บทที่ 9: เบจิต้าพลิกสถานการณ์

บทที่ 9: เบจิต้าพลิกสถานการณ์

"ยินดีด้วย นั่นเป็นคำตอบที่ถูกต้อง" หลัวเทียนพยักหน้า

"อะไรนะ? ชาวไซย่าใช้วิชารักษาได้ด้วยงั้นเหรอ?" ซาโดเรียชะงักไปเล็กน้อย คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน "งั้นที่นายไม่ได้เพิ่มพลังต่อสู้ ก็เพราะมัวแต่ไปฝึกวิชารักษาสินะ?"

"เอาล่ะ เบจิต้า" หลัวเทียนร้องเรียกเบจิต้า

"พรึ่บ!"

เบจิต้ากระโจนพรวดขึ้นจากพื้น เขารีบสำรวจร่างกายของตัวเองอย่างรวดเร็ว และสีหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างล้นพ้นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาทันที

"อะไรกัน? รักษาหายแล้วงั้นเหรอ?" คิ้วของซาโดเรียขมวดแน่น

"ก็ไม่เลวนะ" หลัวเทียนพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

"เหอะ ต่อให้รู้วิชารักษาแล้วยังไงล่ะ? ถึงเบจิต้าจะฟื้นฟูร่างกายได้อีกสักสองสามครั้ง เขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันอยู่ดี" ซาโดเรียแสยะยิ้ม ชูมือชี้ไปยังร่างของหลัวเทียนจากระยะไกล "แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็จะไม่ยอมให้นายรักษาเขาได้อีกเป็นครั้งที่สองแน่! ก่อนหน้านั้น ฉันจะอัดนายจนดูแลตัวเองไม่ได้เลยคอยดู!"

"ตู้ม!"

สิ้นเสียงนั้น ซาโดเรียก็ยิงคลื่นพลังงานออกจากมือ

คลื่นพลังงานพุ่งแหวกอากาศตรงดิ่งไปยังทิศทางที่หลัวเทียนยืนอยู่

หลัวเทียนไม่ได้แม้แต่จะคิดหลบหลีก

"ย้าก!"

ทว่าเบจิต้ากลับแผดเสียงคำรามลั่น เขาวาดฝ่ามือออกไป แล้วปัดคลื่นพลังงานที่ซาโดเรียยิงมาให้พุ่งลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าไปโดยตรง

"อะไรกัน?" ซาโดเรียถึงกับตะลึงงัน ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเบจิต้าจะดุดันถึงเพียงนี้

เพราะในความคิดของซาโดเรียนั้น ความรุนแรงของคลื่นพลังงานที่เขาเพิ่งปล่อยออกไปเมื่อครู่ มากพอที่จะทำให้ทั้งสองคนบาดเจ็บสาหัสได้เลย

แน่นอนว่า เบจิต้าอาจจะหลบมันพ้นก็เป็นได้

ทว่าสิ่งที่ทำให้ซาโดเรียต้องประหลาดใจก็คือ เบจิต้าไม่ได้หลบ ซ้ำยังปัดคลื่นพลังงานของเขาทิ้งไปดื้อๆ

"ฟิ้ว!"

เบจิต้าพุ่งตัวกลายเป็นลำแสงสว่างวาบ ทะยานเข้าประชิดตัวอย่างรวดเร็ว และพุ่งหัวกระแทกเข้าที่หน้าอกของซาโดเรียอย่างจังในทันที

"อั่ก..."

ซาโดเรียกระอักเลือดคำโตออกมา ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงในพริบตา

เบจิต้าปล่อยหมัดเสยขึ้น ซัดเข้าที่ปลายคางของซาโดเรียอย่างจัง

ซาโดเรียหมุนคว้างกลางอากาศก่อนจะร่วงกระแทกพื้น รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งตัว

"ถุย!"

เบจิต้าถ่มน้ำลาย สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในชัยชนะ

ซาโดเรียเช็ดเลือดออกจากมุมปาก ตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น เขามองเบจิต้าด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นก็หันไปมองหลัวเทียนที่อยู่ใกล้ๆ กับเบจิต้าด้วยความรู้สึกสับสนเล็กน้อย

"นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง?" ใบหน้าของซาโดเรียเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เขาร้องถามด้วยความแปลกใจ "ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าพลังต่อสู้ของแกเพิ่มขึ้นล่ะ?"

"ซาโดเรีย นี่แกไม่รู้หรอกเหรอ?" เบจิต้าหัวเราะในลำคอ

"รู้อะไร?" ซาโดเรียชะงัก

"เมื่อชาวไซย่าอย่างพวกเราฟื้นตัวจากเฉียดตาย พลังต่อสู้ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลยังไงล่ะ" เบจิต้าหัวเราะลั่นอย่างสะใจ

"แก... แกพูดว่าอะไรนะ?" สีหน้าของซาโดเรียเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

"หลัวเทียน นายสัมผัสได้ไหมว่าพลังต่อสู้ของฉันตอนนี้อยู่ที่เท่าไหร่?" เบจิต้าหันไปถาม

"น่าจะประมาณหนึ่งหมื่นแปดพันล่ะมั้ง" หลัวเทียนครุ่นคิด

"อะไรกัน? เพิ่มมาแค่สามพันเองเหรอ?" เบจิต้ารู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

"ก็ไม่เลวหรอก ฉันแค่กลัวว่าต่อไปมันจะไม่เพิ่มขึ้นอีกแล้วน่ะสิ" หลัวเทียนกล่าว

เบจิต้า: "?????"

หมายความว่ายังไงกัน?

ที่บอกว่าต่อไปมันจะไม่เพิ่มขึ้นอีกแล้วหมายความว่ายังไง?

ทว่าเบจิต้าก็ไม่ได้คิดอะไรให้มากความ

สามพันก็สามพัน

ตอนนี้พลังต่อสู้ของฉันคือหนึ่งหมื่นแปดพัน ซึ่งสูงกว่าเจ้านี่อยู่หนึ่งพัน แค่นี้ก็รับมือกับมันได้เกินพอแล้ว

อันที่จริง ถึงจะบอกว่ามีพลังต่อสู้สูงกว่าหนึ่งพัน แต่ในความเป็นจริงแล้ว เบจิต้าถือไพ่เหนือกว่าอย่างสมบูรณ์แบบ

เพราะก่อนหน้านี้ ซาโดเรียได้ต่อสู้จนสูญเสียพลังงานไปมาก พลังต่อสู้จึงลดลง แถมยังได้รับบาดเจ็บอีกด้วย

แต่เบจิต้านั้นฟื้นฟูร่างกายจนหายสนิท ไม่เพียงแต่กลับมาอยู่ในจุดสูงสุดเท่านั้น แต่พลังต่อสู้ยังเพิ่มสูงขึ้นอีกต่างหาก

"พลังต่อสู้หนึ่งหมื่นแปดพันเหรอ? เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!" ซาโดเรียตะโกนลั่น แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"เดี๋ยวแกก็รู้เองแหละว่าเป็นไปได้ไหม!" เบจิต้าแค่นเสียงเย็นชา แล้วพุ่งเข้าไปหาซาโดเรียอย่างรวดเร็ว

ซาโดเรียตกตะลึงอย่างสุดขีด นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างหาที่สุดไม่ได้

"ตายซะ!" เบจิต้าเตะเสยซาโดเรียจนร่างกระเด็นลอยละลิ่วขึ้นไปบนฟ้าอย่างแรง

"ตู้ม!"

เบจิต้าปลดปล่อยพลังงานออกมาจนถึงขีดสุด พลังมหาศาลได้กลืนกินร่างของซาโดเรียเข้าไปในชั่วพริบตา

เมื่อทุกอย่างกลับสู่ความสงบ ร่างของซาโดเรียก็ถูกเบจิต้าระเบิดจนแหลกเป็นผุยผงไปเสียแล้ว

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก..."

เบจิต้าหอบหายใจอย่างหนัก พลังงานของเขาก็ถูกใช้ไปจนแทบจะหมดเกลี้ยงเช่นกัน

เห็นได้ชัดว่าการกำจัดซาโดเรียให้สิ้นซากนั้น ต้องแลกมาด้วยราคาที่แพงลิ่ว

อาจกล่าวได้ว่าตอนนี้พลังงานของเบจิต้าได้ลดลงจนถึงจุดต่ำสุดแล้ว

"เร็วเข้า หลัวเทียน ช่วยฟื้นฟูพลังให้ฉันหน่อย" เบจิต้าหันไปสั่งหลัวเทียน

"เบจิต้า นายอย่าหวังพึ่งแต่วิชารักษาของฉันไปซะทุกอย่างสิ" หลัวเทียนถอนหายใจ "ไอ้เรื่องการฟื้นฟูพลังงานเนี่ย นายก็แค่ไปกินน่องไก่หรืออะไรพวกนั้นเพื่อฟื้นพลังก็พอแล้ว"

เบจิต้า: "..."

"เหอะ ก็ได้" เบจิต้าไม่อยากจะง้อ

"ตอนนี้ซาโดเรียก็ตายไปแล้ว ฟรีเซอร์อาจจะตามหาตำแหน่งพวกเราเจอผ่านระบบระบุพิกัดบนยานอวกาศก็ได้" หลัวเทียนครุ่นคิด "ดูเหมือนพวกเราต้องหาทางทำลายระบบระบุพิกัดบนยานอวกาศซะแล้วล่ะ"

"เหอะ ไม่เห็นต้องยุ่งยากขนาดนั้นเลย" เบจิต้ายิ้มอย่างผู้ชนะ "จู่ๆ ฉันก็นึกวิธีที่ยอดเยี่ยมมากๆ ออก เป็นวิธีที่จะสร้างคนผู้สามารถเอาชนะฟรีเซอร์ได้ยังไงล่ะ"

"โอ้? วิธีอะไรล่ะ?" หลัวเทียนถาม

"นายก็แค่อัดฉันให้ปางตาย แล้วค่อยรักษาฉันไง! แบบนี้พลังต่อสู้ของฉันก็จะพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ!" สีหน้าของเบจิต้าฉายแววคลุ้มคลั่ง ใบหน้าอันเยาว์วัยของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างเปี่ยมล้น

"แค่ก แค่ก... เป็นคำขอที่วิเศษไปเลย... นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเคยได้ยินอะไรแบบนี้" หลัวเทียนอุทาน

"เหอะ ด้วยวิชารักษาของนาย ฉันจะก้าวข้ามไปเป็นซูเปอร์ไซย่าได้ในเวลาอันรวดเร็ว!" เบจิต้าหัวเราะเสียงดังลั่น ก้าวเดินไปข้างหน้าแล้วตบไหล่หลัวเทียน "ไม่ต้องห่วงไปหรอก หลัวเทียน! เมื่อไหร่ที่ฉันได้เป็นซูเปอร์ไซย่า ได้เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลนี้! ฉันจะไม่ปล่อยให้นายต้องลำบากอย่างแน่นอน!"

"การให้ฉันอัดนายจนปางตายมันก็ไม่ได้เป็นไปไม่ได้หรอกนะ..." หลัวเทียนส่ายหน้าเบาๆ

"มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?" เบจิต้าชะงัก

"ฉันคิดว่านายจำเป็นต้องเข้าใจเรื่องหนึ่งก่อนนะ" หลัวเทียนตอบ

"เรื่องอะไร?" เบจิต้าถามด้วยความสงสัย

"นายรู้ไหมว่าพลังต่อสู้ของฟรีเซอร์คือเท่าไหร่?" หลัวเทียนตั้งคำถาม

"เหอะ จะสักเท่าไหร่กันเชียว? อย่างมากก็แค่สองแสนแหละน่า" เบจิต้าคาดเดา จากนั้นก็ยิ้มอย่างผู้ชนะ "ตราบใดที่พลังต่อสู้ของฉันทะลุสองหมื่น ฉันก็สามารถแปลงร่างเป็นลิงยักษ์แล้วจับมันกดลงกับพื้นขยี้ให้แหลกคามือได้สบายๆ!"