บทที่ 34 น้ำยาเสริมพลังกาย

เมื่อสิ้นเสียงของหลินม่อ

มู่หนานจือ

ก็วางช้อนส้อมในมือลงเช่นกัน

จากนั้นเธอก็หันไปมองหลินม่อ

พลางหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยขึ้น

"เป็นอย่างที่พูดจริงๆ นั่นแหละ การที่เชิญคุณหลินมาเป็นแขกในครั้งนี้

อันที่จริง... ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอร้องคุณหลินค่ะ"

"หืม? เรื่องอะไรล่ะครับ?"

หลินม่อเลิกคิ้วขึ้น

มองมู่หนานจือด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

"คืออย่างนี้... ฉันหวังว่าจะขอซื้อชาต้าหงเผารุ่นที่สองจากคุณเพิ่มอีกสักหน่อย..."

เมื่อได้ยินดังนั้น

สีหน้าของหลินม่อก็ฉายแววประหลาดใจออกมา

"ซื้อเพิ่มอีก?"

"ใช่ค่ะ คือเรื่องมันเป็นแบบนี้

เมื่อไม่กี่วันก่อน ซุนฝูได้ไปซื้อชาต้าหงเผารุ่นที่สองจากคุณมานิดหน่อยใช่ไหมคะ?"

พอพูดถึงเรื่องนี้ หลินม่อก็นิ่งไปนิดหนึ่ง

ก่อนจะพยักหน้ารับ

"ใช่ ไม่ผิด พ่อบ้านซุนเพิ่งมาซื้อชาต้าหงเผารุ่นที่สองจากผมไปเมื่อไม่นานมานี้จริงๆ"

มู่หนานจือหัวเราะแห้งๆ

จากนั้นจึงค่อยๆ อธิบายต่อ

"คือเมื่อไม่กี่วันก่อน เป็นงานฉลองวันเกิดครบรอบเจ็ดสิบปีของคุณปู่ฉันพอดี

ตอนนั้นฉันก็เลยเอาชาต้าหงเผารุ่นที่สองของคุณไปมอบให้ท่านเป็นของขวัญ

คิดไม่ถึงเลยว่าคุณปู่จะชอบใจมาก และหวังว่าจะได้ซื้อเก็บไว้อีกสักหน่อย

เพราะฉะนั้น ฉันก็เลยอยากจะขอให้คุณหลินช่วยตัดใจ ขายให้ฉันเพิ่มอีกสักนิดเถอะนะ"

เมื่อได้ฟังแบบนั้น

หลินม่อก็กระจ่างแจ้งแก่ใจ

จากนั้นเขาก็หัวเราะออกมาพลางเอ่ย

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง! แต่ในเมื่อคุณปู่ชอบล่ะก็ ผมเอามามอบให้ท่านอีกสักหน่อยก็แล้วกัน!

ถือซะว่านี่เป็นของขวัญร่วมอวยพรวันเกิดครบรอบเจ็ดสิบปีจากผมก็แล้วกันนะ!"

เมื่อได้ยินประโยคนั้น

มู่หนานจือก็ถึงกับอึ้งไปในทันที

"นี่มัน..."

"ทำไมล่ะ? นี่เป็นของขวัญที่ผมตั้งใจมอบให้คุณปู่ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?"

เมื่อเห็นหลินม่อพูดแบบนั้น

มู่หนานจือก็ได้แต่ยิ้มขื่นออกมาแล้วตอบ

"ในเมื่อคุณหลินพูดถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันก็คงไม่ขอปฏิเสธแล้วล่ะ

เรื่องนี้... กลายเป็นว่าตระกูลมู่ของเราได้เอาเปรียบคุณแล้ว..."

ท่ามกลางบรรยากาศพูดคุยที่ผ่อนคลาย

หลินม่อก็จัดการตกลงมอบใบชาให้อีกหนึ่งชุด

จากนั้นเขาก็มองหน้ามู่หนานจือพลางเอ่ย

"จริงสิ คุณมู่"

พอได้ยินแบบนั้น มู่หนานจือก็รีบแย้งขึ้นทันที

"โธ่ คุณหลินคะ ไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณมู่หรอก เรียกฉันว่าหนานจือเฉยๆ ก็พอ"

หลินม่อพยักหน้า

"ถ้าอย่างนั้นหนานจือ... คุณก็เรียกผมว่าหลินม่อเหมือนกันเถอะ

อันที่จริง... ผมเองก็มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอให้ทางคุณช่วยเหมือนกัน"

"ว่ามาได้เลย"

"คือผมเพิ่งจะย้ายมาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ได้ไม่นาน

ก็เลยยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับที่นี่เท่าไร

แล้วคฤหาสน์ของผม... พอต้องอยู่คนเดียว เรื่องปัดกวาดเช็ดถูทำความสะอาดมันก็ทำไม่หวาดไม่ไหว

เพราะฉะนั้นผมก็เลยอยากจะรบกวนให้พวกคุณช่วยแนะนำพ่อบ้านหรือแม่บ้านดีๆ ให้สักคนน่ะ"

หลินม่อพูดพลางเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน

นั่นก็จริง

ตัวเขาไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เลยแม้แต่น้อย

ถ้าเกิดต้องไปงมหาเอาเอง... จะได้คนดีหรือไม่ก็ยังไม่รู้

แต่ที่แน่ๆ เรื่องความน่าเชื่อถือของตัวแม่บ้าน... คงต้องถูกตีเครื่องหมายคำถามตัวโตๆ เอาไว้ก่อน!

และเมื่อเป็นเช่นนั้น

สู้ไหว้วานให้กลุ่มของมู่หนานจือเป็นคนช่วยหาให้ ย่อมดีกว่าเป็นไหนๆ

เมื่อได้ฟังคำพูดนั้น

มู่หนานจือก็ชะงักไปเล็กน้อย

ก่อนจะหัวเราะออกมาแล้วตอบกลับ

"โธ่เอ๊ย! ฉันก็นึกว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายอะไรซะอีก!

ที่แท้หลินม่อ... นายก็แค่อยากจะหาพ่อบ้านสักคนนี่เอง!

เรื่องนี้สบายใจได้เลย พรุ่งนี้เดี๋ยวฉันจะให้ลุงฝูจัดการธุระให้เรียบร้อยเอง!"

"ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณมากนะ!"

หลังจากพูดคุยสัพเพเหระกันต่ออีกพักใหญ่

เมื่ออิ่มหนำสำราญดีแล้ว หลินม่อก็ขอตัวเดินกลับมาที่บ้านของตัวเอง

ส่วนภายในคฤหาสน์หมายเลขสอง

นัยน์ตาของมู่หนานจือทอประกายลึกล้ำ

ก่อนที่เธอจะเอ่ยขึ้น

"ดูท่า... หลินม่อคนนี้จะมีเบื้องหลังไม่ธรรมดาจริงๆ

ลุงฝู ลุงคิดว่าโปรเจกต์ที่ตงไห่... ควรจะดึงเขาเข้ามาร่วมด้วยดีไหม?"

ซุนฝูนิ่งเงียบใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"โปรเจกต์ที่ตงไห่... มีมูลค่าสูงถึงสามพันกว่าล้านหยวน

ดูจากท่าทีของคุณหลินแล้วเขาน่าจะเป็นคนมีหัวนอนปลายเท้า ผมคิดว่า... ดึงเขามาร่วมด้วยได้ครับ!

เพียงแต่ว่า... ทางฝั่งกลุ่มบริษัทมู่หยวนนี่สิครับที่จัดการยาก..."

เมื่อได้ยินแบบนั้น

คิ้วของมู่หนานจือก็ขมวดเข้าหากัน

"ส่งของขวัญไปให้แล้วใช่ไหม?"

"ทางผมได้เข้าพบภรรยาของเจียงไห่ ประธานกรรมการกลุ่มบริษัทมู่หยวนแล้วครับ... แต่อีกฝ่ายไม่ยอมเปิดปากผ่อนปรนให้เลยแม้แต่น้อย"

ชั่วพริบตาเดียว

มู่หนานจือก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

ภายในใจบังเกิดความหงุดหงิดงุ่นง่านขึ้นมา

ตัดกลับมาอีกด้านหนึ่ง

หลินม่อในเวลานี้กำลังนอนขดตัวดูซีรีส์อยู่บนโซฟาอย่างสบายใจ

โดยไม่รู้เรื่องรู้ราวเกี่ยวกับแผนการของกลุ่มมู่หนานจือเลยแม้แต่น้อย!

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไปทีละน้อย

เพียงไม่นาน... ก็ล่วงเลยมาถึงเวลาเที่ยงคืนตรง!

"หืม? เที่ยงคืนอีกแล้วเหรอเนี่ย?"

ประกายความตื่นเต้นพาดผ่านลึกเข้าไปในดวงตาของหลินม่อ!

จากนั้น

เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

[น้ำยาเสริมพลังกาย ราคาหลังอุดหนุน: 23.3 หยวน]

[การ์ดเสน่ห์ระดับแม็กซ์ ราคาหลังอุดหนุน: 19.9 หยวน]

เมื่อได้จ้องมองสินค้าทั้งสองชิ้นบนแอปพลิเคชันอุดหนุนเงินล้านล้าน

หลินม่อก็ถึงกับทำหน้ามึนตึ้บ

"ของพรรค์นี้มันคืออะไรวะเนี่ย?"

ความงุนงงก่อตัวขึ้นในใจ

ทว่าหลังจากนั้น ปลายนิ้วของหลินม่อก็ยังคงกดลงไปบนหน้าจอ

เพื่อทำการสั่งซื้อสินค้าทั้งสองอย่างนั้นอยู่ดี!

[สั่งซื้อสำเร็จ!]

[สินค้ากำลังอยู่ระหว่างการจัดส่งโดยประมาณ: 5 นาที!]

[กรุณารอรับสินค้า!]

"ส่งถึงในห้านาทีเหรอ? ถ้างั้นก็นั่งรอหน่อยแล้วกัน!"

เขาพึมพำกับตัวเอง

จากนั้น หลินม่อก็นั่งนิ่งๆ รอคอยอยู่บนโซฟาอย่างใจเย็น!

ราวๆ ห้านาทีต่อมา

บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ... ก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาอีกครั้ง!

[สินค้าที่คุณสั่งซื้อได้รับการจัดส่งเรียบร้อยแล้ว กรุณาตรวจสอบที่ 'ช่องเก็บของ'!]

"หืม?"

หลินม่อชะงักไปเล็กน้อย

ก่อนจะกดเปิดเข้าไปดูในหน้าต่างช่องเก็บของ!

หลังจากเข้ามาด้านใน

เขาก็พบว่ามีสินค้าสองชิ้น... นอนนิ่งอยู่ในนั้นจริงๆ!

[น้ำยาเสริมพลังกาย: หลังจากดื่มเข้าไป จะช่วยปรับปรุงสภาพร่างกายของผู้ใช้ให้ดีขึ้นอย่างก้าวกระโดด ส่วนการพัฒนาต่อยอดหลังจากนั้น... ผู้ใช้จำเป็นต้องค้นหาด้วยตัวเอง!]

[การ์ดเสน่ห์ระดับแม็กซ์: หลังจากเปิดใช้งาน ค่าเสน่ห์ของผู้ใช้จะพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด และสามารถควบคุมการแผ่กระจายเสน่ห์ได้ด้วยตัวเอง!]

เมื่อได้จ้องมองสินค้าทั้งสองชิ้น

หลินม่อก็ถึงกับนั่งนิ่งค้างอยู่บนโซฟา

"ชักจะน่าสนใจขึ้นมาแล้วสิ"

เขาพึมพำในใจ

หลังจากนั้น

หลินม่อก็จัดการกดเปิดใช้งานของทั้งสองสิ่งในทันที!

ทว่าทันทีที่ดื่มน้ำยาเสริมพลังกายลงคอไป

คลื่นความเหนื่อยล้าและง่วงงุนอันรุนแรง... ก็พลันถาโถมเข้าใส่สมองของเขาอย่างจัง!

หลินม่ออ้าปากหาวหวอดใหญ่... ก่อนจะสลบเหมือดล้มพับไปเดี๋ยวนั้น!

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร

หลินม่อถึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ

ก็พบว่าท้องฟ้าด้านนอก... สว่างโร่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ส่วนตัวเขา... ก็ยังคงนอนอยู่บนโซฟาตัวเดิม

"ความรู้สึกนี้มัน..."

ทันทีที่รู้สึกตัว หลินม่อก็ตื่นเต็มตาในทันที

เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน... ว่าภายในร่างกายของตัวเองในเวลานี้ กำลังอัดแน่นไปด้วยขุมพลังอันน่าสะพรึงกลัว!

"นี่คือผลลัพธ์ของน้ำยาเสริมพลังกายอย่างนั้นเหรอ?"

เขาลองกำหมัดแน่น หลินม่อรู้สึกได้ทันที... ว่าหมัดหมัดนี้ของเขา

เกรงว่าคงจะมีอานุภาพเทียบเท่ากับหมัดทรงพลังของนักมวยระดับโลกเลยทีเดียว!

"ต้องลองทดสอบดูหน่อยแล้ว... ว่าสมรรถภาพร่างกายของฉันในตอนนี้มันไปถึงขั้นไหน!"

เมื่อคิดได้ดังนั้น

หลินม่อก็สับเท้า เดินตรงลงไปยังห้องฟิตเนสชั้นล่างในทันที!