บทที่ 74 คุณเคยได้ยินเรื่องโหวแห่งฉางซิ่นไหม (ฟรี)

"ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยดูรูปฉันเหรอ?"

"ผิวของเธอเป็นเฉดที่สวยที่สุดเลยนะ"

"แต่เรื่องแบบนี้ ต้องให้หลี่จื้อเหยียนค้นพบเองสิ"

เหราฉือหยุ่นรู้สึกไปไม่ถูกกับคำพูดของหลี่เหม่ยเฟิง เธอเริ่มพูดจาล้ำเส้นขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

"พูดอะไรของเธอน่ะ..."

เหราฉือหยุ่นรู้สึกว่าหัวเริ่มว่างเปล่า แม้แต่พิมพ์ตอบหลี่จื้อเหยียนในแชทก็ยังทำไม่ไหว

"เหราฉือหยุ่น เธอนี่ขี้อายเกินไปแล้ว"

"กู้หว่านโจวอาจจะไปไกลกว่าที่เธอคิดก็ได้นะ แล้วก็อาจจะไม่ได้ใช้วิธีธรรมดาด้วยสิ"

เหราฉือหยุ่นยกมือขึ้นปิดหู ไม่กล้าฟังอะไรต่อจากหลี่เหม่ยเฟิงอีก

ผู้หญิงคนนี้บ้าชะมัด!

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เหราฉือหยุ่นเงยหน้าขึ้นมอง เห็น หลิวฮวน และ หวังซางเหยียน ยืนอยู่หน้าประตู

หลิวฮวนมีพลาสเตอร์ขนาดใหญ่แปะอยู่บนหน้าผาก เห็นได้ชัดว่าผลกระทบจากเหตุการณ์ครั้งก่อนยังคงอยู่

"หวังซางเหยียน ได้ข่าวว่าเธอกับสามีหย่ากันแล้ว เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

คราวนี้หลี่เหม่ยเฟิงกลับไม่กล้าเล่นคำพูดแรงๆ กับหวังซางเหยียน เพราะพวกเธอไม่สนิทกันมากพอ และที่สำคัญ...

ผู้หญิงคนนี้ โหดสุดๆ

วันนั้นเธอเห็นมากับตาว่าหวังซางเหยียนคว้าขวดเหล้าแล้วฟาดหัวหลิวฮวนจนแตก

ถ้าหากทั้งสองคนเปิดศึกกันจริงๆ หลิวฮวนอาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของภรรยาเขาเลยก็ได้

เพราะดูจากนิสัยของเธอแล้ว ถ้ามีมีดอยู่ในมือ เธอคงกล้าจ้วงหลิวฮวนแบบไม่ลังเลแน่ๆ

ผู้หญิงแบบนี้ น่ากลัวจริงๆ

หวังซางเหยียนทำผมลอนเป็นคลื่น สวมกระโปรงสั้น รองเท้าส้นสูง และถุงน่องเนื้อบาง ใบหน้าเรียบเฉย ไม่มีแววอารมณ์ใดๆ

"เขาทำเรื่องที่ฉันรับไม่ได้"

"เลยตัดสินใจหย่าก่อน จะให้เวลาเขาพิสูจน์ตัวเองสักระยะ"

"ถ้าหลังจากนี้เขาปรับปรุงตัวได้ดี ฉันก็อาจจะกลับไปคืนดีด้วย"

"งั้นหลิวฮวน นายต้องพยายามให้มากแล้วล่ะ"

"แน่นอนๆ ผมรักภรรยาที่สุดเลย"

หลิวฮวนรีบพูดเสียงอ่อน โทนเสียงเต็มไปด้วยความประจบประแจง

ตอนนี้เขาดูสงบเสงี่ยมขึ้นเยอะ เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองไม่สามารถเสียหวังซางเหยียนไปได้

ครอบครัวของเธอรวยมาก และตัวเธอเองก็เป็นทายาทเศรษฐีโดยสมบูรณ์

ตอนที่เขาเริ่มทำธุรกิจ ก็ใช้เงินทุนจากครอบครัวภรรยา

และถึงแม้จะมีปัญหาทะเลาะกันบ้าง แต่ความรู้สึกที่เขามีต่อเธอ ก็ไม่ใช่เรื่องโกหก

หวังซางเหยียนเป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยม เพียงแค่เธออารมณ์ร้อนและใช้กำลังแก้ปัญหาบ่อยไปหน่อยเท่านั้น

นอกจากนิสัยแข็งกร้าวแล้ว เธอแทบจะไม่มีข้อเสียอะไรเลย

ดังนั้น เขาต้องรีบหาทางพิสูจน์ตัวเอง เพื่อให้ได้กลับไปคืนดีกับเธอให้เร็วที่สุด!

ถึงแม้จะพยายามหันหน้าหนี แต่พอเห็นใบหน้าของ เหราฉือหยุ่น ที่ขึ้นสีแดงเรื่อด้วยความเขินอาย เขาก็อดรู้สึกหวั่นไหวไม่ได้

ถ้าเมื่อก่อน หลี่จื้อเหยียน ไม่เข้ามาขัดจังหวะ ป่านนี้ เหราฉือหยุ่น คงเป็นของเขาไปแล้ว

คิดแล้วก็ได้แต่เสียดาย ถ้าได้สัมผัสรูปร่างของเธอสักครั้ง มันจะยอดเยี่ยมขนาดไหนกันนะ

เขารีบเบือนสายตาออกทันที กลัวว่า หวังซางเหยียน ไม่สิ... ต้องเรียกว่าคุณ อดีตภรรยา จะจับได้

ถ้าทำให้เธอไม่พอใจขึ้นมา โอกาสคืนดีคงพังไม่เป็นท่า

"ไปกันเถอะ ออกไปรับหลี่จื้อเหยียน"

"จะรับมันไปทำไม!"

พอได้ยินชื่อ หลี่จื้อเหยียน หลิวฮวน ก็นึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที

เด็กเวรนี่ตัวปัญหาชัดๆ!

แผนที่เขาวางไว้อย่างดี พังไม่เป็นท่าเพราะหมอนี่คนเดียว

ตอนนั้นเขาแทบจะดื่มสู้ไม่ได้เลย แต่ไอ้เด็กนั่นกลับดื่มอัดพวกเขาไปเจ็ดคนจนร่วงหมด

สุดท้ายตัวเองก็เลยโดนภรรยาฟาดหัวด้วยขวดเหล้า จนต้องเข้าโรงพยาบาลไปสองวันเต็ม

และที่แย่ที่สุดคือ... ยังมีไอ้เวรตัวไหนไม่รู้ดันไปฟ้องภรรยาเขาอีก!

ถ้าเขารู้ว่าใครเป็นคนปากมาก รับรองว่ามันต้องเจอดีแน่!

"ไม่รับแล้วคืนนี้นายแน่ใจว่าจะเอาอยู่เหรอ? ด้วยสภาพของนายตอนนี้"

หลี่เหม่ยเฟิง หรี่ตามอง หลิวฮวน พร้อมใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งทำท่าประกบกัน หยอกเย้าให้เขาโมโหเล่น

"ไปกันเถอะ"

เหราฉือหยุ่น ไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว เดินนำออกจากห้องไปทันที

ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว หลี่เหม่ยเฟิง ก็เล่นอะไรแปลกๆ กับเธอไม่หยุด

จากตอนแรกที่พูดแค่ว่าให้เธอ "ดูแลหลี่จื้อเหยียนดีๆ" ตอนนี้เล่นลามไปถึงวิธีดูแลแล้วเหรอ?!

"เฮียเหยียน นายเคยอ่านเรื่องราวของบุคคลในประวัติศาสตร์บ้างไหม?"

"เมื่อคืนฉันไปเจอเรื่องราวของคนๆ หนึ่งมา แล้วรู้สึกว่านายเหมือนเขามาก"

หลี่จื้อเหยียน มอง หลี่ซื่ออวี่ ด้วยความแปลกใจ

ไอ้หมอนี่... นอกจากจะติดเกมออนไลน์อย่าง CF กับ DNF แล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มันหันมาอ่านพงศาวดาร?

"นี่นายอ่านหนังสือด้วยเหรอ?"

"แน่นอน ฉันอ่านหมดแหละ โดยเฉพาะหนังสือลดราคาตามร้านทุกอย่าง 20 บาท ฉันอ่านจนเกือบหมดร้านแล้ว"

"ช่วงนี้อินเทอร์เน็ตฟรี ฉันว่างๆ ก็เลยหาอ่านเพิ่มหน่อย"

"ฉันไปเจอเว็บไซต์หนึ่งมา สนุกดี คนในนั้นวิเคราะห์กันได้เฉียบมาก"

หลี่จื้อเหยียน อึ้งไปนิดหน่อย

"...โอเคๆ แล้วตกลงนายไปอ่านเรื่องของใครมา?"

"ฉันไปเจอเรื่องของ 'จ้าวแห่งวงล้อ' เข้า"

"ฉันว่าเขาคล้ายนายมากเลยนะ!"

"ฉันรู้จักนายดี นายนี่แหละเป็นร่างจุติของเขาชัดๆ!"

"แถมจ้าวแห่งวงล้อก็ได้ดีเพราะไปพัวพันกับแม่ของจักรพรรดิจิ๋นซีด้วย!"

"ดูจากเส้นทางชีวิตของนายตอนนี้แล้ว... เหมือนกันเป๊ะเลย!"

หลี่จื้อเหยียน ถึงกับพูดไม่ออก

...หมอนี่มันรู้เรื่อง "จ้าวแห่งวงล้อ" ได้ยังไง?

แต่ก็จริงอย่างที่ว่า... จ้าวแห่งวงล้อ นับเป็นต้นแบบที่เขาตั้งใจเดินตามอยู่เหมือนกัน

ในตอนนั้นเอง เหราฉือหยุ่น ก็ขับ Audi A6 มาจอดที่หน้าประตู

ด้านหลังเธอมีรถ BMW 5 Series จอดตามมาอีกคันหนึ่ง

คืนนี้ดูเหมือนจะไม่ธรรมดาเลยแฮะ...

"คืนนี้ฉันมีธุระ นายเล่นต่อไปเถอะ"

หลี่จื้อเหยียนบอกกับหลี่ซื่ออวี่สองสามคำก่อนจะเดินออกมา เห็นเหราฉือหยุ่นลงจากรถ

ช่วงนี้เธอพยายามหลบหน้าเขาอย่างเห็นได้ชัด

เขารู้ดีว่าเหราฉือหยุ่นกำลังคิดอะไรอยู่ เธอแค่ต้องการกลับไปคืนดีกับสามี และไม่อยากทำร้ายเขา

แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ

ไม่ว่าเธอกับสามีจะมีความสัมพันธ์มายาวนานแค่ไหน ถ้าเขาชอบเธอ เขาก็จะไม่มีวันปล่อยไปง่ายๆ

ท้ายที่สุดแล้ว... เขายังต้องช่วยเติมเต็มครอบครัวของหลิวจื่อเฟิงอยู่ด้วย

"เหราฉือหยุ่น ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ"

ประตูฝั่งผู้โดยสารถูกเปิดออก หลี่เหม่ยเฟิงก้าวลงจากรถ พลางเอ่ยแซวตามสไตล์ของเธอ

"ดูสิๆ พอลงจากรถปุ๊บก็รีบไปทักเหราฉือหยุ่นก่อนเลย"

"ทำไมล่ะ? ก็เพราะเธอมีหน้าอกสวยใช่ไหม?"

"แล้วฉันล่ะ? ทำไมไม่ทักฉันบ้าง"

หลี่จื้อเหยียนคุ้นเคยกับนิสัยชอบแหย่ของหลี่เหม่ยเฟิงดี เขาก็ยังรู้สึกขอบคุณเธออยู่ไม่น้อย

หลายครั้งที่เขาอยากเข้าใกล้เหราฉือหยุ่นหรือกู้หว่านโจว ถ้าไม่มีหลี่เหม่ยเฟิงคอยช่วยดัน เรื่องคงไม่เดินไปเร็วขนาดนี้

"สวัสดีครับหลี่อาหยิน"

"ดีมาก แต่ข้างหลังนายยังมีอาหญิงอีกคนนะ"

หลังจากพูดจบ รถ BMW ซีรีส์ 5 ที่จอดอยู่ด้านหลังก็เปิดประตูออก

สองคนที่ก้าวลงมา เป็นคนที่หลี่จื้อเหยียนคุ้นหน้าคุ้นตาดี หลิวฮวน และ หวังซางเหยียน

"สวัสดีครับหลิวอา สวัสดีครับหวังอาหญิง"

หลิวฮวนถึงกับกัดฟันแน่นเมื่อได้ยินเสียงของหลี่จื้อเหยียน

เจ้าเด็กนี่... เขาเกลียดมันเข้าไส้!

แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องฝืนยิ้มและตอบกลับไปอย่างเป็นมิตร

สถานะของเด็กมันช่างน่าหงุดหงิดจริงๆ

ถ้าเขาไม่ให้เกียรติ ก็จะกลายเป็นว่าทำตัวเหมือนเด็กไปแข่งกับเด็ก

"ดี"

หวังซางเหยียนมองหลี่จื้อเหยียนด้วยสายตาชื่นชม

เด็กคนนี้... ยอมสู้กับผู้ชายถึงเจ็ดคนเพื่อปกป้องผู้ใหญ่ที่เขาชอบ

ถ้าเป็นลูกชายของเธอเองก็คงดี

"หวังซางเหยียน! ดูร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่นั่นสิ สุดยอดไหม? เป็นของเสี่ยวเหยียนเองเลยนะ!"

หวังซางเหยียนหันไปมองภายในร้าน แล้วรู้สึกตกใจ

"อะไรนะ!"

"หลี่จื้อเหยียนอายุแค่ 18 แต่เปิดร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ของตัวเองได้แล้วเหรอ?"

เขาอายุแค่ 18 เองนะ!

"เสี่ยวเหยียน เธอนี่เก่งจริงๆ"

เธออดไม่ได้ที่จะจับมือหลี่จื้อเหยียน ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

เหราฉือหยุ่นรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ผู้หญิงคนนี้... ทำไมถึงได้ขาดความสำรวมแบบนี้นะ?

กล้าจับมือเสี่ยวเหยียนต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ ไม่รู้จักเว้นระยะห่างระหว่างชายหญิงบ้างเลยหรือไง?

"ความเก่งของเขาไม่ได้มีแค่นั้นหรอกนะหวังซางเหยียน!"

"ตอนแรกที่นี่แทบไม่มีลูกค้าเลย!"

"แต่หลังจากผ่านกลยุทธ์การตลาดของเด็กคนนี้ ร้านก็กลายเป็นร้านยอดนิยม ลูกค้าเต็มตลอด!"