บทที่ 60 มู่หนานจือผู้ตกตะลึง
บทที่ 60 มู่หนานจือผู้ตกตะลึง
เวลานี้เจียงไห่สั่นสะท้านไปทั้งตัว!
ขาทั้งสองข้างยิ่งสั่นพั่บๆ อย่างควบคุมไม่อยู่!
เจียงไห่คิดไม่ถึงเลยจริงๆ
ว่าตัวเองจะมาเจอดาวมฤตยูอย่างหลินม่อที่นี่!
"หืม? เจียงไห่? คุณมาทำอะไรที่นี่?"
เวลานี้เอง
หลินม่อก็สังเกตเห็นเจียงไห่เช่นกัน สีหน้าของเขาแฝงไปด้วยความสงสัย
ทางด้านเจียงไห่ ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มเจื่อนออกมา
พลางเอ่ย
"มาคุยธุระแถวนี้นิดหน่อย ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญเจอคุณที่นี่..."
เจียงไห่ค้อมตัวลงต่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบประแจง
ส่วนมู่หนานจือที่ยืนอยู่ตรงนั้น
ตอนนี้ถึงกับยืนอึ้งตะลึงงัน
เจียงไห่คนนี้ รู้จักกับหลินม่อด้วยอย่างนั้นหรือ?
แถม...
ยังมีท่าทีนอบน้อมและเกรงอกเกรงใจหลินม่อถึงขนาดนี้เนี่ยนะ?!
นี่มัน...
ทันใดนั้น
มู่หนานจือจึงมองไปทางหลินม่อด้วยความอยากรู้อยากเห็นพลางเอ่ยถาม
"หลินม่อ คุณรู้จักกับเถ้าแก่เจียงด้วยเหรอ?"
เมื่อได้ยินคำถามนั้น
หลินม่อก็ตอบกลับไปอย่างใจเย็น
"ใช่แล้ว เคยเจอกันครั้งหนึ่ง ก็ถือว่ารู้จักกันนั่นแหละ"
เมื่อได้ฟังคำพูดของหลินม่อ
เจียงไห่ก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
พูดตามตรง
เขากลัวจริงๆ ว่าหลินม่อจะแฉเรื่องราวของเขาออกมา!
ส่วนมู่หนานจือในตอนนี้กลับรู้สึกคลางแคลงใจ
เคยเจอกันครั้งหนึ่ง?
บ้าไปแล้ว...
แบบนี้เรียกว่าเคยเจอกันแค่ครั้งเดียวได้หรือ?
ดูจากท่าทีต่ำต้อยของเจียงไห่แล้ว
จะเป็นไปได้ยังไงที่เคยเจอกันแค่ครั้งเดียว?
และในจังหวะนั้นเอง
เจียงไห่ก็พลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้!
"คุณหลิน คุณกับประธานมู่ก็รู้จักกันด้วยหรือ?"
เมื่อครู่นี้ ถ้าเขาจำไม่ผิด
มู่หนานจือเรียกชื่อเต็มของหลินม่อออกมาตรงๆ!
ความสัมพันธ์แบบนี้...
"ผมกับหนานจือเป็นเพื่อนบ้านอยู่ห้องตรงข้ามกัน ความสัมพันธ์ก็ถือว่าไม่เลว"
หลินม่อเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ
สิ้นประโยคนั้น!
ใบหน้าของเจียงไห่ก็ซีดเผือดลงทันตา!
เพื่อนบ้านห้องตรงข้าม!
ความสัมพันธ์ถือว่าไม่เลว
เรียกชื่อกันตรงๆ ไปมา!
วินาทีนี้...
เจียงไห่รู้สึกได้เลยว่าขาทั้งสองข้างอ่อนยวบยาบ!!
เมื่อครู่นี้ตัวเขา...
ตอนที่เจรจาเซ็นสัญญา
เพิ่งจะวางก้ามอวดเบ่งไปไม่น้อยเลย!
ทว่า...
ตอนนี้กลับได้รับรู้ว่า
มู่หนานจือกับหลินม่อ มีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างดี...
นี่มัน...
ในหัวของเจียงไห่พลันจินตนาการเตลิดเปิดเปิงไปไกล!
ถ้าหากหลังจากนี้
มู่หนานจือไปพูดจาให้ร้ายเขา หรือระบายความอัดอั้นให้หลินม่อฟัง
จนส่งผลให้หลินม่อมีความรู้สึกไม่ดีต่อเขาล่ะก็...
เมื่อคิดมาถึงจุดนี้
ใบหน้าของเจียงไห่ก็ค่อยๆ ขาวซีดไร้สีเลือด!
เมื่อมองเห็นภาพเหตุการณ์นี้
มู่หนานจือก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน!
ลึกๆ ในใจรู้สึกสงสัยกับท่าทีของเจียงไห่เป็นอย่างมาก
"ประธานเจียง คุณรู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?"
และในเสี้ยววินาทีที่มู่หนานจือเอ่ยถามจบ
เจียงไห่ก็สูดลมหายใจเข้าลึก
จากนั้นจึงหันไปมองมู่หนานจือด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
ก่อนจะเอ่ยขึ้นมา
"ฮ่าฮ่า! ประธานมู่ ผมลองคิดดูแล้ว สัญญาที่เราเพิ่งเซ็นกันไปเมื่อกี้ ยกเลิกไปเถอะ มาทำสัญญากันใหม่ดีกว่า!"
ทันทีที่ประโยคนี้หลุดออกมา
มู่หนานจือถึงกับชะงักงัน ก่อนจะเอ่ยถาม
"ประธานเจียง! หมายความว่ายังไง?"
"ประธานมู่อย่าเพิ่งเข้าใจผิด! ผมแค่รู้สึกว่าสัญญาเมื่อครู่นี้มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไร!
ผมคิดว่าเราควรจะปรับราคาในสัญญาลงสักห้าสิบเปอร์เซ็นต์ แบบนี้น่าจะสมเหตุสมผลกว่า!
แถมเรื่องการจ่ายเงินก็ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น สามารถแบ่งจ่ายเป็นงวดๆ ภายในเวลาหนึ่งปีได้เลย!"
พูดไปพลาง
เจียงไห่ก็ล้วงเอาสัญญาที่เพิ่งเซ็นไปก่อนหน้านี้ออกมา
จากนั้นก็ฉีกมันทิ้งจนแหลกละเอียด!
แล้วโยนทิ้งลงถังขยะข้างๆ ไป!
วินาทีต่อมา บนใบหน้าของเจียงไห่ก็ปรากฏรอยยิ้มประจบประแจง
หันไปพูดกับมู่หนานจืออย่างนอบน้อมว่า
"อีกอย่าง ตอนที่อยู่ในห้องทำงานเมื่อครู่นี้ คำพูดของผมอาจจะล่วงเกินไปบ้าง ขอประธานมู่อย่าได้เก็บไปใส่ใจเลยนะ"
เมื่อได้เห็นเจียงไห่ในสภาพนี้ มู่หนานจือก็ถึงกับตกตะลึง!
เมื่อครู่นี้
เจียงไห่ยังคงมีท่าทีโขกสับขูดรีดราคาอย่างเต็มที่อยู่เลย
แต่ทว่าตอนนี้...
ทำไมจู่ๆ ถึงได้เปลี่ยนท่าทีไปราวกับคนละคน?
ถึงขั้นจะยอมลดราคาในสัญญาลงห้าสิบเปอร์เซ็นต์?
นั่นก็หมายความว่า ราคาจะต่ำกว่าราคาตลาดถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์เลยนะ!
เรื่องนั้นพักไว้ก่อน นี่ยังตกลงให้ทางเธอแบ่งจ่ายเป็นงวดๆ ได้อีก?
ส่วนเลขานุการที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็เริ่มร้อนรน!
รีบเอ่ยปากทักท้วงทันที
"ประธานเจียง! นี่มัน!"
ยังไม่ทันที่เลขานุการของตัวเองจะพูดจบ
เจียงไห่ก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ทำไม ฉันไม่มีสิทธิ์แก้สัญญาหรือไง?"
"ไม่ใช่แบบนั้น แต่ถ้าทำแบบนี้ ทางคณะกรรมการบริหาร..."
เมื่อได้ยินดังนั้น
เจียงไห่ก็แค่นเสียงเย็นในลำคอแล้วเอ่ย
"ถ้าคณะกรรมการบริหารไม่พอใจ ก็ให้พวกเขามาหาฉัน! ฉันนี่แหละคือประธานกรรมการของกลุ่มบริษัทมู่หยวน!"
เจียงไห่ประกาศกร้าวอย่างเย็นชา!
ถึงแม้ว่าสัญญาฉบับนี้จะลดราคาลงมาจากราคาตลาดตั้บยี่สิบเปอร์เซ็นต์
แต่ยังไงเขาก็ยังคงได้กำไรอยู่ดี!
แค่กำไรน้อยลงมาหน่อยก็เท่านั้น
และแม้ว่าการทำแบบนี้ จะไปขัดใจพวกตาแก่ในคณะกรรมการบริหารเข้าเต็มๆ ก็ตาม!
แต่พวกตาแก่พวกนั้น
ถ้าไปล่วงเกินเข้า ก็ล่วงเกินไปสิ!
แต่ทว่า!!
ถ้าหากไปล่วงเกินหลินม่อเข้า...
นั่นสิถึงจะเป็นเรื่องใหญ่!
ตัวเขาอาจจะไม่มีชีวิตอยู่รอดด้วยซ้ำ!
เมื่อคิดได้ดังนี้
เจียงไห่ก็ไม่กล้าชักช้า!
รีบเอ่ยขึ้นทันที
"ประธานมู่! ควรรีบหน่อยไหม?
พวกเราไปเซ็นสัญญาฉบับใหม่กันเดี๋ยวนี้เลยเถอะ!"
เจียงไห่เริ่มเป็นฝ่ายเร่งเร้า
"ฉันจะให้คนร่างสัญญาขึ้นมาใหม่เดี๋ยวนี้เลย!"
มู่หนานจือไม่รอช้า รีบต่อสายโทรศัพท์ทันที!
ในตอนนี้เธอเองก็เข้าใจแล้ว!
การเปลี่ยนท่าทีอย่างกะทันหันของเจียงไห่
ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับหลินม่ออย่างแยกไม่ออกแน่นอน!
ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเจียงไห่ถึงได้มีท่าทีนอบน้อม
เมื่อได้เจอกับหลินม่อก็ตาม
แต่เธอก็ไม่ได้เก็บมาคิดให้วุ่นวายใจ
รอจนกระทั่งมีคนนำสัญญามาส่งให้ จึงเอ่ยขึ้น
"ประธานเจียง ลองดูสัญญาฉบับใหม่นี้ก่อน ถ้าไม่มีปัญหาอะไร พวกเราก็เซ็นกันเลยดีไหม?"
"ไม่ต้องดูแล้ว! เซ็นได้เลย!"
พูดจบ
เจียงไห่ก็ไม่ได้ชายตามองเนื้อหาเลยแม้แต่น้อย
เขาพิงสัญญาเข้ากับตัวรถแล้วเซ็นชื่อตัวเองลงไปอย่างรวดเร็ว!
พร้อมกับล้วงเอาตราประทับบริษัทออกมาจากกระเป๋าของเลขานุการ
และประทับลงไปบนนั้นโดยตรง!
"นี่... ประธานเจียง..."
เลขานุการถึงกับยืนแข็งทื่อเป็นหินไปแล้ว!
นี่มันบ้าไปแล้ว!
สัญญาไม่คิดจะอ่านเลยหรือไง?
ประธานกรรมการของเขาไปโดนอะไรกระตุ้นมาเนี่ย!
ถึงได้เซ็นสัญญาอย่างง่ายดายปานนี้?
แถมการประทับตราครั้งนี้ หมายความว่ากำไรจะหดหายไปหลายร้อยล้านเลยนะ!!
แม้แต่มู่หนานจือที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ถึงกับตกตะลึง!
นี่มันเหนือจริงเกินไปแล้ว!
หลังจากที่เธอเซ็นชื่อและประทับตราของตัวเองลงไปเช่นกัน
ทุกอย่างก็ถือเป็นอันเสร็จสมบูรณ์!
เมื่อมองเห็นภาพนี้ เจียงไห่ก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก
จากนั้นก็หันไปเอ่ยกับหลินม่ออย่างระมัดระวัง
"คุณหลิน ดูสิ ถ้าหากไม่มีคำสั่งอื่นใดแล้ว
ทางผมขอตัวลากลับไปก่อน จะได้ไม่รบกวนคุณกับประธานมู่?"
เมื่อได้เห็นท่าทางของเจียงไห่
มู่หนานจือก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก!