ตอนที่ 3 การปะทุของแม่น้ำชิงหลง

ตอนที่ 3 การปะทุของแม่น้ำชิงหลง

"เพิ่งมาถึงน่ะ" คุณลุงที่กำลังนั่งตกปลาอยู่หันขวับมาตอบ เมื่อได้ยินเสียงคนเอ่ยถาม

"อ้าว? คุณลุง! บังเอิญจังเลยครับ!!"

เจียงฉวนจำคุณลุงนักตกปลาท่านนี้ได้ดี เมื่อก่อนเวลาวันหยุดเขามักจะแวะเวียนมาตกปลาที่นี่อยู่บ่อยๆ และได้ทำความรู้จักกับเพื่อนนักตกปลาหน้าเดิมๆ สองสามคน

คุณลุงท่านนี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น เจียงฉวนไม่รู้หรอกว่าลุงแกชื่อแซ่อะไร เวลาใครถาม ลุงแกก็มักจะตอบปัดๆ ไปว่า "เรียกฉันว่าตาแก่ก็พอ"

"เสี่ยวเจียงเหรอ?"

พอเห็นว่าเป็นเจียงฉวน คุณลุงก็มีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ในความทรงจำของแก เจียงฉวนเป็นเด็กหนุ่มที่มุ่งมั่นเอาการเอางาน แต่ฝีมือตกปลานั้นเข้าขั้นห่วยแตก

"ทำไมวันนี้ถึงมาที่นี่ได้ล่ะ? ไม่ได้ไปทำงานเหรอ?"

"เฮ้อ อย่าให้พูดเลยครับลุง ผมเพิ่งตกงานน่ะ..."

เมื่อคุณลุงได้ยินว่าเจียงฉวนตกงาน แววตาของแกก็ยังคงเรียบเฉย น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาราบเรียบไม่ต่างกัน

"สำหรับพวกคนหนุ่มสาวในยุคนี้ การใช้ชีวิตมันไม่ง่ายเลยจริงๆ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับลุง ปัญหาแค่นี้จิ๊บจ๊อยมาก"

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยังมีกะจิตกะใจมองโลกในแง่ดี คุณลุงก็พยักหน้ารับเบาๆ แล้วไม่ได้พูดอะไรต่อ

เจียงฉวนจัดการจับจองพื้นที่ว่างข้างๆ คุณลุง หลังจากจัดเตรียมอุปกรณ์เสร็จสรรพ เขาก็หยิบบุหรี่ยู่ซีขึ้นมามวนหนึ่งแล้วยื่นส่งให้

"รับสักมวนไหมครับลุง"

"ไม่ล่ะ ขอบใจมาก ฉันกำลังสูบอยู่น่ะ" คุณลุงปฏิเสธอย่างสุภาพ พร้อมกับชูมือซ้ายที่คีบบุหรี่ซึ่งกำลังติดไฟให้ดู

แต่พอเจียงฉวนเห็นว่าบุหรี่ในมือของอีกฝ่ายเหลือเพียงก้นกรองสั้นกุด มือที่กำลังยื่นบุหรี่ให้ก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้อีกนิด

"ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับลุง มวนนั้นของลุงใกล้จะหมดแล้ว รับของผมไปสูบต่อเถอะครับ"

"โอ้ เธอนี่มันจริงๆ เลยเชียว..."

เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของชายหนุ่ม คุณลุงก็ยอมรับบุหรี่มวนนั้นมาถือไว้ แต่ยังไม่ได้จุดสูบในทันที

เจียงฉวนสังเกตเห็นว่ากระชังใส่ปลาของคุณลุงยังไม่ได้ถูกหย่อนลงน้ำเลย จึงเอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ

"ลุงมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ?"

"เพิ่งมาถึงน่ะ" คุณลุงตอบกลับด้วยคำสั้นๆ สองคำเหมือนเดิม

แต่ความจริงแล้วลุงแกมานั่งเฝ้าตั้งแต่เช้าตรู่ นั่งตกอยู่ครึ่งค่อนวันก็ยังไม่ได้ปลาสักตัว พอพักกินข้าวกลางวันเสร็จ แกก็กลับมานั่งเฝ้าต่อ

"งั้นเดี๋ยวผมขอตัวลงเบ็ดก่อนนะครับลุง"

เจียงฉวนพยักหน้ารับ เป็นอันจบการสนทนาตามมารยาทแต่เพียงเท่านี้

เขากะระยะห่างจากคุณลุงประมาณสามถึงสี่เมตร แล้วเริ่มลงมือจัดเตรียมอุปกรณ์ตกปลา

เริ่มจากกางเก้าอี้พับตัวเล็ก เปิดกล่องอุปกรณ์คู่ใจ ภายในมีอุปกรณ์ครบครัน ทั้งสายเอ็นหลายขนาด ตัวเบ็ด และทุ่นตกปลาสารพัดแบบ รวมถึงเหยื่อตกปลาสูตรเด็ดอย่าง 'ไวลด์แบตเทิลบลูกรูเซียน' สองซองที่ยังไม่ได้แกะใช้

'ไม่รู้ว่าเหยื่อพวกนี้มันจะหมดอายุหรือยังนะ ช่างเถอะ ลองเอามาปั้นตกดูก่อนก็แล้วกัน ถ้าปลาไม่กินค่อยออกไปซื้อใหม่'

เจียงฉวนหยิบเหยื่อไวลด์แบตเทิลบลูกรูเซียนออกมาซองหนึ่ง ฉีกซองออกแล้วเทผงเหยื่อทั้งหมดลงในชามผสม

เขาไม่ได้ผสมเหยื่อสูตรพิสดารเหมือนนักตกปลาคนอื่นๆ ที่ต้องใส่ส่วนผสมจิปาถะ ไม่ว่าจะเป็นเหล้าข้าว หัวเชื้อ หรือสูตรลับอะไรทำนองนั้น

สำหรับเจียงฉวน เขาชอบผสมเหยื่อแบบง่ายๆ มากกว่า

เขาถือชามผสมเดินไปที่ริมแม่น้ำ ตักน้ำขึ้นมาใส่ชาม แล้วผสมเหยื่อกับน้ำในอัตราส่วนหนึ่งต่อหนึ่ง

หลังจากใช้มือคลุกเคล้าจนเข้ากันดีแล้ว เขาก็ตั้งทิ้งไว้ให้เหยื่อเซตตัว

เจียงฉวนหยิบคันชิงหลิวความยาวสี่จุดห้าเมตรที่เขาพกติดตัวมานานออกมาจัดการผูกสายเอ็น แล้วเริ่มโยนทุ่นวัดระดับความลึกของน้ำ

หลังจากโยนเหยื่อทดสอบไปสองสามครั้ง เขาก็พบว่าระดับน้ำตรงหน้าลึกประมาณหนึ่งจุดห้าเมตร

จากนั้นเขาก็จัดการกางร่มกันแดดสำหรับตกปลา

ถึงแม้เจียงฉวนจะไม่ได้กลัวแดดกลัวดำ แต่ถ้าผิวคล้ำเกินไปภรรยาคนสวยของเขาคงจะไม่ค่อยปลื้มสักเท่าไหร่

ไม่ใช่ว่าเธอรังเกียจที่เขามีผิวคล้ำหรอกนะ แต่เป็นเพราะเธอเป็นห่วงสุขภาพผิวของเขาต่างหาก

พอกางร่มเสร็จ เหยื่อในชามก็ดูดซับน้ำจนได้ที่พอดี

ปกติเวลาเจียงฉวนมาตกปลา เขาจะผสมเหยื่อทีละซอง โดยแบ่งครึ่งหนึ่งไว้สำหรับอ่อยเรียกปลา และอีกครึ่งหนึ่งสำหรับเกี่ยวตัวเบ็ด

เขาปั้นเหยื่อก้อนใหญ่หุ้มตะกั่วถ่วงน้ำหนัก แล้วเหวี่ยงลงน้ำ พอเหยื่อจมลงถึงพื้นดินใต้น้ำ เขาก็กระตุกคันเบ็ดขึ้นมาแรงๆ

เขาทำแบบเดิมซ้ำๆ แต่เปลี่ยนทิศทางไปรอบๆ เพื่อสร้างจุดอ่อยเหยื่อสองจุด

หลังจากจัดการอ่อยเหยื่อเสร็จเรียบร้อย ก็ถึงคิวของเหยื่อส่วนที่เหลือ

เขาต้องนวดเหยื่อเหมือนนวดแป้ง เพื่อไล่อากาศออกและทำให้เนื้อเหยื่อเหนียวหนึบไปในทิศทางเดียวกัน

วิธีนี้จะช่วยให้เหยื่อมีประสิทธิภาพมากขึ้นเมื่ออยู่ในน้ำ คือสามารถแตกตัวได้ดีแต่ไม่หลุดร่วงจากเบ็ดเร็วจนเกินไป

หลังจากนวด กด และพลิกเหยื่อจนได้ที่ เหยื่อตกปลาสูตรมาตรฐานก็พร้อมใช้งาน

เจียงฉวนทิ้งตัวลงนั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ตัวเล็ก ยกคันเบ็ดขึ้นสูง ปลายสายเบ็ดก็แกว่งกลับมาหาเขา

เขาใช้มือข้างหนึ่งจับคันเบ็ดไว้ ส่วนมืออีกข้างใช้นิ้วคีบสายเอ็น

เขาค่อยๆ ปั้นเหยื่อเกี่ยวเข้ากับตัวเบ็ด ดึงสายให้ตึงเล็กน้อย ปล่อยนิ้วมือ แล้วตวัดคันเบ็ดออกไป

ตัวเหยื่อตกลงตรงจุดที่เขาเพิ่งอ่อยไว้พอดิบพอดี ทุกขั้นตอนลื่นไหลไร้ที่ติ

ด้วยทักษะระดับนี้ หากเป็นคนที่มีประสบการณ์ตกปลาไม่ถึงหนึ่งหรือสองปี คงไม่มีทางทำได้อย่างเป็นธรรมชาติขนาดนี้แน่

แน่นอนว่าถึงจะมีฝีมือแค่ไหน แต่เขาก็มักจะกลับบ้านมือเปล่าอยู่บ่อยๆ

ใช่แล้ว การกลับบ้านโดยไม่ได้ปลาสักตัวถือเป็นเรื่องปกติสำหรับเจียงฉวนในอดีต... หลังจากเหวี่ยงเบ็ดครั้งแรก สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือการรอคอยอย่างอดทน สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ทุ่นเบ็ดไม่วางตา

นักตกปลาที่ดีต้องมีความอดทนเป็นเลิศ

ในระหว่างที่รอ เขาก็เริ่มนึกถึงระบบที่เพิ่งได้รับมา

ตอนนี้ระบบมีฟังก์ชันใช้งานแค่สามอย่างเท่านั้น คือ ค่าประสบการณ์ คะแนนสะสม และเงินสด

ค่าประสบการณ์ใช้สำหรับเลื่อนระดับ ตอนนี้เขาอยู่ในระดับ 'นักตกปลามือใหม่' และต้องการค่าประสบการณ์อีก 1000 หน่วย เพื่อเลื่อนเป็นระดับ 'นักตกปลา'

เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการเลื่อนระดับจะมอบสิทธิพิเศษอะไรให้บ้าง

ส่วนคะแนนสะสมมีไว้สำหรับแลกของรางวัลในร้านค้า แต่ตอนนี้ร้านค้าระบบยังไม่เปิด เขาเลยไม่รู้ว่าข้างในมีไอเทมอะไรขายบ้าง

จู่ๆ ทุ่นเบ็ดก็ขยับ!

กินแล้ว!

เจียงฉวนตวัดคันเบ็ดขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาไม่คิดเลยว่าปลาจะกินเหยื่อเร็วขนาดนี้

เพิ่งจะผ่านไปแค่สามถึงห้านาทีเองนะ

ทว่าน้ำหนักที่ส่งผ่านคันเบ็ดกลับทำให้ความตื่นเต้นของเขามลายหายไปจนสิ้น

"เบาหวิวเลย..."

[ติ๊ง!]

[ปลาซิวป่า: น้ำหนัก 98 กรัม ราคารับซื้อของระบบ 3 หยวน (ต่อตัว)]

[ติ๊ง!]

[สารานุกรมปลา: ปลดล็อกสายพันธุ์ปลาใหม่ (ปลาซิว)]

[รางวัล: 5 คะแนน, 10 หน่วยประสบการณ์, เงินสด 3 หยวน]

"แค่สามหยวนเองเหรอ? ระบบนี้ดูไม่ค่อยทรงพลังเท่าไหร่เลยแฮะ"

เจียงฉวนอุตส่าห์วาดฝันไว้ว่า หลังจากได้รับระบบนี้ ชีวิตของเขาจะพุ่งทะยานเป็นจรวด

ถึงแม้เมื่อก่อนเขาจะตกปลาไม่ค่อยได้เรื่อง แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ปลาเลยสักตัว อย่างน้อยเขาก็เคยตกพวกปลาซิวปลาสร้อยหรือกุ้งฝอยได้บ้าง

เขาไม่คิดเลยว่ารางวัลจากการตกปลาตัวแรกจะมีมูลค่าแค่สามหยวน แบบนี้มันต่างอะไรกับโดรนติดกล้องล่ะเนี่ย?

แต่อีกใจหนึ่ง เขาก็คิดว่าสามหยวนมันก็ไม่ได้แย่อะไรนักหรอก ปลาซิวเป็นปลาที่ตกง่ายและมีอยู่ชุกชุม ถ้าตั้งใจตกจริงๆ วันหนึ่งสักร้อยสองร้อยตัวก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ตกได้ร้อยตัวก็ได้สามร้อยหยวน ตกได้สองร้อยตัวก็ได้หกร้อยหยวน แบบนี้มันดีกว่าออกไปตรากตรำทำงานไม่ใช่หรือไง?

แต่นี่เขามีระบบอยู่ในมือทั้งที ใครจะมัวมานั่งสนใจปลาซิวธรรมดาๆ แถมยังน่ารำคาญแบบนี้กันล่ะ?

ทว่าเจียงฉวนกลับคิดต่างออกไป เขาเป็นพวกชอบทำอะไรสวนกระแส

ถึงแม้ปลาซิวจะไม่มีราคาค่างวดอะไร แต่มันตกง่ายและมีเยอะมาก!

ถ้าเขาอยากจะปั๊มเลเวลและเก็บคะแนนสะสมให้ไวที่สุด การตกปลาซิวก็ถือเป็นตัวเลือกที่ตอบโจทย์ที่สุดไม่ใช่หรือ?

ที่สำคัญคือ ระบบไม่ได้ริบปลาที่เขาตกได้ไปจริงๆ ปลาพวกนั้นยังคงอยู่กับเขา

นั่นหมายความว่าเขาสามารถทำกำไรได้สองต่อ จะเอาปลาไปทำอาหารกินเอง หรือเอาไปขายต่อก็ยังได้

แต่ปัญหาคือ ปลาซิวมันตายง่ายมาก พอโดนจับขึ้นมาพ้นน้ำได้แป๊บเดียว พวกมันก็จะเกล็ดหลุด หงายท้อง แล้วก็ขาดใจตายในที่สุด

การจับพวกมันใส่กระชังจะช่วยยื้อชีวิตพวกมันได้อีกนิดหน่อย... เขาจึงตัดสินใจลองทำวิธีนี้ดู

เจียงฉวนรื้อค้นกล่องอุปกรณ์เพื่อหาที่กั้นกระชัง ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ตัวเบ็ดเบอร์ 1 แบบไม่มีเงี่ยง

เขาเปลี่ยนเหยื่อก้อนใหม่แล้วตวัดคันเบ็ดอีกครั้ง ครั้งนี้เขาเปลี่ยนแผนและเทคนิคการตก ในเมื่อเป้าหมายคือปลาซิว เจียงฉวนก็ไม่สนใจว่าจะมีปลาชนิดอื่นมากินเหยื่อหรือไม่ เขาจะตวัดคันเบ็ดขึ้นหลังจากเหยื่อตกถึงน้ำเพียงห้าวินาทีเท่านั้น

หลังจากเหวี่ยงเบ็ดไปได้ห้าหกครั้ง ฝูงปลาซิวที่อยู่บริเวณนั้นก็เริ่มว่ายเข้ามารุมล้อม

ในการเหวี่ยงเบ็ดครั้งที่เจ็ด เขายังคงตวัดคันเบ็ดขึ้นหลังจากผ่านไปห้าวินาทีตามเดิม

"มาแล้ว!" เจียงฉวนสัมผัสได้ถึงน้ำหนักที่ปลายสายซึ่งเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

[ติ๊ง!]

[ปลาซิวป่า: น้ำหนัก 66 กรัม, ราคารับซื้อของระบบ 3 หยวน (ต่อตัว)]

[ปลาซิวป่า: น้ำหนัก 88 กรัม, ราคารับซื้อของระบบ 3 หยวน (ต่อตัว)]

"โอ้โห กินพร้อมกันสองตัวเลยแฮะ"

เขายกคันเบ็ดขึ้นสูง ปลาซิวตัวน้อยสองตัวก็ร่วงหล่นลงไปในปากกระชังอย่างแม่นยำ เขาเอื้อมมือไปจับสายเอ็น เกี่ยวเข้ากับที่กั้นกระชัง แล้วปลาทั้งสองตัวก็ตกลงไปนอนดิ้นแด่วๆ อยู่ในนั้น

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวๆ ในหัวของเจียงฉวน

[ติ๊ง!]

[รางวัล: 2 คะแนน, 10 หน่วยประสบการณ์, เงินสด 6 หยวน]

"หืม? ทำไมได้แค่ 2 คะแนนเองล่ะ?"

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนใหม่ เจียงฉวนก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อย แต่ระบบกลับเงียบกริบราวกับเป่าสาก ไม่ได้อธิบายไขข้อข้องใจให้เขาแต่อย่างใด

ทว่าเจียงฉวนก็นึกถึงข้อความแจ้งเตือนก่อนหน้านี้ได้ มันเป็นข้อความตอนที่ปลดล็อกสารานุกรมปลา เขาจึงเข้าใจเหตุผลในทันที

'สงสัยว่าทุกครั้งที่ตกปลาสายพันธุ์ใหม่ได้ จะได้รับคะแนนสะสมเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษ แล้วหลังจากนั้นคะแนนก็จะลดลงกลับมาเป็นปกติ แต่พวกค่าประสบการณ์กับเงินสดจะยังคงได้เท่าเดิม'

หลังจากนั้น เจียงฉวนก็ตั้งใจจะปั๊มเลเวลให้ขึ้นระดับสองก่อน เพื่อดูว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง

เคล็ดลับในการตกปลาซิวให้ได้เยอะๆ คือความรวดเร็ว เขาต้องตาไวและมือไว ตวัดคันเบ็ดขึ้นให้ทันภายในห้าวินาที

ด้วยวิธีนี้ เขาจะสามารถโกยปลาซิวได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ

โชคดีที่เขาใช้เหยื่อสูตรแตกตัวเร็ว ถ้าใช้เหยื่อแบบนวดเหนียวคงจะตกยากกว่านี้

หลังจากนั้น เจียงฉวนก็เข้าสู่โหมดนักตกปลาซิวระดับพระกาฬ

[ติ๊ง!]

[ปลาซิวป่า: น้ำหนัก 70 กรัม, ราคารับซื้อของระบบ 3 หยวน (ต่อตัว)]

[ติ๊ง!]

[ปลาซิวป่า: ...ช่วงแรกที่คุณลุงหันมามอง เจียงฉวนก็กำลังตกปลาซิวอยู่ แต่พอเห็นว่าชายหนุ่มเอาแต่ตกปลาตัวเล็กตัวน้อย แกก็หมดความสนใจและหันกลับไปจดจ่อกับทุ่นเบ็ดของตัวเองต่อ... สองชั่วโมงผ่านไป]

แม้ว่าจะมีบางครั้งที่เจียงฉวนตวัดเบ็ดวืด แต่จำนวนครั้งที่เขาตกปลาได้ก็มีมากกว่าหลายเท่าตัว แถมยังมีหลายครั้งที่ปลาฉวยเหยื่อพร้อมกันสองตัว

จนกระทั่งเหยื่อตกปลาถูกใช้จนหมดเกลี้ยง เขาจึงยอมหยุดพัก

เวลาที่เจียงฉวนตั้งใจทำอะไรสักอย่าง เขามักจะหมกมุ่นจนลืมสนใจสิ่งรอบข้างไปเสียสนิท แน่นอนว่าเขาลืมแม้กระทั่งการเช็กดูความคืบหน้าของระบบ

จนกระทั่งตอนนี้ เขาเพิ่งจะมีเวลาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดู

[โฮสต์: เจียงฉวน] [ระดับ: นักตกปลามือใหม่] [ความคืบหน้าสู่ระดับต่อไป: ค่าประสบการณ์ (640 / 1000)] [ส่วนสูง: 182 ซม.] [น้ำหนัก: 80 กก.] [พละกำลัง: 9 (ค่าเฉลี่ยคนปกติคือ 10)] [กำลังแขน: 8 (ค่าเฉลี่ยคนปกติคือ 10)] [ความอดทน: 8 (ค่าเฉลี่ยคนปกติคือ 10)] [รูปลักษณ์: 8.8 (หล่อเหลามาก)] [คะแนนสะสม: 5 + 63] [เงินสดสะสม: 192 (โอกาส 30% ที่จะได้รับรางวัลคูณสอง)] [ทักษะ: ทักษะการอ่านทุ่นเบ็ดระดับเริ่มต้น, ทักษะการเหวี่ยงเบ็ดแบบล็อกเป้าหมาย] [อุปกรณ์: ไม่มี] [สารานุกรมปลา: ปลาซิว] [ร้านค้าระบบ: ปลดล็อกแล้ว]

หลังจากกรำศึกหนักมาอย่างยาวนาน เจียงฉวนก็เริ่มรู้สึกปวดเมื่อยที่มือ เนื่องจากการขยับซ้ำๆ เป็นเวลานาน

สำหรับคนที่มีครอบครัวแล้ว และไม่ได้ใช้ชีวิตโสดจนต้องฝึกวิชา 'แขนทองคำ' การนั่งตวัดเบ็ดตกปลาซิวติดต่อกันสองชั่วโมงถือเป็นงานที่หนักหนาสาหัสเอาการ

เขาลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจและสะบัดมือขวาเพื่อคลายความเมื่อยล้า ด้วยอารมณ์ที่เบิกบาน เขาก็ล้วงหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ

เจียงฉวนที่กำลังพ่นควันบุหรี่ฉุยๆ นึกอยากจะดูผลงานของตัวเอง จึงออกแรงดึงกระชังปลาขึ้นมาดู

ทันทีที่กระชังพ้นน้ำ ฝูงปลาซิวที่อัดแน่นอยู่ข้างในก็พากันดิ้นพล่านจนน้ำแตกกระจาย

อ้างอิงจากข้อมูลในระบบ เจียงฉวนคำนวณได้ว่าเขาตกปลาซิวไปทั้งหมด 64 ตัว น้ำหนักเฉลี่ยตัวละประมาณ 70 กรัม

ตอนนี้ในกระชังของเขาจึงมีปลาซิวอัดแน่นอยู่เกือบสิบชั่งเลยทีเดียว!

"โห พี่ชาย ฝีมือไม่เบาเลยนี่หว่า ตกปลาซิวได้เต็มกระชังเลย"

จู่ๆ ก็มีเสียงทักทายดังขึ้นจากด้านหลังของเจียงฉวน

[จบตอน]