บทที่ 51 - ช่วงเวลาใจเต้นแรงเริ่มขึ้นแล้ว
บทที่ 51 - ช่วงเวลาใจเต้นแรงเริ่มขึ้นแล้ว
บทที่ 51 - ช่วงเวลาใจเต้นแรงเริ่มขึ้นแล้ว
"ได้เลย"
ห้าโมงยี่สิบนาที แขกรับเชิญหญิงทยอยเดินเข้ามารายการ
เถียนเสี่ยวอวี่เดินรั้งท้าย เธอใส่เสื้อยืดสีขาวเรียบๆ จับคู่กับกางเกงยีนส์ เมื่อเทียบกับแขกรับเชิญหญิงคนอื่นที่แต่งตัวกันมาอย่างจัดเต็มแล้ว เธอดูชิลเป็นพิเศษ
"คุณเถียนครับ เชิญนั่งตรงกลางตรงนี้เลยครับ" ทีมงานชี้ไปที่เก้าอี้ตำแหน่งเซ็นเตอร์
"โอเค" เถียนเสี่ยวอวี่นั่งลงแล้วกวาดสายตามองแขกรับเชิญหญิงคนอื่นๆ ที่อยู่รอบๆ
ผู้หญิงชุดแดงนั่งอยู่ฝั่งซ้ายของเธอ ส่วนผู้หญิงผมสั้นนั่งอยู่ฝั่งขวา
แขกรับเชิญหญิงคนอื่นๆ ก็ประจำที่ของตัวเองเรียบร้อย บางคนกำลังจัดทรงผม บางคนกำลังเติมลิปสติก
"แขกรับเชิญทุกท่านโปรดทราบ" เสียงของหลี่หมิงดังออกมาจากลำโพง "อีกห้านาทีจะเริ่มการถ่ายทอดสด ขอให้ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อมครับ"
ที่หน้าจอควบคุม หลี่หมิงจ้องมองตัวเลขสถิติบนหน้าจอจนตาค้าง
"ผู้กำกับหลี่ ยอดคนดูในห้องไลฟ์สดทะลุห้าล้านคนแล้วครับ!" รองผู้กำกับพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น
ความรู้สึกแบบนี้มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ
แสงไฟสาดส่องลงมาที่กลางเวที พิธีกรจางหยางในชุดสูทสุดเนี้ยบก้าวออกมาด้านหน้า
"ยินดีต้อนรับเข้าสู่รายการ ช่วงเวลาใจเต้นแรง! ผมคือพิธีกรจางหยางครับ" เขาส่งยิ้มโชว์ฟันแปดซี่มาตรฐานให้กล้อง
"วันนี้เราได้เชิญแขกรับเชิญหญิงสุดยอดเยี่ยมทั้งสิบสองท่านมา พวกเธอจะมาตามหาคนที่ทำให้ใจเต้นแรงกันที่นี่ครับ"
กล้องแพนผ่านที่นั่งของแขกรับเชิญหญิง และหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเถียนเสี่ยวอวี่ประมาณสองวินาที
ข้อความคอมเมนต์ที่วิ่งบนหน้าจอไลฟ์สดระเบิดขึ้นมาทันที
$$มาแล้วๆ! พี่เสี่ยวอวี่เปิดตัวตำแหน่งเซ็นเตอร์!$$$$หนุ่มๆ ทั้งหลาย เตรียมคำสั่งเสียกันไว้หรือยัง?$$$$ฉันขอพนันห้าสิบสตางค์เลย วันนี้ต้องมีคนอับอายจนไม่มีที่ยืนอย่างน้อยสามคนแน่!$$
"เอาล่ะครับ ขอเชิญแขกรับเชิญชายท่านแรกเลยครับ!" จางหยางผายมือเชิญ
แท่นยกค่อยๆ เลื่อนขึ้นมา ชายหนุ่มในชุดเชิ้ตลายสกอตปรากฏตัวบนเวที
เขาดูอายุประมาณยี่สิบเจ็ดถึงยี่สิบแปดปี ผิวคล้ำเล็กน้อย รูปร่างกำยำ
ชายหนุ่มเดินก้าวฉับๆ มาที่กลางเวทีด้วยรอยยิ้มเปี่ยมความมั่นใจ
จากนั้นเขาก็มองเห็นเถียนเสี่ยวอวี่ที่นั่งอยู่ตรงตำแหน่งเซ็นเตอร์
รอยยิ้มแข็งค้างไปทันที
ทั้งร่างเหมือนถูกฟ้าผ่า ยืนนิ่งงันอยู่กับที่
"แขกรับเชิญชายหมายเลขหนึ่ง เชิญเดินมาข้างหน้าเลยครับ" จางหยางเอ่ยเตือน
ชายคนนั้นขยับตัวก้าวไปข้างหน้าสองก้าวราวกับหุ่นยนต์ สองตาจ้องเขม็งไปที่เถียนเสี่ยวอวี่ ริมฝีปากสั่นระริกอยู่นานกว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้ประโยคหนึ่ง "ผม...ผมขอสละสิทธิ์ได้ไหมครับ?"
ในห้องส่งตกอยู่ในความเงียบงัน...
$$จบแล้ว$$