บทที่ 22 อีกยี่สิบนาทีก่อนการสะท้อนกลับ

บทที่ 22 อีกยี่สิบนาทีก่อนการสะท้อนกลับ

ภายในอาณาเขตประเทศมังกร ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเกิดเรื่องประหลาดขึ้นมากมาย

เรื่องราวเหล่านี้ส่วนใหญ่แสดงออกให้เห็นทางร่างกายของสัตว์และพืชบางชนิด

มีความรู้สึกเหมือนเป็นการฟื้นฟูพลังวิญญาณในเวอร์ชันที่ถูกย่อส่วนลงมา

อย่างไรก็ตาม บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินไม่ได้มีแค่ประเทศมังกรเท่านั้นที่เกิดสถานการณ์ผิดปกติ

ประเทศอื่นๆ ก็มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นเช่นกัน

เพียงแต่วิธีการแสดงออกนั้นแตกต่างกันออกไป

ประเทศเพื่อนบ้านทางตอนใต้ของประเทศมังกรอย่างประเทศอาซาน ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ก็เกิดสถานการณ์ผิดปกติขึ้นเช่นกัน

ณ วัดแห่งหนึ่ง จู่ๆ ก็มีแสงพุทธบารมีสาดส่องไปทั่วท้องฟ้า!

แสงพุทธบารมีสีทองสาดส่องปกคลุมไปทั่วทั้งวัดเป็นเวลาสิบนาที!

ในตอนนั้นมีนักท่องเที่ยวอยู่ภายในวัดมากมาย

นักท่องเที่ยวที่ถูกแสงพุทธบารมีสาดส่อง ต่างพากันบอกว่าตนเองได้เห็นปาฏิหาริย์ ทุกคนคุกเข่าลงกับพื้นและสวดภาวนาด้วยความศรัทธา

แม้ว่าประเทศอาซานจะเป็นแหล่งกำเนิดของศาสนาพุทธ แต่ในเวลาต่อมาผู้คนก็หันไปนับถือนิกายอาซาน อิทธิพลของศาสนาพุทธในประเทศอาซานจึงลดน้อยถอยลงเรื่อยๆ

คนเหล่านี้ที่อยู่ในวัดก็ไม่ได้เป็นพุทธศาสนิกชนทั้งหมด ส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงแค่นักท่องเที่ยวเท่านั้น

แต่ทว่า

หลังจากที่ได้เห็นแสงพุทธบารมีนั้น พวกเขากลับเปลี่ยนศาสนากันทุกคน จากที่นับถือนิกายอาซานก็เปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธ!

คนเหล่านี้กลายมาเป็นผู้ศรัทธาในศาสนาพุทธอย่างเหนียวแน่น!

นอกเหนือจากเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวัดพุทธแห่งนี้แล้ว ยังมีวัดพุทธในประเทศอาซานอีกหลายแห่งที่เกิดสถานการณ์ผิดปกติในรูปแบบต่างๆ

เพียงแต่ว่าทางการประเทศอาซานไม่ได้ให้ความสนใจกับเรื่องนี้มากนัก

แถมยังมีเจ้าหน้าที่บางคนออกมาชี้แจงว่า แสงสีทองเหล่านั้นความจริงแล้วเป็นการแสดงปาฏิหาริย์ของเทพเจ้าในนิกายอาซานต่างหาก ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธแต่อย่างใด

...

ประเทศมังกร

เมืองเจียงไห่

ในคฤหาสน์อีกหลังหนึ่งที่อยู่ห่างจากคฤหาสน์ของหลินอวี่ไปไม่ไกลนัก

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็กำลังเล่นเกมมือถือ 'เส้นทางเซียนม่านเมฆา' อยู่เช่นกัน

เขาคือ 'นักพรตอี้เฟิง' ในเกม

ช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา ไม่รู้ว่าได้รับผลกระทบจากการเติมเงินของนักพรตเฉิงเฟิงในเกมหรือเปล่า ความถี่ในการเล่นเกมของเขาถึงได้เพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

แม้ว่าช่วงนี้เขาจะไม่ค่อยได้เติมเงิน แต่หลังจากที่ใช้เวลาออนไลน์นานขึ้น ก็ยังทำให้ระดับบำเพ็ญเพียรของเขาบนกระดานจัดอันดับพุ่งขึ้นมาได้หนึ่งอันดับ

จากอันดับที่หนึ่งร้อย เลื่อนขึ้นมาเป็นอันดับที่เก้าสิบเก้า!

ในเกมมือถือ สิ่งที่ทำให้ผู้เล่นรู้สึกประสบความสำเร็จมากที่สุดก็คือการเลื่อนอันดับบนกระดานจัดอันดับ

นักพรตอี้เฟิงเริ่มเสพติดขึ้นมาบ้างแล้วในช่วงนี้

เขาเตรียมตัวที่จะเติมเงินอีกครั้งแล้ว!

"หรือจะเติมอีกสักหมื่นดีล่ะ ไม่แน่อาจจะทำให้อันดับระดับบำเพ็ญเพียรของฉันขยับขึ้นไปติดหนึ่งในแปดสิบเลยก็ได้นะ!" ชายวัยกลางคนพูดขึ้นมาราวกับพึมพำกับตัวเอง

ความเย้ายวนของการเติมเงินพุ่งพล่านอยู่ในสมองของเขา

ทว่า

ในตอนที่เขากำลังเตรียมตัวจะกดปุ่มเติมเงินนั้นเอง

เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ขัดจังหวะการเติมเงินของเขา

ชายวัยกลางคนรับโทรศัพท์ เสียงที่ดังมาจากในสายคือเสียงของรองหัวหน้าขบวนรถบรรทุกในบริษัทของเขาเอง

"คุณเกาครับ คืนนี้ขบวนรถของเราขาดคนขับไปคนนึงครับ คนขับสำรองสองคนก็ดันมาลางาน ผมหาคนไม่ได้จริงๆ คุณลองหาวิธีดูหน่อยได้ไหมครับ?"

ชายวัยกลางคนคนนี้แซ่เกา ชื่อเกาเซิ่ง

ตอนที่เขายังเด็ก ที่บ้านยากจนมาก ชีวิตความเป็นอยู่ยากลำบาก ต่อมาเขาได้มาเป็นคนขับรถบรรทุกขนาดใหญ่

ด้วยความขยันขันแข็งและการต่อสู้ดิ้นรนของเขา เขาจึงได้ฝากตัวเป็นบุตรบุญธรรมของหัวหน้าขบวนรถ ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ

ต่อมา เมื่อหัวหน้าขบวนรถเสียชีวิต เขาก็ได้ทิ้งขบวนรถเอาไว้ให้เกาเซิ่ง

ในที่สุดเกาเซิ่งก็สามารถข้ามผ่านชนชั้น จากคนขับรถบรรทุกขนาดใหญ่ กลายมาเป็นหัวหน้าขบวนรถและเถ้าแก่

เมื่อได้ยินคำพูดของลูกน้อง เกาเซิ่งก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วพูดว่า "คนขับสำรองสองคนลางานเหรอ? แล้วตอนนี้จะให้ฉันไปหาคนขับมาจากไหนกะทันหันล่ะ?"

คนขับสำรองสองคนในขบวนรถ มีไว้สำหรับรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน

ไม่นึกเลยว่า พอเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้นมาจริงๆ คนขับสำรองทั้งสองคนจะติดธุระทั้งคู่!

มันช่างบังเอิญจริงๆ!

"พวกเขาสองคนมีธุระอะไร? เรียกกลับมาไม่ได้เหรอ?" เกาเซิ่งถาม

รองหัวหน้าขบวนรถพูดอึกๆ อักๆ ว่า "พวกเขาสองคน ตอนเที่ยงไปดื่มเหล้ามาครับ..."

พอดื่มเหล้า ก็เท่ากับว่าขับรถไม่ได้เด็ดขาด

คนขับรถบรรทุกขนาดใหญ่มีความแตกต่างจากคนขับรถยนต์ทั่วไปเล็กน้อย หากถูกตรวจพบว่าดื่มเหล้า ผลกระทบที่ตามมาจะรุนแรงมาก

เกาเซิ่งพูดอย่างหมดความอดทนว่า "งั้นก็จอดทิ้งไว้คันนึงสิ!"

เสียงของรองหัวหน้าดังมาจากโทรศัพท์อีกครั้ง "ไม่ได้ครับคุณเกา ของที่บรรทุกไปคืนนี้สำคัญมาก ต้องไปส่งให้ถึงก่อนเช้าพรุ่งนี้ทั้งหมด..."

เกาเซิ่งถอนหายใจ ในที่สุดก็พูดออกมาอย่างจนใจว่า "ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันไปขับแทนก่อนก็แล้วกัน คราวหน้าถ้าใครหน้าไหนกล้าไปดื่มเหล้าตอนกลางวันอีก ก็ไล่มันออกไปเลย!"

พูดจบ เกาเซิ่งก็วางสายโทรศัพท์

เขามองดูหน้าจอเติมเงินของเกมบนโทรศัพท์มือถือ จากนั้นก็ปิดเกมไปด้วยความไม่เต็มใจนัก

"ช่างเถอะ รอพรุ่งนี้ค่อยเติมเงิน แล้วค่อยมาเพิ่มระดับบำเพ็ญเพียรดีๆ ก็แล้วกัน!" เกาเซิ่งพูดในใจ

อย่างไรเสีย เขาก็เริ่มต้นมาจากการเป็นคนขับรถบรรทุกขนาดใหญ่ แม้ว่าหลังจากได้เป็นเถ้าแก่แล้ว เขาจะไม่อยากลำบากแบบนี้อีก แต่ในช่วงเวลาคับขัน เขาก็ยังสามารถกลับไปเป็นคนขับรถบรรทุกได้อีกครั้ง

เกาเซิ่งลงมาที่โรงรถในคฤหาสน์ ขับรถเบนซ์ของตัวเอง พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังลานจอดรถของขบวนรถตัวเอง

สิบกว่านาทีต่อมา เขาก็มาถึงที่ทำการของขบวนรถ

หลังจากนั้นไม่นาน รถบรรทุกขนาดใหญ่ทั้งหมดสิบคัน ก็มุ่งหน้าขับออกไปในที่แสนไกล

ภารกิจในรอบนี้ ต้องวิ่งทางไกล และจะไปถึงจุดหมายปลายทางในตอนตีห้าของเช้าวันพรุ่งนี้

ในฐานะคนขับรถบรรทุกขนาดใหญ่ การอดนอนถือเป็นทักษะที่ขาดไม่ได้

เกาเซิ่งก็ไม่เว้น

นานๆ ขับสักครั้ง ก็ไม่ได้เหนื่อยอะไรมากนัก เพียงแค่ว่าเขาจะไม่สามารถเล่นเกมได้เท่านั้น

เกาเซิ่งมองดูไอคอนที่คุ้นเคยบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเอง ได้แต่ข่มอารมณ์ที่อยากจะเล่นเกมเพื่อเติมเงินเอาไว้ และตั้งใจขับรถ

ความมืดมิดยามค่ำคืนค่อยๆ คืบคลานเข้ามา

พระจันทร์ในวันนี้กลมโตและสว่างไสวเป็นพิเศษ

ดวงดาวบนท้องฟ้าก็ดูเหมือนจะส่องประกายเจิดจ้ากว่าปกติ

อารมณ์ของเกาเซิ่งก็ค่อนข้างดี

เขาฟังเพลงไปพลาง ขับรถบรรทุกขนาดใหญ่มุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางไปพลาง

...

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป

หลินอวี่ยืนอยู่ในสวนครู่หนึ่ง ก็กลับเข้าไปนอนในห้องนอน

จนกระทั่งเวลาห้าทุ่มครึ่ง หลินอวี่ถึงได้ตื่นขึ้นมาจากเสียงนาฬิกาปลุก

เขานอนหลับพักผ่อนในช่วงค่ำล่วงหน้าไปก่อน พอถึงช่วงดึกจะได้ไม่ง่วงนอน

เมื่อพักผ่อนอย่างเต็มที่แล้ว ก็จะสามารถรับการสะท้อนพลังของเกมได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

หลินอวี่คิดไปคิดมา สุดท้ายก็ไปดูเสี่ยวพ่างที่ห้องนอนข้างๆ สักหน่อย

เผื่อว่าหมอนี่จะยังไม่ตื่น แล้วดันได้รับความแข็งแกร่งอันทรงพลังไปในขณะที่ยังหลับฝันอยู่

มันอาจจะสร้างปัญหาอะไรบางอย่างให้เขาก็ได้

หลินอวี่เคาะประตูห้องนอนของเสี่ยวพ่าง

เสี่ยวพ่างเปิดประตูให้หลินอวี่ด้วยดวงตาที่ยังคงสะลึมสะลือ

เด็กคนนี้ ยังไม่ตื่นเต็มตาจริงๆ ด้วย

"นายไปล้างหน้าล้างตาหน่อยสิ จะได้สดชื่นขึ้น แล้วตามพี่มาที่ห้องหนังสือ!" หลินอวี่พูด

เสี่ยวพ่างพยักหน้าอย่างงัวเงีย และไม่ได้ถามอะไรว่าทำไม

หลินอวี่ถือโทรศัพท์มือถือ เดินนำไปยังห้องหนังสือก่อน

เสี่ยวพ่างยังไม่มา หลินอวี่เองก็ยังไม่ได้เปิดเกมขึ้นมา แต่เปิดเข้าไปที่เว็บบอร์ดทางการแทน

หลินอวี่จำได้ว่า ในชาติที่แล้วได้ยินผู้เล่นคนอื่นๆ บอกว่า ก่อนที่เกมจะเริ่มสะท้อนระดับบำเพ็ญเพียรกลับคืนมาสิบนาที บนเว็บบอร์ดทางการของเกมจะปรากฏประกาศขึ้นมา

ณ ตอนนี้ เวลาคือห้าทุ่มสี่สิบนาที!

เหลือเวลาอีกยี่สิบนาทีก่อนที่เกมจะสะท้อนระดับบำเพ็ญเพียร

เหลือเวลาอีกสิบนาทีก่อนที่เว็บบอร์ดทางการของเกมจะออกประกาศ!

เพื่อใช้ประโยชน์จากเวลานี้ หลินอวี่จึงเลื่อนดูกระทู้บนเว็บบอร์ดทางการไปเรื่อยเปื่อย

เกือบครึ่งหนึ่งของกระทู้บนเว็บบอร์ด เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเขา

"เมื่อวานฉันบังเอิญเจอนักพรตเฉิงเฟิงบนถนน ฉันถ่ายรูปกับเขามาด้วย แถมยังแอด VX กันแล้ว ใครอยากได้ไอดี WeChat ของเขา แอด VX ของฉันมาได้เลย เดี๋ยวฉันจะส่งนามบัตรเขาไปให้! ไอดี VX ของฉันคือ: XXXXXXXXXX"

"คนข้างบนพูดจริงหรือเปล่า? ต่อให้นายจะเจอนักพรตเฉิงเฟิงจริงๆ นายก็ไม่มีทางรู้จักเขาหรอกมั้ง?"

"เจ้าของกระทู้เห็นคนอื่นเป็นคนโง่จริงๆ สินะ ถ้านายรู้จักนักพรตเฉิงเฟิง ฉันก็คงรู้จักประธานาธิบดีอเมริกาแล้วล่ะ!"

"เชี่ย ฉันเพิ่งแอด VX เจ้าของกระทู้ไป มันดันขอซองแดงสิบหยวน ถ้าไม่ให้ซองแดงก็ไม่ยอมส่งนามบัตรมาให้!"

"คนข้างบนพูดความจริงแล้ว แต่ฉันอยากรู้ว่านายได้ส่งซองแดงให้มันไปหรือเปล่า?"

"ให้บ้าอะไรล่ะ ถ้าฉันมีเงินสิบหยวน เอาไปซื้อล่าเถียวกินไม่หอมกว่าหรือไง!"

"นี่ พวกนายสังเกตเห็นไหมว่า คืนนี้ท้องฟ้าแจ่มใสเป็นพิเศษ ดาวพวกนั้นเหมือนจะสว่างกว่าแต่ก่อนเยอะเลยนะ!"

"ฉันก็เห็นดาวเหมือนกัน ข้างบ้านฉันเป็นโรงงานเคมี ฉันไม่ได้เห็นดาวตอนกลางคืนมาหลายปีแล้ว ไม่คิดเลยว่าท้องฟ้าคืนนี้จะสะอาดขนาดนี้!"

...

[จบแล้ว]