บทที่ 22 บริการนี้ คุ้มค่ามาก

บทที่ 22 บริการนี้ คุ้มค่ามาก

ซีอวิ้นหรูส่งยิ้มอันเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวน “ฉันมีสตูดิโออยู่ที่นี่ด้วย คุณลู่สามารถไปทดลองเรียนก่อนได้สักคลาสหนึ่งนะคะ”

เดิมทีเฉินเซียวตั้งใจจะกลับแล้ว แต่พอได้ยินเธอพูดแบบนี้ เขาก็หยุดชะงักไป

“คิดเงินไหมครับ? ถ้าคิดเงินผมคงไม่มีปัญญาไปหรอกนะ”

ซีอวิ้นหรูหัวเราะจนหน้าอกกระเพื่อมเป็นระลอก เธอเอามือปิดคอเสื้อแล้วพูดว่า “แน่นอนว่าฟรีสิคะ ก็เป็นคลาสทดลองเรียนนี่นา”

“เยี่ยม ถ้าอย่างนั้นผมก็ขอทำตามคำเชิญเลยก็แล้วกันครับ”

ซีอวิ้นหรูทำท่าผายมือเชิญ จากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากฟิตเนสไปด้วยกัน

ก่อนจะเดินออกจากประตู เฉินเซียวได้ยินเสียงของเทรนเนอร์ส่วนตัวสองสามคนกำลังกระซิบกระซาบกันอยู่อย่างเลือนราง

“ยัยปีศาจจิ้งจอกนั่นเมื่อไหร่จะตกเหยื่อได้สักทีนะ? พอเธอมาอยู่ที่นี่ ก็แย่งความโดดเด่นของพวกเราไปจนหมดเลย!”

เฉินเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย ซีอวิ้นหรูมาอยู่ที่นี่ แต่ยังหาลูกค้าไม่ได้อีกเหรอ?

สตูดิโอของเธอไม่ได้อยู่ชั้นนี้ แต่อยู่ในห้องห้องหนึ่งบนชั้น 26

ภายในพื้นที่ไม่ถึงห้าสิบตารางเมตร เต็มไปด้วยเครื่องออกกำลังกายหลากหลายชนิด

อีกทั้งยังไม่ดูรกรุงรังเลยแม้แต่น้อย อุปกรณ์ทุกชิ้นถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ทั้งยังไม่มีกลิ่นเหม็นอับของเหงื่อเลยด้วยซ้ำ ในทางกลับกัน กลับมีกลิ่นหอมเย้ายวนใจโชยมาจาง ๆ

“คุณเฉินคะ คุณอยากจะบริหารกล้ามเนื้อส่วนไหนดีคะ?”

เฉินเซียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “กล้ามหน้าท้องก็แล้วกันครับ ซิกซ์แพ็กแปดก้อนเนี่ย เป็นสิ่งที่ผู้ชายทุกคนอยากจะมีกันทั้งนั้นแหละ”

ซีอวิ้นหรูยิ้มบาง ๆ แล้วชี้ไปที่ม้านั่งยาวตัวหนึ่ง “งั้นก็เชิญนอนลงเลยค่ะ”

เฉินเซียวทำตามคำแนะนำ เขาล้มตัวลงนอนบนม้านั่งยาว ส่วนซีอวิ้นหรูก็นั่งลงบนต้นขาของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

ในเสี้ยววินาทีนั้น ความนุ่มนวลและยืดหยุ่นอันน่าทึ่งก็ส่งผ่านมาจากต้นขา

เฉินเซียวที่กำลังอยู่ในวัยเลือดลมพลุ่งพล่าน ก็เกิดอาการประหม่าขึ้นมาทันที

แต่ซีอวิ้นหรูกลับทำราวกับมองไม่เห็น เธอพูดขึ้นว่า “ต่อไปเริ่มทำท่าครันช์นะคะ เซ็ตละสามสิบครั้ง ทำเสร็จหนึ่งเซ็ตให้พักหนึ่งนาทีค่ะ”

“ได้ครับ”

ด้วยใบหน้าที่ผ่านโลกมามากของเฉินเซียว ในตอนนี้เขายังรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย เขาพยายามข่มความประหม่าเอาไว้ และเริ่มทำท่าครันช์ทีละครั้ง โดยที่ซีอวิ้นหรูคอยส่งเสียงนับให้เบา ๆ พร้อมกับพูดให้กำลังใจเป็นระยะ

“สิบเจ็ด... สู้ ๆ นะคะ~~”

“สิบแปด... คุณเก่งมากเลยค่ะ”

......

หลังจากทำเซ็ตแรกเสร็จ เฉินเซียวก็ไม่ได้รู้สึกกดดันอะไร มีเพียงกล้ามเนื้อหน้าท้องที่รู้สึกปวดเมื่อยเล็กน้อยเท่านั้น

ซีอวิ้นหรูใช้สองมือกดลงบนหน้าท้องของเขา แล้วนวดคลึงเบา ๆ ไปตามแนวกล้ามเนื้อ

เฉินเซียวสบถในใจว่า เชี่ยเอ๊ย บริการแบบนี้ จ่ายแค่เดือนละหนึ่งหมื่นห้าพันหยวน โคตรจะถูกเลย!

หลังจากทำท่าครันช์ครบสามเซ็ต ซีอวิ้นหรูก็นวดให้เขาไปเต็ม ๆ ถึงห้านาที จากนั้นเธอถึงได้ลุกขึ้นยืน แล้วเดินมาที่เหนือศีรษะของเฉินเซียว

ซีอวิ้นหรูใช้ต้นขาดันศีรษะของเฉินเซียวเอาไว้ จากนั้นก็โน้มตัวลงมาใช้สองมือกดลงบนหน้าท้องของเขา

“ต่อไปเริ่มทำท่านอนหงายยกขาสูงนะคะ ยกขาทั้งสองข้างขึ้นทำมุมสี่สิบห้าองศา ค้างไว้หนึ่งนาที ทั้งหมดสามเซ็ตค่ะ”

ใบหน้าของเฉินเซียว แทบจะแนบชิดติดกับหน้าอกของเธออยู่แล้ว ภายในจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่น

เขาออกแรงยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาให้ทำมุมสี่สิบห้าองศา กล้ามเนื้อหน้าท้องก็ต้องออกแรงอย่างหนักในพริบตา

ซีอวิ้นหรูออกแรงกดลงมาเบา ๆ เขาถึงได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

กว่าจะทนให้ครบหนึ่งนาทีได้ เฉินเซียวก็ทิ้งขาทั้งสองข้างลงอย่างแรง พร้อมกับพ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด

ลมหายใจที่พ่นออกไปนั้น ทำให้เขามองเห็นขนอ่อนบนหน้าท้องแบนราบของซีอวิ้นหรูกำลังค่อย ๆ ลุกชันขึ้นมาได้อย่างชัดเจน

ในระหว่างช่วงพักของท่ายกขาสูง ซีอวิ้นหรูก็ยังคงนวดหน้าท้องให้เขาเหมือนเดิม

“เก่งมากเลยค่ะ อดทนอีกเซ็ตเดียวนะคะ”

......

หลังจากทำครบสามเซ็ต เฉินเซียวก็รู้สึกว่ากล้ามหน้าท้องของเขาไม่มีแรงเหลืออยู่เลย

“เฮ้อ ไม่ไหวแล้ว ปริมาณการออกกำลังกายวันนี้มันมากเกินไปหน่อยแล้ว”

ซีอวิ้นหรูหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมา แล้วเช็ดเหงื่อบนหน้าผากให้เฉินเซียวอย่างอ่อนโยน

“พักสักห้านาที แล้วค่อยมาทำท่าวิดพื้นแบบถ่วงน้ำหนักอีกหนึ่งเซ็ตนะคะ”

“หา?” เฉินเซียวหอบหายใจเล็กน้อย

ซีอวิ้นหรูหยิบน้ำมาขวดหนึ่ง เปิดฝาแล้วส่งไปที่ริมฝีปากของเฉินเซียว จากนั้นก็หยิบผ้าขนหนูมาเช็ดหยาดเหงื่อทั้งหมดที่มองเห็นบนร่างกายของเขาจนแห้ง

“เอาล่ะ เริ่มกันเลยค่ะ” หลังจากหมดเวลาพัก ซีอวิ้นหรูก็เอ่ยขึ้น

เฉินเซียวนอนคว่ำลงบนเสื่อโยคะ และตั้งใจจะเริ่มทำท่าวิดพื้น

แต่ใครจะไปคิดว่าซีอวิ้นหรูจะนั่งลงบนเอวของเขาโดยตรง จากภาพสะท้อนในกระจกด้านหลังของเธอ ทำให้เขาสามารถมองเห็นรูปร่างอันเย้ายวนใจได้อย่างชัดเจน

ตอนนี้เองเฉินเซียวถึงเพิ่งเข้าใจ ว่าไอ้ท่าวิดพื้นแบบถ่วงน้ำหนักที่ว่า ก็คือการที่เทรนเนอร์จะคอยปรับแรงกดที่ทิ้งน้ำหนักลงบนตัวเขา ตามกำลังที่เขาสามารถพยุงรับไหวนั่นเอง

ท่าสุดท้ายคือท่าสควอทแบบถ่วงน้ำหนัก เฉินเซียวต้องอุ้มบาร์เบลแล้วทำท่าสควอท

โดยมีเทรนเนอร์คอยแนบชิดแผ่นหลังของเขาเพื่อช่วยพยุง

หลังจากจบคลาสทดลองเรียน เฉินเซียวก็ร้องออกมาว่ารับไม่ไหวแล้ว

สุดท้ายเขาก็ทำได้เพียงใช้คำสองคำมาประเมินผล นั่นก็คือ มืออาชีพ และสบายสุด ๆ!

ถ้าทุกคนมีเทรนเนอร์แบบนี้ล่ะก็ แม่งเอ๊ย ทุกคนก็คงมีซิกซ์แพ็กแปดก้อนกันหมดแล้ว

หลังจากออกกำลังกายเสร็จ เฉินเซียวก็ไปนอนพักผ่อนบนโซฟา ซีอวิ้นหรูหยิบผ้าห่มผืนหนึ่งมาคลุมไว้ที่เอวของเขา เพื่อช่วยบดบังความน่าอึดอัดใจ

แต่เรื่องที่น่าอึดอัดใจยิ่งกว่าก็คือ ผ้าห่มแค่ชั้นเดียวมันกลับเอาไม่อยู่......

ซีอวิ้นหรูหน้าแดงระเรื่อ เธอต้องไปหยิบผ้าห่มที่หนากว่าเดิมมาอีกผืนถึงจะสามารถบดบังเอาไว้ได้มิด

“อะแฮ่ม ขอโทษด้วยนะครับ” เฉินเซียวกล่าว

“ไม่เป็นไรค่ะ” ซีอวิ้นหรูพูดไปพลาง ก็ใช้ผ้าขนหนูเช็ดหยาดเหงื่อบนตัวเฉินเซียวอย่างละเอียดอีกครั้งไปพลาง

เฉินเซียวจิบน้ำอึกหนึ่ง แล้วถามว่า “คุณทำอาชีพนี้มานานเท่าไหร่แล้วครับ?”

ซีอวิ้นหรูตอบว่า “เพิ่งจะมาเป็นที่ปรึกษาด้านสุขภาพส่วนตัวได้แค่เดือนเดียวเองค่ะ ก่อนหน้านี้ฉันเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสมาก่อน”

“อ้อ? เพิ่งเริ่มทำเหรอครับ แล้วธุรกิจเป็นยังไงบ้างล่ะ?”

“ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยค่ะ คุณเป็นลูกค้าคนแรกที่มาทดลองเรียนเลยนะ”

เฉินเซียว “......”

คำพูดประโยคนี้เขาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ไม่อย่างนั้นในสตูดิโอของเธอ ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มีกลิ่นเหงื่อหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย

“เอาเถอะครับ ถ้างั้นก็ขอแสดงความยินดีกับการเริ่มต้นที่ดีของคุณด้วยก็แล้วกัน”

ซีอวิ้นหรูชะงักไป “คุณเฉินคะ ความหมายของคุณคือ......”

“ผมขอจองแพ็กเกจของคุณเป็นเวลาหนึ่งเดือนครับ”

ซีอวิ้นหรูพูดด้วยความดีใจว่า “ได้เลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ไม่ทราบว่าคุณจะ...... จองแพ็กเกจไหนดีคะ?”

เฉินเซียวกล่าวว่า “ผมอยากจองแพ็กเกจซีนะ แต่คุณยังไม่ปลดล็อกมันนี่นา”

ใบหน้าของซีอวิ้นหรูแดงซ่านขึ้นมาทันที เธอพูดเสียงเบาว่า “งะ งั้นคุณก็จองแพ็กเกจบีไปก่อนก็ได้ค่ะ”

เฉินเซียวพยักหน้า “ผมยังเรียนอยู่ ตอนนี้ยังไม่มีฟิตเนสส่วนตัว ผมขอมาออกกำลังกายที่นี่ได้ไหมครับ?”

“ได้สิคะ ฉันจะเตรียมอาหารสำหรับนักกล้ามไว้ให้คุณทุกวันเลยค่ะ”

ในแพ็กเกจบี จะครอบคลุมการทำอาหารให้ห้าวัน

เฉินเซียวพยักหน้า “ผมอาจจะไม่ได้มาทุกวันนะ ถ้าผมจะมา ผมจะติดต่อคุณล่วงหน้าก็แล้วกัน”

“หา? อาจจะไม่ได้มาทุกวันเหรอคะ” ซีอวิ้นหรูรู้สึกลังเลใจเล็กน้อย

“อ้อ คุณวางใจเถอะ ผมจะจ่ายเงินให้คุณครบทุกบาททุกสตางค์แน่นอน คุณแค่เตรียมตัวให้พร้อมต้อนรับผมตลอดเวลาก็พอแล้วล่ะ” เฉินเซียวกล่าว

พอได้ยินแบบนี้ ซีอวิ้นหรูถึงได้รู้สึกดีใจขึ้นมา “ตกลงค่ะ ถ้าคุณมีเวลาเมื่อไหร่ก็โทรหาฉันได้ตลอดเลยนะคะ”

เฉินเซียวพยักหน้ารับ จากนั้นก็พาซีอวิ้นหรูลงไปกดเงินหนึ่งหมื่นห้าพันหยวนมาให้เธอ

ระบบการชำระเงินแบบสแกนคิวอาร์โค้ดจะต้องรอให้ถึงช่วงครึ่งหลังของปีนี้ถึงจะเริ่มเปิดใช้งาน ตอนนี้ไม่จ่ายเป็นเงินสดก็ต้องใช้วิธีโอนเงินเท่านั้น

เมื่อกลับมาถึงห้องพัก ก็ใกล้จะสามทุ่มแล้ว

เหมิงฮุ่ยลี่คงจะถูกทรมานจนเหนื่อยล้าจริง ๆ ถึงได้ยังคงหลับสนิทอยู่

เฉินเซียวไปอาบน้ำให้สดชื่น แล้วก็ขึ้นเตียงไปนอนกอดเธอ

......

เช้าวันรุ่งขึ้น เหมิงฮุ่ยลี่ตื่นขึ้นมาก่อน และผลักเฉินเซียวไปหนึ่งที

“รีบตื่นเร็วเข้า ช่วงเช้ามีเรียนนะ”

เฉินเซียวเหลือบมองดูเวลา เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้าเอง เขาพลิกตัวแล้วพูดว่า “คุณกลับไปก่อนเถอะ ตอนบ่ายผมถึงจะกลับ เดี๋ยวผมยังมีงานต้องทำอีก”

“อ้อ” เหมิงฮุ่ยลี่ตอบรับอย่างว่าง่าย “งั้นเดี๋ยวฉันจะหาคนช่วยเช็คชื่อแทนให้นะ”

“อืม ขอบใจนะ อย่าลืมเอาของทั้งหมดกลับไปด้วยล่ะ เอาของผมกลับไปด้วยนะ”

“ได้เลย”

เหมิงฮุ่ยลี่ดูออก ว่าเฉินเซียวไม่ชอบถือของ ดังนั้นเธอจึงตั้งใจจะช่วยเขาเอาของทั้งหมดกลับไปให้อยู่แล้ว

“จริงสิ เรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับผม ให้เก็บไว้เป็นความลับชั่วคราวก่อนนะ” เฉินเซียวกล่าวเตือน

“โอเค ฉันรู้แล้วน่า”

หลังจากที่เฉินเซียวพูดจบ เขาก็สะลึมสะลือหลับไปอีกครั้ง หรืออาจจะเป็นเพราะเหมิงฮุ่ยลี่เคลื่อนไหวเบาเกินไป จนเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอออกไปตอนไหน

เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็เป็นเวลาเก้าโมงเช้าแล้ว เขาจึงโทรสั่งอาหารเช้าของโรงแรมให้มาส่งที่ห้องพัก

เฉินเซียวสวมเสื้อคลุมอาบน้ำ นั่งหาวหวอด ๆ อยู่หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์