บทที่ 12 - แฟนลูกสาวคุณคือสายลับ

บทที่ 12 - แฟนลูกสาวคุณคือสายลับ

สีหน้าของเฉินเว่ยกั๋วไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย แต่ปลายนิ้วของเขากลับเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ

"พูดต่อสิ" เขาเอ่ยขึ้น

เถียนเสี่ยวอวี่อยากจะหุบปาก เธออยากทำแบบนั้นจริงๆ แต่พลังบ้าบอนั่นไม่เปิดโอกาสให้เธอได้เลือกเลยสักนิด

"คุณมีลูกสาวหนึ่งคนชื่อเฉินซืออวี่ ปีนี้อายุยี่สิบสามปี กำลังเรียนปริญญาโทอยู่ที่มหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศประจำเมือง เมื่อสามเดือนก่อนเธอคบกับแฟนหนุ่มคนหนึ่งชื่อมาร์ค ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากเยอรมนี"

นิ้วของเฉินเว่ยกั๋วชะงักกึก

"แต่มาร์คไม่ใช่คนเยอรมัน เขาเป็นสายลับที่หน่วยข่าวกรองต่างชาติส่งมา โค้ดเนมคือ 'เหยี่ยวเวหา' จุดประสงค์ที่เขาเข้าหาลูกสาวคุณ ก็เพื่อสืบดูความเคลื่อนไหวและข้อมูลการทำงานของคุณ"

"พอแล้ว" น้ำเสียงของเฉินเว่ยกั๋วแผ่วต่ำ

แต่เถียนเสี่ยวอวี่กลับหยุดตัวเองไม่ได้

"เขาแอบติดตั้งซอฟต์แวร์ดักฟังไว้ในโทรศัพท์มือถือของลูกสาวคุณ โดยปลอมแปลงเป็นแอปพลิเคชันพยากรณ์อากาศธรรมดาๆ ทุกครั้งที่ลูกสาวโทรหาคุณ พวกเขาก็จะสามารถดักฟังได้แบบเรียลไทม์ โทรศัพท์ที่คุณรับสายที่บ้านเมื่อคืนวันพฤหัสบดีที่แล้ว เนื้อหาทั้งหมดถูกดักฟังไว้หมดแล้ว แต่มันยังไม่ได้ถูกส่งออกไป ตอนนี้สกัดกั้นเอาไว้ยังทัน"

ภายในห้องประชุมเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจ

เหงื่อเย็นๆ ผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของผู้บัญชาการตำรวจนครบาล หลี่เจิ้นกั๋วยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าของเฉินเว่ยกั๋ว

เฉินเว่ยกั๋วจ้องมองเถียนเสี่ยวอวี่อยู่นานถึงครึ่งนาทีเต็ม

"คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง"

"ฉัน..." น้ำเสียงของเถียนเสี่ยวอวี่สั่นเทาเล็กน้อย "ขอระงับการตอบคำถามนี้"

เฉินเว่ยกั๋วลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาเธอ "เถียนเสี่ยวอวี่ คุณรู้ไหมว่าการเปิดเผยความลับระดับชาติมีความผิดฐานอะไร"

"ฉันไม่ได้เปิดเผยความลับอะไรทั้งนั้น!" เถียนเสี่ยวอวี่ร้อนรนขึ้นมา "ฉันก็แค่..."

"แค่แก้อะไร"

เถียนเสี่ยวอวี่กัดฟันแน่น "ขอระงับการตอบคำถามนี้"

เฉินเว่ยกั๋วจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ สายตาที่เหมือนกำลังจับผิดนั้นทำให้เถียนเสี่ยวอวี่รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว

เนิ่นนานกว่าเขาจะหันไปพูดกับผู้บัญชาการตำรวจนครบาล "พวกคุณออกไปก่อน"

"ท่านรองอธิบดีเฉิน..."

"ออกไป"

ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลกับหลี่เจิ้นกั๋วสบตากัน ก่อนจะจำใจต้องเดินออกจากห้องประชุมไป

หลังจากประตูถูกปิดลง เฉินเว่ยกั๋วก็กลับไปนั่งที่เดิม

"แอปพลิเคชันที่คุณพูดถึงเมื่อกี้ ชื่อว่าอะไร"

"เทียนชี่ทง" เถียนเสี่ยวอวี่ตอบ "ไอคอนเป็นสีฟ้าและมีรูปเมฆสีขาว"

เฉินเว่ยกั๋วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทรออก

"ตรวจเช็กโทรศัพท์ของซืออวี่เดี๋ยวนี้ เน้นตรวจสอบแอปพลิเคชันที่ชื่อ 'เทียนชี่ทง' เป็นพิเศษ" เขาชะงักไปครู่หนึ่ง "ใช่ ไปเดี๋ยวนี้เลย แต่อย่าทำให้เธอตื่นตระหนกล่ะ"

หลังจากวางสาย เขาก็มองไปที่เถียนเสี่ยวอวี่ "ถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง เท่ากับว่าผมติดหนี้ชีวิตคุณ แต่ถ้าคุณโกหกผม..."

"ฉันไม่ได้โกหกคุณ" เถียนเสี่ยวอวี่พูดสวนขึ้นมา "มาร์คนัดลูกสาวคุณไปร้านกาแฟพรุ่งนี้ ร้านนั้นตั้งอยู่ที่ถนนเหวินฮว่าเลขที่หนึ่งร้อยยี่สิบแปด โต๊ะริมหน้าต่างชั้นสอง เขาจะหาจังหวะขโมยกระเป๋าของลูกสาวคุณไป ในนั้นมีรูปถ่ายครอบครัวที่คุณให้เธอไว้ ด้านหลังรูปมีเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวของคุณเขียนอยู่"

ม่านตาของเฉินเว่ยกั๋วหดเกร็งลงในทันที

รูปถ่ายใบนั้นมีอยู่จริง และเบอร์โทรศัพท์ก็เขียนอยู่ด้านหลังจริงๆ

ทว่าเรื่องนี้ นอกจากตัวเขาและลูกสาวแล้ว ไม่มีทางที่บุคคลที่สามจะล่วงรู้ได้เลย

โทรศัพท์ของเขาแผดเสียงดังขึ้น

"ท่านรองอธิบดีเฉิน เจอแล้วครับ" น้ำเสียงปลายสายดูร้อนรนมาก "มีแอปพลิเคชันนี้อยู่จริงๆ แถม... พวกเรายังตรวจพบโค้ดที่ผิดปกติ มันกำลังส่งข้อมูลไปยังเซิร์ฟเวอร์ในต่างประเทศครับ"

เฉินเว่ยกั๋วหลับตาลงและสูดลมหายใจเข้าลึก

"ควบคุมตัวมาร์คเอาไว้ แต่อย่าเพิ่งแหวกหญ้าให้งูตื่น แล้วก็รีบเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือให้ซืออวี่เดี๋ยวนี้ บอกคนภายนอกไปว่าเธอทำโทรศัพท์หาย"

"รับทราบครับ!"

หลังจากวางสาย สายตาที่เฉินเว่ยกั๋วมองเถียนเสี่ยวอวี่ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

"คุณช่วยชีวิตลูกสาวผมไว้ แล้วก็ช่วยชีวิตคนอื่นไว้อีกตั้งมากมาย" เขาพูดขึ้น "แต่พลังของคุณมันอันตรายเกินไป"

"ฉันรู้ค่ะ" เถียนเสี่ยวอวี่ยิ้มขื่น "เพราะอย่างนี้ไงฉันถึงไม่อยากพูด"

"นับจากนี้ไป คุณจำเป็นต้องได้รับการคุ้มครอง" เฉินเว่ยกั๋วลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ประตู "เข้ามาได้"

ประตูถูกผลักเปิดออก คนสามคนเดินเข้ามาในห้อง

คนที่เดินนำหน้าสุดคือชายวัยสามสิบกว่า ตัดผมสั้นเกรียน แววตาคมกริบ ท่าทางดูคล้ายกับทหาร

"นี่คือจ้าวกาง อดีตหน่วยรบพิเศษ ต่อจากนี้เขาจะรับหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของคุณ"

จ้าวกางพยักหน้าให้เถียนเสี่ยวอวี่โดยไม่พูดอะไร

"ส่วนนี่หวังเหล่ย รับผิดชอบด้านการสนับสนุนทางเทคนิคและวิเคราะห์ข้อมูลข่าวกรอง"

หวังเหล่ยเป็นชายหนุ่มสวมแว่นตา ดูท่าทางสุภาพเรียบร้อย แต่เถียนเสี่ยวอวี่สังเกตเห็นว่าช่วงเอวของเขาตุงๆ เดาว่าน่าจะพกปืนมาด้วย

"และนี่คือซูฉิง"

คนสุดท้ายเป็นหญิงสาวอายุราวๆ ยี่สิบห้ายี่สิบหกปี หน้าตาสะสวย มัดผมหางม้า เวลาฉีกยิ้มจะมีลักยิ้มเล็กๆ สองข้าง

"ซูฉิงจะปรากฏตัวในฐานะผู้ช่วยของคุณ คอยจัดการเรื่องการไลฟ์สดและธุระปะปังในชีวิตประจำวันให้คุณ" เฉินเว่ยกั๋วอธิบาย "แต่ความจริงแล้ว เธอคือคนของเรา"

ซูฉิงเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับยื่นมือออกไป "สวัสดีค่ะเถียนเสี่ยวอวี่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"

เถียนเสี่ยวอวี่ยื่นมือไปจับ เธอก็สัมผัสได้ถึงรอยด้านบนฝ่ามือของอีกฝ่าย

นี่ไม่ใช่มือของผู้ช่วยธรรมดาๆ อย่างแน่นอน

"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทั้งสามคนนี้จะคุ้มครองคุณตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง" เฉินเว่ยกั๋วพูด "จ้าวกางรับผิดชอบความปลอดภัยรอบนอก หวังเหล่ยรับผิดชอบการป้องกันทางเทคนิค ส่วนซูฉิงจะคอยคุ้มกันคุณอย่างใกล้ชิด ที่พักของคุณต้องเปลี่ยนใหม่ ทางเราจะจัดเตรียมเซฟเฮาส์ไว้ให้"

"เดี๋ยวก่อนค่ะ" เถียนเสี่ยวอวี่แย้ง "ฉันยังต้องไลฟ์สด แล้วก็ต้องใช้ชีวิตตามปกตินะคะ"

"ได้สิ" เฉินเว่ยกั๋วตอบ "แต่ต้องอยู่ภายใต้ขอบเขตการคุ้มครองของเรา ข้อมูลที่คุณมีอยู่ในตอนนี้มันล่อแหลมเกินไป ไม่ใช่แค่หลิวจื้อเฉียงที่จะหาทางจัดการคุณ แต่ยังมีกลุ่มอำนาจอื่นที่จ้องจะเล่นงานคุณอยู่อีก"

เถียนเสี่ยวอวี่อยากจะเถียง แต่เธอก็รู้ดีว่าสิ่งที่เฉินเว่ยกั๋วพูดคือความจริง

"แล้วเรื่องไลฟ์สดของฉันล่ะ..."

"ซูฉิงจะช่วยคุณเอง" เฉินเว่ยกั๋วตอบ "ก่อนหน้านี้เธอเคยทำงานในแผนกประชาสัมพันธ์ มีความเข้าใจเรื่องการไลฟ์สดบนอินเทอร์เน็ตเป็นอย่างดี แถมการมีเธออยู่ด้วยก็จะช่วยรับประกันความปลอดภัยให้คุณระหว่างที่กำลังไลฟ์สดได้อีกทางหนึ่งด้วย"

ซูฉิงส่งยิ้มให้ "วางใจได้เลยค่ะ ฉันจะช่วยจัดการห้องไลฟ์สดของคุณให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเอง พวกแอนตี้แฟนที่ชอบเข้ามาป่วน จะไม่ปล่อยให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียวเลย"

เถียนเสี่ยวอวี่มองดูคนทั้งสามตรงหน้า จู่ๆ เธอก็รู้สึกเหมือนเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ค่อยสมจริงเอาเสียเลย

ไม่กี่วันก่อนเธอยังเป็นแค่คนธรรมดาเดินดิน แต่ตอนนี้กลับมีทีมคุ้มกันระดับมืออาชีพจากกรมความมั่นคงแห่งชาติมาคอยดูแล

"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง" เฉินเว่ยกั๋วพูดเสริม "เรื่องพลังของคุณ ห้ามแพร่งพรายให้ใครรู้เด็ดขาด ทางเราจะประกาศออกไปว่าคุณคือปรมาจารย์ด้านโหราศาสตร์ และเนื้อหาในไลฟ์สดทั้งหมดก็ล้วนมาจากการคำนวณดวงชะตา"

"ทำแบบนี้จะไม่ยิ่งสร้างปัญหาให้ฉันเหรอคะ"

"สร้างสิ" เฉินเว่ยกั๋วตอบตามตรง "แต่มันก็ยังดีกว่าการเปิดเผยพลังที่แท้จริงของคุณ อย่างน้อยทำแบบนี้พวกเราก็ยังพอจะควบคุมสถานการณ์ได้"

เถียนเสี่ยวอวี่เงียบไป

"คุณมีสิทธิ์ปฏิเสธนะ" เฉินเว่ยกั๋วพูดต่อ "แต่ผมต้องขอบอกคุณไว้ก่อนเลยว่า ด้วยสถานการณ์ของคุณในตอนนี้ ถ้าไม่มีพวกเราคอยคุ้มครอง คุณจะอยู่รอดได้ไม่เกินหนึ่งอาทิตย์หรอก"

"ฉันไม่มีทางเลือกเลยใช่ไหมคะ"

"ไม่มี"

เถียนเสี่ยวอวี่หัวเราะออกมา เป็นการหัวเราะที่ดูจนปัญญาอย่างยิ่ง

"ถ้างั้นก็เอาตามนี้แหละค่ะ" เธอพูด "ยังไงซะฉันก็ชินกับการถูกโชคชะตาเล่นตลกอยู่แล้ว"

เฉินเว่ยกั๋วมองมาที่เธอ แววตาของเขาปรากฏอารมณ์ที่ยากจะคาดเดาวาบผ่านไปชั่วขณะ

[จบแล้ว]