บทที่ 170 อาหารพวกนี้เตรียมไว้สำหรับทำฟาร์มงั้นเหรอ?

ปัจจุบัน หลังจากทำภารกิจต่างๆ ของระบบอย่างต่อเนื่องและเข้าร่วมการสุ่มรางวัลหลายครั้ง เขาก็มีตำราอาหารสูตรเฉพาะอยู่ในครอบครองถึง 10 เล่ม

ในจำนวนนั้น นอกเหนือจากตำราสามเล่มแรกที่ได้มาเพื่อมาสซึงุมะ มิโลติค และโทโดโรคิทสึคิแล้ว เขายังมีตำราสูตรเฉพาะอีกหกเล่มสำหรับพาจิริสึ เยสซัน มิลแทงค์ มาวิป และสองพี่น้องลาทิโอส รวมถึงตำราสูตรเฉพาะที่สามารถเลือกให้โปเกมอนตัวใดก็ได้อีกหนึ่งเล่ม

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าคาโมเนกิที่เพิ่งเข้ามาใหม่ยังไม่มีสูตรอาหารของตัวเอง ไป๋มู่เฉินจึงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจใช้ตำราแบบเลือกเองเล่มนั้น

ถือซะว่าเป็นของขวัญต้อนรับสำหรับคาโมเนกิก็แล้วกัน

ไป๋มู่เฉินพลิกเปิดตำราอาหารไปพลาง ขณะที่มือก็ยังคงเตรียมวัตถุดิบต่างๆ บนเขียงไปพลาง

อาหารระดับ S สูตรเฉพาะของมิลแทงค์ — เค้กหญ้าทรัฟเฟิลกุหลาบม่วง

สรรพคุณอาหาร: 1. เลเวลของมิลแทงค์เพิ่มขึ้น 3 ระดับ พรสวรรค์ยกระดับเป็นสีทอง และได้รับความสามารถที่ซ่อนอยู่

2. ได้รับบัฟ "เจริญงอกงาม" : ภายในรัศมี 10 เมตร ค่าสถานะของโปเกมอนธาตุพืชทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น 10% เร่งการเจริญเติบโตของพืชพรรณ และมีโอกาสเล็กน้อยที่จะเกิดการกลายพันธุ์ในทิศทางที่ดี

อาหารระดับ S สูตรเฉพาะของมิโลติค — หม้อไฟทะเลครามแปดสมบัติ

สรรพคุณอาหาร: 1. เลเวลของมิโลติคเพิ่มขึ้น 3 ระดับ และพรสวรรค์ยกระดับเป็นสีทอง

2. ได้รับบัฟ "หัวใจแห่งมหาสมุทร" : มีความเข้ากันได้อย่างแข็งแกร่งกับโปเกมอนธาตุน้ำ สามารถรับรู้ถึงสรรพสิ่งในน้ำได้ภายในระยะที่กำหนด (สามารถพัฒนาได้จากการฝึกฝน) เมื่อต่อสู้ในมหาสมุทร ค่าสถานะทั้งหมดของเธอจะเพิ่มขึ้น 10% และจะฟื้นฟูพลังชีวิตอัตโนมัติ 5% ในทุกวินาที

อาหารระดับ S สูตรเฉพาะของพาจิริสึ — พายกรอบพันชั้นกลิ่นสน

สรรพคุณอาหาร: 1. เลเวลของพาจิริสึเพิ่มขึ้น 3 ระดับ พรสวรรค์ยกระดับเป็นสีทอง และเรียนรู้ทักษะสนามพลังไฟฟ้าและสายฟ้าฟาด

2. ได้รับบัฟ "เทพแห่งสายฟ้า" : เพิ่มความเข้าใจในทักษะธาตุไฟฟ้าอย่างมหาศาล ลดความเสียหายที่ได้รับจากทักษะธาตุไฟฟ้าลง 90% เพิ่มพลังของทักษะธาตุไฟฟ้าอีก 20% เมื่อใช้ขณะฝนตกหรืออยู่ในสนามพลังไฟฟ้า และสามารถรับรู้ถึงความมุ่งร้ายของโปเกมอนหรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ภายในรัศมี 20 เมตรผ่านสนามแม่เหล็ก (สามารถพัฒนาได้จากการฝึกฝน)

อาหารระดับ A สูตรเฉพาะของคาโมเนกิ — ต้นหอมต้ม

สรรพคุณอาหาร: 1. เลเวลของคาโมเนกิเพิ่มขึ้น 2 ระดับ และได้รับความสามารถในการว่ายน้ำ

2. ได้รับบัฟ "วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด" : หลังจากใช้ต้นหอมเอาชนะโปเกมอนได้ ต้นหอมจะสามารถดูดซับความผันผวนของพลังงานที่กระจายออกมาระหว่างการต่อสู้ เพื่อยกระดับคุณภาพของตัวมันเองขึ้นเล็กน้อย

อาหารระดับ A สูตรเฉพาะของเยสซัน — พุดดิ้งคาราเมลเคลือบทอง

สรรพคุณอาหาร: เลเวลของเยสซันเพิ่มขึ้น 2 ระดับ และได้รับบัฟ "อ่านจินตภาพ" : พัฒนาทักษะการใช้พลังจิตอย่างก้าวกระโดด ทำให้สามารถสร้างภาพลวงตาใดๆ ก็ได้ตามใจปรารถนา (สามารถพัฒนาได้จากการฝึกฝน)

อาหารระดับ B สูตรเฉพาะของโทโดโรคิทสึคิ — ปลาตะพัดโบราณนึ่ง

สรรพคุณอาหาร: เลเวลของโทโดโรคิทสึคิเพิ่มขึ้น 3 ระดับ พลังโจมตีที่ทำต่อโปเกมอนธาตุมังกรเพิ่มขึ้น 30% และลดความเสียหายที่ได้รับจากทักษะของโปเกมอนธาตุมังกรและธาตุแฟรี่ลง 30%

หลังจากแลกเปลี่ยนพลังแห่งชีวิตจำนวนมากเป็นวัตถุดิบที่เหลือสำหรับทำอาหาร ไป๋มู่เฉินก็ง่วนอยู่ในครัวแทบจะตลอดทั้งวัน

ในที่สุด อาหารสูตรเฉพาะหอมกรุ่นควันฉุยทั้ง 6 จาน ก็ถูกนำมาวางเรียงรายอยู่ตรงหน้าเหล่าโปเกมอน

ในบรรดาอาหารเหล่านั้น แม้ว่าอาหารของคาโมเนกิกับเยสซันจะมีระดับคุณภาพต่ำกว่าเล็กน้อย แต่ไป๋มู่เฉินกลับรู้สึกว่า เมื่อนำไปผสานเข้ากับต้นหอมในมือของคาโมเนกิและวิชาภาพลวงตาที่โลโคโค่สอนเยสซัน อาหารสองจานนี้ดูจะเหมาะสมกับพวกมันมากที่สุดในเวลานี้แล้ว

ส่วนอาหารระดับ B ของโทโดโรคิทสึคิ... ไป๋มู่เฉินปรายตามองโทโดโรคิทสึคิที่กำลังใช้กรงเล็บฉีกเนื้อปลาอย่างตื่นเต้น แล้วก็อดรู้สึกจนใจไม่ได้

เขารีเฟรชร้านค้าลึกลับไปหลายรอบแล้ว แต่ก็ยังรวบรวมวัตถุดิบที่ต้องใช้สำหรับทำอาหารสูตรเฉพาะระดับ A และ S ของโทโดโรคิทสึคิไม่ครบเสียที

เขาช่วยไม่ได้จริงๆ จึงทำได้เพียงใช้วัตถุดิบระดับ B ที่ระบบเคยให้เป็นรางวัลมาแก้ขัดไปก่อน

"เป็นไงบ้าง? อร่อยไหม?"

"จิ้วหมี่!" "ปาจิ!" "มู มู~" "โบร๋ว~" "ก๊าบ!"

เมื่อได้ยินคำถามของไป๋มู่เฉิน มิโลติคและตัวอื่นๆ ก็พยักหน้ารัวๆ โดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง เห็นได้ชัดว่าพวกมันพอใจกับอาหารเมนูใหม่นี้เอามากๆ

เมื่อเห็นทุกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อย ไป๋มู่เฉินก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ท้ายที่สุดแล้ว อาหารพวกนี้เพิ่งจะเคยทำเป็นครั้งแรก เขายังกังวลอยู่เลยว่ามันจะไม่อร่อย

จะว่าไปแล้ว ตอนทำเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ทว่าพอมาพิจารณาดูอาหารระดับ S เหล่านี้ในตอนนี้ แม้ว่าพวกมันจะช่วยเสริมความสามารถของโปเกมอนได้อย่างมหาศาล แต่เขาก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าความสามารถพวกนี้ดูเหมือนจะเกี่ยวกับการทำฟาร์มอยู่ไม่น้อย

อย่างบัฟ "เจริญงอกงาม" ของมิลแทงค์ ที่ช่วยเร่งการเจริญเติบโตของพืชผลแถมยังกระตุ้นศักยภาพได้ ใครจะไปรู้ วันดีคืนดีเธออาจจะปลูกต้นถั่วพ่นกระสุนอะไรเทือกนั้นขึ้นมาก็ได้

ส่วน "หัวใจแห่งมหาสมุทร" ของมิโลติคก็ดูเหมือนจะสามารถเรียกฝูงสัตว์ทะเลกลุ่มใหญ่มาได้ แบบนี้มันก็แรงงานฟรีชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?

บัฟ "เทพแห่งสายฟ้า" ของพาจิริสึก็ไม่ต่างอะไรกับการมีเนตรตรวจจับรังสีอินฟราเรด ในอนาคตเธอจะต้องได้เป็นหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยของฟาร์มแน่นอน

นอกจากนี้ยังมีความสามารถ "เงามายา" ของมาสซึงุมะก่อนหน้านี้อีก ถ้าในอนาคตมันเรียกร่างแยกออกมาช่วยทำไร่ไถนา ประสิทธิภาพการทำงานคงสูงกว่าพวกดักทริโอเสียอีก

หรือว่าการเสริมความสามารถให้โปเกมอนจะเป็นแค่ของแถม?

หรือแท้จริงแล้ว อาหารพวกนี้คือสิ่งที่ระบบเตรียมไว้เพื่อช่วยให้เขาบริหารฟาร์มและทำการเกษตรได้ดีขึ้นต่างหาก?

"ฟ่อ ฟ่อ~ (ของฉันล่ะ? ของฉันอยู่ไหน?)"

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด มาสซึงุมะที่อยู่ข้างๆ ก็เห็นว่าตัวอื่นๆ มีของอร่อยกินกันหมดแล้ว มันจึงร้อนรนใช้กรงเล็บตะกุยไป๋มู่เฉินไม่หยุด พลางทำหน้าตาน่าสงสาร

"ของแกน่ะเหรอ เอาเจ้านี่ไปดีไหม?"

ไป๋มู่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หยิบแก้วเปล่าใบหนึ่งมาวางแหมะไว้ตรงหน้ามาสซึงุมะ

มาสซึงุมะ : ???

มาสซึงุมะจ้องมองแก้วน้ำตรงหน้าด้วยสีหน้าตกตะลึงพลางแตะมันเบาๆ

นี่หมายความว่ายังไง? จะบอกให้ฉันแทะแก้วกินหรือไง?

"ไม่ต้องห่วง ลองชิมนี่ดูสิ ถึงมันจะเป็นน้ำผลไม้ แต่พอแกดื่มเข้าไป มันจะมีรสชาติเป็นของโปรดที่แกชอบที่สุดเลยล่ะ"

พูดจบ ไป๋มู่เฉินก็ค่อยๆ เทน้ำผลไม้หวานหลากสีสันลงในแก้ว พลางพูดด้วยรอยยิ้ม

【น้ำผลไม้หวานหลากสีสัน : คุณภาพระดับ A+ น้ำผลไม้วิเศษที่มีรสชาติเข้มข้น ไม่ว่าโปเกมอนหรือมนุษย์คนใดที่ได้ลิ้มรส ก็จะได้รับรู้ถึงรสชาติที่ตนเองโปรดปรานที่สุด

สรรพคุณอาหาร : 1. สามารถทำให้ผู้ดื่มอารมณ์ดีไปตลอดทั้งสัปดาห์ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

2. ช่วยเสริมประสิทธิภาพความสามารถของโปเกมอนในระดับหนึ่ง
3. หลังจากดื่มน้ำผลไม้จนหมด ผู้ดื่มจะโชคดีมากๆ ตลอดทั้งวัน】

เขาคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าเจ้าตัวแสบอย่างมาสซึงุมะจะต้องมาตามตื๊อขอของกินแน่ๆ ก่อนหน้านี้ตอนที่ว่างๆ เขาเลยทำน้ำผลไม้หวานหลากสีสันเผื่อเอาไว้ด้วย ตอนนี้ก็เลยได้เอามาใช้ประโยชน์พอดี

หลังจากดื่มน้ำผลไม้รสหวานนี้เข้าไปแล้ว ความสามารถในการเก็บของของมาสซึงุมะก็จะได้รับการเสริมประสิทธิภาพขึ้นในระดับหนึ่ง

ถึงตอนนั้น การเดินทางไปอัลโตแมร์ครั้งนี้ก็อาจจะได้ของดีๆ ติดไม้ติดมือกลับมาโดยไม่คาดคิดก็ได้

"ฟ่อ? (จริงดิ?)"

มาสซึงุมะมองน้ำผลไม้หลากสีสันตรงหน้าด้วยสีหน้าคลางแคลงใจ แล้วจิบเข้าไปอึกเล็กๆ

วินาทีต่อมา เมื่อรสชาติของน้ำผลไม้กระจายซ่านไปทั่วต่อมรับรส สีหน้าเปี่ยมสุขก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมัน

ว้าว นี่มันรสเนื้อย่างของโปรดฉันเลยนี่!

เอ๊ะ เดี๋ยวนะ มันเปลี่ยนเป็นรสเค้กของโปรดฉันอีกแล้ว!

ไม่สิ นี่มันรสลูกพีชที่ฉันชอบที่สุดต่างหาก...

"เป็นไงล่ะมาสซึงุมะ? แกได้รสชาติอะไรบ้าง?"

เมื่อเห็นสีหน้าเคลิบเคลิ้มของมาสซึงุมะ ไป๋มู่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ฟ่อ ฟ่อ~ (อร่อย! น้ำผลไม้นี่มีทั้งรสเนื้อย่าง เค้ก ลูกพีช โซดา มันฝรั่งทอด คุกกี้ แตงโม ไอศกรีม... แล้วก็รสของไป๋มู่เฉินด้วย!)"

ไป๋มู่เฉิน : ???

เมื่อฟังมาสซึงุมะร่ายยาวรสชาติกว่ายี่สิบรสออกมาเป็นหางว่าวอย่างกับเมนูอาหาร ไป๋มู่เฉินก็ถึงกับพูดไม่ออก

มันควรจะมีแค่รสชาติที่ชอบที่สุดไม่ใช่เหรอ? ของโปรดของแกมันจะเยอะเกินไปแล้วมั้ง!

เดี๋ยวนะ ดูเหมือนจะมีอะไรแปลกๆ ปะปนมาด้วยแฮะ

เมื่อมองไปที่มาสซึงุมะซึ่งกำลังแลบลิ้นแผล็บๆ ด้วยสีหน้ามีความสุข ไป๋มู่เฉินก็อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่

รสของไป๋มู่เฉินมันคือรสชาติบ้าอะไรวะเนี่ย!!!