บทที่ 32 ถ้างั้นก็พังให้สุดไปเลยแล้วกัน
บทที่ 32 ถ้างั้นก็พังให้สุดไปเลยแล้วกัน
บทที่ 32 ถ้างั้นก็พังให้สุดไปเลยแล้วกัน
“คุณพูดอะไรของคุณ? ไม่มีหลักฐานสักนิด ผมจะฟ้องคุณข้อหาใส่ร้าย!”
ซ่งหาวยังคงปากแข็ง
หลี่หางหยิบรูปถ่ายอีกใบออกมา แล้ววางลงบนโต๊ะ
“ทนายซ่งครับ คุณจะปฏิเสธไปทำไมกัน? ถ้าผมไม่มีหลักฐาน ผมไม่พูดส่งเดชหรอกครับ นี่คือจรรยาบรรณในฐานะทนายของผม”
ในรูปคือภาพของเขากับเจินเสี่ยวอวี่ในบ้านของเธอ
ท่าทางใกล้ชิดสนิทสนมจนแทบไม่มีพื้นที่ให้ปฏิเสธ
ต่อหน้าหลักฐานชัดเจนขนาดนี้ ยังจะเถียงอะไรได้อีก?
หลี่หางมองไปทางเจินเสี่ยวอวี่ แล้วถามว่า
“คุณเจินครับ คุณยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?”
เจินเสี่ยวอวี่เงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็หลุบตาลง ไม่ตอบอะไร
ซ่งหาวเองก็ก้มศีรษะลงอย่างหมดแรงเช่นกัน
“ผมตกลงตามข้อเรียกร้องของพวกคุณ”
“ซ่งหาว?!”
เจินเสี่ยวอวี่ร้องออกมาอย่างตกใจ
เงินพวกนั้น เธอเอาไปซื้อบ้านให้พ่อแม่ที่ต่างเมืองหมดแล้ว
จะเอาเงินที่ไหนมาคืนเกาโฮ่ว?
ส่วนเครื่องประดับพวกนั้น เธอก็ไม่อยากคืนแม้แต่น้อย
แต่ซ่งหาวกลับถลึงตาใส่เธออย่างดุดัน
“หุบปาก! ผู้หญิงอย่างคุณ ลากผมเข้ามายุ่งด้วยยังไม่พอ ยังจะทำให้ผมหมดอนาคตไปด้วยหรือไง!”
เขาเป็นทนายติดอันดับต้น ๆ ของนครหู้
จะยอมให้เรื่องอื้อฉาวแบบนี้ถูกเปิดโปงได้อย่างไร?
ถ้าหลักฐานชิ้นนี้ถูกนำขึ้นศาล แล้วเผยแพร่ผ่านการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดี
อาชีพของเขาก็จบเห่ทันที
ทนายคดีหย่าร้างคนหนึ่ง
กลับไปมีความสัมพันธ์ลับกับหญิงที่มีสามีแล้ว
แล้วยังคิดจะฮุบทรัพย์สินของสามีเธออีก
แค่เรื่องใดเรื่องหนึ่ง ก็เพียงพอจะทำให้เขาเงยหน้าในวงการทนายไม่ได้แล้ว
เจินเสี่ยวอวี่ถูกเขาถลึงตาใส่จนใจสะท้าน เธอกัดริมฝีปากแน่น
สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
ทว่าในดวงตากลับเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้เราร่างข้อตกลงหย่าฉบับใหม่ได้แล้วใช่ไหมครับ?”
หลี่หางยิ้มอย่างอ่อนโยน
แต่ซ่งหาวกลับรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว
“ได้”
คดีหย่าของเจินเสี่ยวอวี่กับเกาโฮ่ว สุดท้ายจบลงด้วยผลลัพธ์ที่เกาโฮ่วได้รับทรัพย์สินส่วนใหญ่กลับคืนมา
ตอนออกจากร้านกาแฟ เกาโฮ่วอดเช็ดน้ำตาไม่ได้
หลี่หางพูดอย่างเก้อเขิน
“เอ่อ... คุณอย่าร้องไห้ต่อหน้าผมสิครับ ผมปลอบผู้ชายไม่เป็น”
เกาโฮ่วใช้หลังมือเช็ดตา
“ทนายหลี่ คุณเป็นคนดีจริง ๆ”
ทิศทางบทสนทนานี้ทำไมยิ่งฟังยิ่งแปลก...?
หลี่หางตบไหล่เกาโฮ่วเบา ๆ
“คุณเกาครับ ลืมเธอไปเถอะ ต่อไปก็ใช้ชีวิตให้ดี ถ้าต้องการหาคนใหม่ สามารถติดต่อผมได้”
เกาโฮ่ว “...?”
เขาถึงขั้นถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างเงียบ ๆ
หลี่หางถึงเพิ่งรู้ตัวว่าคำพูดเมื่อกี้ชวนให้เข้าใจผิดไปไกลมาก
“ไม่ใช่ครับ ผมหมายถึง ผมช่วยแนะนำคู่ให้คุณได้ คุณน่าจะรู้อยู่แล้วว่าผมเคยช่วยแนะนำคู่ให้ลูกค้าบางคนที่หย่ามาแล้ว ถ้าคุณต้องการ ผมก็ช่วยแนะนำให้ได้”
“ขอบคุณครับทนายหลี่ แต่ช่วงนี้ผมคงยังไม่มีความคิดจะแต่งงานใหม่”
หลี่หางพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“แน่นอนครับ ผมเข้าใจ คนเพิ่งหย่า จะมีใครรีบแต่งใหม่ทันทีได้ยังไง”
หลี่หางกับเกาโฮ่วแยกทางกันตรงทางแยก
...
อีกด้านหนึ่ง
ภายในร้านกาแฟ เจินเสี่ยวอวี่กับซ่งหาวยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ไม่ได้ลุกออกไป
เจินเสี่ยวอวี่กัดฟันแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความเคียดแค้นจนดูน่ากลัวอยู่บ้าง
“ซ่งหาว คุณทำลายทุกอย่างของฉันหมดแล้ว!”
เจินเสี่ยวอวี่รู้จักซ่งหาวผ่านการแนะนำของเพื่อน
ตอนแรกก็เพราะซ่งหาวหน้าตาดี อีกทั้งยังมีหน้าที่การงานดูดี
เดิมทีเธอแค่อยากรักษาความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดไว้เท่านั้น
ต่อมาความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเกาโฮ่วค่อย ๆ เย็นชาลง
ซ่งหาวฟังคำบ่นของเธอ
แล้วสอนเธอว่าจะยักย้ายทรัพย์สินอย่างไร
จะหย่าอย่างไรให้ตัวเองได้ผลประโยชน์มากที่สุด
เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่เข้าใจกฎหมาย
ย่อมต้องฟังเขาอยู่แล้ว
แต่ซ่งหาวกลับเปลี่ยนข้างกลางคัน!
ระหว่างอนาคตของตัวเองกับเธอ เขาเลือกอย่างแรกโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
ตอนนี้เจินเสี่ยวอวี่ไม่เพียงสูญเสียชีวิตแต่งงาน
แม้แต่เงินสักหยวนก็ไม่เหลือ!
เมื่อซ่งหาวได้ยินคำพูดของเธอ กลับหัวเราะเย็นชา
“คุณทิ้งจุดอ่อนเอาไว้เองไม่ใช่หรือไง? โพสต์บนเวยปั๋วคุณเป็นคนลงเองใช่ไหม? กล้องในบ้านคุณก็เป็นคนติดตั้งเองใช่ไหม?”
“คุณไม่ใช่ทนายหรือไง? เรื่องยุ่งยากแค่นี้คุณยังจัดการไม่ได้! แค่หลี่หางคนเดียวก็ทำให้คุณไม่กล้าพูดอะไรแล้ว คุณมันไร้น้ำยาเกินไปหรือเปล่า?”
คำพูดของเจินเสี่ยวอวี่ทำให้ซ่งหาวเดือดดาล
ซ่งหาวเงื้อมือแล้วตบหน้าเธอทันที
“หุบปาก คุณต่างหากที่เป็นปัญหาใหญ่ที่สุด!”
เจินเสี่ยวอวี่กุมใบหน้า มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
ซ่งหาวที่เคยอ่อนโยนเอาใจใส่มาตลอด
ดูเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคนในพริบตา
ซ่งหาวดึงกระดาษทิชชู่ออกมาเช็ดคราบเครื่องสำอางที่ติดมือ
“จากนี้ไป เราไม่ต้องติดต่อกันอีก”
“ซ่งหาว คุณทำให้ฉันเป็นแบบนี้แล้วยังคิดจะเดินหนีไปเฉย ๆ เหรอ? ถ้าคุณกล้าไปแบบนี้ คุณต้องเสียใจแน่!”
เจินเสี่ยวอวี่ตัวสั่นไปทั้งตัว แต่ยังคงข่มขู่เขาด้วยสายตาอาฆาต
“คุณขู่ผม?”
ซ่งหาวเหมือนได้ยินเรื่องตลก เขาหัวเราะลั่นออกมา
“อย่าลืมสิว่าผมเป็นทนาย คุณมีลูกไม้อะไรก็งัดออกมาเลย ผมจะคอยดูว่าใครจะทำให้อีกฝ่ายเสียใจก่อนกัน”
ซ่งหาวเดินจากไปอย่างไร้เยื่อใย
แม้แต่ค่ากาแฟก็ยังไม่จ่าย
ใบหน้าของเจินเสี่ยวอวี่แสบร้อนวูบวาบ
อย่างไรเสีย เธอก็สูญเสียทุกอย่างไปแล้ว
ถ้างั้นก็พังให้สุดไปเลยแล้วกัน
แววตาของเจินเสี่ยวอวี่ฉายประกายบ้าคลั่งขึ้นมา
เธอเปิดเวยปั๋ว แล้วเริ่มพิมพ์โพสต์แฉ
[ฉันต้องการเปิดโปงซ่งหาว ทนายประจำสำนักงานกฎหมายเทียนเหอแห่งนครหู้ ฉันเป็นลูกค้าของเขา ทั้งที่เขาแต่งงานแล้ว แต่กลับมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับฉัน ยุยงให้ฉันยักย้ายทรัพย์สินระหว่างสมรส เอาทรัพย์สินร่วมออกไปโดยมิชอบ และยังรับผลประโยชน์ไม่เหมาะสม ขอให้ชาวเน็ตทุกคนช่วยกันแชร์ ให้คนมากขึ้นได้เห็นธาตุแท้ของซ่งหาว]
รูปประกอบมีหลายภาพ เป็นรูปถ่ายใกล้ชิดของเธอกับซ่งหาว รวมถึงรูปส่วนตัวบางส่วนที่บ่งบอกความสัมพันธ์ของทั้งคู่
ซ่งหาวถือเป็นทนายที่พอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง
การแฉของเจินเสี่ยวอวี่
ภายในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง
ก็เริ่มไต่ระดับความนิยมขึ้นอย่างรวดเร็ว!
ดึงดูดความสนใจจากชาวเน็ตจำนวนมาก
ตอนแรกยังมีคนไม่มากนักที่เชื่อ
ส่วนใหญ่ยังดูด้วยอารมณ์รอชมเรื่องสนุกมากกว่า
อย่างไรเสีย บนอินเทอร์เน็ตทุกวันก็มีคนนั้นออกมาแฉเรื่องนอกใจ คนนี้ออกมาแฉเรื่องเสพยา
บางครั้งชาวเน็ตที่ยังไม่รู้ความจริงก็ถูกใช้เป็นเครื่องมือโดยไม่รู้ตัว
ดังนั้นคนจำนวนมากจึงไม่รีบเชื่อคำว่า “แฉ” ในทันทีอีกแล้ว
เดี๋ยวตอนหลังอาจมีเรื่องพลิกกลับก็ได้
[ฉันจำได้ว่าภรรยาของทนายซ่งไม่ใช่ลูกสาวนายกเทศมนตรีนครหู้เหรอ?]
[คราวนี้ทั้งอินเทอร์เน็ตรู้หมดแล้วว่าลูกสาวนายกเทศมนตรีถูกสวมเขา แซวเล่น]
[จริงหรือเปล่ายังไม่แน่ใจเลย เดี๋ยวนี้ต้นทุนการปล่อยข่าวลือถูกลงเรื่อย ๆ รูปไม่กี่ใบก็เอามาเป็นหลักฐานได้แล้วเหรอ]
[ถ้าซ่งหาวทำเรื่องพวกนี้จริง เขาก็ไม่คู่ควรจะเป็นทนาย ทนายควรยึดจรรยาบรรณวิชาชีพ ไม่ใช่ใช้ความรู้ของตัวเองไปหลอกลวงคนอื่น]
[เรื่องซ่งหาวรับเงินใต้โต๊ะแล้วข่มขู่คู่ความ ยังมีใครไม่รู้อีกเหรอ? เขาต้องได้รับกรรมเข้าสักวัน]
...
เจินเสี่ยวอวี่เหลือบดูคอมเมนต์ใต้โพสต์เวยปั๋ว
ดูเหมือนหลักฐานที่เธอปล่อยออกมายังไม่หนักแน่นพอ
เธอกัดฟัน แล้วเปิดอัลบั้มรูปในโทรศัพท์
ในโทรศัพท์ของเจินเสี่ยวอวี่ยังมีวิดีโอเหล่านั้นเก็บไว้อยู่
เป็นคลิปตอนซ่งหาวมาที่บ้านของเธอ
เธอสุ่มเลือกมาคลิปหนึ่ง แล้วปิดบังใบหน้าของตัวเองเอาไว้
จากนั้นก็ไม่ได้ลังเลนานนัก กดโพสต์วิดีโอนั้นออกไป
พร้อมพิมพ์ข้อความยาวอีกช่วงหนึ่ง
บรรยายอย่างละเอียดว่าซ่งหาวใช้ประโยชน์จากเธออย่างไร
และเธอค่อย ๆ ถูกผลักเข้าสู่ความสิ้นหวังทีละก้าวอย่างไร
[ฉันดูในคลิปแล้วก็เหมือนเต็มใจกันทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ออกมาแฉ เพราะตกลงผลประโยชน์กันไม่ลงตัวหรือเปล่า?]
[มีเรื่องสนุกให้ดูอีกแล้ว ลูกเขยนายกเทศมนตรีนครหู้ คราวนี้เล่นจนหลุดมือแล้วสินะ]
[ฉันกล้าพูดเลยว่าซ่งหาวมาถึงตำแหน่งวันนี้ได้ ต้องเกี่ยวกับพ่อตาของเขาแน่ ๆ ตรวจสอบไปพร้อมกันเลยเถอะ]