บทที่ 85 - ปิดอวนล้อมจับอย่างสมบูรณ์แบบ

บทที่ 85 - ปิดอวนล้อมจับอย่างสมบูรณ์แบบ

"อะไรนะ!" เฉินเว่ยกั๋วและผู้อำนวยการจางตะโกนขึ้นมาพร้อมกันแทบจะในวินาทีเดียวกัน

"มันกล้าดียังไง!" ผู้อำนวยการจางชกโต๊ะเสียงดังสนั่นดวงตาแดงก่ำไปด้วยความโกรธ

ตอนนี้บนเรือสินค้าไม่ได้มีแค่พวกพ่อค้ายาเท่านั้น แต่ยังมีหน่วยจู่โจมของยามฝั่งที่กำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ด้วย! ไอ้บ้า K มันกะจะระเบิดทุกคนให้ตายไปพร้อมกันกลางทะเลเลยหรือไง!

"ฉางเจิงหมายเลขสิบเจ็ด! รีบหยุดมันเดี๋ยวนี้!" เฉินเว่ยกั๋วคำรามใส่หน้าวิทยุสื่อสารจนเสียงหลง

"รับทราบ! กำลังดำเนินการ!" เสียงตอบรับที่ร้อนรนไม่แพ้กันของผู้อำนวยการทหารเรือดังลอดออกมาจากวิทยุสื่อสาร

แทบจะในเวลาเดียวกันนั้นภาพบนหน้าจอมอนิเตอร์ก็ถูกสลับไปเป็นภาพใต้น้ำ

ท่ามกลางน้ำทะเลที่มืดมิดและลึกล้ำ เรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ที่ดูราวกับวิญญาณไร้เสียงกำลังพุ่งทะยานเข้าหาเรือดำน้ำส่วนตัวขนาดเล็กพุ่งเป้าไปที่มันอย่างเงียบเชียบ

"รายงาน! ท่อปล่อยตอร์ปิโดของเรือดำน้ำศัตรูสูบน้ำเข้าไปแล้ว กำลังเข้าสู่ขั้นตอนการยิงขั้นสุดท้าย!"

"บ้าเอ๊ย! ไม่ทันแล้ว!" นายทหารคนหนึ่งตะโกนออกมาด้วยความสิ้นหวัง

จากขั้นตอนการสูบน้ำเข้าท่อไปจนถึงการยิงตอร์ปิโดออกไปใช้เวลาอย่างมากก็แค่ไม่กี่สิบวินาทีเท่านั้น! แม้ว่าฉางเจิงหมายเลขสิบเจ็ดจะล็อกเป้าหมายได้แล้วแต่การจะเริ่มโจมตีก็ต้องใช้เวลาเตรียมการเหมือนกัน!

เวลาแค่ไม่กี่สิบวินาทีนี้คือเส้นแบ่งระหว่างความเป็นกับความตาย!

ทุกคนในห้องประชุมใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม

หรือว่าปฏิบัติการครั้งนี้จะต้องจบลงด้วยความสูญเสียที่น่าสลดใจแบบนี้จริงๆ

เถียนเสี่ยวอวี่เองก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก เธอจ้องมองหน้าจอตาไม่กะพริบสมองขาวโพลนไปหมด

ทว่าในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตายนี้เองก็เกิดเหตุการณ์พลิกผันขึ้น!

ในภาพจากกล้องวงจรปิดใต้น้ำ จู่ๆ เรือดำน้ำส่วนตัวที่กำลังเตรียมจะยิงตอร์ปิโดก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับถูกระเบิดจากภายใน ฟองอากาศจำนวนมหาศาลผุดขึ้นมาจากตัวเรือ

วินาทีต่อมาประตูท่อปล่อยตอร์ปิโดของมันก็ค่อยๆ ปิดลงอย่างช้าๆ!

"เกิดอะไรขึ้น!" ทุกคนในห้องตกตะลึงจนตาค้าง

เสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัยของผู้บัญชาการฉางเจิงหมายเลขสิบเจ็ดดังขึ้นจากวิทยุสื่อสาร "รายงานศูนย์บัญชาการใหญ่ ดูเหมือนว่าภายในเรือดำน้ำของศัตรูจะเกิดการระเบิดขึ้น ขั้นตอนการยิงถูกยกเลิกแล้ว!"

ภายในห้องประชุมเงียบกริบไปชั่วขณะก่อนจะระเบิดเสียงโห่ร้องยินดีดังสนั่นหวั่นไหว!

"เยี่ยมไปเลย! สุดยอด!"

"สวรรค์คุ้มครอง! สวรรค์มีตาจริงๆ!"

ผู้อำนวยการจางตื่นเต้นจนตัวสั่นไปหมด เขาคว้าแขนของเฉินเว่ยกั๋วไว้แน่นแล้วพูดจาวกไปวนมา "เหล่าเฉิน...ไอ้เด็กนั่นมันรอดแล้ว..."

[จบแล้ว]