บทที่ 400 ลานประมูลต้าเฉียน

"ใช้เนตรซ้อนดูให้ดี อย่าให้รูปลักษณ์ภายนอกหลอกตาได้"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉินเสวียนก็ไม่รอช้า รีบเพ่งเนตรซ้อนมองไปที่หินก้อนนั้นทันที

ผ่านไปครู่ใหญ่ ประกายแสงก็สว่างวาบในดวงตาของเขา

ที่แท้ภายในหินก้อนนี้กลับซ่อนหินวิญญาณระดับสูงสุดขนาดเล็กเอาไว้

ทว่าสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของฉินเสวียนจริงๆ ไม่ใช่หินวิญญาณระดับสูงสุดก้อนนั้น แต่เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ฝังอยู่ใจกลางหินวิญญาณต่างหาก

ด้วยเนตรซ้อน ฉินเสวียนสามารถมองเห็นเมล็ดพันธุ์ที่ซ่อนอยู่ใจกลางหินวิญญาณระดับสูงสุดได้อย่างชัดเจน

เมล็ดพันธุ์นี้ดูเผินๆ อาจไม่สะดุดตา ทว่าฉินเสวียนกลับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันลึกลับแผ่ซ่านออกมาจากมัน

"นี่มันเมล็ดอะไรกันเนี่ย ถึงได้มาซ่อนอยู่ในหินวิญญาณได้ แปลกจริงๆ"

ฉินเสวียนพึมพำด้วยความสงสัย

หานเย่เองก็ไม่รู้เช่นกัน

"ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเมล็ดอะไร ข้าแค่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายประหลาดที่แผ่ออกมาจากหินก้อนนี้ เลยเดาว่าข้างในน่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร"

แต่ของที่ถูกผนึกไว้ในหินวิญญาณระดับสูงสุด ย่อมต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ฉินเสวียนก็หยิบหินก้อนนั้นขึ้นมา

"หินก้อนนี้ขายอย่างไร?"

เมื่อเห็นว่าฉินเสวียนสนใจจะซื้อจริงๆ พ่อค้าก็รีบเสนอราคาที่ไม่สูงนัก แล้วจัดการขายหินก้อนนั้นให้เขาทันที

ฉินเสวียนเก็บหินก้อนนั้นไว้ ตั้งใจว่ารอหาที่พักในคืนนี้ได้เมื่อไหร่ ค่อยเอาออกมาศึกษาอย่างละเอียดอีกที

"เจ้าชำนาญการใช้เนตรซ้อนมองทะลุสิ่งต่างๆ แล้วสิเนี่ย อยู่ในตลาดแบบนี้ก็เหมือนปลาได้น้ำเลยล่ะสิ"

หานเย่เอ่ยขึ้น ฉินเสวียนดวงตาเป็นประกาย พยักหน้าอย่างครุ่นคิด

ก่อนหน้านี้เขายังไม่เคยคิดจะใช้เนตรซ้อนเลือกซื้อของที่นี่เลย

แต่พอลองคิดดูแล้ว เนตรซ้อนนี่แหละคือเครื่องมือชั้นยอดในการเฟ้นหาของล้ำค่า

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉินเสวียนก็กวาดสายตามองไปรอบๆ เริ่มใช้เนตรซ้อนเลือกหาสิ่งที่ต้องการทันที

ด้วยพลังของเนตรซ้อน ข้าวของทุกชิ้นในตลาดจึงปรากฏชัดแจ้งแก่สายตาของฉินเสวียน

พ่อค้าหัวหมอหลายคนมักจะเอาของดีๆ มาวางทับของมีตำหนิ เพื่อปกปิดร่องรอยความเสียหาย

แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีของล้ำค่าหลายชิ้นที่ถูกมองข้าม ไร้คนสนใจ

แน่นอนว่าสำหรับของล้ำค่าเหล่านั้น ฉินเสวียนไม่เกรงใจที่จะกวาดซื้อมาจนหมด

ทว่าหลังจากเดินเลือกซื้ออยู่ครู่ใหญ่ ฉินเสวียนก็ต้องขมวดคิ้ว

เขาเดินดูของในตลาดมาค่อนวันแล้ว แต่กลับไม่มีของชิ้นไหนที่ถูกใจเขาจริงๆ เลยสักชิ้น

รู้สึกเหมือนยังขาดอะไรไปบางอย่าง

"ท้ายที่สุด ที่นี่ก็เป็นแค่ตลาดการค้า ตามปกติแล้ว ในเมืองหลวงเช่นนี้ ของล้ำค่าจริงๆ มักจะอยู่ที่ลานประมูลกับหอเทียนจีเท่านั้นแหละ"

ของดีในหอเทียนจีย่อมมีไม่น้อย

ทว่าฉินเสวียนยังไม่อยากไปหอเทียนจีในตอนนี้

"ผู้อาวุโส ท่านหมายความว่าให้ข้าลองไปดูที่ลานประมูลอย่างนั้นรึ?"

ฉินเสวียนเอ่ยถาม หานเย่ย่อมเห็นด้วย

"ที่นี่คือเมืองหลวงของต้าเฉียน ของที่นำมาประมูลคงไม่ไก่กาแน่นอน อีกอย่าง ในลานประมูลก็มักจะมีของดีๆ โผล่มาให้เห็นอยู่บ่อยๆ"

"กระบี่อู๋เฟิงของเจ้าก็เป็นแค่อาวุธวิญญาณระดับต่ำ ระฆังเมฆาเขียวก็เป็นแค่อาวุธวิญญาณระดับต่ำเช่นกัน แม้ว่าตอนนี้กระจกอัสนีจะยกระดับเป็นอาวุธวิเศษระดับต่ำแล้ว แต่เจ้าจะพึ่งพาแค่กระจกอัสนีเพียงอย่างเดียวไม่ได้หรอกนะ"

หานเย่กล่าวเตือน ฉินเสวียนพยักหน้าเห็นด้วยเบาๆ

ต้องยอมรับว่าสิ่งที่หานเย่พูดนั้นมีเหตุผล

อาวุธวิญญาณที่เขามี หากใช้ในสำนักชางชิงก็คงเหลือเฟือ

ทว่าครานี้เขาต้องมุ่งหน้าไปรังคุนเผิง หากไม่ได้เตรียมอาวุธวิเศษไว้หลายๆ ชิ้น เขาก็คงไม่ค่อยวางใจนัก

"แต่การจะเข้าร่วมประมูลในสถานที่เช่นนั้น คงต้องใช้หินวิญญาณจำนวนมหาศาลแน่ หินวิญญาณที่ข้ามี ข้ายังอยากเก็บไว้ใช้ยกระดับพลังและฝีมือของตัวเองอยู่นะ"

"เรื่องหินวิญญาณน่ะรึ เจ้าก็เอาโอสถที่เจ้าหลอมไปแลกเปลี่ยนสิ"

"โอสถเป็นของล้ำค่าที่ใครๆ ก็ปรารถนา หากเจ้านำไปประมูล ย่อมต้องมีคนแย่งกันซื้อแน่นอน"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉินเสวียนก็พยักหน้า

"เช่นนั้นก็ลองไปดูที่ลานประมูลกันเถอะ"

ฉินเสวียนเอ่ย ทว่าเขาไม่ได้ตรงดิ่งไปที่ลานประมูลทันที แต่กลับแวะเช่าห้องพักในโรงเตี๊ยมเล็กๆ แห่งหนึ่งก่อน

หลังจากปิดประตูหน้าต่างมิดชิด หานเย่ก็เอ่ยถามฉินเสวียน

"ข้าจำได้ว่าก่อนออกจากสำนักชางชิง เจ้าหลอมโอสถระดับห้าไว้ไม่น้อยเลยนี่ นำโอสถพวกนั้นไปประมูลสิ นักหลอมโอสถที่เก่งกาจที่สุดในราชวงศ์ต้าเฉียนก็อยู่แค่ระดับห้าขั้นสูงสุดเท่านั้น โอสถระดับห้าที่เจ้ามีย่อมเพียงพอแล้ว"

ฉินเสวียนส่ายหน้าเบาๆ

"โอสถพวกนั้น ส่วนหนึ่งข้ามอบให้ตระกูลไปแล้ว ก่อนเดินทางข้าก็นำอีกส่วนหนึ่งไปแลกเปลี่ยนเป็นโอสถชนิดอื่นกับผู้อาวุโสในสำนักหมดแล้ว"

"ดังนั้น ก่อนไปลานประมูล ข้าคงต้องหลอมโอสถเพิ่มอีกสักหน่อย"

ฉินเสวียนกวาดสายตาดูสูตรโอสถต่างๆ ก่อนจะไปสะดุดตาเข้ากับสูตรโอสถชนิดหนึ่ง

"โอสถระดับห้า โอสถหลีหั่วสุ่ยเสวียน"

"มีฤทธิ์รุนแรงและทรงพลัง อานุภาพของโอสถกล้าแกร่งไร้เทียมทาน!"

หากผู้บำเพ็ญเพียรในสามขอบเขตเสวียนกินเข้าไป ย่อมรับประกันได้ว่าจะสามารถทะลวงเข้าสู่ขอบเขตถัดไปได้อย่างแน่นอน

หากผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตอวี้ชิงกินเข้าไป จะเพิ่มโอกาสทะลวงระดับได้ถึงสองส่วน ส่วนขอบเขตซ่างชิงจะเพิ่มโอกาสได้หนึ่งส่วน

ทว่าสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตไท่ชิง โอสถชนิดนี้จะไม่มีผลใดๆ ทั้งสิ้น

แม้จะไร้ผลต่อผู้บำเพ็ญเพียรตั้งแต่ขอบเขตไท่ชิงขึ้นไป

แต่เพียงแค่มันมีสรรพคุณมหาศาลต่อผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตอวี้ชิงและซ่างชิง ก็มากพอที่จะทำให้ผู้คนแย่งชิงโอสถชนิดนี้กันอย่างบ้าคลั่งแล้ว

"หลอมโอสถชนิดนี้สักหลายเม็ดหน่อย คาดว่าการประมูลครานี้คงแลกของดีๆ มาได้ไม่น้อยเลยทีเดียว"

ฉินเสวียนสูดลมหายใจลึก ก่อนจะเรียกเตาจูเชว่ออกมา แล้วเริ่มลงมือหลอมโอสถทันที

แม้จะเป็นโอสถระดับห้า แต่สำหรับฉินเสวียนแล้ว การหลอมมันก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใด

หนึ่งชั่วยามให้หลัง ฉินเสวียนก็ผลักประตูห้องออกมา หลังจากสอบถามเส้นทางจากเสี่ยวเอ้อแล้ว เขาก็มุ่งหน้าไปยังลานประมูลใจกลางเมือง

"มีโอสถหลีหั่วสุ่ยเสวียนอยู่ในมือ หากของประมูลไม่แพงจนเกินงาม ข้าก็คงประมูลมาได้หมด"

เมืองหลวงคือฐานที่มั่นของราชวงศ์ ลานประมูลที่ใหญ่ที่สุดในที่แห่งนี้ ย่อมต้องเป็นลานประมูลต้าเฉียนที่อยู่ภายใต้การดูแลของราชวงศ์อย่างแน่นอน

แม้จะได้ยินกิตติศัพท์ความใหญ่โตของลานประมูลต้าเฉียนมาบ้างแล้ว ทว่าเมื่อมาถึงที่หมาย ฉินเสวียนก็ยังอดไม่ได้ที่จะทอดทิ้งถอนใจให้กับความยิ่งใหญ่อลังการของมัน

ขณะยืนมองฝูงชนที่เดินเข้าออกลานประมูลอย่างไม่ขาดสาย ฉินเสวียนก็รู้สึกทึ่งในใจ

"จากที่ข้าสอบถามมา ลานประมูลต้าเฉียนมีห้องประมูลทั้งหมดห้าห้อง ห้องประมูลที่ใหญ่ที่สุดจะจัดการประมูลทุกๆ สามวัน ส่วนห้องอื่นๆ จะสลับสับเปลี่ยนกันเปิดประมูลทุกวัน วันนี้บังเอิญเป็นวันที่ห้องประมูลที่ใหญ่ที่สุดเปิดประมูลพอดี พวกเราโชคดีจริงๆ"

ฉินเสวียนส่งกระแสจิตบอกหานเย่

สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ

อาจเป็นเพราะห้องประมูลใหญ่กำลังจะเริ่มการประมูลในอีกชั่วยามกว่าๆ ตอนนี้ด้านหน้าลานประมูลจึงเนืองแน่นไปด้วยผู้คนที่หลั่งไหลกันเข้ามา

หากลานประมูลแห่งนี้ไม่ใหญ่โตมโหฬารจริงๆ คงไม่มีทางรองรับผู้คนจำนวนมหาศาลเช่นนี้ได้แน่

หลังจากยืนสังเกตการณ์อยู่ครู่หนึ่ง ฉินเสวียนก็เดินตรงไปยังลานประมูล

ก่อนที่งานประมูลจะเริ่ม เขาต้องนำโอสถในมือไปเสนอขายให้ทางลานประมูลเสียก่อน

บริเวณทางเข้าลานประมูลต้าเฉียนมีผู้คนพลุกพล่าน มีชายฉกรรจ์สวมชุดหรูหรากว่าสิบคนยืนเฝ้ายามอยู่ด้านหน้า

คนเหล่านี้คือทหารองครักษ์อวี่หลินของราชวงศ์ต้าเฉียน ล้วนเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าทั้งสิ้น

ฉินเสวียนปรายตามองพวกมัน

ชายฉกรรจ์กว่าสิบคนนี้มีขมับนูนเด่น บ่งบอกว่ามีพลังบำเพ็ญไม่ธรรมดา

"ผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตเทียนเสวียนระดับเก้า ยังเป็นได้แค่คนเฝ้าประตู ลานประมูลแห่งนี้ร้ายกาจจริงๆ"

(จบบท)