บทที่ 190 อัตราการเกิดของประเทศคงต้องพึ่งพวกคุณสองคนแล้ว
บทที่ 190 อัตราการเกิดของประเทศคงต้องพึ่งพวกคุณสองคนแล้ว
บทที่ 190 อัตราการเกิดของประเทศคงต้องพึ่งพวกคุณสองคนแล้ว
“ตอนที่เธอเสนอให้แต่งงานปลอม ผมยังไม่รู้เลยว่าเธอท้อง ถ้าผมรู้ ผมไม่มีทางยอมแต่งงานปลอมกับเธอเพื่อเงินแปดหมื่นหรอกครับ แบบนั้นไม่เท่ากับผมขุดหลุมฝังตัวเองเหรอ?”
พอเสี่ยวเฉินพูดถึงเรื่องนี้ น้ำเสียงของเขายังมีความไม่พอใจอยู่บ้าง
ราวกับตัวเองต่างหากที่เป็นผู้เสียหายเต็มตัว
หลี่หางฟังไม่ลง จึงกล่าวว่า
“คำพูดนี้ของคุณก็แปลกนะครับ หลุมนี้ไม่ใช่คุณขุดเองด้วยเหรอ?”
[คนที่บริสุทธิ์ที่สุดในเรื่องนี้ ไม่ใช่ภรรยาตัวจริงหรอกเหรอ เขายังทำมาเป็นน้อยใจอีก]
[เพราะงั้นเพื่อนสนิทคนนี้อาจรู้ตั้งนานแล้วว่าตัวเองท้อง ส่วนเรื่องอยากเพิ่มชื่อคนเพื่อเอาเงินเวนคืน คงเป็นแค่ข้ออ้าง เป้าหมายจริง ๆ คือแย่งสามีของเพื่อนมาเป็นของตัวเอง กลยุทธ์นี้ร้ายมาก]
[ไม่ว่ายังไง ฉันก็ยังอยากพูดประโยคเดียว ผู้ชายคนนี้สมควรแล้ว]
…
เสี่ยวเฉินไม่ได้โต้แย้งคำพูดของหลี่หาง
แต่ถามต่อว่า
“ทนายหลี่ กรณีของผม ถ้าผมอยากหย่าหลังจากได้เงินก้อนที่เธอรับปากว่าจะให้ผมในเดือนหน้าแล้ว ผมยังหย่าได้ไหมครับ?” เสี่ยวเฉินถาม
มาถึงขั้นนี้แล้วยังคิดถึงเงินเวนคืนแปดหมื่นหยวนอีก
หลี่หางสงสัยว่าเงินก้อนนี้เขาคงไม่ได้รับแล้วละ
“ตามกฎหมายแล้ว ในระหว่างที่ฝ่ายหญิงตั้งครรภ์ ภายในหนึ่งปีหลังคลอด หรือภายในหกเดือนหลังยุติการตั้งครรภ์ ฝ่ายชายไม่สามารถเป็นฝ่ายยื่นขอหย่าได้ ดังนั้นโดยทั่วไป เพื่อคุ้มครองสภาพร่างกายของผู้หญิงในช่วงตั้งครรภ์ คลอดลูก หรือหลังการยุติการตั้งครรภ์ กฎหมายจึงกำหนดเป็นพิเศษว่าในช่วงเวลาเหล่านี้ ฝ่ายชายห้ามยื่นขอหย่า”
“เว้นแต่ฝ่ายหญิงเป็นฝ่ายยื่นขอหย่าเอง หรือศาลเห็นว่ามีเหตุจำเป็นจริง ๆ ที่ต้องรับคำร้องขอหย่าของฝ่ายชาย กรณีที่เรียกว่ามีเหตุจำเป็น เช่น ฝ่ายหญิงนอกใจและตั้งครรภ์กับบุคคลที่สาม แบบนั้นต่อให้อยู่ระหว่างตั้งครรภ์ เพราะฝ่ายหญิงฝ่าฝืนหน้าที่ความซื่อสัตย์ระหว่างสามีภรรยา คุณก็สามารถยื่นขอหย่าได้ เพียงแค่ระบุเหตุผลไว้ในคำฟ้องให้ชัดเจนก็พอ” หลี่หางอธิบาย
เสียงของเสี่ยวเฉินสูงขึ้นหลายส่วน เห็นได้ชัดว่าเขารับความจริงข้อนี้ไม่ค่อยได้
“งั้นถ้าเด็กเป็นลูกของผมจริง ๆ ผมก็ฟ้องหย่าไม่ได้ใช่ไหมครับ?”
“โดยทั่วไปแล้ว ใช่ครับ”
“…แล้วถ้าผมฟ้องหย่า แล้วผมยืนกรานว่าเด็กไม่ใช่ลูกผมล่ะ?” เสี่ยวเฉินยังไม่ยอมแพ้
หลี่หางกล่าวอย่างจนใจว่า
“คุณไม่ยอมรับว่าเป็นลูกของคุณ ฝ่ายหญิงก็สามารถขอตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ลูกได้ครับ ถ้าคุณปฏิเสธไม่ให้ความร่วมมือ ศาลก็จะสันนิษฐานว่าเด็กเป็นลูกของคุณ”
“กล้าทำก็ต้องกล้ารับ ตอนที่คุณเผลอไม่ตั้งใจนั่น ทำไมถึงไม่คิดให้รอบคอบกว่านี้ล่ะครับ?”
[คิดจะอาศัยแต่งงานปลอมแล้วได้ทั้งเพื่อนสนิทของภรรยา แถมยังได้เงินแปดหมื่นฟรี ๆ สุดท้ายเล่นจนพังเองใช่ไหม? ขอเรื่องแบบนี้อีกเยอะ ๆ ฉันชอบดู]
[เพื่อนที่ดีก็คือเพื่อนสนิท เพื่อนที่ไม่ดีก็คือศัตรูในคราบเพื่อนนั่นแหละ]
[มีคำโบราณพูดไว้ดีจริง ๆ ระวังไฟ ระวังโจร ระวังเพื่อนสนิท]
[ยังปากแข็งว่าไม่ตั้งใจอีก ตั้งใจไม่ตั้งใจ หรือไม่ตั้งใจแบบตั้งใจกันแน่?]
[อัตราการเกิดของประเทศคงต้องพึ่งคู่ชู้นี้ช่วยดันขึ้นแล้ว]
[คำแนะนำของฉันคือ พวกคุณสองคนอยู่ด้วยกันไปเลยเถอะ อย่าไปทำร้ายภรรยาตัวจริงอีกเลย ชาติก่อนภรรยาตัวจริงทำบาปหนักแค่ไหนกัน ชาตินี้ถึงได้เจอสามีแบบนี้กับเพื่อนสนิทแบบนี้]
[เห็นด้วย]
…
เสี่ยวเฉินเงียบไปครู่หนึ่ง
ผ่านไปนานมาก เขาถึงเปิดปากอีกครั้ง
“ทนายหลี่ งั้นผมยังมีอีกคำถามหนึ่งครับ คือสมมติว่าตอนนี้ผมไม่หย่ากับเธอแล้ว ข้อตกลงหย่าที่ผมเคยเซ็นกับภรรยาก่อนหน้านี้ สามารถเซ็นใหม่ได้ไหมครับ?”
หลี่หางขมวดคิ้ว รู้สึกว่าเสี่ยวเฉินกำลังจะหาเรื่องใหม่อีกแล้ว
“หมายความว่ายังไงครับ?”
เสี่ยวเฉินกล่าวว่า
“ก็คือตอนนั้นตอนที่ผมหย่ากับภรรยา เพราะกลัวว่าตอนเพื่อนสนิทของเธอหย่ากับผม จะเกี่ยวพันกับการแบ่งทรัพย์สินระหว่างสามีภรรยา ดังนั้นผมกับภรรยาจึงเซ็นข้อตกลงหย่ากันฉบับหนึ่ง ในข้อตกลงระบุว่า ทรัพย์สินทั้งหมด บ้าน รถ ล้วนเป็นของเธอทั้งหมด ผมไม่เอาสักหยวนเดียว”
“ตอนนั้นที่เซ็นข้อตกลงนี้ ก็เพราะคิดว่า วันไหนผมหย่ากับเพื่อนสนิทของเธอแล้ว ค่อยกลับไปจดทะเบียนสมรสใหม่กับภรรยาผม”
“แล้วถ้าผมไม่กลับไปจดทะเบียนกับภรรยาผมอีก ข้อตกลงหย่าฉบับนี้ยังมีผลไหมครับ?”
พอได้ฟังคำพูดของเสี่ยวเฉิน หลี่หางก็เข้าใจแล้ว
หลังจากฟังคำพูดของหลี่หาง เขาคงพบว่าการหย่ากับเพื่อนสนิทของภรรยาน่าจะไม่ง่าย
จึงคิดจะเปลี่ยนภรรยาไปเลยดีกว่า
คนคนนี้ช่างรู้จักหาทางถอยให้ตัวเองจริง ๆ
แผนหนึ่งไม่สำเร็จ ก็คิดแผนใหม่ขึ้นมาอีก
หลี่หางกล่าวว่า
“โดยทั่วไปถือว่ามีผลครับ หลังจากทั้งสองฝ่ายเซ็นข้อตกลงหย่า แล้วไปดำเนินการหย่าที่สำนักงานทะเบียนสมรส ความสัมพันธ์สมรสของทั้งสองฝ่ายก็สิ้นสุดลงทันที ข้อตกลงฉบับนั้นก็มีผลทันที โดยหลักการแล้วไม่สามารถกลับคำได้”
“ถ้าพวกคุณเพียงแค่เซ็นข้อตกลงหย่า แต่ยังไม่ได้ไปดำเนินการหย่า ตามกฎหมายแล้ว ข้อตกลงหย่าจะยังไม่มีผล แต่ว่า…”
“แต่ว่ากรณีของคุณคือ หลังจากคุณหย่ากับภรรยาตัวจริงแล้ว คุณไปแต่งงานกับอีกคนหนึ่ง แถมยังมีลูกด้วยกันแล้ว”
“เว้นแต่ว่าคุณสามารถนำหลักฐานที่เกี่ยวข้องมายืนยันได้ว่า ตอนเซ็นข้อตกลงหย่า คุณถูกหลอกลวงหรือถูกข่มขู่ แบบนั้นคุณสามารถยื่นคำร้องขอเพิกถอนข้อตกลงหย่าได้ภายในหนึ่งปีหลังการหย่า”
“ถ้าคุณอยากเพิกถอนข้อตกลงหย่าผ่านการฟ้องร้อง ในทางปฏิบัติถือว่าค่อนข้างยาก เว้นแต่พวกคุณจะเจรจากันเอง แล้วอดีตภรรยาของคุณยินยอมร่างข้อตกลงหย่าฉบับใหม่”
เสี่ยวเฉิน “…”
เห็นได้ชัดว่า ถ้าจะปิดบังภรรยาตัวจริงเอาไว้
แล้วโน้มน้าวให้อดีตภรรยาร่างข้อตกลงหย่าฉบับใหม่ คงเป็นไปไม่ได้เท่าไหร่
ตราบใดที่เธอไม่ใช่คนโง่ที่ถูกหลอกแล้วยังช่วยนับเงินให้คนอื่น
เธอย่อมต้องรู้สึกได้ว่าเรื่องนี้ไม่ปกติ
อีกทั้งระหว่างช่วงแต่งงานปลอม ท้องของเพื่อนสนิทเธอก็โตขึ้นทุกวัน
ต่อให้คิดจะปิดบังแค่ไหน ก็น่าจะถูกจับได้อยู่ดีไม่ใช่เหรอ?
เสี่ยวเฉินกล่าวอย่างค่อนข้างสิ้นหวังว่า
“…งั้นก่อนที่ผมจะแต่งงานกับเพื่อนสนิทของภรรยา ผมยังเซ็นข้อตกลงก่อนสมรสไว้ฉบับหนึ่งด้วยครับ”
“ในนั้นระบุว่า ทรัพย์สินของเราสองคนแยกเป็นอิสระจากกัน ของใครก็เป็นของคนนั้น ไม่ก้าวก่ายกัน ถ้ารอให้เธอคลอดลูกแล้วผมค่อยฟ้องหย่า เนื้อหาในข้อตกลงฉบับนั้นมีผลไหมครับ?”
หลี่หางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า
“โดยทั่วไปถือว่ามีผลครับ คุณไม่ได้บอกเหรอว่า ก่อนดำเนินการทั้งหมด คุณเคยปรึกษาทนายมาแล้ว เนื้อหาข้อตกลง ทนายก็น่าจะเคยดูให้แล้วใช่ไหมครับ?”
“ใช่ครับ…” เสี่ยวเฉินกล่าว
เสี่ยวเฉินคิดไม่ถึงว่า ทนายที่เดิมทีจ้างมาเพื่อคุ้มครองทรัพย์สินของตัวเอง ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่ปิดทางถอยของตัวเองจนหมด
เดิมทีอาจยังมีความเป็นไปได้ว่า ข้อตกลงเขียนไม่เป็นมาตรฐาน หรือมีเหตุผลอื่นที่ทำให้ข้อตกลงเป็นโมฆะ
ตอนนี้ดีแล้ว ทั้งข้อตกลงหย่าและข้อตกลงก่อนสมรส ล้วนเขียนภายใต้คำแนะนำของทนาย
ถ้าจะหาช่องโหว่ก็คงยากแล้ว
นี่ไม่ใช่ยกหินขึ้นมาทุบเท้าตัวเองหรอกเหรอ?
[สรุปก็คือ ผู้ชายคนนี้เดิมทีคิดจะได้กำไร มีภรรยาสองคน แถมยังได้เงินแปดหมื่นหยวนฟรี ๆ ตอนนี้ดูแล้วมีโอกาสสูงที่จะเสียทั้งคนเสียทั้งเงิน ทรัพย์สินยกให้อดีตภรรยาหมด ส่วนทรัพย์สินของภรรยาคนปัจจุบันก็ไม่เกี่ยวกับเขาแม้แต่นิดเดียว น่ายินดี น่ายินดีจริง ๆ]
[หลังจากรู้ว่าตัวเองกับภรรยาปัจจุบันอาจหย่ากันไม่ได้ เขาก็เริ่มคิดจะเพิกถอนข้อตกลงหย่ากับภรรยาเดิมทันที เขานี่นะ ฉันซาบซึ้งจนร้องไห้เลย…]
[ตอนแรกนึกว่าเขารักภรรยาเดิม ฟังไปครึ่งหนึ่งนึกว่าเขารักเพื่อนสนิทของภรรยา ฟังต่อไปถึงเข้าใจแล้วว่า เขารักตัวเองต่างหาก]
[คุมตัวเองไม่ได้ก็พูดได้แค่ว่าสมควรแล้ว ฉันเข้าอินเทอร์เน็ตมาเพื่อดูเรื่องสนุก ไม่ได้มาเห็นใจใคร]
…