บทที่ 36 - คดีผีหลอกวิญญาณหลอน

บทที่ 36 - คดีผีหลอกวิญญาณหลอน

【กรี๊ดดด! เรื่องผี!】

【ทำไมยิ่งฟังยิ่งรู้สึกเสียวสันหลังวะเนี่ย】

【พี่ชายแจ้งตำรวจหรือยัง】

ชายคนนั้นเล่าต่อ "ผมจ้างซินแสมาดูตั้งหลายคน ทั้งเผายันต์ ทั้งทำพิธี ทำมาหมดทุกวิถีทางแล้ว แต่ไม่ได้ผลเลยสักนิด! เสียงนั่นก็ยังดังอยู่เหมือนเดิม มันทรมานผมทุกคืนเลย"

เขาพูดไปขอบตาก็เริ่มแดง "นี่ก็ผ่านมาเดือนนึงแล้ว ผมกินไม่ได้นอนไม่หลับ ประสาทจะแดกอยู่แล้วเนี่ย!

ประเด็นคือตอนนี้คนเขารู้กันทั้งอำเภอแล้ว พอผมจะขายบ้านทิ้งก็ไม่มีใครกล้าซื้อ ถ้าขายตอนนี้ขาดทุนย่อยยับอย่างต่ำสองแสนแน่ๆ!"

เถียนเสี่ยวอวี่เอนตัวพิงเก้าอี้ ไม่ได้พูดอะไร

ชายคนนั้นยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น "เสี่ยวอวี่ คุณว่าผมไปโดนของอะไรมาหรือเปล่า บ้านหลังนี้มันมีปัญหาใช่ไหม ผม..."

"หยุด" เถียนเสี่ยวอวี่ยกมือขึ้นห้าม

ชายคนนั้นชะงักไป

เถียนเสี่ยวอวี่จ้องมองกล้อง แล้วจู่ๆ ก็หัวเราะออกมา

เป็นการหัวเราะที่ดูสดใสมาก

ชายคนนั้นงงเป็นไก่ตาแตก คนดูในไลฟ์สดก็งงเป็นไก่ตาแตกเหมือนกัน

【???】

【พี่เสี่ยวอวี่เป็นอะไรไปเนี่ย】

【หรือว่าพี่ชายคนนี้จะรอดแล้ว】

【หรือว่า... อาการมันหนักกว่าเดิม】

ชายคนนั้นถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ "ผู้พิพากษา คุณ... คุณหัวเราะอะไรน่ะ"

"ฉันขำความซื่อบื้อของคุณน่ะสิ" เถียนเสี่ยวอวี่บอก "ก่อนซื้อบ้านไม่รู้จักตรวจดูให้ดี พอซื้อมาแล้วถึงเพิ่งมาหาฉัน"

ชายคนนั้นหน้าแดง "คือ... ตอนนั้นผมเห็นว่าบ้านมันสวยดี ก็เลย..."

"ช่างเถอะ" เถียนเสี่ยวอวี่ปัดมือ "คุณฟังฉันนะ เจ้าของเก่าของบ้านหลังนี้ เขาชอบกินปลาดุกมาก กินอาทิตย์ละสี่วันเลยนะ"

ชายคนนั้นอึ้งไป "ปลาดุกเหรอ"

"ใช่" เถียนเสี่ยวอวี่พยักหน้า "พอชำแหละปลาดุกเสร็จแล้ว พวกเครื่องในเขาเอาไปทิ้งที่ไหนล่ะ"

"ทิ้ง... ทิ้งลงท่อระบายน้ำเหรอ" ชายคนนั้นตอบอย่างไม่ค่อยแน่ใจ

"อืม" เถียนเสี่ยวอวี่บอก "เจ้าของเก่าเทเครื่องในปลาดุกลงท่อระบายน้ำหมดเลย ซึ่งในนั้นมันมีไข่ปลาดุกรวมอยู่ด้วย ปลาดุกมันอึดจะตาย สภาพแวดล้อมในท่อระบายน้ำมันก็อยู่รอดได้สบาย"

ชายคนนั้นอ้าปากค้าง

"สิ่งที่คุณได้ยินไม่ใช่เสียงเด็กร้องไห้หรอก แต่มันคือเสียงปลาดุกร้องต่างหาก" เถียนเสี่ยวอวี่เฉลย "ปลาดุกมันส่งเสียงร้องได้ ยิ่งตัวใหญ่ๆ เวลาร้องเสียงจะเหมือนเด็กร้องไห้ ฟังแล้วน่ากลัวจะตายชัก"

ไลฟ์สดแตกตื่นกันใหญ่

【???】

【เชี่ยเอ๊ย! แบบนี้ก็ได้เหรอ!】

【นึกว่าเป็นคดีวิญญาณหลอน ที่แท้ก็คดีชีววิทยาซะงั้น!】

【ปลาดุก: ความผิดกูเหรอ】

【ขำปอดโยก พี่ชายทรมานฟรีมาตั้งหนึ่งเดือนเต็มๆ】

ชายคนนั้นนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก "คุณ... คุณพูดจริงเหรอเนี่ย"

"จริงสิ" เถียนเสี่ยวอวี่ยืนยัน "ตอนนี้คุณไปจ้างช่างมาทุบท่อระบายน้ำดูได้เลย รับรองว่าข้างในมีแต่ปลาดุกยั้วเยี้ยเต็มไปหมด"

ชายคนนั้นก็ยังไม่อยากจะเชื่อ "แต่... แต่ผมให้ซินแสมาดูแล้วนะ พวกเขาก็บอกว่า..."

"พวกนั้นมันพวกต้มตุ๋นทั้งนั้นแหละ" เถียนเสี่ยวอวี่ขัดขึ้น "เดือนนึงที่ผ่านมา คุณเสียเงินให้พวกนั้นไปเท่าไหร่แล้วล่ะ"

ชายคนนั้นอึกอัก "สะ... สามหมื่นกว่า..."

【สามหมื่น?!】

【พวกหมอผีพวกนี้แม่งโคตรหน้าเลือด!】

【พี่ชายจ่ายค่าโง่แพงไปหน่อยนะเนี่ย】

เถียนเสี่ยวอวี่เดาะลิ้น "เอาล่ะๆ เลิกพูดพร่ำทำเพลงได้แล้ว ตอนนี้รีบไปจ้างช่างมาทุบท่อระบายน้ำซะ ถ้าคุณไม่เชื่อ ก็ทนฟังเสียงปลาดุกร้องไปจนตายก็แล้วกัน"

ชายคนนั้นถึงเพิ่งจะได้สติ รีบพยักหน้ารัวๆ "ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ! จะไปเดี๋ยวนี้เลย!"

ก่อนจะกดวางสาย เขาก็ไม่ลืมตะโกนทิ้งท้ายไว้ว่า "เสี่ยวอวี่ รอเดี๋ยวนะ ถ้าผมขุดเจอปลาดุกจริงๆ เดี๋ยวผมจะกลับมาเปย์รถสปอร์ตให้คุณอีกสิบคันเลย!"

ภาพในจอตัดไป

คนดูในไลฟ์สดขำกันจนปอดแหก

【คดีพลิกแบบนี้ใครจะไปคิดถึง!】

【สมองพี่เสี่ยวอวี่นี่สุดยอดจริงๆ!】

【พี่ชาย: ไม่ไว้หน้ากูเลยเหรอ】

【ปลาดุก: มึงมีมารยาทปะเนี่ย】

เถียนเสี่ยวอวี่จิบน้ำ กวาดตามองคอมเมนต์ "คนต่อไป มาเลย"

สิ้นเสียง เอฟเฟกต์รถสปอร์ตก็วิ่งผ่านหน้าจอมาอีกคัน

【ผู้ใช้ 'นักเดินทางผู้หลงทาง' ส่งรถสปอร์ต x1】

เถียนเสี่ยวอวี่กดรับสาย

คราวนี้คนที่โผล่มาเป็นหญิงสาววัยรุ่น อายุยี่สิบกว่าๆ หน้าตาจิ้มลิ้ม แต่แววตาดูตื่นตระหนกชอบกล

"พี่เสี่ยวอวี่คะ" หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ฉัน... ฉันอยากถามว่า แฟนฉันเขานอกใจฉันหรือเปล่าคะ"

เถียนเสี่ยวอวี่มองหน้าเธอ "ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ"

หญิงสาวกัดริมฝีปาก "พักหลังมานี้เขากลับบ้านดึกตลอดเลย มือถือก็ไม่ยอมให้ฉันแตะ พอถามว่าไปไหนมา เขาก็บอกว่าทำโอที แต่... แต่พอฉันแวะไปหาเขาที่บริษัท เพื่อนร่วมงานก็บอกว่าเขากลับไปตั้งนานแล้ว"

【เรื่องมันชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ】

【น้องสาว ตื่นได้แล้ว!】

【ละครน้ำเน่าฉายอีกรอบแล้วจ้า】

เถียนเสี่ยวอวี่จ้องมองหญิงสาวอยู่ไม่กี่วินาที จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า "แฟนเธอไม่ได้นอกใจหรอก"

หญิงสาวอึ้งไป คอมเมนต์ก็อึ้งไปด้วย

【ห๊ะ】

【อะไรเนี่ย อาการแบบนี้ยังไม่เรียกว่านอกใจอีกเหรอ】

【วันนี้พี่เสี่ยวอวี่เน็ตค้างหรือเปล่า】

"เขากำลังไปเรียนทำอาหารอยู่" เถียนเสี่ยวอวี่เฉลย "เดือนหน้าจะถึงวันเกิดเธอแล้ว เขาอยากจะทำอาหารมื้อใหญ่ให้เธอ ก็เลยแอบไปลงคอร์สเรียนทำอาหาร เลิกงานปุ๊บก็ตรงไปเรียนปั๊บ"

หญิงสาวเบิกตาโต

"รูปที่เขาซ่อนไว้ในมือถือ ไม่ใช่รูปผู้หญิงคนอื่นหรอก แต่เป็นรูปอาหารที่เขาทำต่างหาก" เถียนเสี่ยวอวี่เล่าต่อ "ถ้าเธอไม่เชื่อ ตอนนี้ก็ลองเปิดอัลบั้มรูปในมือถือเขาดูสิ หารูปช่วงเดือนที่ผ่านมา รับรองว่ามีแต่รูปของกินทั้งนั้นแหละ"

ขอบตาของหญิงสาวแดงก่ำขึ้นมาทันที

【เชี่ยเอ๊ย!】

【โคตรหวานเลย!】

【น้องสาว แฟนเธอคือเพชรเม็ดงามเลยนะ!】

【ฉันอิจฉาตาร้อนไปหมดแล้วเนี่ย】

หญิงสาวร้องไห้โฮ "ฉัน... ฉันนี่มันโง่จริงๆ เลย ดันไปสงสัยเขาซะได้..."

"เอาล่ะๆ" เถียนเสี่ยวอวี่ปลอบ "กลับไปก็ขอโทษเขาดีๆ ล่ะ อย่ามโนเป็นตุเป็นตะไปเองอีกล่ะ"

หญิงสาวพยักหน้ารัวๆ ก่อนวางสายยังทิ้งท้ายไว้ว่า "ขอบคุณนะคะพี่เสี่ยวอวี่ ฉันจะรีบไปหาเขาเดี๋ยวนี้แหละ!"

ภาพตัดไปอีกครั้ง

เถียนเสี่ยวอวี่ยืดเส้นยืดสาย กำลังจะเรียกคนต่อไป มือถือก็สั่นครืดขึ้นมา

เป็นข้อความจากพี่ชายคนก่อนหน้านี้

เธอกดเข้าไปดู เป็นรูปถ่ายรูปหนึ่ง

ในรูปเป็นกลุ่มคนงานกำลังมุงดูท่อระบายน้ำที่ถูกขุดเปิดออก ภายในท่อมีฝูงปลาดุกดิ้นยั้วเยี้ยเบียดเสียดกันเป็นสีดำทะมึน

พี่ชายคนนั้นยังส่งข้อความแนบมาด้วยว่า "ผู้พิพากษา! คุณนี่แม่นยิ่งกว่าตาเห็นอีก! ปลาดุกจริงๆ ด้วย! เดี๋ยวผมจะรีบไปเปย์รถสปอร์ตให้เดี๋ยวนี้เลย!"

เถียนเสี่ยวอวี่ดูรูปเสร็จก็วางมือถือลง หันไปพูดกับกล้องว่า "เห็นไหมล่ะ ฉันไม่เคยโกหกใคร"

คอมเมนต์คลั่งไปแล้ว

【ยอมกราบเลย!】

【พี่เสี่ยวอวี่โคตรเทพ!】

【ยอมใจเลย ยอมใจจริงๆ!】

【ช่องนี้ชาตินี้ฉันไม่มีวันกดยกเลิกติดตามเด็ดขาด!】

เถียนเสี่ยวอวี่มองดูยอดคนดูที่พุ่งทะยานขึ้นเรื่อยๆ มุมปากยกยิ้มขึ้นมา

ธุรกิจนี้ คุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ แฮะ

เถียนเสี่ยวอวี่เพิ่งจะดื่มน้ำเสร็จ เอฟเฟกต์รถสปอร์ตก็พุ่งมาอีกแล้ว

【ผู้ใช้ 'ซากุระร่วงโรย' ส่งรถสปอร์ต x1】

สายถูกเชื่อมต่อ ภาพที่ปรากฏคือเด็กสาวอายุราวยี่สิบต้นๆ มัดผมหางม้า ใส่เสื้อคลุมชุดนักศึกษา ดูยังไงก็เป็นเด็กมหาลัยชัดๆ

บนใบหน้าของเด็กสาวมีแววความกังวลใจ พออ้าปากก็ยิงคำถามทันที "พี่ผู้พิพากษาคะ ฉันอยากรู้ว่า แฟนฉันเขารักฉันบ้างไหมคะ"

เถียนเสี่ยวอวี่ปรายตามอง "รักสิ"

เด็กสาวชะงักไป สีหน้ายิ่งดูกลุ้มใจกว่าเดิม

【แค่นี้จบแล้วเหรอ】

【ถ้ารักแล้วจะมากังวลอะไรอีกล่ะ】

【น้องสาว สีหน้าเธอแปลกๆ นะ】

เด็กสาวกัดริมฝีปาก ลังเลอยู่นานกว่าจะยอมพูดออกมา "แต่ว่า... ฉันมักจะรู้สึกว่าเขามีอะไรแปลกๆ แต่ก็บอกไม่ถูกว่ามันผิดปกติตรงไหน"

"แปลกยังไงล่ะ" เถียนเสี่ยวอวี่ถาม

"เขาดีกับฉันมากเลยนะคะ แต่ชอบถามคำถามแปลกๆ ตลอด" เด็กสาวเล่า "อย่างเช่น ถามว่าพ่อฉันทำงานที่ไหน รับผิดชอบโครงการอะไร บ้านฉันอยู่ตึกไหนชั้นไหน..."

คอมเมนต์เริ่มไหลเป็นน้ำ

【นี่มันซักประวัติชัดๆ เลยไม่ใช่เหรอ】

【น้องสาว แฟนเธอคงไม่ได้ทำพวกแชร์ลูกโซ่หรอกนะ】

【ทำไมยิ่งฟังยิ่งรู้สึกทะแม่งๆ วะเนี่ย】

เถียนเสี่ยวอวี่เอนหลังพิงเก้าอี้ จู่ๆ ก็ยิ้มออกมา

"ตอนนี้เธอมีข่าวดีเรื่องนึง กับข่าวร้ายเรื่องนึง" เธอพูดขึ้น "อยากฟังเรื่องไหนก่อนล่ะ"

[จบแล้ว]