บทที่ 34 หลี่หางก็หนีความเกี่ยวข้องไม่พ้นเหมือนกัน

บทที่ 34 หลี่หางก็หนีความเกี่ยวข้องไม่พ้นเหมือนกัน

อีกด้านหนึ่ง ต่งซิงยังคงส่งข้อความขอโทษไปหาจางถิงไม่หยุด

ความจริงในมุมมองของเขา เรื่องช่วยแนะนำคู่ให้คนอื่นนั้น

ตามหลักแล้ว ต่อให้คนที่แนะนำให้ไม่เหมาะสม

ก็ไม่ควรโยนความผิดทั้งหมดมาให้คนแนะนำไม่ใช่หรือไง?

อย่างไรเสีย เขาก็แค่แนะนำให้สองคนนี้รู้จักกันเท่านั้น

สุดท้ายความสัมพันธ์จะพัฒนาไปอย่างไร เขาก็ควบคุมไม่ได้อยู่ดี

แต่จางถิงคนนี้กลับกัดเขาไม่ปล่อย

ยืนยันว่าเขารู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายมีแนวโน้มใช้ความรุนแรง แต่ก็ยังแนะนำให้เธอรู้จัก

ต่งซิงกลัวว่าเธอจะเอาเรื่องนี้ไปโวยวายถึงสำนักงานกฎหมายต้าเซิ่ง

เพราะเจี่ยเจี้ยนจงเคยสั่งไว้อย่างชัดเจนแล้ว

ห้ามพวกเขาเลียนแบบหลี่หาง ไปแนะนำคู่ให้ลูกค้า

พฤติกรรมของเขาครั้งนี้ ถือว่าละเมิดกฎของสำนักงานกฎหมายไปแล้ว

ถ้าสำนักงานรู้เรื่องเข้า

สิ่งที่รอเขาอยู่ก็มีเพียงการถูกไล่ออกเท่านั้น

เขาคืนซองแดงให้จางถิงแล้ว ยังโอนเงินให้อีกห้าพันหยวน

เดิมทีเขาตั้งใจให้ตัวเองกับเซียวจวินออกกันคนละห้าพัน

แต่ในเมื่อเซียวจวินไม่ยอมออก

เขาก็ออกเองห้าพันหยวนก็ได้

ขอแค่ปิดเรื่องนี้ไว้ได้

ห้าพันหยวนก็ถือว่าโยนทิ้งไปแล้วกัน

ทว่าเรื่องราวไม่ได้ผ่านไปง่ายดายอย่างที่เขาคิด

...

ไม่กี่วันต่อมา สำนักงานกฎหมายต้าเซิ่ง

ตั้งแต่เจี่ยเจี้ยนจงแพ้หลี่หางในคดีของเจี่ยปิน

เจี่ยปินก็ถูกไล่ออกจากสำนักงานกฎหมายเพราะเรื่องนั้น

สถานการณ์ของเจี่ยเจี้ยนจงเองก็ยิ่งลำบากขึ้นทุกที

ผู้ว่าจ้างในคดีจำนวนมากยกเลิกการมอบหมาย

แล้วหันไปหาทนายคนอื่นในสำนักงานแทน

และวันนี้ ระหว่างการประชุม ก็เกิดเรื่องขึ้นอีกเรื่องหนึ่ง

“ทนายเจี่ย ความสามารถด้านงานคดีของคุณลดลงก็ช่างเถอะ ทำไมถึงเริ่มเรียนรู้ไปทำอาชีพเสริมแล้วล่ะ? แค่คดีน้อยลงไม่กี่คดี ถึงกับปล่อยตัวปล่อยใจแล้วหรือไง?”

เจิ้งห่าวพูดเหน็บแนมในที่ประชุม

“ทนายเจิ้ง ผมฟังไม่เข้าใจว่าคุณหมายความว่าอะไร รบกวนพูดตรง ๆ”

ความหยิ่งผยองของเจี่ยเจี้ยนจงยังคงอยู่ เขากอดอก ทำท่าราวกับไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

ท่าทางแบบนั้นทำให้เจิ้งห่าวหัวเราะเยาะออกมาเสียงหนึ่ง

เขาโยนเอกสารฉบับหนึ่งไปตรงหน้าเจี่ยเจี้ยนจง

“ดูเอาเอง ลูกศิษย์คนดีของคุณ ต่งซิง แอบไปแนะนำคู่ให้ลูกค้าเป็นการส่วนตัว ผลคือแนะนำผู้ชายที่มีปัญหาเรื่องความรุนแรงให้คนอื่น จนฝ่ายหญิงถูกทำร้ายเข้าโรงพยาบาล”

“ตอนนี้อีกฝ่ายโพสต์ระบายบนโซเชียลแล้ว เป้าหมายชี้มาที่ต้าเซิ่งเต็ม ๆ”

ใบหน้าของเจี่ยเจี้ยนจงซีดลงทันที

“ผมไม่รู้เรื่องนี้”

“ไม่ว่าคุณจะรู้หรือไม่รู้ เรื่องนี้ก็ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของต้าเซิ่งไปแล้ว ตอนนี้มีแต่คนพูดว่าเราทำเป็นมือถือสากปากถือศีล”

เจิ้งห่าวหัวเราะเย็นชา น้ำเสียงไร้ความเกรงใจแม้แต่น้อย

“ผมจะเรียกต่งซิงเข้ามา”

เจี่ยเจี้ยนจงพูดอย่างหนักแน่น

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา ส่งข้อความไปหาต่งซิง

“เดี๋ยวนี้ รีบไสหัวมาที่ห้องประชุมทันที”

ต่งซิงกำลังนั่งเขียนสัญญาอยู่ที่โต๊ะทำงาน

ตอนจู่ ๆ ได้รับข้อความนี้ หัวใจเขาก็กระตุกวูบ

ปฏิกิริยาแรกของเขาคือ เรื่องที่เขาทำถูกเปิดโปงแล้ว

และก็เป็นอย่างที่คิด

เมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องประชุม

เขายังไม่ทันได้พูดอะไร ก็ถูกเจี่ยเจี้ยนจงซักถามทันที

“ต่งซิง นายแอบแนะนำคู่ให้ลูกค้าที่เคยหย่าร้างเป็นการส่วนตัวใช่ไหม?”

ต่งซิงรู้ดีว่า ในเมื่อเจี่ยเจี้ยนจงถามแบบนี้

ย่อมต้องได้ยินข่าวอะไรมาแล้วแน่นอน

ต่อให้เขาปิดบังไปก็ไม่มีความหมาย

เพียงแต่ในเวลานี้ เขาไม่ทันคิดด้วยซ้ำว่าทนายเจี่ยรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

“ใช่ครับ ขอโทษครับ แต่เรื่องนี้ผมจัดการเป็นการส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว!”

ต่งซิงพูดตะกุกตะกัก

“จัดการเรียบร้อยแล้ว? ฮ่า ๆ งั้นนายลองพูดมาสิ จัดการยังไง”

เจิ้งห่าวกล่าว

“เขาโพสต์บนเวยปั๋วไปแล้ว บอกว่าสำนักงานกฎหมายต้าเซิ่งเลียนแบบหลี่หาง แนะนำคู่ให้ลูกค้าที่หย่าร้าง แต่กลับไม่ตรวจสอบอะไรเลย สุ่มหยิบคนแย่ ๆ มาแนะนำให้ แบบนี้ยังไม่สู้เดินไปเก็บขยะข้างทางมาเสียอีก”

ต่งซิงเพิ่งเห็นเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ

นั่นคือภาพแคปหน้าจอโพสต์เวยปั๋วของจางถิง

[ทุกคน ต่อไปอย่าไปหาสำนักงานกฎหมายที่ไม่น่าเชื่อถือให้ช่วยแนะนำคู่มั่ว ๆ นะคะ! ฉันไปหาทนายคดีหย่าร้างของต้าเซิ่งให้ช่วยแนะนำคนดูตัว ผลคือเขาแนะนำผู้ชายที่มีปัญหาเรื่องความรุนแรงให้ฉัน เพิ่งคบกันได้หนึ่งสัปดาห์ ฉันก็ถูกทำร้ายจนต้องเข้าโรงพยาบาล...]

คอมเมนต์ด้านล่างก็เต็มไปด้วยความโกรธของชาวเน็ต

[น่ากลัวมากจริง ๆ ระวังยังไงก็ป้องกันไม่ทัน]

[พูดจริงนะ สำนักงานกฎหมายเคยรับคดีหย่าของผู้ชายคนนั้น แต่กลับไม่รู้ว่าเขามีแนวโน้มใช้ความรุนแรง แบบนี้ปลอมเกินไปหรือเปล่า?]

[ทำเพื่อหลอกเอาซองแดงค่าพ่อสื่อใช่ไหม? แม้แต่ศีลธรรมพื้นฐานก็ไม่เอาแล้วเหรอ? แนะนำผู้ชายใช้ความรุนแรงให้คนอื่น เหอะ ขอให้กรรมตามทัน]

[นี่แหละสิ่งที่สำนักงานกฎหมายไร้ความรับผิดชอบทำออกมา]

[จะหาคนแนะนำคู่ ต้องเลือกทนายหลี่ หลี่หางเท่านั้น! สองคู่ที่เขาแนะนำให้ ตอนนี้หวานชื่นกันสุด ๆ]

[ขอขึ้นบัญชีดำต้าเซิ่งแล้วกัน ก่อนหน้านี้ต้าเซิ่งยังพูดเองว่าคนอย่างทนายหลี่เป็นรอยด่างของวงการทนาย ผลสุดท้ายล่ะ? ข้างหลังก็แอบเป็นพ่อสื่อเหมือนกันไม่ใช่เหรอ? ขำจะตาย]

ดูท่าเธอรับเงินไปแล้วยังไม่หายแค้น

จึงโพสต์ระบายเรื่องนี้ลงเวยปั๋วอีก

ผลคือเรื่องขึ้นเทรนด์ร้อน

ตอนนี้ ผลกระทบของเหตุการณ์ยังคงขยายวงกว้างออกไปเรื่อย ๆ

“ผม... ผมก็ชดเชยให้เธอไปห้าพันหยวนแล้วนี่ครับ...”

ต่งซิงพูดอึก ๆ อัก ๆ เห็นได้ชัดว่าลนลานแล้ว

“ห้าพันหยวน? ยังไม่พอค่ารักษาในโรงพยาบาลของเขาเลยด้วยซ้ำ” เจิ้งห่าวกล่าว

เจิ้งห่าวแค่นเสียงเย็น สีหน้าราวกับกำลังสะใจบนความเดือดร้อนของอีกฝ่าย

“ทนายเจี่ย เรื่องนี้ คุณว่าเราควรจัดการยังไงดี?”

เจิ้งห่าวโยนเผือกร้อนลูกนี้กลับไปให้ทนายเจี่ย

ถ้าจัดการไม่ดี เจี่ยเจี้ยนจงก็เตรียมเก็บของออกไปพร้อมกับต่งซิงได้เลย

“ต่งซิง นายไปขอโทษสาธารณะบนเวยปั๋ว และต้องระบุให้ชัดเจนว่าเรื่องนี้เป็นพฤติกรรมส่วนตัวของนาย ไม่เกี่ยวกับต้าเซิ่ง ทางต้าเซิ่งเองจะออกประกาศเลิกจ้างนาย”

ใบหน้าของต่งซิงซีดเผือดทันที

“เลิกจ้าง? ไม่ครับ ทนายเจี่ย ขอร้องล่ะครับ ผมไปขอโทษจางถิงได้ ขอร้องอย่าไล่ผมออกเลย...”

ในสถานการณ์ตอนนี้ หากต้าเซิ่งออกประกาศเลิกจ้างเขา

ยังจะมีสำนักงานกฎหมายไหนกล้ารับเขาอีก?

ต่อไปเขาแทบไม่ต้องคิดจะอยู่ในวงการทนายอีกแล้ว

“ตอนนี้ผลกระทบของเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ถ้าต้าเซิ่งไม่ทำอะไรสักอย่าง จะลบผลกระทบและดับความโกรธของชาวเน็ตได้ยังไง? ตอนที่นายทำเรื่องนี้ นายก็ควรรู้ผลลัพธ์ที่จะตามมาอยู่แล้ว”

เจี่ยเจี้ยนจงกล่าวอย่างเย็นชา

ความหมายของเขาชัดเจนมาก

ก็คือจะเสียสละต่งซิง เพื่ออุดกระแสโจมตีจากชาวเน็ต

เห็นได้ชัดว่าไม่มีความคิดจะปกป้องเขาเลย

ต่งซิงก้มหน้าลงอย่างหมดอาลัยตายอยาก

ในต้าเซิ่ง เขาเป็นเพียงทนายตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีสถานะอะไร

ไม่มีสิทธิ์มีเสียงแม้แต่น้อย

คนที่อยู่ในห้องประชุมนี้ล้วนเป็นระดับใหญ่ทั้งนั้น

ปกติแค่จะเจอก็ยังยาก

คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้ได้เจอ กลับเป็นเพราะเขากำลังจะถูกบีบให้เก็บของไสหัวออกไป

ผ่านไปพักใหญ่ ต่งซิงจึงเงยหน้าขึ้น

“ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่ลูกค้าของผม ทนายที่เคยรับผิดชอบคดีหย่าของเขา ตอนนี้ทำงานอยู่ที่สำนักงานกฎหมายของหลี่หาง”

อย่างไรเสีย เรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว

ต่งซิงก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีก

คำพูดของต่งซิงทำให้ดวงตาของเจี่ยเจี้ยนจงและเจิ้งห่าวสว่างวาบขึ้นมาทันที

พวกเขาไม่ชอบหน้าหลี่หางมานานแล้ว

ไม่ชอบเขา แต่ก็ล้มเขาไม่ได้

ได้แต่มองเขาดังขึ้นเรื่อย ๆ วันแล้ววันเล่า

เกลียดจนแทบขบฟัน แต่กลับทำอะไรเขาไม่ได้

ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสำนักงานกฎหมายของหลี่หางจริง

หลี่หางก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน

นี่คือโอกาสดีที่สุดที่จะเล่นงานเขา!

“นายแน่ใจนะ?” สีหน้าและแววตาของเจี่ยเจี้ยนจงแทบเรียกได้ว่าตื่นเต้นเลยทีเดียว

“แน่ใจครับ ทนายคนนั้นชื่อเซียวจวิน เพิ่งเข้าทำงานที่สำนักงานกฎหมายของหลี่หางเมื่อสองสัปดาห์ก่อน เสิ่นคุนเป็นลูกค้าเก่าของเขา เพียงแต่ตอนที่ผมแนะนำให้จางถิงรู้จัก ผมไม่ได้บอกเรื่องนี้ เธอก็เลยไม่รู้”

ต่งซิงพยักหน้าแรง ๆ