บทที่ 90 ตบหน้าเซียนยุทธ์

“สหายเต๋าจ้าว ตระกูลหวังของพวกเรายินดีจ่าย หินวิญญาณชั้นเลิศ 1 ล้านก้อน เพื่อแลกกับแผนที่ดินแดนลี้ลับในมือของตระกูลโจวพวกท่าน”

“น่าสนใจ 1 ล้านหินวิญญาณชั้นเลิศ ช่างใจกว้างจริง ๆ

ไม่คิดเลยว่า หุ่นเชิดระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด จะมีค่าแค่นี้ในสายตาตระกูลหวัง”

“เจ้ารู้เรื่องหุ่นเชิดจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร?”

“ในเมื่อพวกเจ้าสามารถวิเคราะห์ได้ว่า เซียนหุ่นเชิดพันกล คือปรมาจารย์หุ่นเชิดระดับเก้า และฝึก คัมภีร์ห้าธาตุศักดิ์สิทธิ์

จนสรุปได้ว่าเขาคือ ‘เซียนค่ายกลหุ่นเชิด’ แล้ว เหตุใดข้าจะรู้ไม่ได้?”

“เจ้า… ในเมื่อเจ้ารู้ว่าภายในดินแดนลี้ลับมีหุ่นเชิดระดับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด

แล้วเหตุใดถึงยังยอมส่งมอบกุญแจล่ะ? หรือว่าเจ้ากำลังล้อเล่นกับข้า?”

เมื่อได้ยินว่าจ้าวซูรู้ความลับนี้ สีหน้าของเซียนยุทธ์ตระกูลหวังก็เปลี่ยนไปทันที

“หึ สายตาเจ้าช่างคับแคบจริง ๆ

อย่าคิดว่าตระกูลโจวจะเหมือนตระกูลหวังของพวกเจ้า

สำหรับข้า ถ้าราคาสมเหตุสมผล ต่อให้เป็นเรื่องหุ่นเชิด ข้าก็ตัดสินใจได้โดยไม่ต้องให้คุณชายพยักหน้า

แต่ข้าไม่คิดเลยว่า เจ้าจะเสนออะไรที่ ‘น่าประหลาดใจ’ ขนาดนี้”

“ในเมื่อเจ้ารู้เรื่องภายใน งั้นเรามาคุยกันตรง ๆ ดีกว่า”

เซียนยุทธ์ตระกูลหวังเปลี่ยนท่าทีทันที

“จากการสืบสวนของตระกูลหวัง พวกเราไม่สามารถหาตระกูลโจวที่ตรงกับพวกเจ้าได้เลยข้าจึงสงสัยว่าตระกูลโจว อาจไม่มีอยู่จริง!”

“พูดให้ชัดกว่านั้นพวกเจ้าอาจไม่ได้แซ่โจวด้วยซ้ำทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาพลวงตาที่พวกเจ้าสร้างขึ้นมา หลอกพวกสำนักในเขตชิงหยางที่ไร้ประสบการณ์เท่านั้น!”

เขาพูดต่ออย่างมั่นใจ

“แต่เรื่องแบบนี้ หลอกพวกเราไม่ได้ในดินแดนตงหวง ไม่มีตระกูลโจวแบบพวกเจ้าส่วนจะมาจากแดนอื่นก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้”

“ดังนั้น ข้าให้ราคาสุดท้าย2 ล้านหินวิญญาณชั้นเลิศหรือให้พวกเจ้าส่งคน 1-2 คนเข้าไปในดินแดนลี้ลับด้วยกัน”

หลังจากฉีกหน้ากันเต็มที่ เขาก็เผยเจตนาที่แท้จริงออกมา

จ้าวซูเพียงส่ายหัว

“ข้าบอกแล้วว่าเจ้ามองโลกแคบ…”

ทันใดนั้น แววตาเขาก็เย็นเยียบลง

วูม!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงพุ่งออกมา

เซียนยุทธ์ตระกูลหวังสัมผัสได้ถึงอันตรายถึงชีวิต รีบคิดจะหนีทันที

แต่

เพี๊ยะ!!!

เสียงตบดังสนั่นไปทั่วเมืองเทียนอวิ๋น

ร่างของเซียนยุทธ์ถูกตบกระเด็นออกจากหอชิงอวิ๋น พุ่งทะลุออกนอกเมืองในพริบตา!

ยังไม่ทันจบ—

จ้าวซูปรากฏตัวตรงหน้าเขาอีกครั้งกลางอากาศ แล้วฟาดลงไปอีกหลายฝ่ามือ!

ภายในเวลาเพียง 3 วินาที

สมบัติป้องกันแตกหมด

ใบหน้าบวมเป็นหัวหมูพลังลดฮวบ

จากเซียนยุทธ์ผู้ทรงอำนาจ กลายเป็นสภาพน่าเวทนาในพริบตา

จ้าวซูมองเขาอย่างเย็นชา

“ตอนนี้… เจ้าคิดว่าข้ายังไม่คู่ควรจะค้ำจุน ‘เรื่องโกหก’ นั่นอยู่หรือไม่?”

“มะ…ไม่กล้า! ไม่กล้า!พลังของท่าน…สมควรอย่างยิ่ง!คำของท่านจะเป็นเรื่องโกหกได้อย่างไร!”

อีกฝ่ายรีบลุกขึ้นประจบแทบไม่ทัน

เหตุผลมีเพียงอย่างเดียว

ในฝ่ามือเมื่อครู่เขาสัมผัสได้ถึงพลังระดับ ราชายุทธ์ขั้นสูง

และไม่ใช่ระดับธรรมดา!