บทที่ 44 - นี่มันคือการฆาตกรรม

บทที่ 44 - นี่มันคือการฆาตกรรม

ทิศทางของคอมเมนต์เปลี่ยนไปในทันที

【จัดฉากเหรอ จัดฉากอีกแล้วเหรอ พวกอินฟลูเอนเซอร์สมัยนี้ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ดังจริงๆ】

【ผู้พิพากษาบอกว่าเธอกำลังเล่นละครเหรอ งั้นฉันก็โล่งอกไปที เมื่อกี้ตกใจแทบแย่】

【เดี๋ยวนะ ผู้พิพากษาบอกว่า "ถ้ากินเข้าไปจริงๆ เธอได้ตายสมใจแน่" ประโยคนี้มันแหม่งๆ นะ!】

เถียนเสี่ยวอวี่พูดต่อ "ที่เธอวิดีโอคอลเข้ามาในไลฟ์สด ก็แค่อยากจะเกาะกระแสเรียกยอดฟอลโลว์ใช่ไหมล่ะ

หลินหยางแฟนของเธอเป็นคนบอกใช่ไหม ว่าถ้าเธอแกล้งฆ่าตัวตายในไลฟ์สดของฉัน จะต้องมีคนแห่มาติดตามเพียบ แล้วพอเธอกลายเป็นคนดัง พวกเธอสองคนก็จะได้เงินเป็นกอบเป็นกำ จะได้ซื้อบ้าน จะได้แต่งงานกัน ถูกไหมล่ะ"

หลี่เสี่ยวมานอ้าปากค้างด้วยความตกใจ "คุณ... คุณรู้หมดทุกอย่างจริงๆ เหรอคะ"

ผู้ชมในไลฟ์สดถึงกับอึ้ง

【เชี่ยเอ๊ย จัดฉากจริงๆ ด้วย ตีบทแตกกระจุย ไปรับรางวัลออสการ์เถอะ!】

【หลินหยางคือใคร แฟนคนนี้โคตรเจ้าเล่ห์เลย ให้แฟนตัวเองแกล้งฆ่าตัวตายเนี่ยนะ】

【ผู้พิพากษาเทพสุดๆ มองปร๊าดเดียวทะลุปรุโปร่ง!】

เถียนเสี่ยวอวี่ยังไม่หยุดพูด น้ำเสียงยิ่งทุ้มต่ำลงกว่าเดิม "เธอคิดว่าสิ่งที่เขาเตรียมไว้ให้คือลูกอมวิตามินซีงั้นสิ

แต่ความจริงแล้ว สิ่งที่อยู่ในขวดนั่นคือไซยาไนด์ ขอแค่เธอกินมันเข้าไป ไม่เกินสามนาที เธอจะชักเกร็งไปทั้งตัว แล้วก็ตายอย่างทุกข์ทรมานที่สุด ตายแบบไม่มีวันฟื้นเลยล่ะ"

คอมเมนต์ชะงักไปหนึ่งวินาที ก่อนจะระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่ง

【ไซยาไนด์?! นั่นมันยาพิษร้ายแรงเลยนะ!】

【นี่ไม่ใช่การจัดฉากแล้ว นี่มันคือการฆาตกรรม!】

【แม่เจ้าโว้ย โคตรสยองเลย แฟนหนุ่มกะจะฆ่าเธอให้ตายจริงๆ เหรอเนี่ย】

หลี่เสี่ยวมานอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ "ไม่จริงหรอกค่ะ เขาดีกับฉันมาก เขาเคยบอกว่าฉันคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตเขา

เขาจะมาทำร้ายฉันได้ยังไง เรา... เราแค่จนตรอกแล้วจริงๆ ก็เลยต้องใช้วิธีนี้"

"สำคัญงั้นเหรอ สำคัญถึงขนาดซื้อประกันชีวิตให้เธอห้าล้านบาท แล้วใส่ชื่อตัวเองเป็นผู้รับผลประโยชน์เลยใช่ไหมล่ะ" เถียนเสี่ยวอวี่แค่นหัวเราะ

【ห้าล้าน! ชัดเจนเลย นี่มันฆ่าหวังเอาเงินประกันชัดๆ!】

【ผู้ชายระยำแบบนี้ก็มีด้วย หลอกใช้ความรักมาฆ่าคน มันคือปีศาจชัดๆ!】

【พี่สาวรีบวางขวดยาลงเถอะ นั่นไม่ใช่ลูกอม แต่มันคือยาพิษปลิดชีพนะ!】

"คุณพูดจาเหลวไหล!" ในที่สุดอารมณ์ของหญิงสาวก็เริ่มพุ่งปรี๊ด เธอกรีดร้องเถียงกลับไป

"เขาไม่มีทางซื้อประกันบ้าบออะไรนั่นหรอก! ขนาดเสื้อเชิ้ตของตัวเองเขายังไม่กล้าซื้อเลย! คุณกำลังหลอกฉัน คุณจงใจแช่งเราเพื่อสร้างคอนเทนต์ให้ไลฟ์สดของคุณใช่ไหม!"

"ไม่เชื่อเหรอ" เถียนเสี่ยวอวี่เลิกคิ้ว "งั้นเธอลองค้นดูในช่องลับของลิ้นชักหัวเตียงฝั่งซ้ายของเธอสิ ดูสิว่ามีเอกสารเซ็นชื่อตอนที่เธอไป 'ตรวจสุขภาพ' เมื่อเดือนที่แล้วอยู่หรือเปล่า

เธอคิดว่านั่นคือใบยินยอมการตรวจสุขภาพล่ะสิ แต่ความจริงแล้วมันคือใบแจ้งรายละเอียดกรมธรรม์ประกันชีวิตต่างหาก อ้อ แล้วตอนนี้เธอลองโทรหาเขาดูสิ เขาคงกำลังอยู่กับหลินเสี่ยวเสี่ยว 'เพื่อนรัก' ของเธอแน่ๆ"

【เพื่อนรักก็เข้ามาเอี่ยวด้วยเหรอ พล็อตเรื่องนี้น้ำเน่ายิ่งกว่าละครหลังข่าวอีก!】

【ลิ้นชักหัวเตียง! รีบค้นลิ้นชักหัวเตียงเร็วเข้า!】

【ฉันกำลังโทรแจ้งตำรวจแล้ว นี่มันคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญระดับชาติแน่ๆ!】

หญิงสาวมือไม้สั่นเทาขณะดึงลิ้นชักออก พอเธอค้นเจอเอกสารที่มีโลโก้บริษัทประกันภัยประทับอยู่ ใบหน้าของเธอก็ซีดเผือดเป็นกระดาษในทันที เธอตัวสั่นงันงกตอนที่กดโทรออกหาแฟนหนุ่มพร้อมกับเปิดลำโพงให้ทุกคนได้ยิน

รอสายอยู่นานกว่าอีกฝ่ายจะรับสาย เสียงของผู้ชายที่พยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นดังลอดมาตามสาย "ที่รัก เตรียมตัวพร้อมหรือยัง เชื่อผมสิ พอจบงานนี้คุณก็จะกลายเป็นคนดัง แล้วเราก็จะรวยกันอื้อซ่าเลย"

แต่ในวินาทีนั้นเอง เสียงผู้หญิงออดอ้อนก็ดังแทรกเข้ามาในสาย "ที่รักจ๊ะ ซุปไก่ดำตุ๋นเสร็จแล้วนะ รีบมากินเร็ว..."

คอมเมนต์เดือดปุดๆ จนแทบจะทะลุจอ

【ไอ้เลว! ไอ้ผู้ชายสารเลวเอ๊ย! ยัยผู้หญิงคนนั้นคือใคร หลินเสี่ยวเสี่ยวใช่ไหม!】

【ยังจะมีหน้ามากินซุปไก่ดำอีก นั่นมันซุปที่แลกมาด้วยชีวิตแฟนแกเลยนะ แกยังกล้ากลืนลงคออีกเหรอ!】

【ผู้พิพากษาคือที่สุด! ช่วยชีวิตคนได้แบบโคตรปาฏิหาริย์!】

หญิงสาวราวกับถูกฟ้าผ่า โทรศัพท์ร่วงหล่นกระแทกพื้นดังป้าบ สายตาของเธอจดจ่ออยู่กับเม็ดยาสีขาวพวกนั้น ความรักที่มีพังทลายลงในพริบตา

"คุณสามารถตรวจสอบให้แน่ใจได้อีกครั้งนะ" เถียนเสี่ยวอวี่ช่วยตอกย้ำให้เจ็บลึกยิ่งขึ้น "ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ที่บ้านของหลินเสี่ยวเสี่ยว ที่อยู่คือตึก 3 ชั้น 6 ห้อง 602 หมู่บ้านหยางกวาง

พวกเขากำลังฉลองกันอยู่ ฉลองให้กับการ 'ฆ่าตัวตาย' ของเธอในคืนนี้ ฉลองให้เงินห้าล้านที่กำลังจะโอนเข้าบัญชีในไม่ช้า

แผนการทั้งหมดนี่ เพื่อนรักของเธอเป็นคนคิดขึ้นมา เธอเป็นคนบอกว่าใส่ชุดแดงฆ่าตัวตายจะเรียกคะแนนสงสารได้มากที่สุด

พอเธอตาย พวกเขาก็จะเปิดไลฟ์สดบีบน้ำตาเรียกร้องความสนใจ แล้วก็กอบโกยเงินเข้ากระเป๋าสบายแฮ!"

【ที่อยู่หลุดมาแล้ว พี่น้องที่อยู่แถวนั้นบุกเลย!】

【ฉันส่งโลเคชันให้ตำรวจเรียบร้อยแล้ว หมู่บ้านหยางกวาง ตึก 3 ไอ้เลวนั่นเตรียมตัวเข้าซังเตได้เลย!】

【น่าสงสารจังเลย โดนคนที่รักที่สุดสองคนหักหลังพร้อมกัน】

หญิงสาวทรุดตัวลงบนเก้าอี้อย่างไร้เรี่ยวแรง เธอปัดแก้วน้ำกระเด็นตกแตกกระจายเต็มพื้น แล้วก็ปล่อยโฮออกมาอย่างคนเสียสติอยู่หน้าจอ

เถียนเสี่ยวอวี่ส่งสัญญาณมือให้หวังเหล่ย "แจ้งตำรวจ ส่งที่อยู่ไปให้พวกเขาด้วย"

"ส่งไปเรียบร้อยแล้วครับ ตำรวจกำลังรีบไป" หวังเหล่ยตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หญิงสาวร้องไห้ฟูมฟายอยู่หน้ากล้องอย่างเจ็บปวดรวดร้าว และในวินาทีที่ตำรวจพังประตูบุกเข้าไป เธอก็โค้งคำนับให้กล้องอย่างสุดซึ้ง

น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยออกมา "ขอบคุณนะคะผู้พิพากษา... ขอบคุณจริงๆ ค่ะ"

วิดีโอคอลถูกตัดไป ห้องไลฟ์สดตกอยู่ในความเงียบงันไปพักใหญ่

หลังจากนั้น เอฟเฟกต์ของขวัญก็ปลิวว่อนเต็มหน้าจอไปหมด

【ส่งคาร์นิวัลไปเลย! บุญคุณช่วยชีวิตคนของผู้พิพากษา สมควรได้รับของขวัญชิ้นนี้ที่สุด!】

【นี่ผู้พิพากษาไม่ได้กำลังไลฟ์สดแล้ว แต่นี่มันคือการแย่งคนมาจากยมบาลชัดๆ!】

【ความประทับใจของวันนี้ หลังจากนี้ฉันจะไม่พลาดไลฟ์สดของผู้พิพากษาเด็ดขาด โคตรฮาร์ดคอร์เลย!】

【ไอ้คู่รักนรกนั่นต้องโดนลงโทษให้หนัก ขุดประวัติพวกมันประจานให้ทั่วเน็ตเลย!】

วิดีโอคอลถูกตัดไป ห้องไลฟ์สดตกอยู่ในความเงียบงันไปพักใหญ่ หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยคอมเมนต์ที่ไหลทะลักราวกับเขื่อนแตก

เถียนเสี่ยวอวี่ยกมือนวดขมับด้วยความเหนื่อยล้า ก่อนจะยกแก้วน้ำขึ้นมาจิบ

"คนต่อไป"

หวังเหล่ยสุ่มกดรับสายวิดีโอคอลคนที่สอง คราวนี้เป็นผู้ชายวัยกลางคนสวมแว่นตา ท่าทางดูสุภาพเรียบร้อย

"ผู้พิพากษาครับ ผมอยากทราบว่า ภรรยาของผมนอกใจผมหรือเปล่าครับ"

เถียนเสี่ยวอวี่ปรายตามองข้อมูลที่ระบบส่งมาให้ น้ำเสียงของเธอราบเรียบราวกับกำลังรายงานพยากรณ์อากาศ

"ใช่ ชู้ของเธอคือน้องชายแท้ๆ ของคุณ แถมลูกชายที่คุณเลี้ยงดูฟูมฟักมาสิบปี ก็เป็นสายเลือดของน้องชายคุณด้วย

แนะนำให้คุณไปตรวจดีเอ็นเอให้ชัวร์นะ แล้วก็อย่าลืมไปเช็กดูบ้านที่เป็นชื่อของน้องชายคุณด้วยล่ะ บ้านหลังนั้นภรรยาของคุณใช้เงินกู้กองทุนสำรองเลี้ยงชีพของคุณไปซื้อมา"

ความน่าเชื่อถือที่ผู้ชายคนนั้นพยายามรักษาไว้พังทลายลงในเสี้ยววินาที เขาลุกพรวดขึ้นยืน เสียงเก้าอี้ล้มกระแทกพื้นดังก้องกังวานบาดหูในห้องไลฟ์สดที่เงียบสงัด

เขากดตัดสายวิดีโอคอลไปโดยไม่พูดอะไรเลยสักคำ

คอมเมนต์ยังคงไหลบ่าอย่างบ้าคลั่ง

【ชีวิตจะบัดซบอะไรขนาดนี้ ลูกที่เลี้ยงมาสิบปีดันเป็นลูกของน้องชายตัวเองเนี่ยนะ】

【ปากผู้พิพากษานี่ผ่านการปลุกเสกมาหรือเปล่าเนี่ย แต่ละคำทิ่มแทงทะลุขั้วหัวใจทั้งนั้น】

【ตอนนี้ฉันดูไลฟ์ของผู้พิพากษาแล้วแทบไม่กล้าหายใจแรงๆ เลย กลัวว่าคนต่อไปที่โดนแฉจะเป็นฉัน】

หวังเหล่ยสุ่มกดรับสายคนที่สาม

คราวนี้เป็นหญิงสาวสวมหน้ากากอนามัย โผล่มาให้เห็นแค่ดวงตา เสียงของเธอแผ่วเบาและสั่นเครือคล้ายคนกำลังจะร้องไห้

"ผู้พิพากษาคะ ฉันมีเรื่องอยากจะถามหน่อยค่ะ"

เถียนเสี่ยวอวี่พิงพนักเก้าอี้ ตอบรับด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน "ว่ามาสิ"

"เมื่อเดือนที่แล้วฉันซื้อเครื่องสำอางเซตหนึ่งจากไลฟ์สดของไอดอลที่ฉันชอบ แต่พอเอามาใช้ หน้าฉันก็พังยับเยินเลยค่ะ" หญิงสาวพูดพลางถอดหน้ากากอนามัยออก

ใบหน้าที่ปรากฏในกล้องทำเอาคนในไลฟ์สดถึงกับเงียบกริบ

ใบหน้านั้นบวมเป่งแดงเถือก เต็มไปด้วยผื่นแดงเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นเต็มไปหมด แถมบางจุดยังมีน้ำเหลืองไหลเยิ้มออกมาอีกต่างหาก

【แม่เจ้าโว้ย โคตรน่ากลัวเลย】

【นี่มันไม่ใช่เครื่องสำอางแล้ว นี่มันน้ำกรดสาดหน้าชัดๆ】

【ไอดอลหน้าเลือดคนไหนมันชั่วได้ขนาดนี้】

หญิงสาวรีบสวมหน้ากากอนามัยกลับเข้าไปตามเดิม "ตอนนี้ในเน็ตมีแต่คนด่าไอดอลของฉัน บอกว่าเขาขายของปลอม

แต่ฉันเชื่อว่าเขาไม่ใช่คนแบบนั้น เขาออกจะแสนดีขนาดนั้น เขาต้องโดนหลอกมาแน่ๆ ผู้พิพากษาคะ คุณช่วยพิสูจน์ความจริงให้หน่อยได้ไหมคะ พิสูจน์ว่าเขาเองก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน"

เถียนเสี่ยวอวี่จ้องมองหน้าจออยู่หลายวินาที

"ไอดอลของเธอชื่ออะไร"

"หลี่เฮ่อเฉินค่ะ" ตอนที่หญิงสาวเอ่ยชื่อนี้ ดวงตาของเธอเปล่งประกายเจิดจ้า

【เชี่ยเอ๊ย หลี่เฮ่อเฉินเหรอ ไอดอลเบอร์ต้นๆ คนนั้นอะนะ】

【ไอดอลหน้าใสที่มีภาพลักษณ์เป็นผู้ชายแสนดีคนนั้นใช่ไหม】

【ฉันจำได้ หมอนี่ชอบโพสต์ลงเวยป๋อบ่อยๆ ว่าจะรับผิดชอบแฟนคลับให้ดีที่สุด】

เถียนเสี่ยวอวี่แสยะยิ้ม เป็นยิ้มที่ทำเอาหวังเหล่ยถึงกับขนลุกซู่

"อยากฟังความจริงใช่ไหม"

"อยากค่ะ!" หญิงสาวพยักหน้า "ฉันแค่อยากจะพิสูจน์ว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์"

"งั้นก็เตรียมใจไว้ให้ดี" เถียนเสี่ยวอวี่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้กล้อง "เครื่องสำอางที่หลี่เฮ่อเฉินขาย มันเป็นของปลอมจริงๆ และตัวเขาเองก็รู้ดีอยู่เต็มอกด้วย"

หญิงสาวชะงักค้างไปเลย