ตอนที่ 7 เรื่องแบบนี้ก็เอามาไลฟ์สดให้ดูได้ด้วยเหรอ?

ตอนที่ 7 เรื่องแบบนี้ก็เอามาไลฟ์สดให้ดูได้ด้วยเหรอ?

ครึ่งเดือนต่อมา ณ นิคมอุตสาหกรรมในเขตพัฒนาเมืองใหม่ฝั่งตะวันออกของเมืองหรงเฉิง โรงงานผลิตของบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีแห่งใหม่ก็ได้ถูกสร้างจนแล้วเสร็จอย่างเงียบๆ

เร็วไปไหม?

นี่ถือว่าช้าแล้วนะ

นับตั้งแต่ทราบข่าวว่าบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีกำลังจะก้าวเข้าสู่ตลาดสินค้าอุปโภคบริโภค เจ้าหน้าที่ระดับสูงหลายคนจากแต่ละเขตในเมืองหรงเฉิงก็แทบจะเปิดศึกแย่งชิงกันเลยทีเดียว

ทุกเขตต่างก็ต้องการให้นิคมอุตสาหกรรมแห่งใหม่ของต้าหมี่เทคโนโลยี ไปตั้งอยู่ในเขตพื้นที่รับผิดชอบของตนเองทั้งนั้น

สำหรับเรื่องนี้ นโยบายสนับสนุนที่แต่ละเขตเสนอมาให้นั้น เรียกได้ว่าเกทับบลัฟแหลกกันสุดๆ

อาคารโรงงานสร้างเสร็จพร้อมใช้งาน ย้ายเข้ามาอยู่ได้ทันทีแค่ติดป้ายชื่อบริษัท แถมยังใจป้ำยกเว้นค่าเช่าให้ฟรีๆ ในช่วงหกเดือนแรกอีกต่างหาก

ส่วนเรื่องเอกสารและการเดินเรื่องต่างๆ ก็ไม่ต้องลงมือทำเองให้เหนื่อย เพราะจะมีเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องเดินทางมาจัดการให้ถึงที่

แม้แต่ข้อกำหนดด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยที่เข้มงวดที่สุด ทางหน่วยดับเพลิงก็ยังส่งเจ้าหน้าที่มาให้คำแนะนำในการปรับปรุงแก้ไขให้แบบใกล้ชิด

คุณเชื่อเรื่องพวกนี้ไหมล่ะ?

อุปกรณ์เครื่องจักรทั้งหมดที่สั่งเข้ามา ล้วนเป็นแบรนด์ชั้นนำระดับโลก โดยที่ฝ่ายการเงินของบริษัทก็อนุมัติงบประมาณให้แบบไม่มีอิดออด

ส่วนบุคลากรในโรงงานก็ถูกดึงตัวมาจากฝ่ายทรัพยากรบุคคลโดยตรง ซึ่งทุกคนล้วนเป็นผู้ที่เคยผ่านงานในโรงงานผลิตเวชภัณฑ์ทางการแพทย์มาแล้วทั้งสิ้น

ทางบริษัททุ่มงบประมาณก้อนโตเพื่อจ้างคนเหล่านี้มา และยังจัดให้มีการอบรมพนักงานตามมาตรฐานของอุตสาหกรรมเวชภัณฑ์ทางการแพทย์อย่างเคร่งครัด

แต่สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดก็คือ โรงงานผลิตแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นตามมาตรฐานของห้องคลีนรูมปลอดฝุ่นโดยตรงเลยต่างหาก!

มีบริษัทบ้าที่ไหนเขาทุ่มทุนสร้างห้องคลีนรูมปลอดฝุ่น เพื่อเอามาผลิตผ้าอนามัยกันบ้างล่ะ?

ในฐานะประธานเจ้าหน้าที่บริหารแผนกธุรกิจสินค้าอุปโภคบริโภค ซุนจิงเพิ่งจะได้สัมผัสกับความยิ่งใหญ่ของคำว่า 'องค์กรยักษ์ใหญ่' ก็คราวนี้เอง

สิ่งที่เดิมทีอาจจะใช้เงินลงทุนแค่ไม่กี่ล้านหยวนเพื่อจัดตั้งโรงงานผลิต แต่บริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีกลับทุ่มเม็ดเงินลงไปหลายสิบล้านหยวนอย่างไม่เสียดาย

แต่ส่วนที่พีคที่สุดก็คือ เมื่อทางบริษัทส่งตัวอย่างสินค้าที่ทดลองผลิตไปให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทำการตรวจสอบ เจ้าหน้าที่ในแผนกทดสอบก็ถึงกับงุนงงไปตามๆ กัน

พวกเขาถึงขั้นตั้งข้อสงสัยว่า ตัวอย่างสินค้าที่ส่งมาตรวจสอบนั้นอาจจะมีความผิดพลาดหรือเปล่า

เพราะผ้าอนามัยบ้าอะไร ถึงได้มีคุณภาพเทียบเท่ากับมาตรฐานของเวชภัณฑ์ทางการแพทย์ได้เนี่ย?

เป็นที่ทราบกันดีว่า ตาม 'มาตรฐานผลิตภัณฑ์อนามัยแบบใช้แล้วทิ้ง' มาตรฐานด้านความปลอดภัยและสุขอนามัยของผ้าอนามัยนั้นจะถูกแบ่งออกเป็นสามระดับ ได้แก่ ระดับทั่วไป ระดับผ่านการฆ่าเชื้อ และระดับมาตรฐานทางการแพทย์

โดยปกติแล้ว สินค้าระดับทั่วไปจะสามารถวางจำหน่ายในท้องตลาดได้ทันที ซึ่งเป็นมาตรฐานขั้นต่ำที่รัฐบาลกำหนดไว้

สำหรับผลิตภัณฑ์ระดับผ่านการฆ่าเชื้อนั้น ตามชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นผลิตภัณฑ์ที่ต้องผ่านกระบวนการฆ่าเชื้อเพิ่มเติมอย่างเข้มงวด โดยจะต้องมีจำนวนโคโลนีของแบคทีเรียปนเปื้อนรวมต่ำกว่า 200 CFU/g เนื่องจากมีขั้นตอนกระบวนการผลิตที่เพิ่มเข้ามา ทำให้ต้นทุนสูงขึ้นตามไปด้วย ดังนั้นมาตรฐานระดับนี้จึงมักจะพบเห็นได้เฉพาะในผลิตภัณฑ์ผ้าอนามัยระดับพรีเมียมในตลาดเท่านั้น

แต่ในส่วนของระดับมาตรฐานทางการแพทย์นั้น หากจะพูดให้เวอร์สักหน่อย ก็คือแม้แต่ศัลยแพทย์ในห้องผ่าตัด ก็ยังสามารถหยิบเอาผ้าอนามัยต้าหมี่มาใช้ซับเลือดได้เลยล่ะ

ถึงแม้ซุนจิงจะเติบโตมาในโรงงานผลิตผ้าอนามัย และคลุกคลีอยู่กับผ้าอนามัยมาทั้งชีวิต แต่เธอก็ไม่เคยเห็นผ้าอนามัยที่ได้มาตรฐานทางการแพทย์แบบนี้มาก่อนเลยเหมือนกัน

วันนี้เป็นวันแรกของการเดินเครื่องผลิตอย่างเป็นทางการในโรงงาน

และพนักงานที่ทางฝ่ายทรัพยากรบุคคลว่าจ้างมา ก็ล้วนเป็นผู้ที่มีประสบการณ์ทำงานในสายการผลิตมาอย่างโชกโชน

ทุกคนต่างก็กำลังง่วนอยู่กับหน้าที่ความรับผิดชอบของตนเอง

แม้จะบอกว่ายุ่ง แต่ในความเป็นจริงแล้ว งานที่ต้องใช้แรงงานคนนั้นมีน้อยมาก ส่วนใหญ่จะเป็นการควบคุมและตรวจสอบข้อมูลผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์เสียมากกว่า

เพราะชุดอุปกรณ์เครื่องจักรในการผลิตและบรรจุภัณฑ์ที่ทันสมัยที่สุดนี้ สามารถทำงานทุกขั้นตอนได้แบบอัตโนมัติ โดยแทบจะไม่ต้องใช้คนควบคุมเลย นอกเสียจากการป้อนวัตถุดิบและการจัดเรียงสินค้าเท่านั้น

ในขณะที่ภายในโรงงานกำลังดำเนินงานกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ซุนจิงในฐานะประธานเจ้าหน้าที่บริหารของแผนก กลับออกมายืนรออยู่ที่หน้าประตูโรงงาน

วันนี้ซุนจิงจงใจเปลี่ยนมาสวมชุดสูททำงานแบบผู้หญิง รวบผมไปด้านหลังอย่างทะมัดทะแมง เผยให้เห็นท่าทีที่ดูสง่างามและแฝงไปด้วยความน่าเกรงขามแบบฉบับเวิร์กกิ้งวูแมน

ตรงข้ามกับเธอคือทีมช่างภาพมืออาชีพที่ซูไป๋ส่งมา หลังจากเตรียมความพร้อมเสร็จเรียบร้อย ช่างภาพก็ส่งสัญญาณมือโอเคให้ซุนจิง

"คุณซุนครับ อีกห้าวินาทีจะเริ่มการไลฟ์สดแล้วนะครับ"

ใช่แล้ว วันนี้ยังเป็นวันแรกที่บริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีจะทำการไลฟ์สดกระบวนการผลิตผ้าอนามัยให้ทุกคนได้ดูอีกด้วย

เวลาผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว และกระแสข่าวเรื่องที่บริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีจะผลิตผ้าอนามัย ซึ่งเคยสร้างความฮือฮาไปทั่วโลกออนไลน์ ก็ได้ค่อยๆ ซาลงไปตามกาลเวลา

อย่างไรก็ตาม ยังคงมีกลุ่มคนอีกจำนวนไม่น้อยที่ยังคงเฝ้าติดตามข่าวนี้อยู่อย่างใกล้ชิด

นั่นก็คือกลุ่มชาวเน็ตหญิงที่เคยกดโหวตและรวมพลังกันคอมเมนต์เรียกร้องให้ซูไป๋มาผลิตผ้าอนามัยนั่นเอง

ในฐานะผู้บริโภคที่ได้รับผลกระทบโดยตรงจากวิกฤตการณ์ผ้าอนามัยปนเปื้อนสารพิษ พวกเธอจึงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก บางคนถึงขั้นเข้ามาส่องช่องคอมเมนต์ของซูไป๋ทุกวัน เพื่ออัปเดตความคืบหน้าของโครงการนี้

พวกเธอทำตัวเหมือนเป็นหัวหน้างานออนไลน์คอยตามจิกงานกันเลยทีเดียว

ชาวเน็ตหญิงบางกลุ่มถึงขั้นตั้งกลุ่มแชตที่มีสมาชิกหลักพันคน เพื่อเอาไว้พูดคุยอัปเดตข่าวสารเรื่องนี้กันโดยเฉพาะ

แต่ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นก็คือ ไม่รู้ว่าพวกเธอไปมุดหาช่องทางไหน ถึงได้ไปล้วงเอาข้อมูลวงในจากพนักงานของบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีมาได้มากมายขนาดนี้

และตอนนี้ เมื่อได้ยินข่าวลือว่าผ้าอนามัยต้าหมี่จะเริ่มเดินสายการผลิตในวันนี้ บรรดากลุ่มแชตใหญ่ๆ ก็ต่างกลับมาคึกคักกันอีกครั้ง

"พี่น้องคะ ฉันได้ยินวงในมาว่าผ้าอนามัยของประธานซูเริ่มเดินสายการผลิตวันนี้แล้ว ข่าวนี้ชัวร์ไหมคะเนี่ย?"

"พี่สาว ข้อมูลของเธอมันเก่าไปแล้วค่ะ ไม่ใช่แค่เริ่มการผลิตแล้วเท่านั้นนะคะ แต่พวกเขาใช้วัตถุดิบเกรดพรีเมียมที่สุดในการผลิตด้วยค่ะ"

"จริงด้วยๆ ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ว่าผิวสัมผัสด้านบนเขาใช้ฝ้ายคุณภาพดีที่สุดจากมณฑลซินเจียงเลยนะ ไม่ได้ใช้พวกเส้นใยไผ่กะโหลกกะลาด้วยซ้ำ"

"แถมยังมีข่าวลือว่า เยื่อกระดาษที่ใช้ก็ทำมาจากไม้สนบริสุทธิ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วย ไม่อยากจะเชื่อเลย พวกเขาจะยอมลงทุนใช้วัตถุดิบคุณภาพสูงขนาดนั้นจริงๆ เหรอ?"

แต่ก็ยังคงเป็นไปตามสัจธรรมที่ว่า เมื่อมีคนออกมาชื่นชม ก็ย่อมต้องมีคนออกมาจับผิดเป็นเรื่องธรรมดา

"พวกเธอเชื่อเรื่องที่เขาอ้างจริงๆ เหรอ? แค่คิดว่าจะใช้วัตถุดิบเกรดพรีเมียมที่สุดมาผลิตก็เป็นไปไม่ได้แล้วป่ะ"

"นั่นสิคะ พวกเราไม่ได้หวังว่าประธานซูจะผลิตผ้าอนามัยออกมาได้เลิศเลอเพอร์เฟกต์อะไรขนาดนั้นหรอก ตอนนี้ฉันหลอนกับพวกผ้าอนามัยปนเปื้อนสารพิษจนขึ้นสมองแล้ว ขอแค่ผ้าอนามัยที่เขาผลิตออกมามันสะอาด ปลอดภัย และถูกสุขอนามัย ฉันก็พอใจมากแล้วค่ะ"

"เห็นด้วยค่ะ พวกนายทุนหน้าเลือดมักจะเห็นแก่ผลกำไรเป็นอันดับแรกเสมอ แต่ประธานซูกลับเลือกที่จะทำธุรกิจด้วยความมีคุณธรรม ถึงยังไงเขาก็คงจะได้ผลตอบแทนกลับไปอย่างคุ้มค่าอยู่ดี"

ในขณะที่ทุกคนกำลังถกเถียงเรื่องนี้กันอย่างออกรส

จู่ๆ ก็มีใครบางคนแปะลิงก์ห้องไลฟ์สดของแอปพลิเคชันโต้วอินลงมาในกลุ่มแชต

"พี่น้องทั้งหลาย เลิกเถียงกันได้แล้ว! รีบเข้ามาดูนี่เร็ว ฉันเจออะไรมาก็ไม่รู้ นี่คือช่องของบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยี พวกเขากำลังไลฟ์สดกระบวนการผลิตผ้าอนามัยให้ดูตั้งแต่ต้นจนจบเลยนะ!"

บรรดาชาวเน็ตหญิงที่ได้เห็นข้อความนี้ต่างก็ทำหน้าเหวอด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

อะไรนะ!

ไลฟ์สดกระบวนการผลิตผ้าอนามัยเนี่ยนะ?

เรื่องแบบนี้ก็เอามาไลฟ์สดให้ดูได้ด้วยเหรอ?

ไม่สิ... แล้วกระบวนการแบบนั้นมันจะเอามาไลฟ์สดให้ดูได้ยังไงกัน?

แม้แต่ตัวซุนจิงเองก็ยังไม่รู้เลยว่า จะดำเนินรายการไลฟ์สดในครั้งนี้ยังไงดี

ที่จริงแล้ว เธอไม่เคยมีประสบการณ์ไลฟ์สดมาก่อนเลยในชีวิต และเมื่อต้องมายืนอยู่หน้ากล้องเป็นครั้งแรก รอยยิ้มของเธอก็ดูเกร็งๆ และไม่เป็นธรรมชาติเอาเสียเลย

ช่างแต่งหน้าที่ยืนอยู่หลังกล้องเห็นเข้า จึงรีบส่งสัญญาณมือเตือนเธอทันที

"คุณซุน อย่ามัวแต่ยิ้มสิคะ พูดบทของคุณสิ พูดบทที่เตรียมมาเลย!"

เมื่อตั้งสติได้ ซุนจิงก็พยายามฝืนยิ้มให้ดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น ก่อนจะเริ่มต้นกล่าวแนะนำตัวต่อหน้ากล้อง

"สวัสดีค่ะ คุณผู้ชมในห้องไลฟ์สดทุกท่าน ดิฉันซุนจิง ประธานเจ้าหน้าที่บริหารแผนกธุรกิจสินค้าอุปโภคบริโภค จากบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีค่ะ"

"วันนี้เป็นวันแรกที่เราจะเริ่มเดินสายการผลิตผ้าอนามัยต้าหมี่อย่างเป็นทางการค่ะ พวกเราทราบดีว่าทุกคนต่างก็เป็นกังวลเกี่ยวกับกระบวนการผลิตผ้าอนามัยของเรากันเป็นอย่างมาก"

"ใช้วัตถุดิบอะไรในการผลิตบ้าง? ขั้นตอนการผลิตเป็นยังไง? และที่สำคัญที่สุดคือ มันมีความปลอดภัยและถูกสุขอนามัยหรือไม่? ฉันเชื่อว่าทุกคนคงอยากจะทราบคำตอบของคำถามเหล่านี้กันใช่ไหมคะ"

"เพื่อเป็นการคลายข้อสงสัยและลดความกังวลของทุกท่าน หลังจากที่ประธานซูได้พิจารณาอย่างถี่ถ้วนแล้ว เราจึงตัดสินใจที่จะเผยแพร่กระบวนการผลิตผ้าอนามัยต้าหมี่ให้ทุกท่านได้รับชมกันแบบสดๆ ไปเลยค่ะ"

ในเวลาเดียวกัน บริเวณด้านหลังกล้องไลฟ์สด มีเจ้าหน้าที่สองคนกำลังถือแท็บเล็ตเพื่อคอยตรวจสอบความเรียบร้อยและดูข้อมูลการไลฟ์สดแบบเรียลไทม์อยู่

ในตอนนั้น มีคนเข้ามาดูในห้องไลฟ์สดแค่ไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น และนั่นก็เป็นเพราะมีชื่อของบริษัทต้าหมี่เทคโนโลยีแปะหราอยู่ มิเช่นนั้นแล้ว ยอดคนดูออนไลน์ก็คงจะมีแค่หลักสิบเท่านั้นแหละ

สำหรับยอดคนดูเพียงแค่นี้ พนักงานทั้งสองคนก็ดูจะไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เพราะพวกเขาพอจะเดาผลลัพธ์เอาไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว

ในแอปนี้มีรายการไลฟ์สดสนุกๆ ให้ดูตั้งเยอะแยะ ใครมันจะบ้าถึงขนาดมานั่งดูขั้นตอนการผลิตผ้าอนามัยกันล่ะ?

แบบนั้นมันคงจะน่าเบื่อสุดๆ ไปเลยไม่ใช่เหรอ?

"ก็คงจะได้ประมาณนี้แหละมั้งครับ ยอดคนดูไม่น่าจะเกินห้าร้อยคนหรอก"

"อืม ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าประธานซูแกกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงได้ให้มาไลฟ์สดการผลิตผ้าอนามัยแบบนี้ แล้วมันจะมีใครอยากดูงั้นเหรอ?"

ในขณะที่พนักงานทั้งสองคนกำลังปิดปากหาวด้วยความเบื่อหน่าย

ทันใดนั้นเอง!

ระบบหลังบ้านของห้องไลฟ์สดก็อัปเดตข้อมูลอีกครั้ง และเมื่อเห็นตัวเลขใหม่ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ พนักงานทั้งสองคนก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

จากยอดผู้ชมเดิมที่มีอยู่ 307 คน จู่ๆ มันก็พุ่งพรวดขึ้นมาเป็น 1,298 คนภายในชั่วพริบตา

และเท่านั้นยังไม่พอ

เมื่อลองกดรีเฟรชหน้าจออีกครั้ง

2,956 คน!

4,156 คน!

6,127 คน!

พนักงานทั้งสองคนเบิกตาโพลงจ้องมองดูยอดผู้ชมที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่งราวกับติดจรวด สมองของพวกเขาประมวลผลตามตัวเลขมหาศาลนี้แทบไม่ทัน

พวกเขายืนถือแท็บเล็ตเอาไว้ในมือ พร้อมกับอ้าปากค้างด้วยความช็อกสุดขีด

นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?

หรือว่าระบบอินเทอร์เน็ตล่มกันทั้งประเทศ?

ไม่มีรายการไลฟ์สดช่องอื่นให้ดูกันแล้วหรือไง?

พวกเราแค่กำลังไลฟ์สดผลิตผ้าอนามัยนะ แต่ดันมีคนเข้ามาดูตั้งกว่าหกพันคนเนี่ยนะ?

[จบตอน]