บทที่ 29 ก็แค่ดวงธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง

บทที่ 29 ก็แค่ดวงธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง

น้ำเสียงของชายคนนั้นฟังดูคับข้องใจมาก

“ไม่มีนะครับ! พวกเราก็แค่ปล่อยให้เรื่องมันเป็นไปตามบรรยากาศ ทุกอย่างเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะหันกลับมาใส่ร้ายผมแบบนั้น”

“ถ้าเธอไม่มีหลักฐาน คุณก็สามารถฟ้องกลับในข้อหาแจ้งความเท็จหรือใส่ร้ายป้ายสีได้ครับ”

[ฟ้องเธอเลย! ให้เธอได้ลิ้มรสความร้ายกาจบ้าง]

[ถ้าเป็นฉัน ฟ้องให้ตายกันไปข้าง ต้องเอาคืนให้หายแค้น]

[ฟ้องได้ก็จริง แต่อย่าฟ้องไปฟ้องมาแล้วกลายเป็นส่งตัวเองเข้าไปแทนนะ]

...

ก่อนจะจบไลฟ์ หลี่หางเหลือบดูข้อมูลการไลฟ์ของวันนี้

ผู้ติดตามเพิ่มขึ้นหนึ่งแสนคน ยอดกดถูกใจเกินห้าสิบล้าน

ความนิยมแบบเรียลไทม์บนแพลตฟอร์มโต่วหยาอยู่อันดับหนึ่ง

อาจเป็นเพราะเคสที่เข้ามาปรึกษาในห้องไลฟ์วันนี้แต่ละเคสแปลกประหลาดเกินไป

คนที่เข้ามาดูความสนุกในห้องไลฟ์จึงยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ

[สตรีมเมอร์ เมื่อไหร่จะไปทอดแพนเค้กที่มุมหาคู่อีก]

[ทำไมสตรีมเมอร์แนะนำคู่ให้ใคร ก็สำเร็จเป็นคู่ ๆ ไปหมดเลยล่ะ?]

[หรือเขาจะเป็นอัจฉริยะจริง ๆ]

[คนที่ยังไม่เคยแต่งงาน ช่วยแนะนำคู่ให้ได้ไหม?]

[ไม่ได้ นายต้องไปหย่ามาก่อน ถึงจะกลายเป็นลูกค้าเป้าหมายของทนายหลี่]

“ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ก็แค่ดวงธรรมดา ๆ เท่านั้นเอง เจอกันไลฟ์หน้าครับ บ๊ายบาย!”

หลี่หางกล่าวลาผู้ชมในห้องไลฟ์ แล้วปิดไลฟ์ลง

พอพูดถึงเรื่องนี้

หลี่หางเองก็เคยใช้ระบบคำนวณวาสนาคู่ครองของตัวเองลองคำนวณดัชนีความสุขของคนอื่นมาแล้วจริง ๆ

จากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ของเขา

แค่กรอกชื่อของคนสองคนลงไป

ก็สามารถรู้ดัชนีความสุขของทั้งคู่ได้

ยกตัวอย่างเช่น คู่สามีภรรยาดาราที่กำลังโด่งดังอยู่ในตอนนี้

ตอนว่าง ๆ เขาก็เคยลองคำนวณเล่น ๆ

ผลออกมาว่าดัชนีความสุขมีแค่สี่สิบกว่าคะแนนเท่านั้น

แต่ต่อหน้าผู้คนกลับทำเหมือนครอบครัวอบอุ่น ชีวิตแต่งงานมีความสุข

ไม่แน่ว่าวันไหนสักวัน อาจถูกปาปารัสซีแฉออกมาก็ได้ว่าสองคนนี้หย่ากันไปแล้ว

วันรุ่งขึ้น ตอนหลี่หางมาถึงสำนักงานกฎหมาย

เขาบังเอิญได้ยินทนายใหม่คนหนึ่งกำลังคุยกับลู่จี้หมิงพอดี

เมื่อเห็นหลี่หางมา ลู่จี้หมิงก็โบกมือเรียก

“เซียวจวิน นายลองถามทนายหลี่ดูดีกว่า เรื่องนี้เขามีประสบการณ์มากกว่าฉัน”

“พวกคุณคุยเรื่องอะไรกันอยู่ครับ?” หลี่หางถาม

“อ้อ คือเซียวจวินเองก็อยากแนะนำคู่ให้ลูกค้าเก่าของเขาน่ะ” ลู่จี้หมิงตอบ

“มีข้อมูลไหมครับ ขอดูหน่อยได้ไหม”

หลี่หางหันไปถามเซียวจวิน

เซียวจวินดูเหมือนไม่ค่อยเต็มใจนัก เขาเม้มปากเล็กน้อย

แต่สุดท้ายก็ยังยื่นเอกสารข้อมูลสองชุดให้หลี่หาง

“นี่ครับ สองคนนี้แหละ ผมอยากแนะนำให้พวกเขารู้จักกัน ดูแล้วรู้สึกว่าน่าจะเหมาะกันดี”

หลี่หางรับมา แล้วเปิดดูข้อมูลทั้งสองชุด

คนหนึ่งชื่อเสิ่นคุน เป็นพนักงานบริษัทธรรมดาคนหนึ่ง

อดีตภรรยาเคยกล่าวหาว่าเขาใช้ความรุนแรงในครอบครัวและต้องการหย่า แต่สุดท้ายเพราะหลักฐานไม่เพียงพอ ศาลจึงไม่ได้พิพากษาให้หย่า

ภายหลังทั้งสองคนจึงหย่ากันด้วยข้อตกลง

อดีตภรรยาไม่เรียกร้องอะไรเลย ออกจากบ้านตัวเปล่า

อีกคนชื่อจางถิง เป็นครูอนุบาล

เธอหย่าเพราะอดีตสามีนอกใจ

ถ้ามองแค่อายุ รูปลักษณ์ และเงื่อนไขต่าง ๆ ของทั้งสองคน ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรจริง ๆ

เซียวจวินเองก็คิดแบบนั้น

ดังนั้นเขาจึงตั้งใจจะแนะนำเสิ่นคุนให้จางถิงรู้จัก

เพราะครั้งก่อนเขาเห็นลู่จี้หมิงจับคู่สำเร็จไปหนึ่งคู่

แถมยังได้ซองแดงก้อนโต ทำให้เขาอดตาร้อนไม่ได้

เขาคิดว่าตัวเองก็น่าจะได้ซองแดงสักก้อนเหมือนกัน

เงินก้อนนั้นเท่ากับเงินเดือนของเขาหลายเดือนเลยทีเดียว

อีกอย่าง จากที่เห็นมา การแนะนำคู่ของสำนักงานกฎหมายครั้งก่อน ๆ ก็สำเร็จเป็นพิเศษทุกครั้ง

หลี่หางเรียกหน้าต่างระบบคำนวณวาสนาคู่ครองขึ้นมาในใจทันที

[วันเกิด]: ปฏิทินสุริยคติ วันที่ 8 มกราคม 1994 เวลา 08:00-08:59 น.

[วันเกิด]: ปฏิทินสุริยคติ วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1995 เวลา 06:00-06:59 น.

[ดัชนีความสุข]: -10 คะแนน

[ขอดูหน่อยเถอะว่าใครใจร้ายขนาดนี้ ถึงคิดจะจับคู่สองคนนี้เข้าด้วยกัน? ปล่อยจางถิงไปเถอะ! เสิ่นคุนมีแนวโน้มใช้ความรุนแรง อยู่กับเขาไม่มีทางมีความสุข]

พอหลี่หางเห็นคะแนนนี้ ก็อดประหลาดใจไม่ได้

นี่เป็นครั้งแรกที่คะแนนออกมาติดลบ

อีกทั้งจากข้อมูลในเอกสาร

เสิ่นคุนเคยถูกฟ้องเรื่องใช้ความรุนแรงในครอบครัว แต่เพราะไม่มีหลักฐาน ข้อกล่าวหาจึงไม่เป็นผล

แล้วทำไมระบบถึงให้คำประเมินแบบนี้ออกมา?

สิ่งที่ระบบพูดน่าจะเป็นความจริง

ไม่เกี่ยวกับผลของคดี

อย่างไรเสีย ในแต่ละปีมีคดีหย่าร้างจากปัญหาความรุนแรงในครอบครัวมากมาย

ไม่ใช่ทุกคดีที่จะสามารถเปิดเผยความจริงออกมาได้ทั้งหมด

“เป็นยังไงครับทนายหลี่?” เซียวจวินถามอย่างร้อนใจ

“เสิ่นคุนคนนี้ไม่ใช่เคยถูกอดีตภรรยาฟ้องเรื่องใช้ความรุนแรงในครอบครัวเหรอครับ? คุณเอาเขาไปแนะนำให้คนอื่น ผมว่าไม่ค่อยเหมาะเท่าไร”

หลี่หางพูดอย่างอ้อมค้อม

เพราะอย่างไรเขาก็ไม่รู้จักเสิ่นคุนตัวจริง

เป็นไปไม่ได้ที่จะชี้ขาดจากเอกสารเพียงชุดเดียวว่าเขาเคยทำแบบนั้นจริง

ถ้าพูดออกไปตรง ๆ ก็คงดูน่าสงสัยเกินไป

ดังนั้นเขาจึงเลือกใช้วิธีพูดให้สุภาพ เพื่อให้เซียวจวินล้มเลิกความคิดนี้

“นั่นเป็นอดีตภรรยาเขาใส่ร้ายนะครับ คดีนั้นสุดท้ายเราชนะ ศาลก็วินิจฉัยแล้วว่าเขาไม่มีพฤติกรรมใช้ความรุนแรงในครอบครัว” เซียวจวินกล่าว

คดีนั้นเป็นคดีที่เขารับผิดชอบเอง

คู่ความก็บอกว่าเขาไม่ได้ใช้ความรุนแรง

อีกทั้งโจทก์ หรือก็คืออดีตภรรยาของเสิ่นคุน

ก็ไม่สามารถนำหลักฐานที่มีผลจริง ๆ ออกมาได้

ในฐานะทนายความ ทำไมทนายหลี่ถึงอ้าปากมาก็พูดว่าเขาใช้ความรุนแรงในครอบครัว?

“การไม่มีหลักฐานมีได้หลายสาเหตุ แน่นอนว่าอาจเป็นเพราะไม่ได้มีการใช้ความรุนแรงจริง ๆ ก็ได้ แต่เพื่อความปลอดภัย ผมแนะนำว่าคุณอย่าเป็นพ่อสื่อให้คู่นี้ดีกว่า”

“หรือไม่อย่างนั้น ผมช่วยหาคนอื่นที่เหมาะกับคุณจางถิงให้ก็ได้ครับ”

เมื่อหลี่หางพูดจบ สีหน้าของเซียวจวินก็ดูไม่พอใจขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

คำพูดของหลี่หาง ในหูของเขาฟังดูมีเจตนาแอบแฝง

เหมือนอีกฝ่ายไม่อยากให้ลูกน้องของตัวเองไปแนะนำคู่ให้ลูกค้าที่หย่าแล้วบ้าง

กลัวว่าตัวเองจะถูกแย่งความโดดเด่นอย่างนั้นเหรอ?

กลัวว่าลูกน้องจะทำได้ดีกว่าตัวเอง?

หรือว่าเสียดายซองแดงค่าพ่อสื่อแค่นั้น?

แต่ถึงอย่างไร หลี่หางก็เป็นเจ้านาย

ดังนั้นเขาจึงไม่ได้แสดงออกชัดเจนเกินไป

“ไม่ต้องหรอกครับ ผมไม่แนะนำสองคนนี้ก็ได้”

เซียวจวินฝืนยิ้มเล็กน้อย แล้วกลับไปยังโต๊ะทำงานของตัวเอง

หลี่หางก็ไม่ได้สนใจเขาต่อ เดินกลับเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง

สีหน้าของเซียวจวินไม่ค่อยดีนัก เขานั่งหน้าขรึมอยู่ที่โต๊ะทำงาน คิดอยู่พักหนึ่ง

สุดท้ายก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ส่งข้อความไปหาต่งซิง

“ข้อมูลของเสิ่นคุน ฉันส่งให้นายแล้ว เขาตกลงจะพบกับคุณจางถิงลูกค้าของนาย ถ้าคุณจางเองก็ไม่มีปัญหา นายก็แนะนำให้พวกเขารู้จักกันได้เลย”

เซียวจวินกับต่งซิงรู้จักกันเมื่อหลายปีก่อนเพราะคดีหนึ่ง

เนื่องจากทั้งสองคนอยู่ในวงการทนายเหมือนกัน และต่างก็เชี่ยวชาญคดีหย่าร้าง

จึงยังติดต่อกันมาตลอด

ความจริงจางถิงเป็นลูกค้าของต่งซิง ไม่ใช่ลูกค้าของเซียวจวิน

จางถิงเองก็เพราะบังเอิญเลื่อนเจอวิดีโอของหลี่หางบนอินเทอร์เน็ต

จึงพบว่าการให้ทนายหย่าร้างช่วยแนะนำคู่ ดูเหมือนจะพอใช้ได้จริง

นับตั้งแต่เธอหย่า เธอก็ถูกคนทางบ้านเกิดเร่งให้แต่งงานใหม่อยู่ตลอด

คนที่ทางบ้านแนะนำมาให้ ไม่แก่เกินไป ก็ดูธรรมดาแต่มั่นหน้าเกินเหตุ

แต่ละคนมีปัญหาสารพัดรูปแบบ

ราวกับผู้หญิงที่เคยหย่ามาแล้วไม่คู่ควรกับผู้ชายดี ๆ อีกต่อไป

เพราะอย่างนั้นเธอจึงมาหาต่งซิง อยากขอให้เขาช่วยแนะนำคู่ดูตัวให้สักคน

แม้รอบตัวต่งซิงเองจะมีทนายคดีหย่าร้างอยู่มากมาย

แต่ต่งซิงไม่อยากให้คนอื่นในต้าเซิ่งรู้ว่าเขากำลังทำเรื่องแบบนี้

ดังนั้นเขาจึงไปหาเซียวจวิน

และรับปากว่า หากสำเร็จ

ซองแดงสุดท้ายจะแบ่งให้เซียวจวินครึ่งหนึ่ง

เซียวจวินจึงนึกถึงเสิ่นคุนในบรรดาลูกค้าของตัวเอง

อย่างไรเสีย ต้นสายปลายเหตุของคดีหย่าของเสิ่นคุนก็มีอยู่ในเอกสารทั้งหมดแล้ว

ข้อมูลก็ส่งให้ต่งซิงไปแล้วด้วย

จะแนะนำหรือไม่ ก็ให้ต่งซิงตัดสินใจเองแล้วกัน

อย่างไรเขาก็ไม่มีทางยอมทิ้งโอกาสหายากครั้งนี้เพราะคำพูดไม่กี่คำของหลี่หางแน่นอน

ต่งซิงตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

“ฉันดูข้อมูลแล้ว ทุกด้านเหมาะสมมาก! เดี๋ยวฉันจะนัดให้พวกเขาเจอกัน รอฟังข่าวดีจากฉันได้เลย”