บทที่ 7 มีคนกำลังตามมา

บทที่ 7 มีคนกำลังตามมา

"การจะเป็นซูเปอร์ไซย่าได้ สิ่งแรกที่นายต้องทำก็คือการมีจิตใจที่สงบ" หลัวเทียนถอนหายใจ "เพราะงั้น ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป นายต้องทำจิตใจให้สงบนิ่งเข้าไว้"

"หึ ฉันไม่อยากมีจิตใจที่สงบอะไรนั่นหรอก อย่ามาหลอกฉันซะให้ยาก นั่นมันพื้นฐานสำหรับบ่มเพาะพลังเทวทูตของนายต่างหาก! ฉันไม่เป็นหรอกสายซัพพอร์ตฟื้นฟูอะไรนั่นน่ะ ฉันอยากเป็นนักรบที่แข็งแกร่ง! นักรบที่สามารถจับฟรีเซอร์กดลงกับพื้นแล้วขยี้ให้จมดินได้!" เบจิต้าเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว แววตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เบจิต้าในวัยนี้มักจะชอบเพ้อฝันเป็นที่สุด

มากเสียจนแม้จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาก็ยังคงจมปลักอยู่กับภาพลวงตาเหล่านั้น

ทว่าจู่ๆ หลัวเทียนก็หันขวับไปมองด้านหลัง และกวาดสายตาสำรวจอย่างรวดเร็ว

"มีอะไร?" เบจิต้าหันไปมองด้านหลังบ้าง

"มีคนกำลังตามเรามา" หลัวเทียนเอ่ยขึ้นทันที

"อะไรนะ? มีคนตามมางั้นเหรอ? คนของฟรีเซอร์หรือเปล่า?" เบจิต้าตกใจเล็กน้อย เขารีบหยิบสเกาเตอร์ขึ้นมาสวมเข้าที่ตาอย่างรวดเร็ว

"ปี๊บ! ปี๊บ!"

ทันใดนั้น สเกาเตอร์ก็แสดงระดับพลังรบออกมา

"อะไรกัน? พลังรบตั้ง 17,000!"

สีหน้าของเบจิต้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุด น้ำเสียงของเขาเริ่มสั่นเครือเล็กน้อย

"อืม สูงกว่านาย 2,000 แฮะ" หลัวเทียนกล่าวอย่างใจเย็น

เบจิต้าหันขวับมามองหลัวเทียนราวกับหุ่นยนต์ แววตาของเขาแฝงไปด้วยความหวาดหวั่น เขากัดฟันกรอดและกำหมัดแน่น "มันคือซาโดเรีย น้องชายของโดโดเรีย! ฟรีเซอร์ต้องการจะทำอะไรกันแน่?"

"บางทีเขาอาจจะแค่อยากชวนเราไปดื่มชาสนทนากันล่ะมั้ง" หลัวเทียนคลี่ยิ้ม

"หึ นายคิดว่ามันเป็นไปได้งั้นเหรอ?" เบจิต้ารีบถอดสเกาเตอร์ออก เอามือปิดไมโครโฟนไว้ กรอกตาไปมาแล้วพูดว่า "รีบหาดาวที่มีดวงจันทร์ลงจอดเร็วเข้า เจ้าชายอย่างฉันจะแปลงร่างเป็นลิงยักษ์แล้วกำจัดมันซะ"

"ไม่เห็นต้องทำแบบนั้นเลย ลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันรักษาได้?" หลัวเทียนยิ้มอย่างไม่แยแส "แค่มันอัดนายจนปางตาย แล้วฉันก็ใช้พลังฟื้นฟูสภาพให้นาย พลังรบของนายก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเอง"

ดวงตาของเบจิต้าเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาหัวเราะคิกคักอย่างโง่งมออกไปทางห้วงอวกาศด้านนอก

จริงด้วย!

ฉันมีผู้ใช้พลังฟื้นฟูชั้นยอดอยู่ข้างกายนี่นา!

แล้วยังจะต้องกลัวอะไรอีก?

"เดี๋ยวก่อนนะ นายไม่มีสเกาเตอร์นี่ แล้วรู้ได้ยังไงว่ามีคนกำลังมา?" เบจิต้าถามด้วยความสงสัย

"ฉันเคยบอกนายแล้วไงว่าอย่าไปพึ่งพาสเกาเตอร์ให้มากนัก" หลัวเทียนตอบพร้อมรอยยิ้ม "นายต้องหัดสัมผัสถึงพลังชี่ของอีกฝ่ายให้ได้ จะได้รู้ถึงความแข็งแกร่งและตำแหน่งของพวกเขา"

"อะไรนะ? มีวิชาวิเศษแบบนั้นด้วยเหรอ?" เบจิต้าประหลาดใจอย่างมาก

"นายยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ" หลัวเทียนยิ้มบางๆ

"หึ พูดซะหยั่งกับว่าแกรู้เยอะกว่าฉันงั้นแหละ" เบจิต้ากรอกตามองบน

"เลิกเล่นได้แล้ว รีบหาดาวลงจอดกันเถอะ ยังไงซะชาวไซย่าอย่างพวกเราก็ไม่สามารถเอาชีวิตรอดในอวกาศได้ นั่นคือจุดอ่อนที่ร้ายแรงที่สุดของเราเลยนะ" หลัวเทียนถอนหายใจอย่างจนปัญญาเช่นกัน

แม้ว่าหลัวเทียนจะสามารถควบแน่นพลังเทวทูตที่ไม่ค่อยบริสุทธิ์นักได้แล้วก็ตาม

แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าหลัวเทียนได้กลายเป็นเทวทูตและสามารถมีชีวิตรอดในห้วงอวกาศได้แล้ว

นั่นมันเกินจริงไปหน่อย

กว่าจะได้เป็นเทวทูตที่แท้จริง ยังต้องใช้เวลาอีกยาวไกลนัก

อย่างน้อย การทำความเข้าใจกับวิชาแก่นแท้แห่งอัตตาอย่างถ่องแท้ ก็ถือเป็นก้าวแรก

หลัวเทียนคาดเดาคร่าวๆ ว่า หากสามารถบ่มเพาะพลังเทวทูตให้มีความบริสุทธิ์ได้ถึงระดับ 10 เขาก็น่าจะสามารถกระตุ้นร่างซูเปอร์ไซย่าก๊อดได้

ถ้าพลังเทวทูตมีความบริสุทธิ์แตะระดับ 15 เขาก็อาจจะสามารถใช้งานร่างซูเปอร์ไซย่าบลูได้

หากพลังเทวทูตมีความบริสุทธิ์ถึงระดับ 20 ก็น่าจะเข้าสู่โหมดแก่นแท้แห่งอัตตาลางๆ ได้

และถ้าพลังเทวทูตมีความบริสุทธิ์ถึงระดับ 30 เขาน่าจะสามารถใช้แก่นแท้แห่งอัตตาร่างสมบูรณ์ ซึ่งก็คือร่างผมสีเงินได้สำเร็จ

แน่นอนว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่ข้อสันนิษฐานของหลัวเทียนเท่านั้น

แล้วการบ่มเพาะพลังเทวทูตกับซูเปอร์ไซย่าก๊อดมันมีความเกี่ยวข้องกันอย่างนั้นหรือ?

แน่นอนว่ามีสิ!

ในความเป็นจริง ซูเปอร์ไซย่าก๊อดก็คือก้าวแรกของชาวไซย่าในการก้าวขึ้นเป็นเทพเจ้านั่นเอง

นี่คือก้าวเล็กๆ ในการแปรสภาพพลังงานให้กลายเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์

ในชาติก่อน หลัวเทียนมักจะเห็นแฟนคลับดราก้อนบอลเถียงกันเรื่องซูเปอร์ไซย่าโฟร์กับซูเปอร์ไซย่าก๊อดอยู่บ่อยๆ

ประเด็นหลักที่ถกเถียงกันก็คือร่างไหนแข็งแกร่งกว่ากัน ระหว่างซูเปอร์ไซย่าโฟร์กับซูเปอร์ไซย่าก๊อด?

พูดง่ายๆ ก็คือ ซูเปอร์ไซย่าโฟร์เป็นผลลัพธ์จากการเปลี่ยนแปลงของพลังงานในเชิงปริมาณ ในขณะที่ซูเปอร์ไซย่าก๊อดเป็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงของพลังงานในเชิงคุณภาพ

ส่วนเรื่องที่ว่าใครแกร่งกว่ากัน...

ในความเห็นของหลัวเทียน หากพลังพื้นฐานไม่ต่างกันมากนัก เมื่อแปลงร่างแล้ว ความแข็งแกร่งของซูเปอร์ไซย่าโฟร์ก็น่าจะมากกว่าหรือเท่ากับซูเปอร์ไซย่าบลู

ทำไมถึงมากกว่าล่ะ?

นั่นก็เพราะว่าร่างซูเปอร์ไซย่าโฟร์คงอยู่ได้นานกว่า ต่อให้สลบไป ร่างกายก็ยังคงรักษาสภาพนั้นไว้ได้

แต่ซูเปอร์ไซย่าบลูไม่สามารถทำแบบนั้นได้

ดังนั้น แม้ว่าความแข็งแกร่งจะสูสีกัน แต่ในด้านความอึดแล้ว ซูเปอร์ไซย่าบลูอาจจะพ่ายแพ้ไป

แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงข้อสันนิษฐานบางส่วนของหลัวเทียนจากชาติก่อน จะถูกต้องแม่นยำหรือไม่นั้นก็ยังไม่แน่ชัด

ในเมื่อตอนนี้หลัวเทียนได้ทะลุมิติมาอยู่ในโลกดราก้อนบอลแล้ว เขาก็สามารถใช้โอกาสนี้เพื่อพิสูจน์ให้เห็นกันไปเลยว่า ระหว่างสองร่างนี้ ร่างไหนคือของจริง

หลัวเทียนรู้สึกว่าการผลักดันให้เบจิต้าเดินตามเส้นทางของซูเปอร์ไซย่าโฟร์นั้น น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

แต่ก่อนหน้านั้น จุดอ่อนที่สำคัญที่สุดของชาวไซย่าจำเป็นต้องได้รับการแก้ไขเสียก่อน

ในฐานะเผ่าพันธุ์นักรบ ชาวไซย่ากลับไม่มีแม้แต่ความสามารถในการเอาชีวิตรอดในห้วงอวกาศเนี่ยนะ!

นี่คือสิ่งที่หลัวเทียนบ่นอุบอยู่ในใจมากที่สุด

"ซาโดเรีย! แกตามพวกเรามาทำไม?" เบจิต้าติดต่อไปหาซาโดเรียผ่านสเกาเตอร์เรียบร้อยแล้ว

"เบจิต้า ท่านฟรีเซอร์สั่งให้แกกับหลัวเทียนกลับไปหาท่านเดี๋ยวนี้!" ซาโดเรียออกคำสั่ง

"หึ เขาไม่มีสิทธิ์มาบงการว่าเจ้าชายอย่างฉันจะไปที่ไหน!" เบจิต้าแค่นเสียงฮึดฮัด

"ถ้าอย่างนั้น ฉันคงต้องเป็นคนลากคอพวกแกกลับไปเองซะแล้ว" ซาโดเรียแสยะยิ้ม "จากการตรวจสอบของฉัน ดูเหมือนว่าจะไม่มีดาวที่มีดวงจันทร์อยู่แถวนี้เลยนี่นา ใช่ไหม? ยานอวกาศของพวกแกก็ไม่ได้เร็วเท่าของฉันหรอกนะ เพราะงั้นแกกับหลัวเทียนจงทำตัวว่าง่ายซะดีกว่า!"

"ถึงจะไม่มีดวงจันทร์ ฉันก็อัดแกจนน่วมได้เหมือนกันนั่นแหละ!" เบจิต้าตะคอก "ไปสู้กันบนดาวดวงข้างหน้านั่นดีไหมล่ะ?"

"โอ้? ดูแกมั่นใจจังเลยนะ เบจิต้า" ซาโดเรียหัวเราะเบาๆ

"ฟิ้ว! ฟิ้ว!"

ยานอวกาศสองลำพุ่งทะยานผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ทิ้งแสงสว่างวาบเป็นทางยาวสองเส้น ขณะกำลังร่อนลงสู่ดาวเคราะห์สีน้ำตาลอมเหลืองอันห่างไกลอย่างรวดเร็ว

ประมาณหนึ่งนาทีต่อมา ยานอวกาศทั้งสองลำก็ร่อนลงจอดบนดาวดวงนั้น

"ครืด..."

ประตูยานอวกาศเปิดออก

หลัวเทียนกับเบจิต้าบินออกมาจากยาน

ครั้งนี้ เบจิต้าทำตามคำแนะนำของหลัวเทียน โดยการไม่สวมสเกาเตอร์ออกมาด้วย

เบจิต้าเองก็ไม่อยากให้ฟรีเซอร์รู้ถึงความสามารถในการฟื้นฟูของหลัวเทียนเช่นกัน

ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันอย่างรวดเร็ว

"เบจิต้า แกน่าจะดูระดับพลังรบของตัวเองบ้างนะ!" ซาโดเรียหัวเราะเยาะ "พลังรบของฉันตั้ง 17,000 ส่วนของแกมีแค่ 15,000 ฉันขอบอกเลยนะว่า ในฐานะเจ้าชายชาวไซย่า พลังรบของแกนี่ช่างโดดเด่นเสียจริง! แถมพลังรบของแกยังแซงหน้าราชาเบจิต้าไปแล้วด้วยไม่ใช่หรือไง?"