจากใจของคุณจงซวี่แล้ว ตอนนี้เพื่อน ๆ แฟนคลับจำนวนมากในห้องไลฟ์ของเราคงอิจฉาจนน้ำตาจะไหลกันแล้วแน่ ๆ ค่ะ!”

“ถ้าอย่างนั้น มาเลยค่ะ พวกเรามาดูกันหน่อยว่า ตอนนี้เพื่อน ๆ ในห้องไลฟ์กำลังคุยเรื่องสนุกอะไรกันอยู่บ้าง”

หลังพิธีกรพูดจบ สายตาของทุกคนก็มองไปยังหน้าจอขนาดใหญ่นั้น

จากมุมของหลี่หางและคนอื่น ๆ พวกเขาสามารถมองเห็นคอมเมนต์สดที่กำลังเลื่อนอยู่บนหน้าจอใหญ่ด้านหน้าได้

หลังจงซวี่พูดจบไม่กี่ประโยค

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ก็เริ่มพากันร้องว่าอิจฉาแล้ว

[ความรักที่จงซวี่มีต่อภรรยาเป็นสิ่งที่เอาออกมาโชว์ได้จริง ๆ]

[นี่แหละคู่ที่น่าอิจฉาอย่างแท้จริง ถ้าพูดถึงคู่รักตัวอย่างในวงการบันเทิง ฉันยอมรับแค่จงซวี่กับภรรยาของเขาเท่านั้น]

[ภรรยาเขายังเป็นคนนอกวงการด้วยนะ แล้วทั้งสองคนก็รู้จักและเข้าใจกันมาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย เรื่องราวความรักที่บริสุทธิ์และสวยงามแบบนี้หาได้ยากจริง ๆ]

[ดูแค่ระดับที่จงซวี่ทะนุถนอมและปกป้องภรรยาของเขา ก็รู้แล้วว่าคนอย่างจงซวี่นิสัยไม่มีอะไรให้ติแน่นอน]

[การเป็นแฟนคลับจงซวี่คือเรื่องที่ถูกต้องที่สุดที่ฉันเคยทำในชีวิตนี้!]

อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางคอมเมนต์ชื่นชมและอิจฉาที่หลั่งไหลเต็มหน้าจอราวกระแสน้ำ

กลับมีคอมเมนต์หนึ่งที่สะดุดตาและทำให้บรรยากาศชวนอึดอัดแวบผ่านไป

เนื้อหายิ่งคมกริบอย่างยิ่ง

[ก็มีแต่พวกแฟนคลับไม่มีสมองอย่างพวกคุณนี่แหละที่นั่งหลงตัวเองอย่างโง่ ๆ อยู่ตรงนี้…ต้องรู้ไว้ว่าในวงการบันเทิงจะมีสามีภรรยาที่รักกันจริงได้ที่ไหน? ทั้งหมดก็แค่คู่รักหน้าฉากเท่านั้นแหละ ที่เรียกว่ารักภรรยา คลั่งรักอะไรพวกนั้น ก็เป็นแค่ภาพลักษณ์ที่จงใจปั้นขึ้นมาเท่านั้น เบื้องหลังใครจะไปรู้ว่าพวกเขาเล่นกันสุดแค่ไหน?]

แต่เพราะตอนนี้จำนวนคอมเมนต์บนหน้าจอมีมากเกินไปจริง ๆ

ดังนั้นความเร็วในการเลื่อนจึงเร็วมากเช่นกัน

ดังนั้นคอมเมนต์ที่ดูขัดตาอยู่บ้างข้อนี้ จึงถูกเลื่อนผ่านไปแทบในพริบตา

ถึงอย่างนั้น หลี่หางก็รู้ดีอยู่แก่ใจ

ทุกคนที่อยู่ตรงนี้น่าจะเห็นมันหมดแล้ว

เพราะในชั่วขณะสั้น ๆ นั้น เขาได้ยินเสียงโหยวหว่านหรานที่อยู่ข้าง ๆ เผลอสูดหายใจเบา ๆ อย่างชัดเจน

แม้เสียงนั้นจะเบามาก

แต่ในบรรยากาศที่เงียบลงเช่นนี้กลับชัดเจนเป็นพิเศษ

ส่วนจงซวี่ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่ง

ก็เริ่มใช้นิ้วหมุนแหวนแต่งงานบนนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองไม่หยุดอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

ราวกับอยากใช้การกระทำนี้ปิดบังความคิดในใจของเขา

สำหรับคนอื่น ๆ แม้สีหน้าของพวกเขาจะเปลี่ยนไปเพียงชั่วพริบตา

หากไม่ได้ตั้งใจสังเกตเป็นพิเศษ บางทีอาจแทบมองไม่เห็น

แต่สำหรับหลี่หางแล้ว ความผันผวนทางสีหน้าของคนเหล่านี้ยังคงไม่อาจรอดพ้นสายตาของเขาไปได้

อย่างไรก็ตาม ไม่นานนัก ชาวเน็ตจำนวนมากก็พากันออกหน้า

ใช้ถ้อยคำรุนแรงโต้กลับคอมเมนต์ที่ใส่ร้ายจงซวี่อย่างร้ายกาจคอมเมนต์นั้น

และยืนอยู่ข้างจงซวี่อย่างมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง

[ขอร้องเถอะ อย่าด่าแบบฝืน ๆ ได้ไหม อย่ามาใส่ร้ายจงซวี่แบบไม่มีหลักฐานตรงนี้เลย ตลอดหลายปีมานี้ จงซวี่ไม่เคยมีข่าวลือเสียหายหรือข่าวด้านลบอะไรเลย นี่ยังไม่พอพิสูจน์อีกเหรอว่าเขารักภรรยาจริง และพิสูจน์ว่าเขาเป็นคนซื่อตรง ใจดี มีความประพฤติดีจริง ๆ]

[ใช่ ฉันเชื่อมั่นในนิสัยของจงซวี่มาตลอด ถ้าแม้แต่ความรักที่จริงใจและบริสุทธิ์แบบนี้ยังเป็นของปลอม งั้นฉันคงไม่เชื่ออีกแล้วว่าบนโลกนี้ยังมีความรักแท้อยู่]

[ถึงกับมีคนบอกว่าสิ่งที่จงซวี่แสดงออกมาทั้งหมดเป็นการเสแสร้ง เป็นภาพลักษณ์ที่ตั้งใจสร้างขึ้นมา? น่าขำเกินไปแล้ว ถามจริง มีใครรักษาภาพลักษณ์ที่เรียกว่าแบบนี้ได้นานขนาดนี้บ้าง? ถ้ามันเป็นภาพลักษณ์จริง แต่สามารถยืนหยัดไม่เปลี่ยนไปทั้งชีวิต แบบนั้นมันก็เท่ากับเป็นเรื่องจริงแล้วไม่ใช่หรือไง]

[ทุกคนอย่าไปสนใจเขาเลย คนแบบนี้ ตัวเองคงมองความรักเป็นของเล่น เพราะงั้นถึงได้เอาตัวเองไปวัดคนอื่น แล้วคิดว่าความรักสวยงามของคนอื่นก็เป็นคำโกหกจอมปลอมเหมือนกันหมด]

……

เห็นเพียงพิธีกรยังคงมีรอยยิ้มแบบมืออาชีพบนใบหน้า

ราวกับไม่ทันสังเกตเห็นคอมเมนต์สะดุดตาข้อนั้นเลย

เธอยังคงควบคุมจังหวะของสถานที่ถ่ายทำอย่างมั่นคงต่อไป

ทว่าในใจของเธอกลับกำลังกังวลลึก ๆ

กลัวว่าแขกรับเชิญคนใดคนหนึ่งในที่นี้จะวู่วามชั่วขณะ หรือไม่รู้จักอ่านสถานการณ์

แล้วพูดอะไรที่ไม่เหมาะสมและดูไม่มีอีคิวออกมา

ถ้าเป็นแบบนั้น ฉากนี้คงเก็บกวาดได้ยากแล้ว

ดังนั้น พิธีกรจึงรีบเปลี่ยนหัวข้อทันที

“ดูเหมือนชาวเน็ตทุกคนจะอิจฉาคุณจงซวี่กับภรรยามากเลยนะคะ ใช่ค่ะ ฉันเองก็อิจฉามากเหมือนกัน! ขอให้พวกเราทุกคนได้พบกับความรักที่สมบูรณ์แบบนะคะ!”

“ตรงนี้ ขอให้พวกเราร่วมอวยพรให้ทุกคนสามารถได้พบกับคู่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบของตัวเองเร็ว ๆ เหมือนพวกเขา และได้รับความรักอันแสนสุขจนทำให้คนหลงใหลกันนะคะ! เอาละ กลับเข้าสู่ประเด็นหลัก ต่อไปขอให้พวกเราเริ่มช่วงสังเกตการณ์อันยอดเยี่ยมของวันนี้อย่างเป็นทางการกันค่ะ!”