บทที่ 27 การสะท้อนกลับครั้งแรก ขอบเขตต้งซวี

บทที่ 27 การสะท้อนกลับครั้งแรก ขอบเขตต้งซวี

ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้

ภายในห้องหนังสือในคฤหาสน์ของหลินอวี่

เสี่ยวกวงมองดูหลินอวี่ ลูกพี่ลูกน้องของเขาด้วยสีหน้ามึนงง

เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่าพี่ชายของเขาเป็นอะไรไปกันแน่

เขาเชื่อเรื่องไร้สาระที่ว่าเกมจะสะท้อนตบะกลับมาจริงๆ แถมยังคอยดูเวลา เพื่อรอให้ตบะในเกมสะท้อนกลับมาอีกด้วย

ความฉลาดของพี่ชาย ทำไมจู่ๆ ถึงได้หายไปดื้อๆ เลยล่ะ

"พี่ พี่ไม่ได้เป็นไข้ใช่มั้ยเนี่ย?"

เสี่ยวกวงขยับเข้าไปใกล้หลินอวี่ ยื่นมือออกไปคล้ายกับอยากจะจับหน้าผากของเขา

"ไสหัวไป" หลินอวี่พูดแค่คำเดียว ก็ไล่เสี่ยวกวงถอยไปได้

จากนั้น หลินอวี่ก็ไม่ได้สนใจว่าเสี่ยวกวงจะเชื่อหรือไม่ เขาสั่งการตรงๆ เลยว่า "เดี๋ยวพอตบะสะท้อนกลับมาแล้ว นายห้ามขยับตัวมั่วซั่ว และห้ามแตะต้องของใดๆ ในห้องนี้เด็ดขาด เข้าใจมั้ย!"

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินอวี่ผู้เป็นพี่ชาย เสี่ยวกวงก็ยังคงมึนงงอยู่ดี

แต่เมื่อเห็นสีหน้าที่จริงจังของพี่ชาย เสี่ยวกวงก็อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า

ใครใช้ให้เขาเป็นลูกน้องที่คอยตามก้นพี่ชายมาตั้งแต่เด็กล่ะ

พอพี่ชายจริงจังขึ้นมา เขาก็ไม่กล้าที่จะไม่ฟังคำสั่ง

ถึงจะกลับไปฟ้องที่บ้าน พ่อแม่ของเขาก็ต้องเข้าข้างพี่ชายอยู่ดี

เสี่ยวกวงมีประสบการณ์โชกโชน

เวลานี้.

หลินอวี่มองดูเวลาบนโทรศัพท์มือถืออีกครั้ง

จากนั้น มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นมาอีกหน

เขาริมฝีปากขยับเล็กน้อย พึมพำกับตัวเองเบาๆ ว่า "เหลืออีกสิบวินาที!"

เก้าวินาที!

แปดวินาที!

เจ็ดวินาที!

เสี่ยวกวงเองก็อดไม่ได้ที่จะมองดูเวลา และในใจก็เริ่มนับถอยหลังตามไปด้วย

จู่ๆ ในใจของเขาก็รู้สึกคาดหวังขึ้นมาเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าท่าทางจริงจังของพี่ชาย จะทำให้เขาเริ่มเชื่อประกาศนั้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วเหมือนกัน

สามวินาที!

สองวินาที!

หนึ่งวินาที!

"ครืน เปรี้ยง!"

บนท้องฟ้า จู่ๆ ก็มีเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง

เสี่ยวกวงสะดุ้งจนเซถลา

เขารีบหันไปมองนอกหน้าต่าง

สายฟ้าขนาดมหึมาดูราวกับพาดผ่านท้องฟ้าทั้งหมด!

ทว่า หลินอวี่กลับดูเหมือนจะคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาไม่ได้ขยับเขยื้อนใดๆ เพียงแต่รอยยิ้มที่มุมปากเข้มขึ้นกว่าเดิม

ในวินาทีนั้นเอง.

จู่ๆ เสี่ยวกวงก็รู้สึกว่า ร่างกายของตัวเองเริ่มพองโตขึ้น

ร่างกายที่เดิมทีก็ค่อนข้างอวบอ้วนอยู่แล้ว กลับอ้วนขึ้นไปอีก ใบหน้าก็กลมดิ๊กยิ่งกว่าเดิม

ทว่า สีหน้าของเสี่ยวกวง กลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด!

ไม่ว่าใครที่เจอสถานการณ์แบบนี้ ก็คงต้องหวาดกลัวจนแทบสิ้นสติกันทั้งนั้น

ความรู้สึกพองโตนั้น ราวกับว่าร่างกายของเขากำลังจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ในไม่ช้า!

แต่หลินอวี่กลับแตกต่างออกไป

เขายังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้ม ดูเหมือนจะไม่สนใจสภาพความผิดปกติของร่างกายเลยแม้แต่น้อย

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่หลินอวี่ได้เผชิญกับเรื่องเหล่านี้

ในใจของเขาไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความผ่อนคลายเท่านั้น!

หลังจากเกิดใหม่ เขารอคอยมาเจ็ดวัน ใช้ทรัพย์สินทั้งหมดที่มีไปจนเกลี้ยง หลินอวี่ได้ทุ่มสุดตัวแล้ว

ถ้าในชาตินี้ เกมไม่ได้สะท้อนตบะกลับมาเหมือนในชาติก่อน สิ่งที่หลินอวี่ทำมาทั้งหมดก็สูญเปล่า

โชคดีที่เกมมือถือ "เส้นทางเซียนเลือนราง" ไม่ทำให้เขาผิดหวัง การสะท้อนตบะกลับมาตามนัดหมาย

ในใจของหลินอวี่ วางใจลงได้อย่างสมบูรณ์!

ความผิดปกติของร่างกายเสี่ยวกวงดำเนินไปเพียงสองวินาที ก็จบลง

ในตอนนั้นเอง เขารีบหันไปมองหลินอวี่ พี่ชายที่อยู่ข้างๆ ทันที

ทว่า ในเวลานี้ หลินอวี่ยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนเก้าอี้ ร่างกายยังคงพองโตและหดตัวสลับกันไปมาอย่างต่อเนื่อง!

ตบะของหลินอวี่ แข็งแกร่งกว่าตบะของเสี่ยวกวงมากนัก!

แม้จะดูเหมือนว่าระดับของทั้งสองคนห่างกันเพียงสามระดับ แต่การบำเพ็ญเพียรยิ่งไปถึงช่วงหลังๆ ค่าตบะที่ต้องการก็จะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ!

หากเทียบจากค่าตบะที่ทั้งสองคนครอบครองอยู่ ตบะของหลินอวี่มีมากกว่าเสี่ยวกวงหลายร้อยเท่าอย่างแน่นอน!

เวลาที่ใช้ในการสะท้อนตบะในครั้งแรก ก็ย่อมยาวนานขึ้นตามลำดับ!

สภาพร่างกายที่ผิดปกติของหลินอวี่ ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องถึงครึ่งนาที ในที่สุดก็จบลง

เวลานี้.

หลินอวี่ลุกขึ้นยืนช้าๆ ประกายแสงคมปลาบสองสายสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเขา!

เขากำหมัดเบาๆ พลันบังเกิดเสียงกระดูกลั่นดังเป๊าะแป๊ะ

หลินอวี่สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบๆ ในใจยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก!

เพียงแค่การสะท้อนกลับในครั้งแรก ก็ก้าวข้ามตบะในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุดในชาติก่อนของเขาไปแล้ว!

ขอบเขตต้งซวีขั้นต้น คือตบะในปัจจุบันของหลินอวี่

หลินอวี่เองก็คิดไม่ถึงว่า การสะท้อนกลับครั้งแรกจะทำให้เขาไปถึงขอบเขตต้งซวีได้

แต่พอใช้ความคิดเล็กน้อย หลินอวี่ก็เข้าใจ

ในชาตินี้ ระดับ VIP ของเขาถูกอัปเกรดไปถึงระดับ 12 ตบะที่จะสะท้อนกลับมาย่อมเป็นร้อยละร้อยยี่สิบ!

ดังนั้น เพียงแค่การสะท้อนตบะกลับมาในครั้งแรก ก็ทำให้เขาไปถึงขอบเขตต้งซวีแล้ว!

ในตอนนั้นเอง เสี่ยวกวงที่อยู่ข้างๆ ก็ทนไม่ไหวเอ่ยถามขึ้นว่า "พี่ พวกเรากลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรแล้วเหรอเนี่ย?"

ในตอนที่หลินอวี่ยังคงรับการสะท้อนตบะจากเกม เสี่ยวกวงก็ได้ทดลองไปแล้ว

เพียงแค่เขาใช้นิ้วเดียวกดลงไปเบาๆ บนโต๊ะ โต๊ะอ่านหนังสือในห้องหนังสือของหลินอวี่ก็เกิดรูเล็กๆ ขึ้นมาหนึ่งรู

หลินอวี่มองดูสีหน้าที่ตกตะลึงสุดขีดของเสี่ยวกวง จากนั้นก็ก้มหน้าลงมองรูเล็กๆ ขนาดเท่านิ้วมือบนโต๊ะหนังสือของตัวเอง สีหน้าของเขาพลันดำทะมึน กล่าวว่า "โต๊ะหนังสือตัวนี้ ฉันซื้อมาในราคาหนึ่งล้าน!"

สีหน้าของเสี่ยวกวงเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง

เขารีบใช้มือปิดรูเล็กๆ บนโต๊ะหนังสือนั้นไว้ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มแห้งๆ พลางพูดว่า "พี่ ผมไม่ได้ตั้งใจนะ หนึ่งล้านผมชดใช้ไม่ไหวหรอก!"

หลินอวี่มองดูฝ่ามือของเสี่ยวกวงที่จมลงไปในพื้นผิวของโต๊ะหนังสือ แล้วถอนหายใจออกมา

"เมื่อกี้ฉันบอกนายไปแล้ว ว่าอย่าขยับตัวมั่วซั่ว ตอนนี้นายค่อยๆ ชักมือกลับมาเบาๆ แล้วตามฉันไปที่ห้องออกกำลังกาย!"

เมื่อได้ยินคำพูดของพี่ชาย เสี่ยวกวงถึงได้ตระหนักว่า ตัวเองเผลอกดฝ่ามือลงไปเป็นรอยบนโต๊ะหนังสือโดยไม่รู้ตัว...

เสี่ยวกวงชักมือกลับมาด้วยท่าทางหงอยๆ

สีหน้าเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน

หลินอวี่ถลึงตาใส่เสี่ยวกวงไปหนึ่งที ก่อนจะเดินออกไปข้างนอก

ในคฤหาสน์ของหลินอวี่ มีห้องออกกำลังกายอยู่หนึ่งห้อง

ห้องออกกำลังกายค่อนข้างโล่งกว้าง พอดีกับการปรับตัวให้เข้ากับร่างกายในตอนนี้ได้เลย!

เสี่ยวกวงเดินตามหลังหลินอวี่ผู้เป็นพี่ชาย เข้ามาในห้องออกกำลังกาย

หลินอวี่ไม่ได้รีบร้อนที่จะทดสอบพลังของตัวเอง

ในฐานะผู้ที่เกิดใหม่ หลินอวี่รู้เรื่องความสามารถของผู้บำเพ็ญเพียรเป็นอย่างดี ชาตินี้เขาเพียงแค่มีระดับตบะที่สูงขึ้น ปรับตัวเพียงเล็กน้อยก็เข้าที่เข้าทางแล้ว

ตอนนี้ หลินอวี่ต้องช่วยเสี่ยวกวงให้ปรับตัวเข้ากับพลังของเขาเสียก่อน

ถ้าเขาควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ บ้านของเขาคงต้องพังพินาศแน่ๆ

ยืนอยู่กลางห้องออกกำลังกาย หลินอวี่หันหน้าเข้าหาเสี่ยวกวง ก่อนจะเอ่ยปากช้าๆ "ร่างกายของผู้บำเพ็ญเพียรมีความแตกต่างจากคนธรรมดามาก สิ่งที่นายต้องทำตอนนี้คือการปรับตัวให้เข้ากับร่างกายในปัจจุบัน เดี๋ยวฉันจะสอนนายเองว่าต้องทำยังไง!"

เสี่ยวกวงรีบพยักหน้า

ตอนนี้เขาไม่อยากถามคำถามไร้สาระพวกนั้นอีกแล้ว

เห็นได้ชัดว่า การที่เขากลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรนั้นเป็นเรื่องจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ แทนที่จะไปสืบหาสาเหตุ สู้เอาเวลาไปจินตนาการถึงอนาคตดีกว่า!

"อันดับแรก นายต้องเริ่มทำความคุ้นเคยกับการใช้สัมผัสเทวะเพื่อสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัว นายหลับตาก่อน..."

แม้ว่าหลินอวี่จะสอนคนอื่นเป็นครั้งแรก แต่ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน เขาก็สอนได้เป็นฉากๆ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ในที่สุดหลินอวี่ก็สอนสิ่งที่ควรสอนไปจนเกือบหมดแล้ว

หลินอวี่มองดูเสี่ยวกวงที่กำลังพยายามควบคุมพลังของตัวเองอย่างขะมักเขม้น พลางพูดว่า "นายลองพยายามด้วยตัวเองดูอีกหลายๆ ครั้งนะ ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจค่อยมาถามฉัน!"

หลังจากจัดการเรื่องของเสี่ยวกวงเสร็จแล้ว ในที่สุดหลินอวี่ก็เริ่มศึกษาระดับความแข็งแกร่งของตัวเองในปัจจุบันเสียที

เนื่องจากในช่วงแรกของการสะท้อนกลับจากเกม จะมีเพียงตบะที่สะท้อนกลับมา ดังนั้นการศึกษามันจึงค่อนข้างง่าย

หลินอวี่ค่อยๆ นั่งขัดสมาธิลง สัมผัสเทวะอันมหาศาลก็ปรากฏขึ้นภายในห้องฝึกยุทธ์ในพริบตา

หลินอวี่รู้สึกได้ว่าสัมผัสเทวะของเขาแข็งแกร่งมาก

เมื่อเทียบกับในชาติก่อนแล้ว แข่งแกร่งกว่าเดิมอย่างน้อยหลายสิบเท่า!

หลินอวี่ควบคุมสัมผัสเทวะของตัวเองด้วยความตื่นเต้น ให้พุ่งทะยานออกไปนอกห้องฝึกยุทธ์ และลอยขึ้นสู่เบื้องบน

แม้ว่าตอนนี้ข้างนอกฝนจะตกหนัก แต่ก็ไม่ส่งผลกระทบต่อสัมผัสเทวะของหลินอวี่เลยแม้แต่น้อย

ในที่สุด สัมผัสเทวะอันมหาศาลก็หยุดลงเหนือท้องฟ้าเมืองเจียงไห่อย่างช้าๆ

ทั่วทั้งเมืองเจียงไห่ ปรากฏชัดอยู่ในสมองของหลินอวี่!

หลินอวี่สามารถมองเห็นหยาดฝนทุกหยด สามารถมองเห็นผู้เล่นทุกคนในเมืองเจียงไห่ที่ได้รับตบะสะท้อนกลับมา แต่เพราะความแข็งแกร่งห่างชั้นกันเกินไป พวกเขาจึงไม่สามารถรับรู้ถึงการสอดแนมของเขาได้

ในเมืองเจียงไห่มีผู้เล่นที่ได้รับตบะอยู่มากมาย

บางคนตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น บางคนกำลังรื้อบ้าน และดูเหมือนว่าจะมีเจ้างั่งคนหนึ่งกำลังบินมุ่งหน้ามาทางเขาด้วยความตื่นตระหนกตกใจ!

นั่นคือผู้เล่นในขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิด

ดูเหมือนว่า เขายังไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้ดีนัก บินตุปัดตุเป๋ไปมา

สัมผัสเทวะอันมหาศาลของหลินอวี่ สัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่แผ่ออกมาจากตัวเขา!

จากนั้น สัมผัสเทวะของหลินอวี่ก็ไล่ตามทิศทางที่เขาจากมา จนกระทั่งได้เห็นศพเหล่านั้นที่อยู่บริเวณรอยต่อระหว่างเมืองเจียงไห่และเมืองข้างเคียง!

หมอนี่ ดูท่าจะฆ่าคนมา!

แต่หลินอวี่ก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเรื่องชาวบ้าน

สถานการณ์ที่เพิ่งได้รับตบะ ควบคุมพลังไม่อยู่จนเผลอฆ่าคนแบบนี้ จะเกิดขึ้นอีกหลายคดีในค่ำคืนนี้

ในอนาคต โลกใบนี้ก็จะยิ่งวุ่นวายมากกว่านี้อีก!

สิ่งที่หลินอวี่อยากทำ ไม่ใช่การทำตัวเป็นตำรวจโลก

เป้าหมายของหลินอวี่ มีเพียงสองอย่างเท่านั้น

หนึ่งคือการปกป้องครอบครัวของเขาให้ดี

ส่วนอีกอย่างหนึ่ง คือการไม่ยอมทำผิดซ้ำรอยเดิมอย่างเด็ดขาด และจะไม่มีวันยอมให้เหล่าบอสปีศาจที่จะสะท้อนกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงในอนาคต มาทำลายล้างโลกของเขาได้!

……

[จบแล้ว]